Уолтер Фредерик Браун: Американ саяхатшысы және саяси қайраткері

Кіріспе

Американдық саясаткер (1926 жылы туған)

Уолтер Фредерик Браун (1926 жылғы 28 шілдеде туған) – американдық саясаткер және 2004 жылы АҚШ Социалистік партиясының президенттік кандидат болған адам. Браун 1948 жылы социалист болған, бірақ 1975 жылдан 1987 жылға дейін Орегон штатының сенатында демократ ретінде қызмет еткен. Браун сондай-ақ 1998, 2000, 2002 және 2004 жылдары Орегон Социалистік партиясынан АҚШ Конгресінің (3-ші сайлау округі) депутаты кандидаты болды және екі штаттық лауазымға Тынық мұхитының Жасыл партиясынан кандидат болды.

Отбасылық негіздер

Браун Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласында Уолтер Эндрю Браунның (11 тамыз, 1897 – 10 қараша, 1978), заңгердің (бұрын автомеханик, жүк көлігі жүргізушісі және сақтандыру талаптарын реттеуші болып жұмыс істеген) және Эмили Аннаның (қызметтік аты Вебер; 30 қазан, 1897 – 25 ақпан, 1978), бастауыш мектеп мұғалімі болып туған. Оның тегі ағылшын, неміс және француз тайпаларынан.

Адвокаттық мансап

1944 жылдың маусым айында, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Браун 17 жасында АҚШ Әскери-теңіз күштеріне өз еркімен қатысуға тіл білдірді. Ол «Картер Холл» (LSD 3) кемесінде Тынық мұхиты мен Қытайда қызмет етті. 1946 жылдың маусымында құрметті түрде запасқа шыққаннан кейін, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің резервінде болған кезінде, ол G.I. бағдарламасы бойынша Оңтүстік Калифорния университетінде (USC) оқыды, заң бойынша бакалавр (B.A.), cum laude (1949) және заң докторы (J.D.) (1952) дәрежелерін алды. USC-де оқығанда ол Родс стипендиясына үміткер болды. Ол сондай-ақ Phi Beta Kappa және Phi Kappa Phi қауымдастықтарына сайланды. 1952 жылы Браун Корея соғысы кезінде қайтадан әскери қызметке шақырылды. Оған офицер шені берілді. Әскери-теңіз күштерінде ол мүгедек теңізшілердің адвокаты, Ньюпорттағы (Род-Айленд) АҚШ Әскери-теңіз сот мектебінің оқытушысы, Иллинойстағы Үлкен көлдер (Бостон) және Филиппиннің Субик шығанағындағы заң қызметкері, Вьетнамдағы арнайы прокурор, Вашингтондағы апелляциялық адвокат және Сан-Диегодағы әскери сот судьясы болып қызмет етті. Ол 26 жыл қызмет еткен соң 1970 жылы командир шенімен зейнетке шықты. Браун білімін одан әрі жалғастырды: Гарвард заң мектебі (Конституциялық құқық, 1958); Бостон университеті (Халықаралық қатынастар, магистр, 1961); Вирджиния университетінің Әскери-теңіз күштерінің Бас судьясының мектебі (Әскери құқық магистрі, 1965); Орегон университеті (Кітапхана ғылымы магистрі, 1975). Браун Әскери-теңіз күштерінен зейнетке шыққаннан кейін Льюис және Кларк колледжінің Солтүстік-Батыс заң мектебінде доцент болып жұмысқа орналасты және 1970 жылдан 1980 жылға дейін сабақ берді. 1975 жылдан 1987 жылға дейін ол Орегон штатының сенатында Сот комитеті төрағасының орынбасары және Заң кеңесі комитетінің (заң шығарушы орган үшін барлық заң жобаларын дайындайтын) төрағасының орынбасары болып қызмет етті. 1989 жылдан 1991 жылға дейін ол Malheur округінің кеңесшісі және Malheur округінің аудандық прокурорының орынбасары болып жұмыс істеді. Ол 1987–1989 жылдары және 1991 жылдан бері Орегон тұтынушылар лигасының бас кеңесшісі ретінде, ал 2000 жылдан бері Тұтынушылар әділеті одағының ерікті адвокаты ретінде ерікті жұмыс істейді. 2003 жылы Браун Орегон штатының адвокатурасынан белсенді зейнеткер мүшесі ретінде екі марапат алды: біреуі кедейлерге ең көп заңдық көмек көрсеткені үшін, екіншісі – про боно қызметтерге жұмсаған ең көп сағаттары үшін.

In June 1944, during WWll, Brown volunteered for active duty in the U. S. Navy at age 17. He served in the Pacific and China on the USS Carter Hall (LSD 3). After his honorable discharge in June 1946, and while in the inactive U. S. Navy Reserve, he attended the University of Southern California (USC) on the G. I. Bill, earning a B. A. in Law, cum laude (1949), and a Juris Doctor (J. D.) (1952). While at USC he was a Rhodes Scholar nominee. He was also elected to Phi Beta Kappa and Phi Kappa Phi. In 1952, Brown was recalled to active duty during the Korean War. He was commissioned as an officer. While in the Navy he served as an attorney for disabled Navy personnel; an instructor at the U. S. Naval Justice School in Newport, Rhode Island; Legal Officer at Great Lakes (Illinois), Boston, and Subic Bay, Philippines; Special Prosecutor in Vietnam; an appellate attorney in Washington, D. C.; and as a general court martial judge in San Diego serving in the Judge Advocate General Corps (JAG). He retired in 1970 as a Commander, with 26 years of service. Brown also continued his education: Harvard Law School (Constitutional Law (1958)); Boston University (International Relations M. A. (1961)); The Judge Advocate General's School University of Virginia, (Master of Laws degree in Military Law (1965)); University of Oregon (Library Science M. L. S. (1975)). Upon Brown's retirement from the Navy he was hired as an associate professor at the Northwestern School of Law of Lewis and Clark College, teaching from 1970 to 1980. From 1975 to 1987 he also served in the Oregon State Senate as Vice Chair of the Judiciary Committee and as Co Chair of the Legislative Counsel Committee (which drafts all bills for the Legislature). From 1989 to 1991, he served as Malheur County Counsel and as Malheur County Deputy District Attorney. He volunteers as General Counsel of the Oregon Consumer League from 1987–89 and 1991 to present, and as a volunteer attorney with the Consumer Justice Alliance since 2000. In 2003 Brown received two awards from the Oregon State Bar in the active emeritus member category: one for the most Legal Services to the Poor, another for Total Hours of Pro Bono Services.

