Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сатурн S сериялы автомобильдерінде қолданылатын қозғалтқыш – General Motors компаниясының еншілес компаниясы Сатурн өндірген, тік 4 цилиндрлі алюминий поршеньді қозғалтқыш. Бұл қозғалтқыш 1991 жылдан 2002 жылға дейін тек Сатурн S сериялы көліктерінде (SL, SC, SW) қолданылды. Ол тізбекті жетегі бар SOHC немесе DOHC нұсқаларында ұсынылды. Бұл қозғалтқыш сол кездегі инновациялық технология болды, өйткені қозғалтқыш блогы мен цилиндр басын құю үшін жоғалған көбік құю процесі қолданылды. Сатурн бұл құю процесін іріктемелі, жоғары өндіріс ортасында қолданған алғашқы компаниялардың бірі болды. Екі қозғалтқыш түрі де бірдей қозғалтқыш блогын пайдаланды.
The powerplant used in Saturn S Series automobiles was a straight 4 aluminum piston engine produced by Saturn, a subsidiary of General Motors. The engine was only used in the Saturn S series line of vehicles (SL, SC, SW) from 1991 through 2002. It was available in chain driven SOHC or DOHC variants. This was an innovative engine for the time using the lost foam casting process for the engine block and cylinder head. Saturn was one of the first to use this casting process in a full scale high production environment. Both engine types used the same engine block.
Қозғалтқыш блогы
Қозғалтқыш сумен салқындатылатын алюминий блоктан жасалған. Басты мойынтірек қақпақтары соққыға төзімді темірден жасалып, әрқайсысы екі бұрандамен бекітілген. Цилиндр блогының цилиндрлік тесіктері поршень сақиналарына тірелу үшін кедергілі құйма темір қаптамаларымен жабдықталған. Қозғалтқыш блогы 319.1 алюминий қорытпасынан, ал қаптамалар сұр темірден жасалған.
The engine utilized a water cooled aluminum block. The main bearing caps were made of ductile iron and held in place with two bolts each. The cylinder block bores had interference fit cast iron liners for the piston rings to sit against. The engine block was made from 319.1 aluminum alloy and the liners were made from grey iron.
Краншафт
Краншафт бес негізгі подшипникпен тіреліп тұрды, ал итеру күші ортаңғы подшипникке түсті. 1991 және 1992 жылғы қозғалтқыштардың краншафты 1993 жылғы және одан кейінгі қозғалтқыштардың краншафттарынан өзгеше болды, соңғыларында оңай іске қосу үшін он градусқа ығысқан релюктор сақинасының ойықтары болды. 1991-1998 жылдар аралығындағы краншафттарда төрт, ал 1999-2002 жылдар аралығындағы краншафттарда сегіз қарсы салмақ болды.
The crankshaft was supported by five main bearings with thrust taken at the middle bearing. 1991 and 1992 engines had a different crankshaft from 1993 and later engines, whose crankshafts had reluctor ring slots advanced ten degrees for easier starting. 1991 to 1998 crankshafts incorporated four counterweights, while those from 1999 to 2002 incorporated eight.
Қосылатын таяқшалар мен поршеньдер
1991-1998 жылдар аралығында жалғау тағандары стандартты типтегі бұрандалы ілгек подшипниктері бар, қапталған болаттан жасалды. Сол кезеңдегі SOHC қозғалтқыштары ойыс поршеньді конструкцияны қолданды, ал екі білік тізбекті қозғалтқыштар сору клапандары үшін 2 ойығы бар жалпақ беткейлі поршеньді қолданды. Екі білік тізбекті поршеньдер өндіріс барысында майды тұтыну мәселелерін азайту мақсатында бірнеше рет қайта жобаланды. Бұған поршеньнің жоғарғы жағы мен бірінші сығу сақинасы арасындағы бос орынды азайту, поршень юбкаларын және поршень төменгі жағындағы майлау тесіктерін қайта құру кірді. 1999 жылғы модель үшін барлық поршеньдер толығымен жаңадан жасалды. Екі қозғалтқыш та 2 клапандық ойықтары бар жалпақ беткейлі поршеньдерді қолданды және қапталған юбкалары бар жаңа гиперевтектикалық конструкцияға ие болды. Сондай-ақ 1999 жылы барлық жалғау тағандары сәл ұзын, ұнтақталған болаттан жасалған конструкцияға және жарықшақты қақпақтарға ауыстырылды. Поршень сақиналары жалғау тағандарының гильзаларында еркін қозғалды. Поршеньдер алюминий қорытпасынан жасалған, ал поршень сақиналары сақтап тұру үшін шүмекше сақиналарымен бекітілген.
