Мэриленд штатының 56-шы губернаторы Марвин Мандель
Marvin Mandel
Марвин Мандель – 56-й губернатор Мэриленда (1969-1979). Демократ, первый и единственный еврейский губернатор штата. Подробности его карьеры и политической деятельности.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
56-шы Мэриленд штатының губернаторы
56th Governor of Maryland
Марвин Мандель (19 сәуір 1920 – 30 тамыз 2015) – американдық саясаткер және заңгер, 1969 жылдың 7 қаңтарынан 1979 жылдың 17 қаңтарына дейін Мэриленд штатының 56-шы губернаторы қызметін атқарған. Оның орнына 1977 жылдың маусымынан 1979 жылдың 15 қаңтарына дейін штаттың міндетін атқарушы губернаторы ретінде лейтенант-губернатор Блэр Ли III қызмет еткен бір жарым жылдық кезең де болды. Ол Демократиялық партияның мүшесі және Мэриленд штатының бірінші және бүгінгі күнге дейін жалғыз еврей губернаторы болды. Губернаторлыққа тағайындалғанға дейін Мандель 1964 жылдан 1969 жылға дейін Мэриленд делегаттар палатасының спикері, ал 1952 жылдан бастап делегат болды. Мандель 1969 жылдың 7 қаңтарында Мэриленд штатының Бас Ассамблеясының екі палатасының бірлескен дауысымен штат губернаторы болып сайланды. Бұл, қазіргі губернатор Спиро Т. Агнюдің АҚШ вице-президенті болып сайлануына байланысты туындаған бос орынды толтыру үшін жасалды, себебі сол кезде штаттардың көпшілігіндегідей, губернатордың орынбасары болмағандықтан, губернаторлыққа мұрагер болатын адам жоқ еді. Мұндай лауазым 1970 жылы түзетулер арқылы құрылды.
Marvin Mandel (April 19, 1920 – August 30, 2015) was an American politician and lawyer who served as the 56th Governor of Maryland from January 7, 1969, to January 17, 1979, including a one and a half year period when Lt. Governor Blair Lee III served as the state's acting Governor in Mandel's place from June 1977 to January 15, 1979. He was a member of the Democratic Party, as well as Maryland's first, and to date, only Jewish governor. Before he became the state's Governor, Mandel had been Speaker of the Maryland House of Delegates from 1964 to 1969 and a delegate since 1952. Mandel was elected as Governor of Maryland on January 7, 1969, by the joint vote of both houses of the Maryland General Assembly due to the approaching vacancy created by the election of Spiro T. Agnew, the incumbent governor, as Vice President of the United States, as there was no lieutenant governor at the time to succeed to the governorship, as in most other states. Such an office was created by amendment in 1970.
Ерте өмір
Мандель Балтимордағы еврей отбасында туып өсті және Балтимор қалалық мемлекеттік мектептерінде оқыды, Балтимор қалалық колледжін бітірді. Бұл қала бойынша ерлерге арналған білім беретін мекеме болатын, ал кейіннен америкалық мемлекеттік білім беру жүйесінде кең таралған, колледжге дайындыққа маманданған "магниттік" мектептердің алғашқы үлгісіне айналды. Мандель 1939 жылы Мэриленд университетінің Колледж-парк бөлімінен бакалавр, ал 1942 жылы Мэриленд университетінің құқық мектебінен заң бакалавры дәрежесін алды.
Mandel was born and raised in a Jewish family in Baltimore and attended the Baltimore City Public Schools, graduating from the Baltimore City College, which was a citywide, all male institution that served as an early model of a college prep, specialized "magnet" school that developed and became popular in American public education forty years later. Mandel received a Bachelor of Arts degree from the University of Maryland at College Park in 1939 and a Bachelor of Laws degree from the University of Maryland Law School in 1942,
Саяси мансап
Мандель алғаш рет 1952 жылы Мэриленд штатының делегаттар палатасына Балтимордың солтүстік-батысын өкілдік ететін мемлекеттік қызметке сайланды. Мандель азаматтық құқықтар штаттағы басты мәселе болған 1950-ші және 60-шы жылдардың басындағы күрделі оқиғалар мен қалалық саясат кезінде бірнеше мерзім қызмет етті. 1963 жылдың қаңтарында ол Делегаттар палатасының спикері болып сайланды және 1969 жылдың қаңтарына дейін осы лауазымда қызмет етті. Спикер Мандель алдымен губернатор болып сайланды, содан кейін 1969 жылдың қаңтарында Бас Ассамблеяның бірлескен отырысында екі палатаның заң шығарушы мүшелерінің алдында ант берді, бұл губернатор Эгнюдің отставкасынан кейін болды, ол сол айдың соңында вице-президент ретінде ант берді. Заң шығарушыларға арнаған қысқаша құттықтау сөзінде ол өкілеттіліктеріне қатысты әдісі мен көзқарасын болжап, атқарушы билікке келген бұрынғыдан өзгеше және ерекше жолын, сондай-ақ бұрынғы оппозициялық партиядан "уақытша губернатор" ретінде қызмет ету идеясын еске алмай, "Біз басқаруға ниеттіміз, осыдан күмәнданудың қажеті жоқ!" деді. 23 ай қызмет еткеннен кейін (Эгнюдің аяқталмаған мерзімінің шамамен екі жылы), ол 1970 жылдың қараша айында штат бойынша сайлауда толық төрт жылдық мерзімге сайланды және 1974 жылдың қараша айында штат сайлауында қайта сайланды.
