Дианетика: Адам санасы туралы идеялар мен тәжірибелер жиынтығы

Кіріспе

Саентологтар қабылдаған идеялар мен тәжірибелер жиынтығы, идеялар мен тәжірибелер жиынтығы. Дианетика – 1950 жылы ғылыми фантастика жазушысы Л. Рон Хаббардтың адам санасы туралы ойлап тапқан идеялар мен тәжірибелер жиынтығы. Дианетика бастапқыда психологиялық емдеу түрі ретінде ұсынылған, бірақ психологиялық және медициналық қауымдар оны псевдоғылым деп мойындамады. Дианетика Саентологияның алға басушысы болды және кейіннен оның құрамына енді.

Негізгі идея

Дианетика сөзі грек тілінен алынған, «диа» сөзі «арқылы» және «ноус» сөзі «ақыл» деген мағынаны білдіреді. Дианетика теориясы адам ақылын екі бөлікке бөледі: саналы «талдаушы ақыл» және санастың астындағы «реактивті ақыл». Дианетика техникасының мақсаты, «аудит» деп аталатын, реактивті ақылдың мазмұнын жою – адамға постгипноздық ұсыныстар сияқты әсер ететін, ауыртпалы және құрылымды бұзатын эмоциялардың сақтаушысы. Аудитте адамға өткендегі ауыртпалы оқиғаларды анықтауға және олармен айналысуға көмектесетін сұрақтар қойылады. Дианетика теориясы «өмір сүрудің негізгі қағидасы – тірі қалу» және адамның негізгі мінезі – адал, зиялы және жақсы деп тұжырымдайды. Жақсылыққа және тірі қалуға ұмтылыс аберрациялар (ұтымды ойлаудан ауытқулар) арқылы бұрмаланып, шектеледі. Хаббард Дианетиканың интеллектіні арттыратынын, қажетсіз эмоцияларды жоятынын және психосоматикалық деп санайтын көптеген ауруларды жеңілдететінін мәлімдеді. Дианетикамен емделетін жағдайларға артрит, аллергия, астма, кейбір жүрек-қан тамырларының аурулары, көз аурулары, ойран, мигрень және жыныстық бұрмаулар кіреді.

