1829 жылғы "Стаурбридж Арыстаны" локомотиві

Кіріспе

1829 жылы салынған темір жол булы локомотиві

Стоурбридж Арысы – темір жол булы локомотиві. Бұл АҚШ-та жұмыс істеген алғашқы локомотив және алғашқы шетелдік локомотив, сондай-ақ Ұлыбританиядан тыс жерде жұмыс істеген алғашқы локомотивтердің бірі. Ол алдыңғы жағында бейнеленген арыстанның суретінен және 1829 жылы Фостер, Растрик және Компания фирмасы өндірген Англиядағы Стоурбридж қаласынан атын алған. Локомотив Джон Джей кемесімен Ливерпульден тасымалданды және 1829 жылдың мамыр айының ортасында Нью-Йоркке жетті. Оның алғашқы ресми жүрісі 1829 жылдың 8 тамызында Пенсильвания штатының Хонсдейл қаласында өтті. Көзі куә болған адамның айтуынша, "от жағылды, бу көтерілді және Хорацио Аллен басқаруымен 'тамаша машина' қозғалуға қабілетті болды, бұл қызығушылық танытқан көпшілікті қуантты". Локомотивті жүргізу тәжірибесі болмаса да, Аллен Стоурбридж Арысын алғашқы сынаққа шығарды, оны үш шақырымдай жолмен, соның ішінде Лаккаваксен өзенінің үстінен өтетін көтерілген бөлігімен жүргізді. Содан кейін ол локомотивті бастапқы орнына кері бұрды. Локомотив жақсы жұмыс істеді, бірақ оны жүргізуге арналған жол жеткіліксіз болды (компания толыққанды темір рельстерді пайдаланбады, оның орнына ағаш рельске бекітілген темір жолақтарды қолданды). Джервис локомотивтердің салмағы 4 тоннадан аспауы керек екенін көрсеткен; ал Стоурбридж Арысы 7,5 тонна салмаққа ие болды. Аллен тапсырыс берген басқа екі Фостер, Растрик және Компания локомотивтері – Делавэр және Хадсон, 1829 жылдың тамызы мен қыркүйегінде Нью-Йоркке келді, содан кейін Рондаутқа жіберілді. Бұл қозғалтқыш, Agenoria, Стоурбридж Арысына өте ұқсас болды, бірақ басқа өлшемде және айқын ұзын түтін шығару құбырымен жабдықталған. Агенория алғаш рет 1829 жылдың маусым айында жүріп өтті, 30 жылдан астам уақыт бойы жұмыс істеді және қазір Англияның Йорк қаласындағы Ұлттық теміржол мұражайында сақтаулы. 1834 жылы құжаттар теміржолдың Стоурбридж Арысын және оның ертедегі бауырларын Пенсильвания каналы комиссиясына сатуға тырысқанын көрсетеді, бірақ келісім аяқталмады. Локомотивтер кеңейіп келе жатқан теміржолдар үшін тым қолайсыз деп есептелді; американдық локомотив өндірушілері 1830 жылдан бастап жақсартылған дизайнмен өз локомотивтерін шығара бастады. Төрт локомотив 1840 жылдардың ортасына дейін ағылшын темірінен жасалған темір бұйымдардың көзі ретінде пайдаланылды. 1845 жылы Стоурбридж Арысынан тек қана қазандығы ғана қалды. Алайда қазандық әлі де жұмыс істеп тұрды және ол Карбондейлдегі құю зауытында тағы бес жыл бойы қолданылды, содан кейін зауыт иесі батысқа қарай "Forty-Niner" ретінде сәттілігін сынап көруге кетті. Бірнеше жылдан кейін құю зауыты жаңа иелеріне сатылды, олар қазандықтың тарихтың бір бөлігі ретіндегі құндылығын мойындады және 1874 жылы оны 1000 долларға сатуға тырысты. Иелері сатып алушы таба алмады. 1883 жылы D&H қазандықты Чикагодағы теміржол құралдарының көрмесінде көрсету үшін алды. Өкінішке орай, қазандықтың тасымалдануына қатысты қауіпсіздік шаралары жеткіліксіз болды; сувенир іздеушілер қазір тарихи қазаннан ала алатын барлық нәрсені алып тастады, тіпті оның бөліктерін алу үшін балғалар мен кескіштерді қолданды. Қазандық қайтадан сақталды және ақырында 1890 жылы Смитсонов институтына өткізілді. Сондай-ақ, Стоурбридж Арысынан деп саналатын басқа да бірнеше бөліктер сақталған, бірақ олардың нақтылығы күмәнді. Бұл бөліктер локомотивтің бір немесе бірнеше бауырлас машиналарын құрастырудан қалған болуы мүмкін. Музейде локомотивті қайта құруға бірнеше рет әрекет жасалды. Алайда, бөліктердің шығу тегі әлі де күмәнді болғандықтан және бірнеше маңызды бөліктердің жоқтығынан локомотивтің қайта құрылуы ешқашан аяқталған жоқ. Қазандық пен құрастырылған бөліктер қазір Балтимордағы B&O теміржол мұражайында қойылған. D&H 1932 жылы Стоурбридж Арысының көшірмесін жасады, ол қалған бөліктер негізінде жасалған жоспарларға сәйкес салынды. Уэйн округі тарихи қоғамы мұражайында Стоурбридж Арысының толық масштабтағы көшірмесі бар, сондай-ақ көптеген байланысты фотосуреттер мен артефакттар сақталған. Бұл мұражай Пенсильвания штатының Хонсдейл қаласында орналасқан, ол бір кезде D&H каналының кеңсесі болған кішкентай кірпіш ғимаратта орналасқан және Стоурбридж Арысының алғашқы жүрісі осы жерден басталған.

