Еуропалық ғарыш бағдарламасы Hopper: қайта пайдаланатын ғарыш ұшағы жобасы, FESTIP жүйесінің зерттеуі. 2015 жылға дейін спутниктік жүктерді орбитаға шығару мақсаты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1990 жылдардағы еуропалық роботтық ғарыш ұшағы
1990s European proposal of a robotic spaceplane
Хоппер – Еуропалық ғарыш агенттігінің (ЕКА) орбиталық ғарыш ұшағы және қайта пайдалануға болатын ұшыру құралы болды. Хоппер – FESTIP (Болашақ еуропалық ғарыш көлігін зерттеу бағдарламасы) жүйелік зерттеу жобасының бір бөлігі. Хоппер – ЕКА әзірлеген қайта пайдалануға болатын ұшыру құралының (RLV) бірнеше ұсыныстарының бірі еді. Ұсынылған қайта пайдалануға болатын ұшыру құралдары 2015 жылға дейін спутниктерді орбитаға арзан бағамен жеткізу үшін қолданылуы тиіс болды. Хоппердің (EADS) Phoenix деп аталған прототипі – Германия жетекшілігімен жүзеге асырылған еуропалық жоба болып табылды, ол ұсынылған Хоппердің бір жетінші бөлігінен жасалған модельді құрастыру және сынауды қамтыды. 2004 жылдың 8 мамырында Швецияның Кируна қаласындағы Солтүстік Еуропа ғарыш-авиациялық сынақ полигонында Phoenix ұшағының бір сынақ ұшуы өткізілді, одан кейін сол айдың соңында қосымша сынақтар жүргізілді.
Hopper was a proposed European Space Agency (ESA) orbital spaceplane and reusable launch vehicle. The Hopper was a FESTIP (Future European Space Transportation Investigations Programme) system study design. Hopper was one of several proposals for a reusable launch vehicle (RLV) developed by the ESA. The proposed reusable launch vehicles were to be used for the inexpensive delivery of satellite payloads into orbit as early as 2015. A prototype of Hopper, known as (EADS) Phoenix, was a German led European project which involved the construction and testing of a one seventh scale model of the proposed Hopper. On 8 May 2004, a single test flight of the Phoenix was conducted at the North European Aerospace Test range in Kiruna, Sweden, which was followed by more tests later that month.
Өмірбаян
1980 жылдан бастап қайта пайдалануға болатын ғарыш кемелерін дамытуға халықаралық қызығушылық күшейді; сол кезде бұл мүмкіндікті тек сол дәуірдің супердержавалары – Кеңес Одағы мен АҚШ ғана дамытқан. 1990 жылдары атмосфераға қайта кіру демонстраторы (ARD) сияқты бірнеше технологиялық демонстрациялық бағдарламаларды әзірлеу және іске қосумен қатар, ЕКА болашақ ұшыру құралдарын дайындау бағдарламасы (FLPP) деп аталатын, ұзақ мерзімді перспективада пайдалануға болатын ғарыш кемесін дамыту үшін негіз құру жұмыстарын жүргізді. FLPP аясында ЕКА және еуропалық өнеркәсіптік серіктестер бірнеше жартылай қайта пайдалануға болатын ұшыру құралының тұжырымдамаларын жан-жақты зерттеді; бағдарламаның мақсаты – ЕКА мүше елдерінің оң шешімімен Келесі Буын Ұшыру Кұралын (NGL) өндіруге кірісу үшін тиісті құралды дайындау болды. Зерттеулер HTO және VTO нұсқаларының тұжырымдамаларының қайта кіру кезіндегі жүктеме жағдайларының салыстырмалы түрде ұқсас екенін көрсетті.