Тарих

Хаббардтың айтуынша, 1938 жылы тіс операциясы кезінде оған ес-түссіздендіру шарасы қолданылғанда, ол өлімге жақын тәжірибе басынан өткізді, бұл оны «Эскалибур» қолжазбасын жазуға шабыттандырды. Бұл еңбек ешқашан жарияланбағанымен, кейін Дианетиканың негізі болары күтілді. Дианетика туралы алғашқы жарияланым – «Дианетика: ғылымның эволюциясы» («Dianetics: The Evolution of a Science») – Хаббардтың «Astounding Science Fiction» журналында жарияланған мақаласы (жариялану күні 1950 жылдың мамыр айы). Одан кейін 1950 жылдың 9 мамырында «Дианетика: психикалық денсаулықтың қазіргі заманғы ғылымы» (DMSMH) кітабы жарық көрді. Осы еңбектерінде Хаббард барлық психологиялық ауыртпалықтың, демек психикалық және физикалық денсаулық проблемаларының себебі «энграмма» деп аталатын есте сақтау түрі екенін мәлімдеді. Хаббардтың сөзіне қарағанда, адамдар «аудитормен» әңгімелесу арқылы барлық энграммаларынан арылғанда «Таза» деп аталатын жағдайға жете алады. Бұл әдіс медициналық және ғылыми қауымдастықтар тарапынан қабылданбаса да, DMSMH жарияланған алғашқы екі жылда 100 000-нан астам данасы сатылды. DMSMH жариялануы көп кіріс әкелді, Хаббард оны Американың алты ірі қаласында Дианетика қорына негіз салуға жұмсады. 1950 жылдары Дианетиканы бастапқыда қолдаған екі адам – Джон В. Кэмпбелл, «Astounding Science Fiction» журналының редакторы, және жазушы және дәрігер Джозеф Август Винтер болды. Кэмпбелл Хаббардтың бірнеше әңгімелерін жариялады, ал Винтер оның әріптестері де Хаббардтың Дианетика жүйесіне қызығушылық танытады деп үміттенді. Оқырмандар Дианетика техникасын зерттеу және тәжірибеге енгізу үшін топтар құрды. Әлеуметтанушы Рой Уоллистің айтуынша, бұл кезең «көтеріңкі тәжірибелермен» толы болды, ал Хаббардтың жұмысы «басқалар одан әрі дамытуға тиіс алғашқы зерттеу» ретінде қарастырылды. Уоллис пікірінше, Дианетиканың психотерапия ретінде танылуы Дианетика қорының құлдырауына себеп болды. Көптеген адамдар кітапты оқып, сынап көріп, содан кейін оны жинап қойды. Қалған тәлімгерлер Қормен байланыссыз болды. Хаббардтың қозғалысына және оның билігіне қарсы фракциялар құрылды. 1950-51 жылдардағы қызулық 1952 жылға қарай басылды. 1951 жылы қарыздар жиналып, банкротқа ұшырау қаупі туғанда, Уичита қаласынан келген бай Дианетика шәкірті Дон Перселл қорына көмек қолын созды. Алайда бұл көмек ұзаққа созылмады, ал 1952 жылы қор банкротқа ұшырады. Хаббард Аризона штатының Финикс қаласына қашып кетті, ол Перселлге Дианетика қорының, оның авторлық құқықтарының және DMSMH авторлық құқықтарының иелігінен айырылды. Хаббард сотқа жүгінді, ал 1954 жылы Перселл авторлық құқықтарды Хаббардқа қайтарды. Финиксте Хаббард «Сайентологияны» құрды; оның әдістері адамды рухани тұлға ретінде толыққанды дамуына жету үшін жаңартуға бағытталған. Дианетика Сайентологияға енгізілді. 1978 жылы Хаббард «Жаңа дәуір Дианетикасы» (NED) және ОТ үшін Жаңа дәуір Дианетикасын таныстырды және оларды «Толық бостандыққа жол» жүйесіне қосты.

According to Hubbard, when he was sedated for a dental operation in 1938, he had a near death experience which inspired him to write the manuscript Excalibur. Though it was never published, this work would allegedly become the basis for Dianetics. The first publication on Dianetics was Dianetics: The Evolution of a Science, an article by Hubbard in Astounding Science Fiction (cover date May 1950). This was followed by the book Dianetics: The Modern Science of Mental Health (DMSMH) published May 9, 1950. In these works Hubbard claimed that the source of all psychological pain, and therefore the cause of mental and physical health problems, was a form of memory known as "engrams". According to Hubbard, individuals could reach a state he named "Clear" when all of their engrams had been removed through talking with an "auditor". While the technique was not accepted by the medical and scientific establishment, in the first two years of its publication DMSMH sold over 100,000 copies. Publication of DMSMH brought in a flood of revenue, which Hubbard used to establish Dianetics foundations in six major American cities. Two of the strongest initial supporters of Dianetics in the 1950s were John W. Campbell, editor of Astounding Science Fiction, and Joseph Augustus Winter, a writer and medical physician. Campbell published some of Hubbard's short stories, and Winter hoped that his own colleagues would likewise be attracted to Hubbard's Dianetics system. Readers formed groups to study and practice Dianetics technique. According to sociologist Roy Wallis, this period was one of "excited experimentation" and Hubbard's work was regarded as "an initial exploration to be developed further by others". Per Wallis, it was Dianetics' popularity as a lay psychotherapy that contributed to the Dianetics Foundation's downfall. Most people read the book, tried it out, then put it down. The remaining practitioners had no ties to the Foundation. Factions formed and followers challenged Hubbard's movement and his authority. The craze of 1950–51 was dead by 1952. In 1951, with debts piled up and facing bankruptcy, Don Purcell, a wealthy Dianetics follower from Wichita, bailed out the foundation. It was short lived, however, and the foundation fell to bankruptcy in 1952. Hubbard fled to Phoenix, Arizona, having lost the foundation, the rights to Dianetics, and the DMSMH copyrights to Purcell. Hubbard sued and in 1954 Purcell settled by giving the copyrights back to Hubbard. In Phoenix, Hubbard created "Scientology"; its techniques were intended to rehabilitate a person so that they might reach their full potential as a spiritual being. Dianetics was incorporated into Scientology. In 1978, Hubbard introduced "New Era Dianetics" (NED) and New Era Dianetics for OTs, and added them to The Bridge to Total Freedom.

