Кортней Уитни: Американдық генерал және Жапония оккупациясындағы рөлі
Courtney Whitney
Кортни Уитни: Американ генерал, ІІ Дүниежүзілік соғысының батыры, Жапонияны оккупациялау кезінде реформалар жасаған. Биографиясы мен қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық генерал Кортни Уитни (20 мамыр 1897 – 21 наурыз 1969) – заңгер және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясының командирі, кейіннен Жапонияның американдық оккупациясы кезінде (1945–1951) жоғары лауазымды шенеунік болды. Ол оккупация кезінде жапон үкіметінің, қоғамының және экономикасының либералдануында маңызды рөл атқарды.
American general
Major General Courtney Whitney (May 20, 1897 – March 21, 1969) was a lawyer and United States Army commander during World War II who later served as a senior official during the American occupation of Japan (1945–1951). He played a major role in the liberalization of Japanese government, society, and economy during the occupation.
Ерте өмір
Вашингтон қаласында дүниеге келген Уитни 1917 жылы АҚШ армиясына қабылданып, іс-қимыл ұшқышы болды. 1927 жылы Джордж Вашингтон университетінде заңгер мамандығын алып, армиядан шығып, Манила қаласында жеке практика ашты.
Born in Washington, D. C., Whitney enlisted in the United States Army in 1917 and became a pursuit pilot. He received his law degree from George Washington University in 1927 and left the army to open a private practice in Manila.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1940 жылы Уитни қайтадан әрекетке кірісті. Ол Вашингтонда барлау саласында жұмыс істеді және генерал Дуглас Макартур оны Тынық мұхитының оңтүстік-батыс аймағына жіберуді сұрағанда, Қытайдағы 14-ші әуе күштеріне барлау офицері ретінде тағайындалды. Уитни 1944 жылы Макартурмен бірге Лейте шығанағына оралды. Уильям Манчестер Макартурдың өмірбаянында подполковник Уитниді, "өте консервативті Манила корпорациясының заңгері" деп сипаттап, оның Макартурдың штабына тағайындалғанын, шені жоғарылатылғанын және Филиппиннің азаматтық істеріне жауапкершілік берілгенін жазды. Манчестер былай деді:
In 1940, Whitney returned to active duty. He worked in intelligence in Washington, DC, and was assigned to serve as the intelligence officer to the 14th Air Force in China when General Douglas MacArthur requested for him to be assigned to the Southwest Pacific Theater. Whitney returned to Leyte Gulf alongside MacArthur in 1944. In his biography of MacArthur, William Manchester states that Lieutenant Colonel Whitney, an "ultraconservative Manila corporation lawyer," was assigned to MacArthur's staff, promoted, and assigned responsibility for Philippine civil affairs. Manchester states:
<blockquote>партизандардың көзқарасынан алғанда, ол апатты таңдау болды. Сыртқы саясатта дипломатиялық емес және жауырынақ, ол өзі сияқты Филиппинде үлкен инвестициялары барларға емес, барлық филиппиндіктерге жуас қарады. Макартур Лейтеге қонуға дайын болған кезде Уитни штабтың көп бөлігін реакцияшылдыққа итермеледі. Оның ықпалымен генерал (Макартур) ОСС агенттерін Тынық мұхитының оңтүстік-батысына кіргізбеуге тыйым салды, себебі Уитни олардың солшыл партизандарға көмектесетінінен күдіктенді. Мур мен Робинсон «Жаңа мәміле либерализмі тіпті Макартур және Уитни сияқты консервативті республикашылдарға да табиғи сезілді» деп атап өтті. Уитни оккупация кезінде Макартурмен жақын байланыста болды және оның штаб-пәтерінде Үкімет бөлімінің бастығы болып қызмет етті. Ол Корей соғысы кезінде Макартурмен бірге жүріп, майданға барғандары үшін күміс жұлдыз және екінші «Ерлік ордені» алды. Уитни 1951 жылы Макартур қолбасшылықтан алынғаннан кейін армиядан кетті. Ол зейнеткерлік салтанатында Армияның Еңбек сіңірген қызметі медалімен марапатталды. 1956 жылы Уитни өзінің командирі туралы «Макартур: Тарихпен кездесуі» атты өмірбаянын жариялады.
<blockquote> from the standpoint of the guerrillas he was a disastrous choice. Undiplomatic and belligerent, he was condescending toward all Filipinos, except those who, like himself, had substantial investments in the Philippines and by the time MacArthur was ready to land on Leyte, Whitney had converted most of the staff to reactionaryism. At his urging the General (MacArthur) barred OSS agents from the Southwest Pacific, because Whitney suspected they would aid leftwing guerrillas. Moore and Robinson note that "New Deal liberalism seemed natural, even to conservative Republicans such as MacArthur and Whitney." Whitney remained close to MacArthur throughout the occupation and served as Chief of Government Section at his headquarters. He accompanied MacArthur, during the Korean War and received Silver Star and second Legion of Merit for his visits on the front. Whitney resigned from the army after MacArthur was removed from command in 1951. He was decorated with Army Distinguished Service Medal at his retirement ceremony. In 1956, Whitney's biography of his commander, MacArthur: His Rendezvous With History, was published.
Мұра
Уитни Арлингтон ұлттық зиратында жерленген. Ол сондай-ақ Филиппиндегі Лейтедегі МакАртурдың қонуына арналған ұлттық паркте, МакАртур және оның серіктерінің Лейте жағалауына аттанған сәттерін бейнелейтін мүсіндердің бірі ретінде бейнеленген. Уитнидің мүсіні Серхио Осменья мен Карлос П. Ромулоның мүсіндерінің арасында орналасқан.
Whitney is buried at Arlington National Cemetery. He is also represented at the MacArthur Landing Memorial National Park in Leyte, in the Philippines as one of the statues of MacArthur and his party wading ashore at Leyte. Whitney's statue is behind the statues of Sergio Osmeña and Carlos P. Romulo.