Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия пошта басқармасы (НЗПО) 1987 жылға дейін Жаңа Зеландияның мемлекеттік департаменті болды. Алдында (1881 жылдан 1959 жылға дейін) Жаңа Зеландия почта және телеграф департаменті (NZ P&T) деп аталған. Мемлекеттік департамент ретінде Жаңа Зеландия поштасының саяси жетекшісі – почта басшысы (Postmaster General) болды, ол Министрлер кабинетінің мүшесі еді, және жеке департамент болған кезде – телеграф министрі болды. НЗПО британдық пошта кеңсесіне немесе GPO-ға ұқсас болды, сондықтан ол Еуропалық PTT және пошта, телеграф және телефон қызметтеріне ұқсас болды, бұл қызметтер мемлекеттік монополиялар болып табылды.
The New Zealand Post Office (NZPO) was a government department of New Zealand until 1987. It was previously (from 1881 to 1959) named the New Zealand Post and Telegraph Department (NZ P&T). As a government department, the New Zealand Post Office had as its political head the Postmaster General, who was a member of Cabinet, and, when it was a separate department, the Minister of Telegraphs. The NZPO was similar to the British Post Office or GPO, and so was similar to European PTT or postal, telegraph and telephone services, which were government monopolies.
19 ғасыр
Жаңа Зеландияда ресми пошта қызметі капитан Уильям Хобсон аралдар шығанағына келгеннен кейін және вице-губернатор міндетін атқара бастағаннан соң құрылды. Хобсон Уильям Клейтон Хейзді сот төрешілерінің хатшысы және пошта басшысы етіп тағайындады, ал алғашқы ресми пошта бөлімі қазір Рассел деп аталатын Корорарекада ашылды. Хейз міндетін орындамағандығы және үнемі мас күйде болғандығы үшін жұмыстан босатылған Жаңа Зеландияның алғашқы мемлекеттік қызметкері болып танылды. 1845 жылға қарай Рауэн, Окленд, Нью-Плимут, Уангануи, Веллингтон, Нельсон және Акароада да пошта бөлімдері ашылды. Солтүстік және Оңтүстік аралдардағы елді мекендердің құрылуы ішкі пошта қызметіне деген қажеттілікті арттырды, бірақ Жаңа Зеландияның географиялық ерекшеліктері, маорилер мен еуропалықтар арасындағы қақтығыстар және тайпалық соғыстар байланысқа кедергі келтірді. Сол кезде, жағалау бойында пошта тасымалдау тиімді болмаса да, ел бойынша пошта жеткізудің ең сенімді тәсілі саналды. Сиднейге ай сайынғы теңіз қатынасы, онда Лондонға барып-келетін кемелермен пошта алмасылды, алғашқы тұрақты халықаралық пошта қызметін құрды. 1881 жылы Пошта департаменті Электр телеграф департаментімен біріктіріліп, Жаңа Зеландия Пошта және телеграф департаменті құрылды.
Official postal services started in New Zealand after Captain William Hobson arrived in the Bay of Islands and took up his role as Lieutenant Governor. Hobson appointed William Clayton Hayes as Clerk to the Bench of Magistrates and Postmaster and the first official post office was opened at Kororareka, now called Russell. Hayes holds the distinction of being New Zealand's first civil servant to be dismissed as he neglected his duty and was continually inebriated. By 1845 post offices had also been opened at Rawene, Auckland, New Plymouth, Whanganui, Wellington, Nelson and Akaroa. The establishment of settlements across the North and South Islands meant the need for an internal postal service was becoming more and more important, but New Zealand's geography, ongoing wars between Māori and Europeans and intertribal fighting hindered communication. At the time, shipping mail coast to coast, although inefficient, was the most reliable means of transporting mail around the country. A monthly shipping service to Sydney, where mail was exchanged with outbound and inbound London ships, saw the first regular overseas mail service established. The Post Office Department was merged with the Electric Telegraph Department in 1881 to create the New Zealand Post and Telegraph Department.
