Кіріспе

Винчестер темір жол станциясы – Англияның Гэмпшир графтығындағы Винчестер қаласындағы темір жол станциясы. Ол Оңтүстік-Батыс магистральдық желісінде орналасқан және 1949–67 жылдары Винчестер (Чезил) станциясынан ажырату үшін «Винчестер Сити» деп аталды. Бұл станция желі бойында 66 миль (106 км) қашықтықта орналасқан. Оның бар болғаны екі платформасы бар, қарамастан, көптеген жол тасымалдау пойыздары осында тоқтайды. Бір платформасы батыс жағында орналасқан, ал желі солтүстік бағытта Безингсток, Уокинг, Сурбитон, Клэпхэм бұрылысы арқылы Уотерлоо терминалына қарай жүреді. Екінші платформасы шығыс жағында, оңтүстік бағытта Истлиге қарай жүреді, онда желі екіге бөлініп, Саутгемптон орталық, Борнмут және Веймут немесе Портсмут портына қарай сапарлайды.

Тарих

Станция 1839 жылғы 10 маусымда Лондон және Саутгемптон темір жолы (кейін Лондон және Оңтүстік-Батыс темір жолы) тарапынан ашылды. Ол Уинчестерден Саутгемптонға дейінгі учаскенің уақытша соңғы станциясы болды. Сол күні Басингстокте де станция ашылды, ол Лондоннан Басингстокке дейінгі учаскенің уақытша соңғы станциясы еді. Келесі жылы Уинчестер мен Басингстокты жалғастыратын желі салынды, соның арқасында желі толыққанды болды. Бұл желіні салу ең қиынға соқты, онда төрт туннель және Андовер-Жол (қазіргі Микельдевер) деп аталатын бір станция болды, бұл Андовердің батысқа қарай 13 миль (21 км) қашықтықта жатқандығын ескерсек, тым оптимистік болды. Уинчестер 1840 жылғы 30 наурызда толыққанды станцияға айналды. Желі Кингстон-апон-Темс қаласын айналып өткендіктен, Уинчестер Лондон мен Саутгемптон арасындағы желідегі жалғыз ірі елді мекен болды. Бастапқы Саутгемптон желісі сол кездегі шағын Басингсток базары арқылы өткендіктен (батысқа қарайғы желілер салынатын жер), ол тікелей болмады. Гилфорд, Фарнхэм және Алтон арқылы өтетін тағы бір желі салынды, ол Уинчестерден солтүстікке қарай негізгі желіге қосылды. Қазіргі желі Гилфорд орнына Альдершот арқылы өтеді және Алтон қаласында аяқталады. Британдық темір жолы 1973 жылы Алтоннан Уинчестерге дейінгі желіні жапты, бірақ Алтоннан Алресфордқа дейінгі бөлігі Уотеркресс желісі ретінде сақталды. Алресфордтан Уинчестерге дейінгі соңғы учаске тұрғын үйлердің салынуы және бұрынғы жол төсегінің үстіне М3 тас жолының салынғандығына байланысты қалпына келтірілмейді. Кейіннен Ұлы Батыс темір жолы Дидкот, Ньюбери және Саутгемптон темір жолын салды. Бұл желі Уинчестердің шығыс жағындағы бөлек станциядан өтті, ол ашылғанда Уинчестер Чизихилл деп аталды, ал 1949 жылы Уинчестер Чесил деп өзгертілді, ал Уинчестердің негізгі станциясы Уинчестер Сити деп аталды. Бұл ұзаққа соқпады: 1966 жылы Чесил жабылды, нәтижесінде Басингсток пен Редингті айналып өтетін Оксфорд, Бирмингем және одан әрі бағыттарға балама маршрут жоғалды. Келесі жылы Британдық темір жолы станцияның атауын Уинчестер Ситиден Уинчестерге өзгертті. 2004 жылғы жаздағы жөндеу жұмыстары батыс жағына жаңадан жөнделген кіреберіс пен екінші билет кассасын сыйлады, бірақ шығыс жағына қарағанда жұмыс уақыты қысқа болды. 2009 жылғы жазда екі платформа да CCTV камераларымен жабдықталған билет бағаналарын алды, сонымен қатар 2-ші платформаға кіреберіс алдыңғы алаңнан қайта құрылды. Бұл Оңтүстік-Батыс пойыздарының желідегі ең көп жүк көлеміне ие станцияларда билет бағаналарын орнату немесе жаңарту жоспарының бір бөлігі болды. 2013 жылғы шілдеде платформалар арасында жаңа жаяу өткел салынды, сонымен қатар лифттер де орнатылды.

Апаттар мен оқиғалар

1937 жылы бір вагондағы электрлік ақау салдарынан қайық поезді өрт қамтыды. Төрт вагон толығымен жойылды.

Тауарлар ауласы мен қозғалтқыш қуат қоймасы

1927 жылы Оңтүстік теміржолы шағын локомотив депосы салды. Онда жергілікті тауарлық станциясында жұмыс істейтін маневрлік локомотив орналастырылды. 1963 жылы ол, тауарлық станциямен бірге жабылды. Бұрын станцияның екі жағында көптеген қосымша жолдар мен көмір сақтау алаңы болған, қазір олардың көп бөлігі автотұраққа айналдырылған. Шығыс жағында, қазір сауда орталықтары орналасқан аумақта, Андовер Роудтағы Винчестер мал базарына теміржолмен келген малға арналған мал түсіру платформасы болған.

Қызметтер

Оңтүстік-Батыс темір жолы Лондон Ватерлооға және одан тұрақты және жиі рейстерді ұсынады, ең жылдам 61 минутқа созылады. Оңтүстікке қарай сағатына бір пойыз Уэймутқа, Портсмут гаваньына және Пулге қосымша тоқтап тұратын қызмет сағатына бір рет (дүйсенбі-сенбі). CrossCountry қызметтері Рединг және Бирмингем Нью-Стрит арқылы Манчестер Пикадиллиге қарай әр екі сағат сайын әр бағытта тоқтайды. South West Trains компаниясының тапсырысымен теміржол автобусы қызметі іске асырылды. Бұл Romsey Rail Link қызметі деп аталды және X66 бағытымен, станцияны Хёрсли және Ампфилд арқылы Ромсимен байланыстырды, бірақ аялдамалардың саны шектеулі болды. Кондукторлар теміржол билеттерін сату автоматтарымен жабдықталған және жолаушыларға бүкіл теміржол желісіне билеттерді, сондай-ақ апталық билеттерді шығаруға мүмкіндік берді, осылайша вокзалдың билет кассасында кезекте тұру қажеттілігін жойды. Қызмет 2008 жылдың 28 шілдесінде тоқтатылды, себебі Оңтүстік-Батыс пойыздары пайдаланудың аздығын айтып, субсидияны кері тартып алды, наразылық топтары құрылып, жабылуға қарсы 1000-нан астам қол жиналды. Бұрынғы X66 кестесінің негізінде, Stagecoach қазіргі кезде сағат сайынғы (апта ішінде жарты сағат сайынғы) қызметтермен қатар, ерте таңғы екі қызметті жалғастыруда, бірақ автобустарда теміржол билеттерін сатып алу мүмкіндігі жоқ. Маршрут (қазір Route 66 деп аталады) күндізгі уақытта түрлі нұсқалармен кеңейтілді, сапар уақыты ұзартылды, Ромсидің Вудли, Купернхэм және Эбботсвудтағы шеткі аудандарына қызмет көрсету мақсатында.