Mandel was first elected to public office in the Maryland House of Delegates in 1952, representing northwest Baltimore. Mandel served several terms throughout the tumultuous events and urban politics of the 1950s and early '60s when civil rights was on the state's front burner, and was finally chosen as Speaker of the House of Delegates in January 1963 and served in that position until January 1969. Speaker Mandel was first elected Governor and then sworn in by the legislative members of both houses in a joint session of the General Assembly in January 1969, upon the resignation of Governor Agnew, who was sworn in as vice president later that month. In his short inaugural speech to the legislators, he famously predicted his method and attitude towards the powers of his office putting aside the indirect and unusual way he came to the executive office and the idea of serving as an "acting governor", from the formerly opposing party, saying, "Make no mistake about it, we intend to govern!". After serving 23 months (almost two years of the unfinished Agnew term), he was duly further elected by the entire Maryland state body of voters in a regular gubernatorial election for a full four year term in November 1970, and re elected in a state election in November 1974.
Әкім
Мандельдің атқарушы басқаруы көптеген себептермен ерекшеленді. Ол губернатор болған кезде Мэриленд штатының атқарушы билігі қайта ұйымдастырылды, соңғы 20 ғасырдағы комиссиялардың, кеңестердің, кеңселердің, бюролардың және агенттіктердің өсуі, әр атқарушы департаментте бірнеше әкімшілік деңгейі бар хатшылар басқаратын он екі департаментке біріктірілді. Әр хатшы және олардың көмекшілері мен орынбасарлары тікелей губернаторға және оның бас кеңесшісіне есеп берді, бұл қазіргі американдық федералды президенттік және президенттік кабинет жүйесін көрсетеді. Сонымен қатар, Мэрилендтің жаппай көлік жүйесі Мандельдің басшылығымен құрылды және екі қалалық метро желісін құру үшін 1969 жылы басталған жоспарлар іске асырылды. Бірінші теміржол желісі Балтимор қаласы және оған іргелес Балтимор және Энн Арундел округтері үшін, ал екіншісі Вашингтон астанасы және оның аймағы үшін (бірнеше солтүстік Вирджиния округтері, сондай-ақ Мэриленд штатының Монтгомери және Принс Джордж округтері) болды. Мандель губернатор болып тұрған кезде Балтимор және Мэриленд штатының 23 округі үшін мектеп салу бағдарламасы іске қосылды, оның мақсаты – мектептерді теңестіріп, толық мемлекеттік қаржыландыруды қамтамасыз ету болды. Осыған сәйкес, балабақша немесе бірінші сынып оқушылары бастауыштан жоғары сыныпқа дейін бірдей жабдықталған, жеткілікті мұғалімдері бар ғимараттарда білім алатын болды. Атқарушы департаменттердің қайта ұйымдастырылуы және жаңа құрылымы штаттық басқаруды жеңілдетті. 1968 жылғы референдумда штаттық сайлаушылар оны тар жолмен қабылдамағанмен (бірнеше даулы ұсыныстардың себебінен), ұсынылған жарғының көптеген қабылданған ережелері мен қайта ұйымдастырулары жаңа Мандель басқаруымен заң шығарушы орган арқылы өткізіліп, бірнеше арнайы сайлаулар мен референдумдарда, сондай-ақ Мандель және кейін Хьюз бен Шефер басқаруларының жарлықтарымен заңға айналдырылды. Бұл қайта ұйымдастырылған төрт деңгейлі штаттық сот жүйесін қамтыды. Осыған ұқсас басқа да әкімшілік ұйымдастырулар мен тиімділіктер басқа да департаменттерде де көрінді, олар штаттық хатшылардың басшылығымен губернатордың жаңа кабинетіндегі әртүрлі «басқармалармен», «органдармен» және «офистермен» құрылып, қалыптасты, соның ішінде бұрын-соңды болмаған жаңа департаменттер – қоршаған орта, жалпы қызметтер, қоғамдық қауіпсіздік және сот орындары, сондай-ақ табиғи ресурстар. Мандельдің Мэриленд бизнесін дамыту және жаңа жұмыс орындарын құру туралы идеясы – шетелдік компанияларды штатқа тарту болды. 1972 жылы Мандель жергілікті кәсіпкер Филип Капнекті таңдап, Мэриленд штатының халықаралық бизнес жұмыстарын Бельгияның Брюссель қаласында кеңсе ашу арқылы бастады. 1974 жылы Мандель Капнекті Мэриленд штатының сауда елшісі етіп тағайындады. Мандельдің бастамасы өте сәтті болды, келесі 40 жылда оның сауда елшісі жүздеген компанияларды тартты, олар жүз мыңнан астам жұмыс орнын құрды.
