Кіріспе
Француз суретшісі Теофил Александр Штайнлен (10 қараша 1859 – 13 желтоқсан 1923) – Швейцарияда туған француз модерні суретшісі және гравюра шебері. Ол саяси тұрғыдан белсенді болды және анархистік және социалистік баспасөзбен ынтымақтастық етті.
Théophile Alexandre Steinlen (November 10, 1859 – December 13, 1923), was a Swiss born French Art Nouveau painter and printmaker. He was politically engaged and collaborated with anarchist and socialist press.
Өмірбаян
Швейцарияның Лозанна қаласында туған Штейнлен Лозанна университетінде оқығаннан кейін Францияның шығысындағы Мюльхауз қаласындағы тоқыма фабрикасында дизайнерлік стажировкадан өтті. Жиырмадан ассан шағында ол суретшілік шеберлігін дамытып жатқан кезде, әйелі Эмилимен бірге суретші Франсуа Босьонның шақыруымен Париждің Монмартр ауданындағы суретшілер қауымына көшті. Ол жерде ол суретші Адольф Виллетпен танысып, оның арқасында Le Chat Noir кабаресіндегі көркемшіл топпен жақындасты, нәтижесінде кабаре иесі және әртіс Аристид Бруанға плакаттар жасауға және басқа да коммерциялық тапсырыстарды орындауға мүмкіндік алды. 1890 жылдардың басында Штейнленнің ауылдық пейзаждар, гүлдер және бейнелері Салон де Индепенданста көрсетілді. Оның 1895 жылғы "Les Chanteurs des Rues" литографиясы "Chansons de Montmartre" атты еңбектің беткі суреті болды, ол "Éditions Flammarion" баспасында Пол Дельметтің Belle Époque дәуірінің әндерін бейнелейтін он алты түпнұсқа литографиясымен жарық көрді. Оның бес плакаты "Les Maîtres de l'Affiche" журналында жарияланды. Монмартр және оның төңірегі Штейнленнің өмірі бойы сүйікті тақырыбы болды, ол көбінесе аймақтағы өмірдің қиын жақтарын бейнелейтін көріністерді суреттеді. Оның қызы Колетт оның көптеген туындыларында бейнеленген. Сурет салу мен сызудан басқа, ол мүсін жасаумен де айналысты, әсіресе көптеген суреттерінде көрініп тұратын мысықтардың мүсіндерін жасады, оларға деген сүйіспеншілігі зор болды. Штейнлен "Le Rire" және "Gil Blas" журналдарына, сондай-ақ "L'Assiette au Beurre" және "Les Humouristes" сияқты көптеген басқа басылымдарға тұрақты үлес қосты, соңғысын 1911 жылы оннан астам суретшілермен бірлесіп құрған қысқа өмір сүрген журнал. 1883 жылдан 1920 жылға дейін ол жүздеген иллюстрациялар жасады, олардың көпшілігі әлеуметтік мәселелерге қатысты өткір сынға байланысты саяси проблемаларды болдырмау үшін псевдониммен жарық көрді. Оның өнері Пабло Пикассо сияқты басқа суретшілердің шығармаларына әсер етті.