Ричард Гефардт: Американдық саяхатшы, адвокат және лоббист

Кіріспе

Американдық адвокат, лоббист және саясаткер (1941 жылы туған)

Ричард Эндрю Гепардт (/ɡ//ɛ//p//h//ɑːr//d/; 1941 жылдың 31 қаңтарында туған) – американдық адвокат, лоббист және саясаткер, 1977 жылдан 2005 жылға дейін АҚШ Өкілдер палатасында өкілдік еткен. Демократиялық партия мүшесі, ол 1989 жылдан 1995 жылға дейін палатаның көпшілікке басшысы, ал 1995 жылдан 2003 жылға дейін азшылыққа басшысы болды. 1988 және 2004 жылдары АҚШ Президентігіне демократтардың кандидаттығына қатысты, бірақ жеңіліске ұшырады. Гепард 1988, 1992, 2000, 2004 және 2008 жылдары вице-президенттікке үміткер ретінде қарастырылды. Саясаттан кеткеннен кейін Гепардт белгілі лоббистке айналды. Ол Вашингтондағы Gephardt Government Affairs қоғамдық істер фирмасын, Атлантадағы Gephardt Group еңбек кеңесшілік фирмасын және SolidaritUS Health тікелей медициналық қызмет көрсету тобын құрды. Сонымен қатар, ол DLA Piper, FTI Consulting және Goldman Sachs компанияларына кеңесшілік қызмет көрсетеді, Issue One ReFormers Caucus мүшесі және Issue One-ның Жауапты әлеуметтік медиа жөніндегі кеңесінің төрағасы, бұрынғы Массачусетс штатының вице-губернаторы Керри Хилимен бірлесіп.

Ерте өмір

Гепардт Миссури штатының Сент-Луис қаласында Лорин Эстельдің (туған тегі Касселл) және Teamster сүтшісі Луис Эндрю Гепардтың ұлы ретінде дүниеге келді; оның тегінің бір бөлігі неміс. 1958 жылы ол бұрынғы Оңтүстік-Батыс орта мектебін бітірді. Гепардт – «Игл Скаут» және Американың «Бой Скауттарынан» «Ерекше Игл Скаут» сыйлығының иегері. 1962 жылы ол Норт-Уэстерн университетінде білім алды, онда «Beta Theta Pi» студенттік сенатының, сондай-ақ бірінші курс студенттерінің президенті болды. 1965 жылы ол Мичиган университетінің құқық мектебінде заңгерлік диплом алды. 1965 жылы Миссури штатының адвокатурасына қабылданды. Одан кейін Миссури әуе ұлттық гвардиясына қатысып, 1971 жылға дейін қызмет етті. Оның әйелі Джейнмен үш ересегі жеткен баласы бар: Мэтт, Кэти және Крисси. Оның інісі Дональд Л. Гепардт Нью-Джерси штатының Глассборо қаласындағы Роуэн университетінің Көркем және сахналық өнер колледжінің деканы болды.

Саяси мансап

Гепардт 1968 жылдан 1971 жылға дейін Сент-Луис қаласының 14-ші округінің демократиялық комитетінің мүшесі болды, ал 1971 жылдан 1976 жылға дейін 14-ші округтің әкімшісі (алдермені) болды. Ол "Жас түріктер" деп бейресми түрде танылған жас әкімшілердің (алдермендердің) тобының құрамында болды.

Өкілдер Палатасы

1976 жылы Гепардт Сент-Луиске негіделген 3-округтен Конгресске сайланды, 24 жыл қызмет еткен Леонор Салливанның орнын иеленді. Ол тағы 13 рет сайланды, 2004 жылы қайта сайлануға түспеді. Конгресс мансабының көп бөлігінде Гепардтың Ұлттық саяси директоры Сент-Луиске негіделген саяси кеңесші Джойс Абусси болды. Гепардт 1983 жылдың тамызында Мартин Лютер Кинг күнін федералдық мереке ретінде белгілейтін заңға қолдау көрсетті, бірақ 1987 жылғы Азаматтық құқықтарды қалпына келтіру туралы заңға (немесе 1988 жылдың наурыз айында президент Рейганның ветосын жоюға) дауыс бермеді.

