Кіріспе

Американдық журналист Джин Норман Вайнгартен – американдық журналист және «The Washington Post» газетінің бұрынғы синдикатталған юмор колоннисі. Ол – Пулитцер сыйлығын екі рет жеңіп алған жалғыз автор. Вайнгартен өзінің мазмұнды және әзілді туындыларымен танымал. 2021 жылдың қыркүйегіне дейін Вайнгартеннің «Below the Beltway» атты колоннасы «The Washington Post» журналында апта сайын жарияланып, «The Washington Post Writers Group» арқылы ұлттық деңгейде таратылды. Вайнгартен сонымен қатар Дэвид Кларк салған суреттері бар «Barney & Clyde» комиксін жазады.

Ерте өмір және білім

Джин Норман Вайнгартен Нью-Йорк қаласында дүниеге келген. Ол Бронкстің оңтүстік-батысында, Ішкі кіріс қызметінде агент болып жұмыс істеген бухгалтер мен мектеп мұғалімінің ұлы ретінде өсті. Ол Нью-Йорк университетінде медицина мамандығына түсіп, бірақ психологияны таңдады. Ол Нью-Йорк университетінің студенттік газеті "The Heights Daily News" редакторы болды. Вайнгартен диплом алу үшін 3 кредиттен кем қалды. Вайнгартеннің газеттегі алғашқы жұмысы Олбани, Нью-Йорк қаласындағы "Knickerbocker News" газетінде болды, ол күнделікті түстен кейін жарық көретін газет еді. 1977 жылы ол "Detroit Free Press" газетінде жұмыс істеді. Содан кейін Вайнгартен Нью-Йоркке оралып, "The National Law Journal" журналында жұмыс істеді. 1984 жылы ол Барримен және қазіргі "Washington Post" газетінің редакторы Том Шродермен бірге "Herald Hunt" жобасын құрды, ол онлайн чаттарында оны жиі "Том қасапшы" деп атайды.

" Вашингтон Пост "

1990 жылы Вайнгартенді The Washington Post жұмысқа алды. Суретші Эрик Шэнсби 10 жылдан астам уақыт бойы осы бағанға суреттер салып, ұзақ мерзімді ынтымақтастық жасады. Вайнгартен The Washington Post үшін The Style Invitational юмор конкурсын құрып, 2003 жылға дейін оны редакциялады. Конкурс аясында ол жиі "Царь" деген псевдониммен Invitational-қа қатысы бар екенін жасырды. Бірақ 1999 жылы Вайнгартен жауапкершілікті мойындап, былай деп жазды: "Мен әр жексенбіде The Post-та оқырмандар қатысатын конкурс өткіземін. Ол The Style Invitational деп аталады". Ол 2001 жылы тағы да The Style Invitational редакторы екенін мойындады. 2005 жылы Вайнгартеннің ішкі сын-пікірлерінің бірі желіде тарап кетті, онда ол The Post-тың қиялының таусылғанын айтты. Кейіннен таңдалған бөлімдер оның бағанында қайта жарияланды. Вайнгартен The Washington Post-тың танымал онлайн чаты "Chatological Humor" (бұрын "Түстік жұмалармен") жүргізді. Оның онлайн чатында комикстер өнері, юморды талдау, саясат, философия, медицина және гендерлік айырмашылықтар сияқты тақырыптар жиі талқыланды. Оның гендерлік айырмашылықтарға арналған көптеген бағандары юморист Джина Баррекамен бірлесіп, "Ол былай деді, ол былай деді" стилінде жазылды, ол "I'm with Stupid" атты кітабының авторласы болды. Осы чаттардың бірінде ол "Ирвингке үйлену" деген фразаны ойлап тапты. Post-тағы соңғы чаты 2020 жылдың 3 қарашасында болды, онда ол Chatalogical Humor тоқтатылғанын, бұл оның өткен аптада газеттің жаңа онлайн чат бағдарламасын сынағанының салдарынан болғанын мәлімдеді. 2007 жылы "Below the Beltway" бағанының бірі үшін ол әзілдеп өз Wikipedia жазбасын өзгертті, бірақ оны ұстап алып, түзетулерді кері қайтарды. 2009 жылдың 22 маусымындағы онлайн чатында Вайнгартен The Washington Post-тан сатып алу ұсынысын қабылдағанын, яғни ұзақ форматта жазатын жазушы ретінде зейнеткерлікке шығатынын хабарлады. 2021 жылдың 26 қыркүйегінде The Washington Post журналында ол өзінің соңғы юморлық бағанын "Қысқа қоштасу" деп атады, ал соңынан жазған түсіндірмесінде тек тұрақты бағанын тоқтатып отырғанын, зейнеткерлікке шықпайтынын айтты. Бірақ Вайнгартен 2021 жылдың 8 желтоқсанында Twitter арқылы ол және Post жаңа келісімге келе алмағанын, енді олар үшін жазбайтынын мәлімдеді. Оның соңғы мақаласы "Иттің өмірі: Неге көптеген адамдар өз иттеріне осылай қатыгездік жасайды? Менің жасырын дертті түсінуге тырысуым" болды.