Тұжырымдамалар

Дианетика: Психикалық денсаулықтың заманауи ғылымы кітабында Хаббард адамдардың қорқыныштары мен психосоматикалық ауруларынан құтылуға көмектесетін әдістерді сипаттайды. Дианетиканың негізгі идеясы – сананың екі бөліктен тұратыны: «талдаушы сана» және «реактивті сана». «Реактивті сана», адам физикалық ессіздікке түскен кезде жұмыс істейтін сана, шок, жарақат, ауырсыну және басқа да зиянды естеліктерді тіркеп алады. Осындай тәжірибелер «реактивті санада» сақталады, оларды «энграммалар» деп атайды. Дианетика – реактивті санадағы осы энграммаларды жою арқылы «таза» күйге жету әдісі ретінде ұсынылады. Дианетикада санасыз немесе реактивті сана «ой-суреттер» жинағы ретінде сипатталады, онда санасыздық күйінде өткен сәттердің барлық сезімдік қабылдаулары мен сезімдері, соның ішінде туа біткенге дейінгі тәжірибелерден, нәрестелік пен балалық шақтан бастап, тіпті өткен өмірлер мен басқа планета мәдениеттеріне байланысты ауыр сезімдерге дейін сақталады. Санасыздық кезінде қалыптасқан ой-суреттер ауырсынуды нақты тіркеуді қамтиды. Хаббард осы құбылысты энграмма деп атады және оны «денедегі ауырсыну немесе жағымсыз эмоциялар мен барлық қабылдауларды қамтитын санасыздық сәтінің толық жазбасы» деп анықтады. Хаббард бұл энграммалар санада «бұрмалаулар» (рационалды ойлаудан ауытқулар) тудырады, олар ұзаққа созылатын физикалық және эмоционалдық салдарларға әкеледі деп ұсынды. Талдаушы (саналы) сана осы сәттерде өшірілген кезде, осы кезеңдегі оқиғалар мен қабылдаулар санасыз немесе реактивті санада энграммалар түрінде сақталады. Хаббардтың осы тақырыптағы алғашқы жарияланымдарында, Джозеф Август Винтердің ұсынысы бойынша «энграмма» термині қолданылғанға дейін, энграммалар әртүрлі атаулармен – норн, кедергі, команом деп аталатын. Кейбір сарапшылар сол кезде Дианетиканың ғылыми фантастика мен эзотерикалық бағыттардың қосындысы екенін атап өтті. Бент Коридонның сөзіне қарағанда, Хаббард Дианетика травматикалық тәжірибелерді шешуге арналған алғашқы психотерапия екенін көрсетуге тырысқан, бірақ басқалар бұрыннан-ақ осыны стандартты тәжірибе ретінде қолданған. Хью Урбан Хаббардтың еңбегіне Карл Юнг, Зигмунд Фрейд және Отто Ранк әсер еткенін, ал Хаббардтың өзі Дианетика мен Фрейдтің ұқсастықтарын атап өткенін жазды. Хаббард Дианетика техникасын қолдану арқылы реактивті сананы барлық энграммалардан босатуға болады, оның мазмұны «тазаланады» деп мәлімдеді. Осы процесті аяқтаған адам «Таза» (Clear) болады. Clear күйінің артықшылықтарына жоғарырақ IQ, жақсы қарым-қатынастар немесе мансаптық жетістіктер жатуы мүмкін.