Орегон Сенаты

Браун 1974 жылдан 1986 жылға дейін Орегон штатының сенатында үш мерзім қызмет етті, демократ ретінде сайланды. Ол 1975 жылы озон қабатын бұзатын хлорфторкарбондарға (ХФК) әлемдегі алғашқы тыйым салуды қабылдады, бұл басқа бірнеше үкіметтер үшін үлгі болды. Тыйым 1977 жылы Орегонда күшіне енді, Орегон заң шығарушы жиналысына қажетті түзетулерді жасауға мүмкіндік берді (мысалы, астмамен ауыратын адамдарға арналған ингаляторларда ХФК қолдануды жалғастыруға рұқсат беру).

АҚШ Конгрессі

Браун Орегон штатының 3-ші сайлау округінен АҚШ Өкілдер палатасына төрт рет қатарындағы депутат Ерл Блюменауэрге қарсы сайланды.

2004 жылғы президенттік науқан

Браун, әлеуметтік демократ, 2003 жылдың қараша айындағы съезде АҚШ Социалистік партиясы (SPUSA) тарапынан Массачусетс штатының революциялық социалисі Эрик Честерден басымдық алып ұсынылды. Съезден кейін партия мүшелері Браунның бұрынғыда абортқа қарсы болғанын білді. Осы көзқарастарына байланысты Браунды SPUSA президенттік үміткерлігінен қайта шақыруға бағытталған қозғалыс күшін жойды, бірақ партия ұйымдарының көп бөлігі оған қолдау көрсетпеді. Осыған қарамастан, Браун мен оның серігі Мэри Элис Герберт сегіз штаттан сайлауға қатысу құқығын алды және тағы сегіз штаттан жазу арқылы дауыс беру мүмкіндігіне ие болды. Сайлау күні Браун/Герберт 10 837 дауыс жинады, бұл 1952 жылдан бері Социалистік партияның президенттік үміткерлері арасындағы ең жоғары көрсеткіш және АҚШ Социалистік партиясы тарихындағы ең көп дауыс еді. Флоридадан Дарси Ричардсон және Висконсиннен Стив Хаузер сияқты бірнеше үшінші партия белсенділері Браунның президенттік науқанына көмектесті.

Орегонның бас прокуроры

2008 жылы Браун 2008 жылғы қараша сайлауларында Орегон штатының Бас прокуроры лауазымына «Тынық мұхитының Жасыл партиясынан» кандидат ретінде түсті. Браун барлық дауыстардың 5,1%-ын құраған 76 856 дауыс жинады.

Орегон қазынашысы

2010 жылғы маусымда ол Орегон штатының қазынашысы лауазымына 2010 жылғы Орегон сайлауында Тынық мұхитының жасыл партиясынан кандидат ретінде таңдалды, бірақ партия ішіндегі үміткерлігіне қатысты науқанын тоқтатты. Соңында ол Прогрессивті партияның үміткерлігін алып, Орегон сайлаушыларының анықтамалығында прогрессивті кандидат ретінде тіркелді. Браун төрт кандидаттың арасында 38 316 дауыспен (3%) үшінші орынды иеленді.

Басқа қызмет түрлері

Браун – Eastside Democratic Club президенті (Демократиялық партиямен байланысы жоқ) және олардың Күн тәртібі комитетінің мүшесі. Браун сонымен қатар Орегон тұтынушылар лигасының директорлар кеңесінде отырады. Ол Орегон тұтынушылар лигасы мен Тұтынушылар Әділет лигасының ерікті адвокаты. Ол әйелі Беверлимен бірге Портлендтегі Саннисайд үйсіздер бейімдеу орталығында және Сент-Франциск асханасында ерікті болып жұмыс істейді.

Барбара С. және Уолтер Ф. Браунның ескерткіш саябағы

Браунның Орегон штатының Сенатындағы он екі жылдық қызметінің соңына қарай, ол Сенаттың ауыл шаруашылығы және орман шаруашылығы комитетінің төрағасы болды. Осы кезде Браун мен оның әйелі Орегон жағалауындағы Линкольн округінде, Силец өзенінің екі жағында жер сатып алды. Бұл жер Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде толығымен кесілген болатын. Олар көп жыл бойы Ситка шыршасы, батыс қызыл кедрі және Дуглас шыршасын отырғызып, жерді қайтадан орманға айналдыруға көп еңбек жұмсады, мұның бәрі қоғамдық саябақ құру мақсатында жасалды. Барбара 1999 жылы қайтыс болғанда, саябақ толыққанды аяқталмаған еді, ал Уолт осы орманды жалғыз өзі басқаруын жалғастырды. 2007 жылдың 8 тамызында ол жерді Линкольн округіне сыйға берді, бұл округ аң аулау мен ағаш кесуге тыйым салынғанын кепілдік берді.