Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Үндістандағы коммунистік саяси топ – Үндістан коммунистік партиясының (марксистік-лениндік) екінші орталық комитеті немесе ХКП (МЛ) 2-ші ОК – Үндістандағы саяси партия. Ол 1973 жылы түпнұсқа ХКП (МЛ)-ның Чару Мажумдар фракциясы Линь Пяоны қолдайтын және қарсыласатын топтарға бөлінген кезде құрылды. ХКП (МЛ) 2-ші ОК Линь Пяо бағытын ұстанады. Қазіргі таңда партия Бихар, Уттар-Прадеш және Батыс Бенгалия штаттарында қызмет етеді.
Communist political group in India
Communist Party of India (Marxist Leninist) Second Central Committee or CPI (M L) 2nd CC is a political party in India. It emerged in 1973 when the pro Charu Majumdar faction of the original CPI (M L) got divided into pro and anti Lin Piao groups. The CPI (M L) 2nd CC represents the pro Lin Piao stream. At present, the party is active in states like Bihar, Uttar Pradesh and West Bengal.
Тарих
Коммунистік революционерлердің Бүкіл Үндістандық үйлестіру комитеті 1969 жылы Коммунистік партиясы (Марксистік) Коммунистік революционерлерден бөлініп, ревизионистік және неоревизионистік ауытқуларға қарсы ұзаққа созылған ішкі партиялық күрес жүргізгеннен кейін құрылды. Ч.П.И. (М.Л.) партиясы, радикалды коммунистік көшбасшылар – Чару Мажумдар, Сародж Дютта, Джагжит Сингх Сохал және басқалардың басшылығымен парламенттік сайлауға қарсы қарулы күреске шақырды. Олар Үндістанды империализм мен әлеуметтік империализмнің ықпалындағы, сатып алынған буржуазия мен феодалдық класс басқаратын жартылай феодалдық, жартылай отаршылдық мемлекет деп сипаттады. 1969 жылдан 1972 жылға дейін партия Мао Цзэдунның «ұзақ халық соғысы» жолымен жүріп, Шрикакулам, Хери Лакхимпур, Мушахари, Дебра Гопибаллабпур және т.б. аймақтарындағы күресті күшейтті. 1970 жылы партия Батыс Бенгалияның Калькутта қаласында бірінші съезін өткізді. Алайда, Ч.П.И. (М.Л.) мемлекетке және оның агенттеріне қарсы басталған күресін жалғастыра алмады. 1972 жылдың 28 шілдесінде Калькуттадағы Лал Базар полициясының күзетінен бас хатшысы (Чару Мажумдар) қайтыс болғаннан кейін, партия әртүрлі фракцияларға бөлінді, олардың бірі Чару Мажумдардың жақтасы болды. 1973 жылы Қытай Коммунистік партиясының 10-шы съезінен кейін, Чару Мажумдардың жақтастары екі топқа бөлінді: Линь Пяоның жақтастары және оған қарсылар. Махадев Мукерджи Линь Пяоның жақтастарының басшысы болды. Линь Пяоның жақтастары 1973 жылдың желтоқсанында Хугли-Бурдуан ауданының шекарасындағы Наксалиттердің бекінісі Камалпурда «Екінші партиялық съезді» ұйымдастырды. Съезд 1970 жылы өткен партияның бірінші съезінде қабылданған Ч.П.И. (М.Л.) бағдарламасын қайта бекітті және Линь Пяо мен Чару Мажумдарға құрмет көрсетті. Съезд аяқталғаннан кейін партия қару-жарақ ұрлау, полицияға шабуыл жасау, түрмеден қашу және жойқын науқандарды бастады. 1973-1974 жылдары Батыс Бенгалияда партия 10 полиция қызметкерін өлтірді және 39 қару-жарақ ұрлау оқиғасы тіркелді. Алайда, мемлекеттік аппарат революционерлерге қарсы күш қолданғанда, партия ауыр соққыға ұшырады. Көптеген көшбасшылар түрмеге қамалды немесе өлтірілді. Сондықтан, 1977 жылдың тамызынан кейін тұтқындар босатылғаннан кейін қайта ұйымдастыру процесі басталды. 1978 жылдың қыркүйегінде Бихардың Катихар ауданындағы Манихариде жер иесінің өлтірілуіне байланысты Орталық комитет Махадев Мукерджи және оның жақтастары мен Аджижул Хаки және Нишит Бхаттачарья басқаратын партияның қатаң топтары арасында бөлінді. Махадев Мукерджи партиядан қуылғаннан кейін Хаки мен Бхаттачарья басшылықты өз қолына алып, партияны қайта ұйымдастырды. Олар оны 1973 жылы Камалпурда өткен Екінші партиялық съезде сайланған Орталық комитеттің жалғасы ретінде Ч.П.И. (М.Л.) 2-ші ОК деп атады. Хаки мен Бхаттачарья билік еткен 1978-1982 жылдар аралығында Ч.П.И. (М.Л.) 2-ші ОК Солтүстік және Оңтүстік Бенгалияның ауылдық аймақтарында және Бихардың күрестік аймақтарында уақытша революциялық үкімет құрды. Мемлекетпен бірқатар қақтығыстардан кейін Хаки мен Бхаттачарья тұтқындалды. Кейіннен Хаки Батыс Бенгалия үкіметімен атысты тоқтату туралы келісімге қол қойғандықтан, екеуі де партиядан қуылды. Оларды қуғаннан кейін 2-ші ОК күн санап құлдырап бара жатты. Көптеген күш-жігерге қарамастан, жаңа басшылар күрестің деңгейін көтере алмады. 2003 жылдың 19 мамырында партияның бір бөлігі Мао коммунистік орталығымен бірікті. Бірігу үшін олар Линь Пяоға қолдау білдіруден бас тартуға мәжбүр болды.