From the 1980s onwards, there was growing international interest in the development of reusable spacecraft; at the time, only the superpowers of the era, the Soviet Union and the United States, had developed this capability. During the 1990s, in addition to the development and operation of several technology demonstrator programs, such as the Atmospheric Reentry Demonstrator (ARD), the ESA were also working on the production of a long term framework for the eventual development of a viable reusable spacecraft, known as the Future Launchers Preparatory Programme (FLPP). Under FLPP, the ESA and European industrial partners performed detailed investigations of several partially reusable launch vehicle concepts; the aim of the program was to prepare a suitable vehicle to, upon a favorable decision by the ESA's member nations, proceed with the production of a Next Generation Launcher (NGL). Studies determined that both the HTO and the VTO variant concepts possessed a relatively similar reentry load environment.
HTO Hopper - таңдау
HTO Hopper жүйесі, ЕКА-ның тағы бір бастамасы – FESTIP (Еуропалық ғарыш көлігін зерттеу бағдарламасы) жүйесін жобалау бойынша зерттеу жұмыстары үшін қабылданады. Ол Германияның Ғарыш агенттігінің (DLR) ASTRA бағдарламасының бір бөлігі ретінде әзірленеді және шығарылады. Бұл жобаны Германия Федералдық Үкіметі, EADS Astrium еншілес компаниясы және Бремен штаты құрды. Хабарлама бойынша, EADS және Бремен штаты ASTRA бағдарламасына тиісінше кем дегенде 8,2 миллион және 4,3 миллион евро инвестициялады. Бағдарламаға тағы 16 миллион евроны Бремендегі OHB жүйесі, DLR және Білім және ғылым федералды министрлігі сияқты серіктес компаниялар салған. Прототиптің құрылысы 2000 жылы басталды. Phoenix RLV ұзын болды, салмағы және қанаттарының ені құрады. Оның жобалану кезінде көліктің өлшемдерін азайту арқылы соқтығысу кедергісін барынша азайтуға баса назар аударылды. Көліктің соңғы нұсқасы қайта кіру күштеріне және қызуға төтеп беруге қабілетті болады деп күтілді, сондай-ақ белгілі бір биіктіктен ұшуға қабілетті болады. Интеграция және жүйелік сынақ жұмыстары 2004 жылдың сәуірінде аяқталды.
The HTO Hopper was adopted for further development work under another ESA initiative in the form of the FESTIP (Future European Space Transportation Investigations Programme) system design study. to be developed and produced as a portion of the wider ASTRA program of the German Aerospace Center (DLR), a project founded by the German Federal Government, EADS' Astrium subsidiary and the state of Bremen. Reportedly, EADS and the state of Bremen invested at least €8.2 million and €4.3 million respectively in the ASTRA programme. A further contribution of €16 million was sourced from partner companies on the program, such as the Bremen based OHB System, the DLR and the Federal Ministry for Education and Research. Construction of the prototype began in 2000. The Phoenix RLV was long, had a weight of , and a wingspan of During its design, an emphasis had been placed on minimizing drag by making the vehicle as small as possible. The final version of the vehicle was expected to be able to support the reentry forces and heat, and be able to glide from an altitude of Integration and system testing works were completed in April 2004.
Ұзақ мерзімді - Сократ
Ұзақ мерзімді жоспарда, егер сәтті және тиімді болса, "Феникс" бағдарламасында сынақтан өткен қону технологиясы қайта пайдаланылатын, "Сократ" деп аталатын жаңа ұшқыш аппаратқа енгізілуі керек еді. "Сократ" орбиталық аппарат ретінде жоспарланбағанмен, дыбыс жылдамдығынан 10 есе жоғары жылдамдықпен ұша алуға және ұшулар арасында өте жылдам қызмет көрсетуге қабілетті болуы керек еді, бұл қайта пайдалануға қадам реті болатын.
In the long term, if successful and viable, the landing technology tested on Phoenix was to be incorporated into a follow on re usable vehicle, which was to be named Socrates. While not envisioned to serve as an orbital vehicle, Socrates was to be capable of flying at up to 10 times the speed of sound, as well as of performing very rapid turnaround times between flights as a steppingstone towards re usability.