Чарльз Давенант: Англия экономисі мен саяхатшысының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Чарльз Давенант (1656 – 1714) – ағылшын экономисі, тори саясаткері және үнқатысушы, Англия Парламентіне Сент-Айвс және Грейт-Бедвин сайлау округтерінен өкіл болып сайланған.

Өмір

Ол Лондон қаласында ақын сэр Уильям Дэвененттің үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Чим грамматикалық мектебінде және Оксфордтың Баллиол колледжінде білім алған, бірақ университетті бітірмей тастап кетті. Әкесінің театрының директоры болды. LL. D. дәрежесін алғаннан кейін, Дәрігерлер палатасының мүшесі болды. 1678 жылы Дэвенант акциз комиссары болып тағайындалды, жылына 500 фунт стерлинг (1678 жылғы 500 фунт стерлингтің қазіргі шамамен <есептелген сома> құнына тең); салықтар "шаруашылық жүйесі" арқылы жиналды. 1683 жылы Ұлыбритания салықтық шаруашылық жүйесін тоқтатқанда, Дэвенант жылына 1000 фунт стерлинг алды. 1685 жылы ол Сент-Айвс округінен парламент депутаты болып сайланды. Алайда, 1688 жылғы төңкеріс Джеймс II-ні Францияға қуылтып, Вильгельм Оранскийді парламент патша етіп тағайындады. 1689 жылы Дэвенант акциз комиссары лауазымынан босатылды, ал Джеймс II-ге берген қарызы күшін жойды. 1692 жылы Годольфтың қолдауымен акциз бақылаушысы лауазымына үміттү болды, бірақ тағайындалмады. 1694 жылы қайтадан үміттү болды, бірақ тағы да лауазым алған жоқ, бұл Чарльз Монтегюдің қарсылығынан болуы мүмкін, ол қаржы министрі болды. 1696 жылы оның үкіметтегі достары Шрусбери мен Годольфин саяси шабуылға ұшырады. Годольф көп ұзамай отставкаға кетті, ал Дэвенант мемлекеттік қызметке тағайындалу үшін басты қолдаушысынан айырылды. Ол сондай-ақ Франция мен Голландия арасындағы еркін сауда туралы мәлімдемесіндегі ұстанымын өзгертті және голландтар Франциямен саудадан пайда көріп отырғанын, ал "Британия соғыстың ауыртпалығын көтерді" деп мәлімдеді. 1695 жылғы қарашада ол Англияның монетасына қатысты мәлімдеме жазып, оқыды. Лордтар кеңесі тапсырған бұл жұмыс, Франциямен соғысты қаржыландыру үшін Англияның монеталарын құнсыздату туралы көпшілік партияның ұсынысына қарсы аргументтерді қамтыды. 1696 жылы ол "Сауда кеңесі туралы" және "Кредит туралы және оны қалпына келтірудің жолдары мен әдістері туралы" еңбектерін жариялады, сауданы қорғау идеясын жариялады. 1696 жылғы қазанда ол "Халық абыройы туралы эссе" жариялады. 1696 жылы ол "Шығыс Үндістан саудасы туралы эссе" жариялады, онда "Британияның сауда балансы жақсарғандықтан, үнді бәсекесіне қарсы ағылшын тоқымаларын қорғауға қарсылық білдірді және сауда балансы тұжырымын қолдану арқылы протекционистердің аргументтерін жоққа шығарды". Дэвенант жер салығының әділетсіз екенін әлі де санайды, өйткені ол жер иелері мен пайдақорларға мемлекеттік табыс табудың ең ауыр жүгін жүктейді және ұзақ мерзімді нәтижесінде жер иелері салық төлеу үшін өздерінің жерлерін "монолидтерге және өсімқорларға" сатуға мәжбүр болады деп санайды. Дэвенанттың жазбалары таза экономикалық талқылаулардан бас тартып, жұмыс орындарын қамтамасыз ету үшін билік партиясының ықыласына ие болуға бағытталған саяси түсініктемелерге ауыса бастады. 1701 жылы ол "I Күш тепе-теңдігі II Соғыс жасай білу, бейбітшілік және одақтастық III Жалпы монархия" атты эсселер жинағын жариялады, бұл "Вильгельм III-тің сыртқы саясатына қарсы өткір партиялық шабуыл" болды. Бұл кітапша Тори партиясындағы достарының ашуын туғызды, өйткені ол партия сол кезде ұстанып тұрған саясатқа қарсы болды. 1702 жылға дейін партиялық идеяларды алға жылжытушы болды. Осы эссемен ол өзіне пайдалы идеяны жақтағандығы үшін жаман қарулы болды. 1704 жылы Дэвенант соңғы 25 жылдың сауда сандарын жинақтауды ұсынды. Оның өтінішіне бас тартудың басты себебі - нақты кестелеуді жүргізу үшін кеңсе қызметкерлеріне кететін шығын болды. Ол Франция мен Голландия арасындағы еркін сауда туралы мәлімдеме жазды, бірақ жарияламады. Мақсаты - Франция мен Голландия арасындағы саудаға рұқсат беру саясатын қолдау болды. Кинг өзінің жазбаларының негізгі көзі болып табылатын күнделігінде заңның ресми анықтамасын сипаттамайды, бұл ұзақ мерзімді қарыз алу мен жер иелеріне салықты арттырумен салыстырғанда. 1696 жылы Дэвенант "Шығыс Үндістан саудасы туралы эссе" жазды, онда Англиядан импортталатын тауарлардың экспорттан көп екендігіне байланысты импортты шектеуге болмайтыны туралы аргументін жалғастырды. Голландияға қарсылық Англияның Индиядағы монополиялық бәсекеге қабілеттілігін жоғалтудан гөрі, Англияға қарсы саяси қарсылық жасаудан қорқудан туындады.