1988 жылғы президенттік науқан

Гепард 1988 жылғы президенттік сайлауда Демократиялық партияның кандидаттығына үміткер болып жеңіліске ұшырады. Гепард 1987 жылдың ақпанында өзінің кандидат екенін ресми түрде жариялады – бұл қадамды жасағандардың бірі – және Айова штатында қарқынды науқан жүргізді, соңында штатте 100 күннен астам уақыт өткізді. Ол сауалнамаларда екі таңбалы көрсеткіштің төменгі шегінде қалып қойды, бірақ 1987 жылдың желтоқсан айының соңында Корея мен Жапонияның сауда кедергілерін әділетсіз деп сынаған "Hyundai жарнамасы" деп аталған жарнаманы көрсеткеннен кейін Айовада алға жылжуды бастады. Гепард ақпан айында Айова және Оңтүстік Дакота штаттарындағы сайлауда жеңіске жетті, ал Нью-Гэмпширде күшті екінші орынды иеленді, осылайша оны кандидаттыққа күшті талапкер етті. Алайда, Гепардтың алғашқы жеңістері басқа штаттарда қолдау таппады, және ол Оңтүстік штаттарда бәсекелесу үшін жеткілікті қаражат жинауға қабілетсіз болды. Оның науқаны наурыз айындағы "Супер сейсенбі" праймеризінде ауыр жеңіліске ұшырағаннан кейін қаржысыз қалды, ол тек Миссури штатында ғана жеңіске жетті. Губернатор Майкл Дукакистің науқаны Гепардтың "қарсы пікірге ие болу" дауыс беру тарихына назар аударды және Гепардтың камера алдында алға және артқа домалағанын көрсетті. Көптеген адамдар бұл жарнама Гепардтың кандидаттыққа жеңу мүмкіндігін жойды деп ойлады. Гепард Мичиганда 13% ғана дауыс жинап, Біріккен Автожұмысшылардың қолдауына қарамастан, жарыстан шықты. Дукакис Гепардты вице-президенттікке өзінің серігі ретінде қарастырды, бірақ оның орнына Техас сенаторы Ллойд Бентсенді таңдады.

Палата басшылығы

1988 жылғы президенттік үміткерлікке қатысқаннан кейін артқан беделінің арқасында Гепардт 1989 жылғы маусымда палатадағы әріптестерімен көпшілік көшбасшысы болып сайланды, ол оны палатадағы екінші демократ етіп, сол кездегі спикер Том Фоулиден кейін орналастырды. Гепардт 1995 жылдың қаңтарына дейін осы лауазымда қызмет етті. 1994 жылы республикашылдар 52 мандатты жеңіп алып, Фоулиді парламенттік басымдықтан айырғаннан кейін Гепардт демократтардың палатадағы көшбасшысы болды, бастапқыда Ньют Гингричке қарсы, ал 1999 жылдан бастап Деннис Хастертке қарсы. 1997 жылы Гингрич өзінің партиясында төңкеріске тап болғанда, Гепардт егер дауыс беру өтсе және Гингричке наразы республикашылдардың қолдауын алса, спикер бола алатын еді, бірақ Гингрич отставкаға кетерден бас тартты және дауыс беру болған жоқ. 1996, 1998 және 2000 жылғы сайлауларда Гепардт демократтарды палатадағы үміткерлерді жеңіске жеткізді, бірақ олар 2006 жылға дейін көпшілікті қайтарып алмады, Гепардт Конгрестен кеткеннен кейін. Гепардт 1990-шы жылдардың басында елдің түкпір-түкпіріндегі демократтарды қаржылай қолдады, ол жергілікті және федералдық кеңселерге жүздеген үміткерлерді қолдауға көмектескен, ірі қаржы жинау қызметкерлерінен команда құрды. Гепардт президент Билл Клинтонның көптеген бағдарламалары үшін көп еңбек еткенімен, ол және оның профсоюздық жақтастары NAFTA және басқа да «еркін сауда» бағдарламаларына қарсы болды, сондықтан Клинтон осы бастамаларды қабылдау үшін республикашылдардың қолдауына сүйенді. Президент Клинтонды импичментке тарту процесі кезінде Гепардт палатадағы депутаттардың үкім шығару туралы ұсыныс импичмент талқылауына қатысы жоқ деп танылғаннан кейін ұжымдық наразылыққа шықты. 2000 жылы вице-президент және демократтардың президенттікке үміткері Аль Гор Гепардты вице-президенттікке үміткерлердің қысқа тізіміне қосты. Осы тізімге Индиана штатының сенаторы Эван Бей, Солтүстік Каролина штатының сенаторы Джон Эдвардс, Массачусетс штатының сенаторы Джон Керри, Коннектикут штатының сенаторы Джо Либерман және Нью-Гэмпшир штатының губернаторы Жанна Шахин де кірді. Ақырында Гор Либерманды таңдады. 2002 жылғы аралық сайлауда Гепардт экономика және әлеуметтік қамсыздандыру туралы науқан жүргізді, бірақ 11 қыркүйектегі шабуылдардың әсері, Иракқа қарсы әскери операцияларға қолдау және президент Джордж Буштың үлкен беделі республикашылдардың жеңіске жетуіне әкелді, демократтар төрт мандаттан айырылды. Теннесси штатынан шыққан Харольд Форд-младший бұл нәтижелерді «толық жеңіліс» деп атады және Гепардты «жаңа идеялар мен жаңа бет-әлпеттер» уақыты келді деп, орнынан кетуге шақырды. Бұрынғы жетістіктеріне байланысты, Гепардт қалатын болса, азшылық көшбасшысы лауазымына оңай сайланатын еді. Алайда, 2004 жылы президенттікке үміткер болуды жоспарлаған Гепардт 2003 жылғы қаңтарда Мәжіліс палатасының азшылық көшбасшысы лауазымына қайта сайлануға түспеді. Оның лауазымына орталықшыл Мартин Фрост, демократтық фракцияның кететін төрағасы және либералдық Нэнси Пелоси, азшылықтың парламенттік жәрдемшісі, Гепардтың орнын басушы болып сайланды. Конгресс басшылығының міндеттерінен босатылуы Гепардқа 2004 жылғы президенттікке қатысуға мүмкіндік берді.