From 1991 to 1998 the connecting rods were forged steel with standard type crank pin bearings. SOHC engines during that period used a dished piston design whereas the twin cam engines used a flat top piston with 2 recesses for the intake valves. Twin cam pistons received several re designs throughout the production run aimed at reducing oil consumption issues. These included reducing the clearance between the top of the piston and the first compression ring, redesigning the skirts on the pistons and the oiling ports on the bottom of the pistons. For the 1999 model year all pistons were totally redesigned. Both engines used the flat top pistons with 2 valve recesses and featured a new hypereutectic design with coated skirts. Also for 1999 all connecting rods switched to a slightly longer powder forged design and cracked bearing caps. The piston pins floated in the connecting rod bushings. The pistons were cast aluminum alloy with the piston pins being retained with snap rings.
Уақыт тізбегі
Тізбек гидравликалық кернеуге ие болды және тізбекті тартысты ұстау үшін храповик механизмі болды. Тізбек бір иілмелі тізбек бағыттайтын және қозғалтқыш блогы мен цилиндр басына бекітілген бір тұрақты бағыттайтын арқылы жүрді. 1991-1998 жылдарға дейінгі DOHC қозғалтқышында, айналмалы біліктер арасында жоғарғы тізбек бағыттайтын болды. Тізбек цилиндр басының үстінен шашыратылатын май және май сорғысы корпусындағы бір "май шашырағыш" арқылы майланды. SOHC, 1991-1998 DOHC және 1999-2002 DOHC қозғалтқыштарының барлығы әртүрлі тізбек жиынтығын қолданды.
The timing chain was hydraulic tensioned and had a ratchet mechanism to keep the chain tight. The timing chain rode on one pivoting chain guide resting on the ratchet tensioner and one fixed guide attached to the engine block and cylinder head. The 1991 to 1998 DOHC engine had an upper timing chain guide in between the camshaft sprockets. The timing chain was lubricated via cast off from the top of the cylinder head and one 'squirter' on the oil pump housing. The SOHC, 1991 1998 DOHC, and 1999 2002 DOHC engines all used different timing chain sets.
DOHC LL0
1991-1998 жылдардағы DOHC цилиндр басында 16 клапан болды және ол жоғалған көпір құю әдісімен жасалған алюминийден тұрды. Кәмшафттар цилиндр басында подшипник қақпақтарымен бекітілді және алдыңғы коленвал тісті доңғалағынан тізбек арқылы қозғалды. Кәмшафттардан қозғалыс 16 клапанға тікелей әрекет ететін гидравликалық иінтірлер арқылы берілді. 1995 жылы Saturn электрондық, сызықтық EGR механизмдерін қабылдағанда LL0 цилиндр бастары бұрынғы вакууммен басқарылатын конструкцияға қарағанда сәл өзгертілді. Бас құймасы жаңа клапанның орнату бетіне сәйкес өзгертілді. (1994 жылғы CA шығарындылары бар қозғалтқыштарда LEGR клапанын орнату үшін адаптер пайдаланылды.) 1999 жылы гидравликалық иінтірлер мен тебгіштермен бірге роликтік кәмшафтты пайдаланатын жаңа LL0 цилиндр басы пайда болды, бірақ қуаты өзгерген жоқ. Сондай-ақ 1999 жылы қозғалтқыш шығарындыларын жақсартуға бағытталған жаңа ауа инъекциялық реакциялық жүйесі енгізілді. Барлық LL0 қозғалтқыштары MPFI жүйесін қолданды және 6000 айналымда және 4800 айналымда жұмыс істеді. DOHC қозғалтқышы жоғары деңгейлі S сериялы көліктерде (SC, SC2, SL2, SW2) қолданылды.
The 1991 1998 DOHC cylinder head had 16 valves and was made of lost foam cast aluminium. The camshafts were held in the cylinder head with bearing caps and driven by a chain off the front crankshaft sprocket. Motion from the camshafts was transmitted to the 16 valves by direct acting hydraulic lifters. LL0 cylinder heads were changed slightly in 1995, when Saturn adopted electronic, linear EGR mechanisms, over the previous vacuum actuated design. The head casting was changed to accommodate different mounting surface of the new valve. (1994 CA emissions engines used an adapter to mount the LEGR valve.) A new LL0 cylinder head appeared in 1999 using a roller camshaft with hydraulic lifters and rocker arms, but power was unchanged. Also for 1999 provisions for a new air injection reaction system was introduced aimed at improving engine emissions. All LL0 engines used MPFI and were rated at at 6000 rpm and at 4800 rpm. The DOHC engine was used in the upper level model S series vehicles (SC, SC2, SL2, SW2).