Гарри Ричман: Американдық әртіс, әнші және сахна шебері

Кіріспе

Американдық актер, биші, әнші (1895–1972)

Гарри Ричман (шын аты Генри Райхман кіші; 10 тамыз 1895 – 3 қараша 1972) – американдық әнші, актер, биші, комедияшы, пианист, ән жазушы, оркестр жетекшісі және түнгі клубта өнер көрсетуші. Ол 1920-ші және 1930-шы жылдары ең танымал болды. Өзінің қарыштама жылдарында ол шоу-бизнеске ең көп жалақы алатын орындаушылардың бірі болды.

Ерте өмір

Ричман Огайо штатының Цинциннати қаласында Генри мен Кэти (құрметті әкесі Голдер) Райхманның еврей отбасында дүниеге келген. Ричман 14 жасқа толғанда әкесі қайтыс болды.

Мансап

Ричман 10 жасында Цинциннатидегі салон-толында фортепиано ойнай бастады. 18 жасында ол өзінің есімін "Гарри Ричман" деп өзгертті, ол кезде ол вадевильде кәсіби артист болды. Ол 1931 жылы аптасына 25 000 доллар (2018 жылы 415 000 доллар) табатынын айтты. Сондай-ақ, ол Карнеги залының жанында орналасқан "Клуб Ричман" атты танымал түнгі клубтың иесі болды. Бұл зал 240 адамға арналған, кең болатын. Ол жалған терезелері бар, аулаға ұқсату үшін жасалған, терезелерде суреттер салынған көріністерімен безендірілген. Шатыры әртістерге бағытталған жарықтың сәулесін шағылыстыру үшін жұлдыздармен боялған. 1929 жылы өртенгенге дейін бұл орын өте танымал болды. Кейіннен мұрындық баритонымен танылған ол Мэй Уэст және Нора Бейес сияқты жұлдыздарға фортепианомен сүйемелдеді. Бейеспен бірге ол 1922 жылы Бродвейде дебют жасады. Ол 1920 жылдары Джордж Уайттың "Скандалдары" журналының бірнеше нөмірінде сәтті өнер көрсетті. Атаққа ие болғаннан кейін, ол 1926 жылы "Скандалдар" спектаклінде рәсімдер шебері ретінде пайда болды; ашылу кешінде оркестрдің алғашқы жеті қатары бір орынға 50 долларға (2018 жылы 700 доллар) сатылды. Ол 1931 жылы Зигфелдтің ақымақтықтарында өнер көрсетті. 1930 жылы Голливудта "Путин' Он Ритц" фильмімен кинодағы дебютін жасады, онда Ирвинг Берлиннің сол аттас әні орындалды, бұл Ричманға сол жылы грампластинкалық хит әкелді. Оның кино мансабы оның күшті мінезі мен актерлік шеберлігінің шектеулі болуына байланысты қысқа болды. Бірақ бұл оның мансабына көп әсер етпеді, өйткені ол түнгі клубтың танымал жүргізушісі және сахналық артисі болып қала берді. Леонард Мальтиннің "Путин' Он Ритц" туралы айтқан сөзі кеңінен таралған: "Ән жазушы ішіп соқыр болады – осыны көргеннен кейін сіз де солай істегіңіз келуі мүмкін". Алайда, нақты цитата мынадай: "Танымал түнгі клуб артисі Ричман өзінің кинодағы дебютін осы ертедегі сөйлейтін фильмде жасады, ол табысқа жете алмаған вадевильшінің ішімдікке құмар болуы туралы. Ричманның өнерін көргеннен кейін сіз де солай істеуіңіз мүмкін, бірақ ол Ирвинг Берлиннің атау әнін таныстырады". Ричман 1940 жылдары көбінесе зейнеткерлікке шықты, бірақ 1950 жылдары теледидарда сирек-сирек пайда болды. 1966 жылы Ричман өзінің "Қиын өмір" атты естеліктерін жариялады.