In part due to the visibility gained from his 1988 presidential bid, Gephardt was elected majority leader by his House colleagues in June 1989, making him the second ranking Democrat in the House, behind then Speaker Tom Foley. Gephardt served in that position until January 1995. After Foley was unseated in the Republican landslide of 1994 that gave the Republicans a 52 seat majority, Gephardt became the leader of the House Democrats, as minority leader, initially opposite Newt Gingrich and then, from 1999 onward, Dennis Hastert. When Gingrich faced a coup within his own party in 1997, Gephardt could have become Speaker if there had been a floor vote and he gained the support of Republican members dissatisfied with Gingrich, but Gingrich refused to resign and no vote occurred. In the 1996, 1998, and 2000 elections, Gephardt led the Democrats to gains in the House, although they did not retake the majority until 2006, after Gephardt had left Congress. Gephardt became a prolific financial supporter of Democrats around the country in the early 1990s, assembling a team of top fundraising staff who helped him support hundreds of candidates for local and federal office. Although Gephardt worked hard for many of President Bill Clinton's programs, he and his union supporters strongly opposed NAFTA and other "free trade" programs, so Clinton relied on Republican support to pass those initiatives. During the impeachment proceedings of President Clinton, Gephardt led a walkout in the House after a censure motion was ruled irrelevant to the impeachment debate. In 2000, Vice President and Democratic presidential nominee Al Gore named Gephardt to his short list of possible vice presidential candidates. The other names on the short list were Indiana Senator Evan Bayh, North Carolina Senator John Edwards, Massachusetts Senator John Kerry, Connecticut Senator Joe Lieberman, and New Hampshire Governor Jeanne Shaheen. Gore eventually selected Lieberman. In the 2002 Congressional midterm elections, Gephardt campaigned on the economy and Social Security, but the continuing resonance of the September 11 attacks, the momentum for military action against Iraq, and President George W. Bush's popularity lead to Republican gains, with the Democrats losing four House seats. Harold Ford Jr. of Tennessee called the results an "absolute blowout" and called upon Gephardt to step down, saying that it was time for "new ideas and new faces". Due to his previous success, it has been said that Gephardt would have been easily returned as Minority Leader if he had decided to stay on. However, Gephardt, who was planning to run for president in 2004, did not run for reelection as House Minority Leader, stepping down in January 2003. His leadership position was contested by the centrist Martin Frost, the outgoing Democratic Caucus Chair, and the liberal Nancy Pelosi, the Minority Whip, who was elected as Gephardt's successor. No longer having Congressional leadership duties freed Gephardt up to concentrate on a 2004 presidential bid.