In the book, Dianetics: The Modern Science of Mental Health, Hubbard describes techniques that he suggests can rid individuals of fears and psychosomatic illnesses. A basic idea in Dianetics is that the mind consists of two parts: the "analytical mind" and the "reactive mind". The "reactive mind", the mind which operates when a person is physically unconscious, acts as a record of shock, trauma, pain, and otherwise harmful memories. Experiences such as these, stored in the "reactive mind" are dubbed "engrams". Dianetics is proposed as a method to erase these engrams in the reactive mind to achieve a state of clear. In Dianetics, the unconscious or reactive mind is described as a collection of "mental image pictures", which contain the recorded experience of past moments of unconsciousness, including all sensory perceptions and feelings involved, ranging from pre natal experiences, infancy and childhood, to even the traumatic feelings associated with events from past lives and extraterrestrial cultures. The type of mental image picture created during a period of unconsciousness involves the exact recording of a painful experience. Hubbard called this phenomenon an engram, and defined it as "a complete recording of a moment of unconsciousness containing physical pain or painful emotion and all perceptions." Hubbard proposed that these engrams caused "aberrations" (deviations from rational thinking) in the mind, which produced lasting adverse physical and emotional effects. When the analytical (conscious) mind shut down during these moments, events and perceptions of this period were stored as engrams in the unconscious or reactive mind. In Hubbard's earliest publications on the subject, engrams were variously referred to as norn, impediment, and comanome before "engram" was adapted from its existing usage at the suggestion of Joseph Augustus Winter, MD. Some commentators noted Dianetics's blend of science fiction and occult orientations at the time. According to Bent Corydon, Hubbard created the illusion that Dianetics was the first psychotherapy to address traumatic experiences in their own time, but others had done so before as standard procedure. Hugh Urban wrote it was clear that Hubbard's work had been influenced by Carl Jung, Sigmund Freud and Otto Rank, and Hubbard himself mentioned similarities between Dianetics and Freud. Hubbard claimed that by using Dianetics technique the reactive mind could be emptied of all engrams; "cleared" of its contents. A person who has completed this process would be "Clear". The benefits of Clear might include a higher IQ, better relationships, or career success.

Процедура

Дианетика терапиясының процедурасы (аудит деп аталады) екі адаммен жүзеге асырылады. Бір адам, "аудитор", екінші адамға, преклирге, процедуралар бойынша көмектеседі. Преклирдің міндеті – өз санасына үңіліп, аудитормен әңгімелесу. Аудитор преклирдің айтқандарын растайды және процесті басқарады. Аудитор мен преклир бір-біріне қарама-қарсы отырады. Жағдайға келгеннен кейін, аудитор преклирге көздерін жұмып, өмірінде болған бір оқиғаны еске түсіруді сұрайды. Преклир аудиторға сол оқиғаны қайта басынан өткізіп тұрғандай етіп айтады. Аудитор преклирді мүмкіндігінше толығырақ еске түсіруге жетеледі және преклир оқиғаға қанағаттанғанша бірнеше рет қайта қарастырады, содан кейін аудитор сеансты аяқтауға немесе тағы бір оқиғаны тауып, процесті қайталауға мүмкіндік алады.