The undivided CPI (M L), the mother organization of CPI (M L) 2nd CC, was formed in 1969 by the All India Coordination Committee of Communist Revolutionaries, which had actually split from the Communist Party of India (Marxist) in 1967 after a protracted course of inner party struggle against revisionist and neo revisionist deviations. The CPI (M L), led by radical Communist leaders like Charu Majumdar, Saroj Dutta, Jagjit Singh Sohal and others, advocated armed struggle against parliamentary elections. They categorised India as a semi feudal, semi colonial state led by the comprador bourgeoisie and the feudal class under the dictates of imperialism and social imperialism. From 1969 to 1972, the party fought the Indian state tirelessly by taking to the path of ‘protracted people’s war’ of Mao Zedong and built up the struggles of Srikakulam, Kheri Lakhimpur, Mushahari, Debra Gopiballabhpur etc. In 1970 it organised its First Party Congress in Calcutta, West Bengal. The CPI (M L), however, could not continue with the struggle it had launched against the state and its alleged agents. After its general secretary's (Charu Majumdar) death on 28 July 1972 at Lal Bazar Police Custody in Calcutta, it got divided into different factions, one of which was pro Charu Majumdar by nature. In 1973, after the 10th Congress of the Chinese Communist Party, the pro Charu Majumdar CPI (M L) became further divided into two groups, namely pro and anti Lin Piao factions. Mahadev Mukherjee was the leader of the pro Lin Piao group. The pro Lin Piao faction organized its 'Second Party Congress' in December 1973 at Kamalpur, a Naxalite bastion in Hooghly Burdwan district frontier. The Congress reaffirmed the programme of the undivided CPI (M L), adopted at the first party congress in 1970, and paid red salutes to Lin Piao and Charu Majumdar. As soon as the Congress was over, the party launched a wave of weapon snatches, attacks on police, prison escapes and annihilation campaigns. By 1973 74 10 policemen in West Bengal were killed by the party and there were 39 incidents of gun snatching. But when the state machinery came down on the revolutionaries heavily, the party had to face a serious setback. Most of the leaders were either incarcerated or killed. The reorganisation process, therefore, began after August 1977 when the detainees were released. In September 1978, as a result of the annihilation of a landowner at Manihari in Katihar district of Bihar, the Central Committee got divided between Mahadev Mukherjee and his supporters on the one hand and the hardliner section of the party led by Ajijul Haque and Nishit Bhattacharya on the other. After Mahadev Mukherjee's expulsion Haque and Bhattacharya assumed leadership and reorganised the party. They named it CPI (M L) 2nd CC as a continuation of the Central Committee that was elected in the Second Party Congress (Kamalpur) in 1973. During Haque and Bhattacharya's tenure, that is between 1978 and 1982, CPI (M L) 2nd CC formed a provisional revolutionary government in the rural areas of North and South Bengal and in the struggle zones of Bihar. After a series of clashes with the state, both Haque and Bhattacharya were arrested. They were subsequently expelled from the party due to Haque signing a cease fire deal with the government of West Bengal. After their expulsion 2nd CC gradually became a dying force. Despite a number of efforts, the new leadership could not raise the level of struggles. On 19 May 2003 a part of the party merged with the Maoist Communist Centre of India. It had to withdraw its pro Lin Piao stand for the merger to go through.