2004 жылғы президент сайлау науқаны

Гепард 2003 жылдың 5 қаңтарында президенттікке екінші рет түсетінін жариялады. Оның азшылық көшбасшысы лауазымына келген Нэнси Пелоси оны қолдады. Оның үгіт науқаны қызы Криссидің People журналында кеңінен жарияланғандығымен ерекшеленді, ол науқаны кезінде оған көмектесіп жатты, бұл тақырып олар 2007 жылғы «Библия маған осылай дейді» деректі фильміндегі сұхбаттарында талқыланды; ол науқаннан бері гомосексуалдардың құқықтарын белсенді түрде қорғап келеді. Республикашылдар оны күшті кандидат деп есептесе де, көптеген адамдар Гепардты ескірген және сайлауға жарамсыз деп санады. Оның қаражат жинау науқаны Вермонттың бұрынғы губернаторы Говард Диннің, сенаторлар Джон Керри мен Джон Эдвардстың жинаған қаражатынан кем болды және Джо Либерманмен шамалас болды. Гепардтың Ирак соғысының резолюциясын қолдауы либералды белсенділер арасында оның беделіне нұқсан келтірді. Ол жалпыға бірдей денсаулық сақтау жүйесін жақтады және 21 кәсіподақ оны қолдады, бірақ AFL–CIO-ның қолдауын алуға жеткілікті қолдауы болмады. Шараға қатысқан журналистер Диннің штаты жанжал іздеп отырғанын, ал Гепардтың штаты ренжітетін ештеңе айтпағанын мәлімдеді. Диннің төрағасы Джо Триппи (1988 жылы Гепард үшін жұмыс істеген) және Гепардтың төрағасы Стив Мерфи оқиғаға байланысты сөздермен қақтығысты, сондай-ақ Мерфидің Диннің науқаны штаттан тыс тұрғындарды сайлауға қатысу үшін әкеліп отырғаны туралы айыптауына да қатысты. Айова штатындағы науқанның соңғы күндері Дин мен Гепардтың үміті күшін жоғалтты және олар тиісінше үшінші және төртінші орындарды иеленді. Гепард осы көңіл көншітпейтін нәтижеден кейін президенттік үмітінен бас тартты. Президенттік жарыстан шыққаннан кейін Гепард Джон Керридің вице-президенттікке үміткері болу мүмкіндігі талқыланды. 2004 жылдың 7 наурызында Нью-Мексиконың губернаторы Билл Ричардсон, сондай-ақ бұл лауазымға күшті үміткер ретінде қарастырылған, Гепардты вице-президенттікке қолдады. "Менің ойымша, ол ең жақсы кандидат", - деді Ричардсон Associated Press агенттігіне берген сұхбатында. "Керри мен Гепардтың арасында жақсы аймақтық теңгерім бар". Керри 2004 жылдың 6 шілдесінде Джон Эдвардсты өзінің серігі етіп таңдағанын жариялады. Сол күні New York Post газеті Гепардтың Керридің серігі болғаны туралы тақырып жариялады. Бұл тақырып 1948 жылы Chicago Tribune газетінде жарияланған «Дьюи Труманды жеңді» деген қате тақырыппен салыстырылды. 2007 жылы Керридің науқан кеңесшісі Боб Шрумның «Жұбаныш жоқ: сериялық науқаншының мойындаулары» атты кітабында Керри Гепардты таңдағысы келгені, бірақ Шрум мен басқалар оны Эдвардсты таңдауға көндіргені айтылды. 1987 жылы Гепард президенттікке түсуге шешім қабылдағанда, ол аборт құқықтарын шектеуге қарсы заңдарды қолдамайтынын мәлімдеді. Ол National Right to Life Committee алдында: «Мен енді аборттың заңдылығына қатысты Конституцияға түзетулерді қолдамаймын» деді. Гепардтың экономикалық саясатқа қатысты көзқарастары да жылдар өте өзгерді. 1981 жылы Рональд Рейганның салықты қысқартуына дауыс берді; алайда, 2000-шы жылдары ол президент Джордж Буштың ұқсас салықты қысқартуына қарсы шықты, Билл Клинтон әкімшілігі кезінде құрылған үлкен артықшылық денсаулық сақтауға жұмсалуы керек еді деді. Гепардты көпшілік экономикалық популист деп санайды. Ол жалпыға бірдей денсаулық сақтауды, әділ сауданы және прогрессивті салық салуды жақтайды. Бұрын демократиялық көшбасшылық кеңесінің төрағасы болған Гепард Конгрестегі соңғы жылдары өзін ұйымнан алыстатты, өйткені оның еңбекшілерге қатысты көзқарастары DLC-нің бизнеске қатысты ұстанымдарымен қайшы келді. 2002 жылдың 10 қазанында Гепард Иракқа шабуыл жасауға рұқсат беруге дауыс берген 81 Демократиялық палата мүшесінің қатарында болды. Ол соғысты ерте қолдады және санкция беру туралы резолюцияның демеушісі болды. Алайда үш жылдан кейін Гепард соғысты қолдағаны туралы: «Бұл менің қателігім болды».