Терапевтік талаптары

1950 жылдың тамызында «Дианетика» кітабының сәттілігі кезінде Хаббард Лос-Анджелестегі «Схрейн» аудиториясында демонстрация өткізді, онда ол көптеген журналистер мен фотографтардың алдында Соня Бьянка (псевдоним) атты жас әйелді «әлемдегі алғашқы Клир» ретінде таныстырды. Хаббардтың «өмірінің әрбір сәтін толық және кемелді есте сақтайды» деген мәлімдемесіне қарамастан, Бьянка есте сақтау және талдау қабілеттерін тексеру үшін аудитория қойған сұрақтарға, соның ішінде Хаббардтың галстугінің түсіне қатысты сұраққа жауап бере алмады. Хаббард Бьянканың уәде етілген есте сақтау қабілетін көрсетпеуін, оны сахнаға шақырғанда «қазір» деген сөзді қолданғанымен түсіндірді, бұл оны «қазіргі уақытта» тоқтата тұрды және оның қабілеттерін шектеді. Кейін, 1950 жылдардың соңында Хаббард, Біанканы әлемдегі алғашқы Клир ретінде таныстырған кезде, бірнеше адам Клир күйіне жеткенін мәлімдеді; Хаббард 1940 жылдардың соңында Голливудта суфи болып жұмыс істеген кезде оларды сәтті «тазартқан» деді. 1966 жылы Хаббард Оңтүстік Африкалық сайентолог Джон Макмастерді нағыз алғашқы Клир деп жариялады. 1950 жылдың қараша айында «The New York Times» газетіне берген сұхбатында Хаббард «кітапта айтылған талаптардың дәлелдерін бірнеше ғалымдар мен ұйымдарға ұсынғанын» мәлімдеді. Ол халықтың да, тиісті ұйымдардың да осындай дәлелдерге құқығы бар екенін және ол оларды егжей-тегжейлі ұсынуға дайын екенін қосты. 1951 жылдың қаңтарында Нью-Джерси штатының Элизабет қаласындағы Хаббард Дианетика зерттеу қоры «Дианетикалық өңдеу: зерттеу жобаларына шолу және алдын ала нәтижелер» атты кітапша жариялады. Кітапшада Дианетика терапиясынан өтуші 88 адамға жасалған психометриялық тесттердің нәтижелері келтірілген. Онда маниакальды депрессия, астма, артрит, колит және «ашық гомосексуализм» сияқты «бұрмалауларды» емдегені туралы деректер, сондай-ақ Дианетикалық өңдеуден кейін тестке қатысушылардың стандартталған IQ тестілерінде айтарлықтай жоғары нәтижелер көрсеткені туралы жағдайлар мен бірқатар рентген суреттері ұсынылған. Есептегі субъектілердің есімдері көрсетілмеген, бірақ олардың бірі Хаббардтың өзі («Case 1080A, R. L.») екені анық көрінеді. Авторлар ешқандай біліктіліктерін көрсетпейді, бірақ олар Хаббардтың «Тіршілік ғылымы» кітабында (осы зерттеудің кейбір нәтижелері қайта басылған) психотерапевтер ретінде сипатталған. Дианетиканы сынға тартқандар бұл зерттеуге күмәнмен қарайды, себебі дереккөздің субъективтілігі және зерттеушілердің барлық физикалық жақсартуларды Дианетикаға байланыстыруы, басқа факторларды ескермеуі; яғни, есепте ғылыми бақылау жоқ. Винтер бастапқыда Хаббардтың серіктесі және Дианетиканы ерте қабылдаған адам болған, бірақ 1950 жылдың соңында Хаббардпен байланысын үзіп, Дианетикамен жеке тәжірибесі туралы жазды. Ол Хаббардты «абсолютисттік және авторитарлық» деп сипаттады, ал Хаббард былай деп жазады: «Дианетиканы кез келген мамандық қамти алмайтындықтан, оны кәсіби мамандыққа беру мүмкін емес».