Mandel's executive administration was notable for many reasons. While he was governor, the executive branch of the Maryland state government was reorganized, combining the recent 20th century growth of commissions, boards, offices, bureaus and agencies into twelve departments headed by supervising secretaries with several administrative levels in each executive department. Each secretary and their assistants and deputies reported directly to the governor and their chief of staff, reflecting the current American federal presidency and presidential cabinet system. Additionally, the mass transit system of Maryland was established and fostered under Mandel, enacting plans begun back in 1969 for the establishment of two urban subway networks. The first such rail network was for the Baltimore metropolitan area and its two adjoining suburban counties of Baltimore County and Anne Arundel County), and the second was for the National Capital area of Washington, D. C. (comprising several northern Virginia counties, and the Maryland suburban counties of Montgomery and Prince George's Counties). A statewide public school construction program initiative for Baltimore and the 23 counties of Maryland to be equalized and fully funded by the State was undertaken while Mandel was governor. Accordingly, students in kindergarten or first grade would begin their public education through to high school with equally adequate buildings, supplies and teachers. The additional executive departmental reorganization and structure simplified the state government. Although narrowly rejected by state voters in a 1968 referendum (because of several large controversial proposals), many of the proposed charter's other more generally acceptable provisions and reorganizations were later pushed past the legislature by the new Mandel administration and enacted into law and policy by the voters in several special elections/referendums and the edicts of the Mandel and later Hughes and Schaefer administrations. This included the reorganized four level state court system. Other similar administrative organizations and efficiencies were reflected in the various other departments as they were set up and took shape with the various "administrations", authorities" and "offices" arrayed beneath the state secretaries in the governor's new cabinet, including newer unprecedented departments such as the environment, general services, public safety and correctional services, and natural resources. Mandel's idea to grow Maryland business and create more jobs was to attract existing overseas companies to the state. In 1972, Mandel selected Philip Kapneck, a local businessman, to start Maryland's International Business efforts by opening an office in Brussels, Belgium. In 1974, Mandel appointed Kapneck as Maryland Trade Ambassador. Mandel's initiative was so successful that over the next 40 years, his Trade Ambassador attracted hundreds of businesses, creating more than a hundred thousand jobs.
Құқықтық дау
Мандель 1977 жылы бес бірлескен қылмыскермен бірге пошта арқылы жасалған алаяқтық және рэкет үшін сотталды. Прокурорлардың мәлімдемесіне сәйкес, айыптаулар күрделі схемаға негізделген, онда Манделге бір заңға вето қоюы үшін ақша және жақсылықтар берілді, ал екінші заңға қол қойып, достарына жарыс жобасында табыс табуға көмектесті. 1977 жылдың 4 маусымында ол вице-губернатор Блэр Ли III-ге Лидің бұдан былай "Мэриленд штатының әрекет етуші губернаторы" ретінде қызмет ететінін хабарлады. Ли 1979 жылдың 15 қаңтарына дейін "әрекет етуші губернатор" қызметін атқара берді, содан кейін Мандель Лиді "бас атқарушы әрекет етуші" деп тағайындаған хатын кері қайтарды (оның екінші толық мерзімі аяқталуға екі күн қалғанда), бұрынғы сот шешімінің күшін жою және оның апелляциялық ісі бойынша бейтарап құқықтық пікірлер негізінде, губернатор енді Лиге бұрын берілген өкілеттіктерді қайтаруға құқылы болды, тіпті осы кеш сағатта да. Мандель 1981 жылы президент Рональд Рейганның жазасын жеңілдеткенге дейін Флоридадағы Эглин әуе күштері базасындағы қауіпсіздігі төмен федералдық түрмеде он тоғыз ай өтті. АҚШ Жоғарғы Сотының шешіміне сүйене отырып, АҚШ округтік сотының судьясы 1987 жылы бұрынғы губернатордың айыпталуын жоққа шығарды. Бір жылдан кейін АҚШ төртінші апелляциялық соты соңғы шешімді бекітіп, ұзаққа созылған құқықтық және саяси дауды аяқтады. Сонымен қатар, 1980 жылы Манделдің әкімшілік көмекшісі Морис Р. Уайатт, Мэриленд округтік сотының судьясы Аллен Б. Спектор және штаттық денсаулық сақтау департаментінің директоры Дональд Х. Норен судья Джеймс МакГиллдің қарауымен жерді дамыту және септик резервуарларын орнатуға мораторий салу үшін пара алу фактісі бойынша сотталып, кінәлі деп танылды. Бұл сот процестері мен айыптаулар тікелей губернатор Манделдің жеке адалдығы мен басшылығымен байланысты болмаса да, Мэриленд штатында Мандел жылдарындағы оң жетістіктерге көлеңке түсірді. Манделдің ресми губернаторлық портреті Мэриленд штатының тарихи астанасының губернатордың қабылдау залына 1993 жылға дейін, ол шенеуіліктен кеткеннен кейін 14 жыл өткен соң және екі әкімшілік алмастырылғаннан кейін ілінді.
