Кіріспе

Jenny Diski FRSL (туған аты Симмондс; 8 шілде 1947 – 28 сәуір 2016) – ағылшын жазушысы. Оның балалық шағы қиын болған, бірақ оны романшы Дорис Лессинг қабылдап, тәлімгерлік жасаған; ол Лессингтің үйінде төрт жыл тұрды. Диски Лондон университетінде оқыды және 1970-ші жылдардың басында мен 1980-ші жылдардың басында мұғалім болып жұмыс істеді. Диски "London Review of Books" журналына тұрақты үлес қосушы болды; "Don't" және "A View from the Bed" жинақтарында осы басылым үшін жазылған мақалалар мен эсселер жинақталған. Ол 2003 жылы "Томас Кук" саяхат кітабы сыйлығын "Пойыздағы бейтаныс: Америкада қиялдану және темекі шегу, үзілістермен" кітабы үшін жеңіп алды.

Ерте өмір

Диски қиын, үйі бұзылған жасөспірім қыз еді. Оның ата-анасы Лондонға жұмысшы топтан еврей иммигранттары болып келген. Оның әкесі Джеймс Симмондс (шын аты Израиль Циммерман) қара нарықта күнкөріс істеді. Диски алты жасқа келгенде ол отбасын тастап кетті. Бұл оның анасы Рене (шын аты Рэйчел Рейнер) нервтік ауруға шалдықты, содан кейін Диски асырап алуға берілді. Әкесі қайта келді, бірақ ол он бір жасқа толғанда мүлдем кетіп қалды. Диски өмірінің көп бөлігін психиатриялық стационарда немесе амбулаторлық емдеуде өткізді. Сонымен қатар, ол 60-шы жылдар мәдениетіне терең бойлады, Альдермастон шерулерінен бастап 1968 жылғы Гровенор алаңындағы наразылықтарға дейін, есірткіден еркін махаббатқа дейін, джаз бен қышқыл рокқа дейін, сондай-ақ Р.Д. Лэйннің идеяларымен танысып, оларға қызығушылық танытты. Оны жазушы Дорис Лессингтің үйіне әкелді, ол оның мектептегі досының анасы еді.

Жазбалар

Онжылдықтар бойы Диски көркем және ғылыми-танымдық мақалалардың, рецензиялардың және кітаптардың жемісті авторы болды. Оның алғашқы кітаптарының көптегені депрессия, садизм-мазохизм және ес-ақыл жоғалту сияқты тақырыптарды қамтиды. Кейде оны ұстазы Лессингпен салыстырды, себебі екеуі де ойлы әйелдердің мәселелерімен айналысты. Диски логикалық ойлау жүйелеріне, постмодернистік болсын болмасын, тұрақты сенімсіздік танытқандықтан постмодернист деп аталды.

Көркем әдебиет

Диски он бір роман жазды. Оның алғашқы романы "Табиғи ештеңе" мазохистік-садистік қарым-қатынас туралы болды. Оның 1995 жылы Англияда жарық көрген "Жоғалып бара жатқан ханшайым" атты жалғыз әңгімелер жинағы "құмарлық, жазушының өмірі, отбасылық өмірдің қиындықтары және әйелдік қағидалары" туралы деп сипатталды.

Шығармашылық емес

The Sixties кітабында Диски жас кезінде өмірге қадам басып, алған тәжірибесін былай деп сипаттады: «Мен сол кезде Лондонда тұрдым, битниктерді өкіндіріп, киім-кешек сатып алдым, киноға барып, өмірден қол үздім, оқыдым, есірткі қолдандым, психиатриялық ауруханаларда жаттым, наразылық акцияларына қатыстым, жыныстық қатынаста болдым, сабақ бердім». Ол сонымен қатар онжылдықтың кең таралған сексизмін, еркін жыныстық қатынас культінде қалыптасқан институционалдық құбылыс ретінде сипаттап, «Жоқ дегенің жоқ дегеніңді білдіреді, мені төсегіме келген және жауабымды қабылдамайтын бірнеше ер адам зорлады» деді. Кітапта Диски жеке басына табыну культінің 1980-ші жылдардағы неолиберализмге, ашкөздікке және жеке мүддеге қалай ықпал еткені туралы мәселеге қайта-қайта оралады. Ол Чарльз Шаар Мюррейдің сөздерімен: «Хиппиден йоппиге дейінгі жол адамдар ойлағандай күрделі емес» деген қорытындыға келді. 1997 жылы жарық көрген «Антарктидаға конькимен сырғанау» атты естелік кітабы, көбінесе Антарктида мұзын көру сапары туралы болғанымен, Дискидің ерте өміріне де көп нәрсе айтады. Kirkus Reviews журналы «Антарктида – бұл мақсат емес, оның өміріндегі жағымсыз балалық шақтың көрінісі» деп жазады. Диски мұздың ақ түсін, депрессияға шалдыққан жастығындағы психиатриялық аурухананың ақ қабырғаларының қауіпсіздігімен салыстырады. Дискинің қайтыс болғаннан кейін жазылған некрологында Кейт Келлауэй «Антарктидаға коньки тебуді» оның ең керемет кітабы деп атады. Бұл кітапта оның қызы Хлоя Дискиді анасымен ондаған жылдан бері үзілген қарым-қатынасты қалпына келтіруге итермелейді. Сюжет мұздаған Оңтүстікке жасалған саяхат пен Дискидің катарсиске қарай ізденісі арасында күрт ауысады. Дискидің соңғы кітабы «In Gratitude» 2016 жылы қайтыс болғанға дейін жарық көрді. Онда ол өмірін «әдемі» тілмен суреттейді, өйткені өзіне агрессивті және операцияға келмейтін қатерлі ісіктен көз жұмақ болары белгілі еді. Ол әдеттегі «қатерлі ісік туралы сөздерден» бас тартады, керісінше Лессингпен өткізген уақытына оралып, Роберт Грейвс, Алан Силлито, Линдси Андерсон және Р. Д. Лэйнг сияқты басқа да белгілі әдеби тұлғалармен кездеседі. Kirkus журналының рецензенты кітапты «кейде өкінішпен, көбінесе ишарамен, бірақ қозғаушы және оқуға жеңіл» деп сипаттайды.

Жеке өмір

1976 жылы Роджер Маркске үйленді және олар бірлесіп Диски есімін таңдады. 1977 жылы олардың Хлоя деген қызы дүниеге келді. 1981 жылы жұбайлар ажырасты, ол ақын, аудармашы және Кембридж университетінің Куинс колледжінде ағылшын тілі бойынша оқу бағдарламасын басқарды. 2014 жылдың маусым айында Дискиге тағы үш жылға дейін өмір сүруге мүмкіндігі бар екені айтылды. Ол 2016 жылдың 28 сәуірінде қайтыс болды.