In August 1950, amidst the success of Dianetics, Hubbard held a demonstration in Los Angeles' Shrine Auditorium where he presented a young woman called Sonya Bianca (a pseudonym) to a large audience including many reporters and photographers as "the world's first Clear". Despite Hubbard's claim that she had "full and perfect recall of every moment of her life", Bianca proved unable to answer questions from the audience testing her memory and analytical abilities, including the question of the color of Hubbard's tie. Hubbard explained Bianca's failure to display her promised powers of recall to the audience by saying that he had used the word "now" in calling her to the stage, and thus inadvertently froze her in "present time", which blocked her abilities. Later, in the late 1950s, Hubbard would claim that several people had reached the state of Clear by the time he presented Bianca as the world's first; these others, Hubbard said, he had successfully cleared in the late 1940s while working incognito in Hollywood posing as a swami. In 1966, Hubbard declared South African Scientologist John McMaster to be the first true Clear. Hubbard claimed, in an interview with The New York Times in November 1950, that "he had already submitted proof of claims made in the book to a number of scientists and associations." He added that the public as well as proper organizations were entitled to such proof and that he was ready and willing to give such proof in detail. In January 1951, the Hubbard Dianetic Research Foundation of Elizabeth, New Jersey, published Dianetic Processing: A Brief Survey of Research Projects and Preliminary Results, a booklet providing the results of psychometric tests conducted on 88 people undergoing Dianetics therapy. It presents case histories and a number of X ray plates to support claims that Dianetics had cured "aberrations" including manic depression, asthma, arthritis, colitis and "overt homosexuality", and that after Dianetic processing, test subjects experienced significantly increased scores on a standardized IQ test. The report's subjects are not identified by name, but one of them is clearly Hubbard himself ("Case 1080A, R. L."). The authors provide no qualifications, although they are described in Hubbard's book Science of Survival (where some results of the same study were reprinted) as psychotherapists. Critics of Dianetics are skeptical of this study, both because of the bias of the source and because the researchers appear to ascribe all physical benefits to Dianetics without considering possible outside factors; in other words, the report lacks any scientific controls. Winter was originally an associate of Hubbard and an early adopter of Dianetics, but by the end of 1950 had cut ties with Hubbard and written an account of his personal experiences with Dianetics. He described Hubbard as "absolutistic and authoritarian", Hubbard writes: "Again, Dianetics is not being released to a profession, for no profession could encompass it."

Ғылыми түрде қабылдамау

Хаббардтың Дианетика туралы алғашқы кітабы ғылым және медицина жазушылары мен ұйымдарынан күрт сын пікірлер алды. 1950 жылы Америка Психологиялық қауымдастығы «бұл талаптар ғылыми жалпыламалардың орнатылуы үшін қажетті эмпирикалық дәлелдермен қолдау таппайтынын» атап көрсетуге шақыратын қаулы қабылдады. Кейіннен Дианетика ғылыми теория ретінде қабылданбады, ал ғалымдар Дианетиканы жалған ғылымның мысалы ретінде келтіреді. Дианетиканың тиімділігін зерттеуге арналған ғылыми зерттеулердің саны аз. Профессор Джон А. Ли 1970 жылы жасаған бағалауында былай деді: Хаббардтың физиологиялық және психологиялық ілімдерін объективті эксперименттік жолмен тексеру мүмкін емес. Бүгінгі күнге дейін ешбір ғылыми мекеме оның туылмастан бұрынғы сезімдер, инграммалар, жасушалық жад, дианетикалық арман немесе Саентология аудитінің әсері туралы теорияларының дұрыстығын растаған жоқ. Қазіргі білім Хаббардтың санасыздық кезеңіндегі қабылдаулардың жазылуы туралы теориясына қайшы келеді. Автор: Джон А. Ли, «Ли есебі» (1970).

Hubbard's original book on Dianetics attracted highly critical reviews from science and medical writers and organizations. The American Psychological Association passed a resolution in 1950 calling "attention to the fact that these claims are not supported by empirical evidence of the sort required for the establishment of scientific generalizations." Subsequently, Dianetics has achieved no acceptance as a scientific theory, and scientists cite Dianetics as an example of a pseudoscience. Few scientific investigations into the effectiveness of Dianetics have been published. Professor John A. Lee states in his 1970 evaluation of Dianetics:

Objective experimental verification of Hubbard's physiological and psychological doctrines is lacking. To date, no regular scientific agency has established the validity of his theories of prenatal perception and engrams, or cellular memory, or Dianetic reverie, or the effects of Scientology auditing routines. Existing knowledge contradicts Hubbard's theory of recording of perceptions during periods of unconsciousness. |author=John A. Lee in The Lee Report (1970)