Gephardt announced his second run for president on January 5, 2003. His successor as Minority Leader, Nancy Pelosi, endorsed him. His campaign was notable for the high profile coming out of his daughter Chrissy in People magazine, while she was helping him on the campaign trail, a subject they also discussed in interviews for the 2007 documentary film For the Bible Tells Me So; he has continued to be an outspoken advocate for gay rights since the campaign. Although Republicans considered him a formidable candidate, Gephardt was seen by many as too old fashioned and unelectable. His fundraising efforts were behind those of former Vermont Governor Howard Dean and Senators John Kerry and John Edwards, and tied with Joe Lieberman. Gephardt's support of the Iraq War resolution hurt him among liberal activists. He promoted a form of universal health care, and was backed by 21 labor unions, but did not have enough support to receive the AFL–CIO's endorsement. Many press at the event claimed the Dean staffer was picking a fight and that the Gephardt staffer did not make the hurtful comment. Dean chairman Joe Trippi (who worked for Gephardt in 1988) and Gephardt chairman Steve Murphy became involved in a war of words over the incident, as well as Murphy's allegation that the Dean campaign was bringing in out of state non residents to participate in the caucus. In the final days of the Iowa campaign, both Dean and Gephardt faded, and they finished third and fourth, respectively. Gephardt ended his presidential campaign after that disappointing result. After he dropped out of the presidential race, Gephardt was mentioned as a possible running mate for John Kerry. On March 7, 2004, New Mexico Governor Bill Richardson, also seen as a strong contender for the position, endorsed Gephardt for Vice President. "I think he's the best candidate," Richardson said of Gephardt in an interview with the Associated Press. "There's a good regional balance with Kerry and Gephardt." Kerry announced on July 6, 2004, that he had chosen John Edwards as his running mate. On the same day, the New York Post published a headline stating that Gephardt had become Kerry's running mate. The headline was compared to the 1948 "Dewey defeats Truman" headline in the Chicago Tribune that incorrectly reported the presidential election results that year. In 2007, it was revealed in Kerry campaign adviser Bob Shrum's book No Excuses: Concessions of a Serial Campaigner that Kerry wanted to choose Gephardt but was convinced by Shrum and others to choose Edwards. In 1987, when Gephardt decided to run for president, he announced that he would no longer support legislation to restrict abortion rights. He told the National Right to Life Committee; "I now do not support any Constitutional amendment pertaining to the legality of abortion." Gephardt's views on economic policy also changed over the years. He voted for Ronald Reagan's tax cuts in 1981; in the 2000s, however, he became a staunch opponent of similar tax cuts by President George W. Bush, saying that the enormous surplus created during the administration of Bill Clinton should have been spent on health care instead. Gephardt is widely viewed as an economic populist. He supports universal health coverage, fair trade, and progressive taxation. Although he once chaired the centrist Democratic Leadership Council, Gephardt in his later years in Congress distanced himself from the organization, finding his pro labor views at odds with the DLC's pro business positions. On October 10, 2002, Gephardt was among the 81 House Democrats who voted in favor of authorizing the invasion of Iraq. He was an early supporter of the war, and cosponsor of the authorization resolution. However, three years later Gephardt said of his support for the war that "It was a mistake I was wrong."

