Кіріспе
Жапон саясаткері (1893–1970)
Мосабуро Сузуки (鈴木 茂三郎) – жапон журналисі, эссеші және социалистік лидер.
Өмірбаян
Судзуки Айчи префектурасының Гамагори қаласында ортағасырлық хатамото әулетінен тараған отбасында дүниеге келді. Бірақ, оның әкесі отбасының қоржынын жоғалтқандықтан, Судзуки мектепке қатысу үшін өзі жұмыс істеуге мәжбүр болды. 1915 жылы Васеда университетін саясат және экономика мамандығы бойынша бітірді. Бітірген соң, ол Хочи Шимбун, Тайшо Ничи Ничи Шимбун және Майничи Шимбун сияқты бірнеше газеттерде жазды, соның нәтижесінде белгілі бизнес жазушы ретінде танылды. 1918 жылы Судзуки Жапонияның Сибирьге жасаған интервенциясы кезінде соғыс тілшісі болды, онда ол большевиктер қозғалысына көңіл білдірді және кейіннен Жапонияның соғыс саясатына қарсы тұрақты оппозиционер ретінде танылды. 1920 жылы ол АҚШ-қа сапар шегіп, онда АҚШ-та тұратын бірнеше жапон социалистерімен кездесіп, социализмге қызығушылық танытты. Содан кейін Судзуки бірнеше рет Кеңес Одағына барды, кеңестік тәжірибесі мен кедей балалық шағының естеліктеріне негізделген социалистік көзқарасын қалыптастырды. 1922 жылы ол жаңадан құрылған Жапон Коммунистік партиясының (ЖКП) мүшесі болды. Жапонияда милитаризм күшейген сайын, Судзуки 1928 жылдан бастап күшін социалистік қозғалысқа жұмсады. Като Кандзюмен бірге 1936 жылы Пролетариат Жұмысшылар Конференциясын және 1937 жылы Жапон Пролетариат Партиясын құрды. Алайда, Судзуки үкіметтің басты нысанына айналды және 1937 жылы Халықтық майдан оқиғасы аясында Бейбітшілікті сақтау заңы бойынша тұтқындалды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін оған қоғамдық саяси қызметке қатысуға тыйым салынды. 1945 жылы Жапонияның капитуляциясынан кейін Судзуки Жапон Социалистік партиясының құрылуына қатысты. 1946 жылы ол Өкілдер палатасына сайланды, 1949 жылы партия хатшысы, ал 1951 жылы төраға болды. 1948 жылы төменгі палатаның Бюджет комитетінің төрағасы ретінде Судзуки Катаяма Тетсу ұсынған бюджетке вето қойды, бұл кейіннен үкіметтің құлауына әкелді. Кейін партия төрағасы ретінде өзінің іс-қимылында: «Жас жігіттер, қару алмаңдар; жас қыздар, күйеулерің мен ұлдарыңды майданға жібермеңдер» деді. Бұл сөздер үлкен саяси резонанс тудырып, Жапониядағы бейбітшілік қозғалысының лозунгіне айналды, бірақ бұл Йошида Шигеру премьер-министрінің Жапония әскерін қайта құру үшін АҚШ-тан көмек алу әрекетіне қарсы айтылған еді. 1951 жылы Сан-Франциско бейбіт шартына қол қойылғаннан кейін Социалистік партия сол және оң қанатқа бөлінді. Судзуки сол қанаттың төрағасы болды, оның Өкілдер палатасында бар болғаны 16 орын болды. 1955 жылғы сайлауда ол Кәсіподақтардың Бас кеңесінің қолдауы мен соғыстан шаршаған сайлаушылардың көпшілігі партияның қарусыз бейтараптық принципімен келіскендіктен 89 орынға жетті. Сол жылы екі социалистік партия оңшыл консервативті Либералды-демократиялық партияға қарсы біртұтас майдан құру үшін бірікті, бірақ Анпо наразылықтарына қатысу мәселесі Социалистік партия ішіндегі сол-оң шиеленісті қайтадан күшейтті. 1960 жылы оңшыл көшбасшы Суэхиро Нисио партиядан шығып, Демократиялық социалистік партияны құрды. Партияның бөлінуіне жауапкершілікті мойнына алған Судзуки төрағалықтан кетті. 1960 жылдары Судзуки Социалистік партияны бірте-бірте сол жаққа қарай итерді, бірақ Жапонияның экономикалық жағдайы жақсарған сайын партияның беделі төмендеуде болды. 1967 жылы ол саясаттан кетті. Содан кейін ол социалистік әдебиеттер мен басқа материалдарды жинап, «Социалистік кітапхананы» құрды, кейіннен оны Жапон әдебиеті мұражайына сыйға тартты. Судзуки 1970 жылы бауыр циррозынан қайтыс болды.