20 ғасыр
ХХ ғасырдың басында Жаңа Зеландия поштасында 1700-нен астам бөлімше болды және ол ғасыр бойы қарқынды өсті. Пошта қызметтерімен қатар, ол жинақ банкін жүргізіп, телефон байланысын қамтамасыз етті. 1930 жылдары жеке телефондардың санының артуы және ішкі және халықаралық әуе почтасының енгізілуі оның дамуына септігін тигізді. 1959 жылы Жаңа Зеландия почтасы мен телеграф басқармасы Жаңа Зеландия поштасы болып қайта аталды. Пошта дәстүрлі байланыс қызметтерінен өзге, туу, неке, қайтыс болу және көлік құралдарын тіркеу, теледидар мен балық аулау лицензиялары үшін төлемдерді қабылдау, сайлауға тіркеу және зейнетақы төлеу сияқты қоғамдық қызметтер де көрсетті. Пошта бөлімдері метеорологиялық бюро үшін күнделікті ауа райы мен температураны тексеріп отырды, ал почта бастықтары неке қию рәсімдерін өткізе алатын. ХХ ғасыр бойы Пошта Жаңа Зеландиядағы ең ірі жұмыс беруші болып келді. 1960 және 70-ші жылдары ұлттық және халықаралық почта көлемінің артуын тиімді басқару үшін шаралар қабылданды: Оклендтің парцельді қоймасына Жаңа Зеландияның алғашқы механикалық почта сұрыптау машинасы орнатылды және көп көлемді почта сұрыптауды жеңілдету үшін мекенжайлық почта кодтары енгізілді. Алайда, саяси және коммерциялық қысымдардың күшеюі нәтижесінде бизнес тиімді жұмыс істемейтін болды. 1980 жылдарығы әртүрлі міндеттер, кейде үш бизнес саласының қарама-қайшылықты қажеттіліктері мен саяси факторлар Поштаға үлкен шектеулер қойды. Ол өсіп келе жатқан тұтынушылар сұранысын қанағаттандыра алмады, ал почта бөлімі жылына 20 миллион доллардан астам зиянға ұшырады, және бұл көрсеткіш болашақта артады деп күтілді. 1985 жылы пошта басшысы Джонатан Хант Поштаның ұйымдық және басқару құрылымын қарауға бұйрық берді. 1986 жылғы Мейсон Моррис есебі үш негізгі бизнес саласын бөліп, тәуелсіз мемлекеттік корпорациялар ретінде жұмыс істеуге шақырды.
By the beginning of the 20th century, the New Zealand Post Office had over 1,700 branches and continued to grow rapidly throughout the century. As well as postal services it ran a savings bank and was responsible for telephone services. The rapid increase in private telephones in people's homes, and the introduction of internal and international airmail services in the 1930s, contributed to its growth. The New Zealand Post and Telegraph Department was renamed the New Zealand Post Office in 1959. As well as traditional communication services, the Post Office provided community services including registering births, marriages, deaths and cars, accepting television and fishing licence fees, enrolling people to vote, and collecting pensions. Post Offices also provided daily weather and temperature checks for the Meteorological Office, and postmasters were able to perform marriage ceremonies. Throughout the 20th century, the Post Office was New Zealand's biggest employer. In the 1960s and 70s steps were taken towards better managing the ever increasing volumes of national and international mail: the installation of New Zealand's first mechanical mail sorting machine in the Auckland parcel depot, and the introduction of address postal codes to simplify bulk mail sorting. However, increasingly the tension between political and commercial pressures meant the business was not operating efficiently. By the 1980s, the variety of roles, the sometimes conflicting needs of three different businesses, and political considerations were major constraints on the Post Office. It was increasingly unable to meet growing consumer demands and the postal side alone was losing over $20 million a year, with expectations that this would balloon in the future. In 1985, Jonathan Hunt, Postmaster General, ordered a review of the organisational and management structure of the Post Office. The subsequent Mason Morris report of 1986 called for sweeping changes, separating the three core businesses to operate as independent State owned corporations.