Конгресстен кейінгі мансап

2005 жылдың 3 қаңтарында Гепардтың үш онжылдық саяси мансабы, өкілдер палатасындағы 14-ші мерзімінің аяқталуымен бітті. Сол айда Гепардт кеңес беру және лоббилік фирма – «Гепардт тобын» құрды, оның президенті және бас директоры болды. 2005 жылдың маусымынан 2009 жылдың желтоқсанына дейін Гепардт халықаралық құқық фирмасы DLA Piper-ға үкіметтік істер тобында стратегиялық кеңесші болып қосылды. Вашингтондағы лоббист ретінде Гепардт Түркия Республикасының атынан 1915 жылы Осман империясындағы армян геноцидін айыптаған палатаның қарарына қарсы белсенді лоббилік жұмыс жүргізді. Конгресте болған кезде бұл қарарды қолдаған ол, енді бұл тарихи дауға қатысты нақты фактілер толығырақ зерттелгеннен кейін ғана позиция қабылдау қажет деп санайды. Гепардт 2007 жылдың маусымынан 2009 жылдың 1 шілдесіне дейін «Embarq Corporation» директорлар кеңесінде қызмет етті, содан кейін «Embarq» компаниясының құқық жалғасы «CenturyLink» директорлар кеңесінің мүшесі болды. Гепардт сондай-ақ «Centene Corporation», «Ford Motor Company», «Spirit Aerosystems Holdings, Inc.» және «United States Steel Corporation» директорларының құрамында қызмет етеді. 2007 жылдың шілдесінде Гепардт президенттікке үміткер Хиллари Клинтонды қолдады, бұл оның 2008 жылы вице-президенттікке үміткер болуға ниетті болуы мүмкін деген болжамдарға әкелді. «DLA Piper» Клинтонның сайлау науқанына шамамен 190 000 доллар көлемінде қаржылай көмек көрсетті. 2008 жылдың жазында Гепардт сенатор Барак Обаманың ықтимал вице-президенттік таңдауы ретінде талқыланды. 1994 жылдан 2004 жылға дейінгі Гепардтың конгресс құжаттары жинағы 2006 жылдан 2007 жылға дейін Миссури тарихи қоғамында академиялық мақсаттар үшін, Мұражай және кітапхана қызметтері институты арқылы берілген грант бойынша өңделді. 2005 жылы Вашингтон университеті Сент-Луисте Ричард А. Гепардттың қоғамдық қызмет институтын (қазір Гепардттың азаматтық және қоғамдық қатысу институты) ашты, ол студенттерді өмір бойы азаматтыққа және қоғамдық басшылыққа тәрбиелейді. 2005 жылдан бері Гепардт «Goldman Sachs» және «DLA Piper» компанияларына кеңесші болып жұмыс істеп келеді. 2010 жылы Гепардт биомедициналық зерттеулерге бағытталған коммерциялық емес «The Scripps Research Institute» институтының қамқорлар кеңесінің төрағасы болып сайланды. Гепардт сонымен қатар фармацевтикалық және денсаулық сақтау салаларында да белсенді. «Medicines Company» компаниясымен жасалған үлкен лоббилік келісімшарттан басқа, ол «PhRMA» ұйымымен құрылған және байланысты «American Medical Innovation Council (CAMI)» кеңесінің төрағасы болып қызмет етеді. Осы лауазымда ол ұйымның мүддесін қорғау үшін, патенттерді ұзартуға және генерикалық дәрілердің нарыққа шығуына кедергі келтіруге өз фирмасын жалдады. 2016 жылы Гепардт жұмыс істейтін отбасыларға сапалы денсаулық сақтауды қолжетімді ету мақсатымен «SolidaritUS Health» деп аталатын тікелей медициналық көмек көрсету тобын құрды. Гепардт сондай-ақ «Boeing» компаниясының лоббисі ретінде де жұмыс істеді. Ол «Spirit Aerosystems» компаниясының еңбек жөніндегі кеңесшісі және оның директорлар кеңесінің мүшесі. Осы лауазымдарда Гепардт өзінің дәстүрлі саяси одақтастарын таң қалдырған, кәсіподақтарға қарсы агрессивті науқанға жетекшілік етті. 2011 жылдың шілдесінде «Spirit Aerosystems» инженерлік, техникалық және кәсіби қызметкерлерін білдіретін кәсіподақпен келіссөздерден бас тартты. Кәсіподақ кейіннен компанияның соңғы келісімшарт ұсынысын қабылдамады, дауыс берушілердің 96,5% қарсы дауыс берді. Компания бұл ұсынысты қабылдамағандықтан келісімшартты едәуір өзгертпеді, ал жұмыс күшімен қарым-қатынас содан бері шиеленісіп келеді. Келіссөздер тоқтап тұрғандықтан, 2011 және 2012 жылдарға жоспарланған өндіріс кестесіне қауіп төнді. Қазіргі уақытта, 2023 жылдың маусым айының мәліметтері бойынша, «Spirit Aerosystems» Канзас штатының Уичита қаласындағы зауытындағы жұмысшылармен жаңа келісімшартқа қол қою арқылы соңғы ереуілді шешті. Келісімшарттың негізгі шарттарына жалақыны көтеру, жұмысшыларға қазіргі денсаулық сақтану жоспарларын сақтауға рұқсат беру және міндетті қосымша жұмыс уақытын жою кіреді.

