Кіріспе

Химиялық қосылыс

20-Гидроксиэкдизон (экдистерон немесе 20E) – табиғи түрде кездесетін экдистероид гормоны, ол бунақты денелілердің екдизисін (құбылуын) және метаморфозын реттейді. Сондықтан ол жәндіктер, қабылдақтар және т.б. арасында ең көп таралған құбылу гормондарының бірі болып табылады. Бұл сонымен қатар, Cyanotis vaga, Ajuga turkestanica және Rhaponticum carthamoides сияқты әртүрлі өсімдіктер өндіретін фитоэкдистероид, оның мақсаты зиянды жәндіктердің дамуы мен көбеюін тоқтату болып саналады. Бунақты денелілерде 20-гидроксиэкдизон экдизон рецепторы арқылы әсер етеді. Сүтқоректілерде бұл рецептор болмаса да, 20-гидроксиэкдизон сүтқоректілердің биологиялық жүйелеріне әсер етеді. 20-Гидроксиэкдизон – кейбір қосымшалардың құрамында физикалық қабілетті жақсарту мақсатымен қолданылатын ингредиент. Адамдарда ол эстроген рецепторы бета (ERβ) белокты кодтаушы генмен байланысады деп есептеледі.

Бүйректілердегі көздер

20 гидроксиэкдизонның личинкалардағы негізгі көздері – көкбауыр алды безі, сақина безі, ішек және майлы денелер. Бұл тіндер тамақтан алынатын холестеринді 20 гидроксиэкдизон гормонының толық пісіп жетілген түріне айналдырады. Көп жағдайда, бұл бездік тіндер ересек кезінде жоғалады, бірақ майлы денелер ми мен ішкі органдарды қоршап тұратын липидтік тіндер қаптамасы ретінде сақталады. Ересек ұрғашыда жұмыртқалық 20 гидроксиэкдизон өндірісінің маңызды көзі болып табылады. Ересек еркекте, қазіргі уақытта белгілі болғандай, 20 гидроксиэкдизонның жалғыз көзі – майлы дене тіндері. Бұл гормон өндіретін тіндер даму кезеңінде экдизон рецепторын білдіреді, бұл функционалдық кері байланыс механизміне нұсқау береді.

Артроподтардағы экдистероидтық белсенділік

Экдистероид – жәндіктердегі стероид гормондарының бір түрі, олар холестериннің p450 ферменттері арқылы ферментативті модификациялануынан пайда болады. Бұл омыртқалы жануарлардағы стероид синтезіне ұқсас механизм арқылы жүзеге асады. Экдизон және 20-гидроксиэкдизон дернәсілдердің түлеуін, қуыршақтың қалыптасуын және метаморфозды реттейді. Бұл гормондар гидрофобты болғандықтан, липидтік мембраналар арқылы өтіп, организм тіндеріне сіңеді. Шындығында, осы гормондық сигналдардың негізгі рецепторы – экдизон рецепторы – жасуша ішіндегі белок.

Қосымша ретінде қолдану

Гидроксиэкдизон және басқа да экдистероидтер әртүрлі спорт түрлерінде, әсіресе бодибилдингте қолданылатын тағамдық қоспалардың құрамына кіреді. 2006 жылғы зерттеуде нақты жаттығулардың нәтижелері мен дене құрамы, сондай-ақ еркін/қолжетімді тестостерон сияқты химиялық көрсеткіштердегі өзгерістер тексерілді. Ауыз жолымен күніне 30 мг мөлшерінде қабылданатын 20 гидроксиэкдизонның қарсылық жаттығуларына, дене құрамына немесе жаттығуларға бейімделуге анаболикалық немесе катаболикалық жауаптарға елеулі әсер етпегені анықталды. Дегенмен, бұрынғы бірқатар зерттеулер 20 гидроксиэкдизонның анаболикалық әсерін қолдады. 2019 жылы Германияның Кёльн спорт университетінің Молекулалық және жасушалық спорттық медицина кафедрасының қатысуымен жүргізілген жаңа зерттеуде экдистерон қабылдаған қатысушыларда бұлшық ет массасының айтарлықтай жоғары деңгейде өскені, сондай-ақ бір реттік жинақтағы көтеріліс көрсеткіштерінің айқын жақсарғаны байқалды. Дүниежүзілік допингке қарсы агенттік (WADA) қаржылаған бұл зерттеуде қарсылық жаттығулары кезінде 20 гидроксиэкдизонды қосымша қабылдаудың дозаға байланысты анаболикалық әсері анықталды. Сонымен қатар, жақындағы зерттеулер 20 гидроксиэкдизонның адам бұлшық еттеріне әсер ету механизмі эстроген рецепторларының бета түрін (ERβ) салыстырмалы түрде селективті белсендіру екенін көрсетті, бұл бұлшық еттің гипертрофиясына алып келеді.

Зерттеу құралы ретінде пайдалану

20-гидроксиэкдизон және басқа экдистероидтер биохимиялық зерттеулерде трансгенді жануарларда индуктор ретінде қолданылады, осылайша жануарға жаңа ген енгізіліп, оның экспрессиясы енгізілген экдизон рецепторының бақылауында болады. Жануардың рационына экдистероидтерді қосу немесе алып тастау енгізілген генді қосу немесе өшірудің ыңғайлы тәсілін ұсынады (экдизон рецепторын қараңыз). Көбінесе қолданылатын дозада 20-гидроксиэкдизон қосымша гендері енгізілмеген жануарларға аз немесе ешқандай әсер тигізбейді; сонымен қатар, ауыз жолымен қабылдағанда жоғары биожетімділікке ие, сондықтан трансгеннің тиімді қабылдануын анықтауға көмектеседі.