Richman began playing piano in a Cincinnati saloon at age 10. At 18, he changed his name to "Harry Richman", by which time he was already a professional entertainer in vaudeville. He claimed to be making $25,000 a week in 1931 ($415,000 in 2018 dollars) He also owned a popular night club – a Speakeasy, "Club Richman", which was located next to Carnegie Hall. The room was large, seating 240 people. It was designed to look like a patio with fake windows that opened out to scenes painted in the windows. The roof was painted with stars to reflect the spotlight on the performers. It was a popular location till it burned down in 1929. Eventually known for his nasal baritone, he started out and worked as a piano accompanist to such stars as Mae West and Nora Bayes. With Bayes' act, he made his Broadway debut in 1922. He appeared in several editions of the George White's Scandals in the 1920s to acclaim. Becoming a name, he appeared in "Scandals" as master of ceremonies in 1926; where on opening night the first seven rows of the orchestra commanded $50 a seat ($700 in 2018 dollars). He appeared in the 1931 Ziegfeld Follies. He made his feature movie debut in Hollywood in 1930 with the film Puttin' On the Ritz, featuring the Irving Berlin song of the same title, which gave Richman a phonograph record hit that year. His film career was short lived due to his somewhat overpowering personality, and his limited acting skills. This made little difference to his career as he remained a popular nightclub host and stage performer. Leonard Maltin is widely quoted as having written of Puttin' On the Ritz: "A songwriter drinks and goes blind – after seeing this you'll want to do the same". In fact, the actual quote is "Famed nightclub entertainer Richman made his film debut in this primitive early talkie about vaudevillian who can't handle success and turns to drink. You may do the same after watching Richman's performance – though he does introduce the title song by Irving Berlin." Richman largely retired in the 1940s, although he made sporadic appearances, including on television, into the 1950s. In 1966, Richman released his memoirs, A Hell of a Life.

Некелер

Ричман үш рет үйленген және балалары болған жоқ. Оның алғашқы некесі 1917 жылы Мелвина Стивенсонмен тіркелді. Стивенсонмен ажырасқаннан кейін Ричард 1938 жылдың наурыз айында Калифорния штатының Палм-Спрингс қаласында шоу-қыз Хейзел Форбсқа үйленді. Олар Форбспен 1942 жылы ажырасқанға дейін Лонг-Айлендтегі Бичхерсттегі әсем үйді бөлісті. Ричман 1943 жылы үшінші және соңғы рет Ивон Дейге үйленді. Сол неке де ажырасып бітті.

Саяси көзқарастар

Ричман демократ болды, ол 1940 жылы Чикагода өткен Демократиялық ұлттық конвенцияда "Американы Құдай жарылқасын" әнін орындады.

Әуесқойлық және ойын-сауық

Ол желкен спортын ұнататын, алайда 1931 жылдың шілдесінде оның Chevalier II яхтасы жарылып, бір адам қаза тапты. Ричман сондай-ақ белгілі бір жетістіктерге жеткен әуесқой ұшқыш болды, 1936 жылы әйгілі ұшқыш Генри Тиндалл "Дик" Мерриллмен бірге өзінің бір қозғалтқышты Vultee V 1AD көлігімен "The Lady Peace" деп аталған алғашқы екі бағытты трансатлантикалық рейстің екінші ұшқышы болды. Ричман Атлантика мұхитында мәжбүрлі түрде қонуға түскен жағдайда, суға қалуға көмектесу үшін ұшақтың бос кеңістігін көбінесе пинг-понг доптарымен толтырған. Олар 18 сағат 38 минут ішінде Уэльске қонуға мәжбүр болды. Бұл жарнама оған өмірінің соңына дейін автограф қойылған пинг-понг доптарын сатуға мүмкіндік берді, ал олардың үлгілері бүгінгі күнге дейін атақты адамдарға арналған естеліктерді сататын веб-сайттарда кездеседі. Ричманның ұшағына ұқсас Vultee V 1AD моделінен барлығы 25 дана салынған, ал жалғыз сақталған данасы Вирджиния штатының Фредериксбург қаласындағы Шаннон әуе мұражайында орналасқан.

Кейінгі жылдар және өлім

Ричман өзінің байлығының көп бөлігін жомарт түрде сарп етіп, соңғы жылдары көбінесе кедейлікте өмір сүрді. Ол қайтыс болғанға дейін бірнеше жыл бойы түрлі ауруларға шалдықты. 1972 жылдың 3 қарашасында Ричман Голливудта, Калифорнияда 77 жасында дүние салды. Ол Калифорния штатының Калвер Сити қаласындағы Хиллсайд мемориалдық паркіндегі зиратқа жерленген.