On January 3, 2005, Gephardt's three decade political career ended with the expiration of his 14th term in the House of Representatives. That month, Gephardt started a consulting and lobbying firm, Gephardt Group, of which he is president and CEO. Gephardt also joined the international law firm DLA Piper as strategic advisor in the government affairs practice group from June 2005 to December 2009. In his new role as a Washington lobbyist, Gephardt, on behalf of the Republic of Turkey, has been actively lobbying against the House resolution condemning the Armenian genocide of 1915 in the Ottoman Empire. While supportive of the resolution while in Congress, he now contends that facts need to be better known before any position is taken on this historical controversy. Gephardt served on the board of directors of the Embarq Corporation from June 2007 to July 1, 2009, when he became a member of the board of directors of CenturyLink, Embarq's successor corporation. Gephardt also serves as a director of Centene Corporation, Ford Motor Company, Spirit Aerosystems Holdings, Inc., and United States Steel Corporation. In July 2007, Gephardt endorsed Hillary Clinton for president, leading some to speculate that he was interested in running for vice president in 2008. DLA Piper become a major donor to Clinton's campaign, donating about $190,000. Gephardt was mentioned during the summer of 2008 as a possible vice presidential choice for eventual nominee Senator Barack Obama. A collection of Gephardt's congressional documents, dating from 1994 to 2004, was processed from 2006 to 2007 by the Missouri Historical Society for academic use, with a grant through the Institute of Museum and Library Services. In 2005, Washington University in St. Louis inaugurated the Richard A. Gephardt Institute of Public Service (now the Gephardt Institute for Civic and Community Engagement), which educates students for life long engaged citizenship and civic leadership. Since 2005, Gephardt has been a consultant to Goldman Sachs and DLA Piper. In 2010, Gephardt was elected chair of the Board of Trustees of The Scripps Research Institute, a nonprofit institute focusing on biomedical research. Gephardt has also been significantly involved with the pharmaceutical and healthcare industries. In addition to a large lobbying contract with the Medicines Company, he serves as chair of the Council for American Medical Innovation (CAMI), formed by and affiliated with PhRMA. In this capacity he hired his own firm to lobby for the organization, to push to extend patents and block generic drugs from the market. In 2016, Gephardt also co founded a Direct primary care group called SolidaritUS Health, with the goal of increasing the accessibility of quality healthcare to working families. Gephardt has also served as a lobbyist for Boeing. He is a labor consultant for Spirit Aerosystems and sits on its board of directors. In these roles, Gephardt has presided over an aggressive anti union campaign that has bewildered many of his traditional political allies. In July 2011, Spirit Aerosystems walked out of negotiations with the union that represents its engineering, technical and professional workforce. The union subsequently voted down the company's last contract offer, with 96.5% voting no. The company did not change its contract offer significantly after this rejection and relations with its workforce have been contentious ever since. With negotiations at a standstill, production schedules for 2011 and 2012 were threatened. Currently, as of June 2023, Spirit Aerosystems resolved a recent strike by agreeing to a new contract with its workers at the Wichita, Kansas plant. Key provisions in the contract include increased pay, workers being allowed to keep their current health plans, and removal of mandatory overtime requirements.