The MEDLINE database records two independent scientific studies on Dianetics, both conducted in the 1950s under the auspices of New York University. Harvey Jay Fischer tested Dianetic therapy against three claims made by proponents and found it does not effect any significant changes in intellectual functioning, mathematical ability, or the degree of personality conflicts; Jack Fox tested Hubbard's thesis regarding recall of engrams, with the assistance of the Dianetic Research Foundation, and could not substantiate it. Commentators from a variety of backgrounds have described Dianetics as an example of pseudoscience. For example, philosophy professor Robert Carroll points to Dianetics' lack of empirical evidence:

The validity and practice of auditing have been questioned by a variety of non Scientologist commentators. Commenting on the example cited by Winter, the science writer Martin Gardner asserts that "nothing could be clearer from the above dialogue than the fact that the dianetic explanation for the headache existed only in the mind of the therapist, and that it was with considerable difficulty that the patient was maneuvered into accepting it." Other critics and medical experts have suggested that Dianetic auditing is a form of hypnosis. Hubbard, who had previously used hypnosis for entertainment purposes, strongly denied this connection and cautioned against hypnosis in Dianetics auditing. Professor Richard J. Ofshe, a leading expert on false memories, suggests that the feeling of well being reported by preclear at the end of an auditing session may be induced by post hypnotic suggestion. Other researchers have identified quotations in Hubbard's work suggesting evidence that false memories were created in Dianetics, specifically in the form of birth and pre birth memories. According to an article by physician Martin Gumpert, "Hubbard's concept of psychosomatic disease is definitely wrong. Psychosomatic ailments are not simply caused by emotional disturbances: they are diseases in which the emotional and the organic factor are closely involved and interdependent."

MEDLINE деректер базасында 1950 жылдары Нью-Йорк университетінің қолдауымен жүргізілген Дианетикаға қатысты екі тәуелсіз ғылыми зерттеу тіркелген. Харви Джей Фишер дианетикалық терапияны жақтаушылардың үш талабына қарсы сынап, оның интеллектуалдық қабілеттерге, математикалық дағдыларға немесе жеке тұлғалық қайшылықтар деңгейіне ешқандай маңызды өзгеріс енгізбейтінін анықтады. Джек Фокс, Дианетикалық зерттеулер қорының көмегімен, Хаббардтың инграммаларды еске түсіру туралы тезисін сынады, бірақ оны растай алмады. Әртүрлі сала өкілдері Дианетиканы жалған ғылымның мысалы ретінде сипаттады. Мысалы, философия профессоры Роберт Кэрролл Дианетиканың эмпирикалық дәлелдердің жоқтығына назар салды: Аудиттеудің дұрыстығы мен практикасы Саентолог емес көптеген сарапшылар тарапынан күмәндануға түрткі болды. Зима келтірген мысалға сілтеме жасап, ғылым жазушысы Мартин Гарднер «жоғарыдағы диалогтан дианетикалық бас ауруының түсіндірмесі терапевттің санасында ғана болғаны және науқасты оны қабылдауға көндірудің қиын болғаны анық көрінеді» деді. Басқа сыншылар мен медициналық сарапшылар Дианетика аудитін гипноздың бір түрі деп санайды. Бұрын гипнозды ойын-сауық мақсатында қолданған Хаббард бұл байланысты қатаң түрде жоққа шығарды және Дианетика аудитінде гипнозға қарсы ескертті. Жалған естеліктер саласындағы жетекші сарапшы профессор Ричард Дж. Офше, аудит сеансының соңында преклирдің жақсы сезінуіндегі сезім гипноздан кейінгі ұсыныстардың нәтижесі болуы мүмкін деп болжайды. Басқа зерттеушілер Хаббардтың еңбектерінде Дианетикада, әсіресе туылғанға дейінгі және туылмаған естеліктер түрінде жалған естеліктер жасалғанын көрсететін цитаталарды анықтады. Дәрігер Мартин Гамперттің мақаласында былай делінген: «Хаббардтың психосоматикалық ауру туралы түсінігі мүлдем дұрыс емес. Психосоматикалық аурулар тек эмоциялық бұзылулардан туындамайды: олар эмоциялық және органикалық факторлардың тығыз байланысты және өзара тәуелді болатын аурулары».