GE GAU-13/A: Авиациялық пулемет және оның қолданылуы

Кіріспе

General Electric GAU 13/A – 30 мм электрлі Гатлинг типті айналмалы пулемет, GAU 8 Avenger пулеметінен туындаған.

Сипаттама

GAU 13 ұшағы 1970-ші жылдардың соңында әскери және шабуылдық ұшақтарда қолдану үшін, негізінен әуеден жерге және танкке қарсы шабуылдар үшін әзірленді. GAU 13/A – үлкен GAU 8 механизміне негізделген төрт түтіклі айналмалы пушка, бірдей 30 мм оқ-дәрілерін пайдаланады. "Авангер" сияқты, ол да екі жақты қоректендіру жүйесімен және оқтарды шығарып тастау үшін кері тазалаумен жабдықталған. Бірақ GAU 8-ден айырмашылығы, ол пневматикалық жетекпен жұмыс істейді, минутына 2400 оқ ату жылдамдығына ие. Тоқтаулар арасындағы минималды уақыт 32 000 оққа дейін жетеді, бұл оны өте сенімді қаруға айналдырады. GAU 13/A, "Авангер" сияқты, PGU 13 жоғары жарылғыш-өртке шақырушы (HEI) және PGU 14 броньды тесуші-өртке шақырушы (API) оқтарын (ішінде кедейленген ураннан жасалған тесуші бөлік бар) қолданады. Жеті түтікшелі "Авангермен" салыстырғанда ату жылдамдығы төмен болғанымен, бұл өте қуатты қару. GAU 13/A-ның басты қолданысы GPU 5/A пушкалық модулі болды (алғашқыда GEPOD 30 деп сатылды). Модуль ұзын және кез келген стандартты НАТО ілмекшелеріне орнатылуы мүмкін. Ол 353 оқтан тұрады, шамамен 9 секундқа үздіксіз атуға жеткілікті. GPU 5/A модулінің бос және толыққандай салмағы белгілі. Модуль толыққандай дербес жұмыс істейді. GPU 5/A, F 15 Eagle және F 16 Fighting Falcon сияқты АҚШ-тың көптеген тактикалық ұшақтарында қолдануға арналған. 1980-ші жылдардың ортасында АҚШ Әскери-әуе күштері A 10 Thunderbolt II ұшағына орнына немесе қосымша ретінде GPU 5 қолданып, F 16 ұшағының жақын әуе қолдауы (CAS) үшін арнайы нұсқасын қарастырды. Алайда, GPU 5 модулі қызметте қанағаттандырмайтын болып шықты. Ол 1991 жылғы Перс шығанағы соғысы кезінде қысқа уақытқа кейбір Air National Guard F 16 Fighting Falcon ұшақтарында сынақтан өтті, бірақ нашар дәлдігіне байланысты бір күндік жауынгерлік қолданыстан кейін қызметтен алынды. Пушканың тамаша баллистикалық сипаттамаларына қарамастан, пилондық бекіткіш бұрылысты болдырмау үшін жеткілікті мықты болмады, ал қарудың ауыр кері соққысы пилонның дұрыс орналаспауына себеп болды. Сонымен қатар, GPU 5, F 16 көздеу жүйесімен үйлесімді емес еді. GPU 5 енді АҚШ қызметінде жоқ, бірақ кейбір тайландтық F 5E Tiger II ұшақтары әлі де осы қаруды тасымалдайды; ол F 20 Tigershark ұшағында да сынақтан өтті. 1995 жылдың ортасы мен соңында АҚШ Теңіз жаяу әскерлері LCAC 66-да GPU 5-ті сынақтан өткізді, десант күштеріне басқыншылық отты қамтамасыз ету үшін әлеуетті қару ретінде. Модуль стандартты MAU 12 бомбалық тіреуге орнатылды, ол өз кезегінде стандартты жүк контейнеріне орнатылды. Осылайша LCAC-та төрт контейнер тасымалдауға болады деп есептелді. Нәтижесінде құралған комбинация Gun Platform Air Cushion (GPAC) деп аталды. 1997 жылы Теңіз жаяу әскерлері АҚШ Әскери-әуе күштерінен GAU 13/A пушкалары мен GPU 5 модулінің барлық қорларын артық деп сатып алды. GPAC-тан басқа, GAU 13/A кемелерде және LAV 25 сияқты жер үсті көліктерінде де қолданылуы мүмкін қару ретінде қарастырылды.

The GAU 13 was developed in the late 1970s for use in gun pod applications for fighter aircraft and attack aircraft use, primarily for air to ground and anti tank attacks. The GAU 13/A is a four barreled rotary cannon based on the mechanism of the larger GAU 8, sharing the same massive 30 mm ammunition. Like the Avenger, it has a double ended feed system with reverse clearing to remove unfired rounds. Unlike the GAU 8, however, it is pneumatically driven, giving it a rate of fire of 2,400 rounds per minute. Minimum time between stoppages is estimated at 32,000 rounds, making it a very reliable weapon. The GAU 13/A uses the same range of PGU 13 High Explosive Incendiary (HEI) and PGU 14 Armor Piercing Incendiary (API) rounds (which contain a depleted uranium penetrator) as the Avenger. Despite its somewhat lower rate of fire compared to the seven barreled Avenger, it is an immensely powerful weapon. The principal application for the GAU 13/A was the GPU 5/A gun pod (originally marketed as the GEPOD 30). The pod is long and can be mounted on any standard NATO suspension lugs. It holds 353 rounds of ammunition, enough for approximately nine seconds of continuous fire. The GPU 5/A weight is empty and fully loaded. The pod is completely self contained. The GPU 5/A was intended for carriage on a wide range of U. S. tactical aircraft, including the F 15 Eagle and F 16 Fighting Falcon. In the mid 1980s the USAF considered a specialized variant of the F 16 for the close air support (CAS) mission, using the GPU 5, as a substitute to or adjunct for the A 10 Thunderbolt II. The GPU 5 pod, however, proved unsatisfactory in service. It was briefly tried on some Air National Guard F 16 Fighting Falcons during the 1991 Gulf War, but was removed from service after barely a day of combat use because of its very poor accuracy. Despite the cannon's impressive ballistic characteristics, the pylon mounting was not sufficiently rigid to prevent deflection, and the weapon's heavy recoil exacerbated the problem by causing pylon misalignment. Further, the GPU 5 was not integrated into the F 16's sighting system. The GPU 5 is no longer in U. S. service, although some Thai F 5E Tiger II aircraft still carry the weapon; it was also tested on the F 20 Tigershark. In mid/late 1995, the U. S. Marine Corps conducted a trial of the GPU 5 on the LCAC 66, as a potential weapon to provide suppressive fire for landing forces. The pod was mounted on a standard MAU 12 bomb rack, itself mounted in a standard cargo container. It was believed that four such containers could then be carried on the LCAC. The resulting combination was referenced as the Gun Platform Air Cushion (GPAC). By 1997, the Marines had reportedly acquired the USAF's entire stock of GAU 13/A cannons and GPU 5 pods as surplus. Besides the GPAC, the GAU 13/A was also touted as possible armament on ships and ground vehicles such as the LAV 25.

Жалпы және келтірілген дереккөздер

Фридман, Норман (1997). Әлемдік теңіздік қару-жарақ жүйелері жөніндегі Әскери-теңіз институтының нұсқаулығы. Әскери-теңіз институтының баспасы. Полмар, Норман (2004). АҚШ Әскери-теңіз флотының кемелері мен ұшақтары жөніндегі Әскери-теңіз институтының нұсқаулығы. Әскери-теңіз институтының баспасы. .