The Stourbridge Lion was a railroad steam locomotive. It was the first locomotive and the first foreign built locomotive to be operated in the United States, and one of the first locomotives to operate outside Britain. It takes its name from the lion's face painted on the front, and Stourbridge in England, where it was manufactured by the firm Foster, Rastrick and Company in 1829. The locomotive was transported from Liverpool aboard the ship John Jay, arriving at New York in mid May 1829. Its first official run took place on August 8, 1829 in Honesdale, Pennsylvania. According to an eye witness, "the fire was kindled and steam raised, and, under the management of Horatio Allen, the'wonderful machine' was found capable of moving, to the great joy of the crowd of excited spectators". Despite having no experience of driving a locomotive, Allen took the Stourbridge Lion out for its first test on his own, driving it about three miles along the track including a raised section over the Lackawaxen Creek. He then reversed the locomotive back to its starting point. The locomotive performed admirably, but the track that was built on which to run it was insufficient for the task (the company had not used all iron rails but instead iron strips applied to a wooden rail). Jervis had specified that the locomotives should weigh no more than 4 tons; the Stourbridge Lion weighed nearly double that, 7.5 tons. The two other Foster, Rastrick & Co locomotives that had been ordered by Allen, Delaware and Hudson, arrived separately at New York in August and September 1829 before being shipped on to Rondout. This engine, the Agenoria, was of very similar to the Stourbridge Lion although of a different gauge and with a markedly longer chimney. The Agenoria first ran in June 1829, was operated for more than 30 years and is currently preserved at the National Railway Museum in York, England. By 1834, documents show that the railroad attempted to sell the Stourbridge Lion and its early sisters to the Pennsylvania Canal Commission, but the deal was not finalized. The locomotives were deemed too unsuitable for the now expanding railroads; American locomotive manufacturers had begun producing their own locomotives of improved designs as early as 1830. The four locomotives were used as sources of English wrought iron bar stock until the middle of the 1840s. By 1845, all that was left of the Stourbridge Lion was its boiler. The boiler was still functional, however, and it was used in a foundry in Carbondale for about another five years until the foundry's owner headed west to try his luck as a Forty niner. The foundry was sold a few years later to new owners who recognized the boiler's value as a piece of history, and in 1874 reportedly tried to sell it for $1,000 The owners were unable to find a buyer. In 1883, the D&H borrowed the boiler to display at the Exposition of Railway Appliances in Chicago. Unfortunately, security around the boiler's transportation was lax; souvenir hunters pulled every loose item that they could off the now historic boiler, even resorting to hammers and chisels to remove portions of it. The boiler was stored again and eventually acquired by the Smithsonian Institution in 1890. A few other parts that are believed to have been from the Stourbridge Lion are also preserved, but their authenticity is questioned. These other parts may have come from one or more of the locomotive's sister engines. The museum has made a few attempts to rebuild the locomotive with the parts that remain. However, with the parts' origins still in question, and the lack of a few other key parts, the locomotive's reconstruction has never been completed. The boiler and assembled parts are currently on display at the B&O Railroad Museum in Baltimore. The D&H built their own replica of the Stourbridge Lion in 1932 from plans that were made based on the parts remaining in existence. The Wayne County Historical Society Museum contains a full scale replica of the Stourbridge Lion, and is home to many related photographs and artifacts. This museum is in a small brick building on Main Street, Honesdale, Pennsylvania, which was once the D&H Canal's company office, and is where the Stourbridge Lion began its inaugural run.

Механикалық сипаттама

Қазандықтың бір ғана түтін жолы болған, түтін жолы қазандық барабанының жоғарғы жағынан шығып кеткен. Бұл, қазандық камерасы емес, себебі оған кіру және тазалау үшін есік болмаған. Қазандықтың алдындағы көзге көрінетін сыртқы газ шығару құбыры, түтін құбырының ішіндегі үрлеу құбырына жалғанған. Газ шығару құбыры локомотивтің көптеген суреттерінде байқалады. Поршеньдер бір жұпқа (әр цилиндр үшін біреуден) қазандықтың үстіне орнатылған сеңбілдеу арқалықтарына жалғанған. Поршеньге жақын жердегі жалғаушы таяқ арқалықтарды қоздырып, артқы дөңгелектерді айналдырған, сондай-ақ алдыңғы дөңгелектерді қозғау үшін біріктіру таяғына жалғанған.