Mandel was convicted in 1977 along with five co defendants of mail fraud and racketeering. The charges stemmed from what prosecutors said was a complicated scheme in which Mandel was given money and favors for vetoing one bill and signing another to help his friends make money on a race track deal. On June 4, 1977, he notified Lieutenant Governor Blair Lee III that Lee would have to serve as "Acting Governor of Maryland" until further notice. Lee continued to serve as "Acting Governor" until January 15, 1979, when Mandel rescinded his letter appointing Lee as "Acting Chief Executive" (just two days before the expiration of his second full term) on the basis of his overturned previous legal conviction and the neutral legal opinions on the status of his appeal case, that the governor was now eligible to re assume the powers of his office previously delegated to Lee, even at that late date. Mandel had already served nineteen months of his original sentence in the low security federal prison camp at Eglin Air Force Base in Florida, before having his sentence commuted by President Ronald Reagan in 1981. Based on the reasoning of an opinion of the U. S. Supreme Court, a U. S. District Court judge overturned the former governor's conviction in 1987. A year after that, the U. S. Court of Appeals for the Fourth Circuit affirmed the final decision, ending the long legal and political saga. In addition, in 1980, Mandel's administrative aide Maurice R. Wyatt, Maryland District Court Judge Allen B. Spector, and State Health Department director Donald H. Noren were tried and convicted by Judge James MacGill on bribery charges related to payments for land development and septic tank installation moratoriums. Although not connected with Gov. Mandel's personal integrity and administration, these additional trials and convictions cast a pall on an otherwise overwhelming record of positive accomplishments in Maryland during the Mandel years. Mandel's official gubernatorial portrait was not hung in the governor's Reception Room of the Maryland State House, the historic state capitol, with the most recent occupants of the office, until 1993, fourteen years after he left the executive chair and two administrations had intervened.
Жеке өмір
1941 жылы 8 маусымда 22 жасында Мандел Барбара Оберфельдке (оның бірінші әйелі) үйленді, кейіннен Гари мен Эллен есімді екі баласы болды. Мандел 1973 жылғы 3 шілдеде баспасөз қызметі арқылы 32 жыл бірге болған әйелінен ажырасып, сүйген әйелі Жанна Блэкистоун Дорсиге үйленетінін хабарлады. Мандел 2015 жылғы 30 тамызда 95 жасында Мэриленд штатының Комптонында қайтыс болды. Мэриленд штатының үйінде сақтаудан кейін, Пиксвиллде жерлеу рәсімі өтті, ол Мэриленд штатының Дэвидсонвилл қаласындағы Лейкмонт естелік бағында жерленді. 2017 жылдың күзінде оның заң мектебінің журналында Манделдің Ұлы Балтимор еврей қауым орталығының Даңқ залына енгізілгені туралы жарияланды.
Mandel married Barbara Oberfeld (his first wife) on June 8, 1941, at age 22 and later had two children, Gary and Ellen. Mandel announced through his press office on July 3, 1973, that he was leaving his wife of 32 years to marry the woman he loved, Jeanne Blackistone Dorsey. Mandel died on August 30, 2015, at the age of 95 in Compton, Maryland. After lying in state at the Maryland State House, a funeral service was held in Pikesville, and he was interred at Lakemont Memorial Gardens in Davidsonville, Maryland. A Fall 2017 issue of his law school's magazine reported that Mandel had since been inducted into the Jewish Community Center of Greater Baltimore Hall of Fame.