He was born in London as the eldest son of Sir William Davenant, the poet. He was educated at Cheam grammar school and Balliol College, Oxford, but left the university without taking a degree. He became manager of his father's theatre. Having taken the degree of LL. D., he became a member of Doctors' Commons. In 1678 Davenant was appointed Commissioner of the Excise, earning £500 per year (500.0 in 1678 is equivalent to about <calculated amount> in recent years); taxes were collected using the "farming system". In 1683 when Britain ended the tax farming system, Davenant received £1000 per year as Commissioner. In 1685 he was elected to Parliament as M. P. for St Ives. However, the revolution of 1688 saw James II exiled to France and William of Orange installed as king by Parliament. In 1689 Davenant lost his position as Commissioner of the Excise, and his loan to James II was nullified. In 1692 he applied for Controller of the Excise, with Godolphin's support, but did not get the position. He applied again in 1694 and again failed to get the position, probably due to objections by Charles Montagu, the Chancellor of the Exchequer. In 1696 his friends in government, Shrewsbury and Godolphin, were under political attack. Godolphin resigned shortly afterward, and Davenant lost his main supporter for appointment to a public office. He also reversed his stance from Memorial Concerning the Free Trade now Tolerated between France and Holland and argued that the Dutch were benefitting from trade with France while "Britain bore the burden of the war." In November 1695 he wrote and read Memorial Concerning the Coyn of England to the Privy Council. This work, commissioned by the Lords Justices, was an argument against the majority party's proposal that England's coins should be devalued to pay for the war with France. In 1696 he published A Memorial Concerning a Council of Trade, which promoted his idea that trade should be protected, and A Memorial Concerning Credit and the Means and Methods whereby it may be Restored, generally viewed as an attempt to curry favour with the party in power to gain a post in the Excise department. In October 1696 he published Essay on Publick Virtue, a diatribe against the ruling Whig Junto. In 1696, also, he published Essay on the East India Trade in which he "opposed the protection of English Textiles against Indian competition on the grounds that commerce with East India improved Britain's balance of trade, and he refuted the arguments of the protectionists with further applications of the balance of trade concept." Davenant still believed that land tax was unfair because it placed the heaviest burden of generating public income on the landed gentry, and that the long term result would be that the gentry would be forced to sell their land to "monied men and usurers" to pay the taxes. Davenant's writings begin to shift away from purely economic discussions to political commentary designed to curry favour with the ruling party to secure employment. In 1701 he published Essays upon I The Balance of Power II The Right of Making War, Peace, and Alliances III Universal Monarchy, "a highly partisan attack on William III's foreign policy." This pamphlet angered his friends in the Tory party because it was in opposition to the policies the party was pushing at the time. Before 1702, he was the leading promoter of party ideas. With this essay, he was falling out of favour and gaining a reputation for promoting whatever idea benefits him the most personally. In 1704 Davenant proposed compiling trade numbers for the previous 25 years. The cost of clerks to do the actual tabulation was the primary reason for denial of his request. He wrote, but did not publish, Memorial Concerning the Free Trade now Tolerated between France and Holland. The goal was to find support for the current policy of permitting trade between France and Holland. King does not describe a formal definition of the law in his journal, which is the primary source of his writings, as opposed to taking on long term debt and increasing taxes on landowners. In 1696, Davenant wrote Essay on the East India Trade, which continued the argument that imports should not be restricted because England was a net exporter of the goods imported from India. even though bias against the Dutch stems more from fear of a political challenger to England than fear of losing the competitive advantage of England's monopoly in India.