Гипохондрияның өмір мен өлімге арналған нұсқаулығы

Вайнгартен өзін-өзі мойындаған гипохондрик. Оған Гепатит С инфекциясының дерлік өлімге алып келетін ауыр түрі диагнозы қойылды, бұл оның 1998 жылы жарық көрген "Гипохондрик өмірге және өлімге қалай қарайды" атты алғашқы кітабының жарыққа шығуына себеп болды.

Мен "Ақымақ: бір еркек, бір әйел" тобымен біргемін.

Вайнгартен феминист жазушы Джина Баррекамен бірге «The Washington Post» газетінде ерлер мен әйелдер арасындағы айырмашылықтар туралы бірнеше юмористикалық бағандар жазды. Бұл 2004 жылы олар бірлесіп жазған «Мен ақымақпен біргемін: бір ер адам. Бір әйел. Жыныстар арасындағы 10 мың жылдық түсініспеушіліктер түгелдей дерлік шешілді» кітабының негізіне айналды. Екеуі кітапты жарнамалауға дейін екі жылдан астам уақыт электрондық пошта мен телефон арқылы хат алмасып, жеке кездеспеді. Алғаш рет олар кітапты насияттау кезінде кездесті. Кітапты карикатурист Ричард Томпсон суреттермен безендірген.

Ескі иттер - ең жақсы иттер

2008 жылдың күзінде Вайнгартен фотограф Майкл С. Уильямсонмен бірлесіп «Ескі иттер: ең жақсы иттер» атты кітап жариялады. Олар екі жарым жыл бойы 10 мен 17 жас аралығындағы 63 иттің өмірін зерттеп, суретке түсірді. Қай иттер тірі қалды деген сұраққа Вайнгартен әрқашан «барлығы» деп жауап береді. Вайнгартеннің «Ескі иттер» кітабына шабыттанғаны – оның Гарри С. Трумэн итінің қайтысынан кейін болды, және ол иті кітапта да көрсетілген.

Барни мен Клайд

2010 жылдың маусым айында Вейнгартен және оның ұлы Дэн, Дэвид Кларк салған «Barney & Clyde» комикс жолағын жариялай бастады. Комикс миллиардер Дж. Барнард Пиллсбери мен Клайд Финстер есімді үйсіз адам арасындағы достық туралы. Комиксті жасауға бес жылдан астам уақыт кетті, ал «Майами Херальд», «Вашингтон Пост» және «Чикаго Трибюн» газеттері оны бастапқыда қолдады.

Мен және ит

2014 жылдың қыркүйегінде Вайнгартен иллюстратор Эрик Шэнсбимен бірлесіп, "Мен және итім" атты сурет кітабын жариялады. Кітап жас бала Сид пен оның иті Мерфи туралы.

Бір күні

2019 жылдың қазан айында Вайнгартен «One Day» атты кітабын жариялады, ол американдық тарихтың кездейсоқ бір күнін толыққанды зерттейді. Күні балалар шапқыдан сандар таңдау арқылы анықталды: 1986 жылдың 28 желтоқсаны. Кітаптың негізгі идеясы – қанша терең зерттесеңіз, ешқандай қарапайым күн болмайды. 2019 жылы Slate журналы оны соңғы 25 жылдың 50 үздік көркем емес кітабының бірі деп санайды.

Қосалқы қаптама

2023 жылдың қаңтарында Джин өзінің чатын (қазір аптасына екі рет, сейсенбі және бейсенбі күндері) Substack жарияланым веб-сайтында қайта бастады, ол енді "The Gene Pool" деп аталады. Оқуға тегін, бірақ қатысу үшін жылдық жазылым талап етіледі (50 доллар).

Басқа жұмыстар

Вайнгартен үш сценарий жазды, біреуі юморист Дейв Барримен бірлесіп, ал екеуі Дэвид Саймонмен бірлесіп жазылған, соның ішінде 1970 жылы Скрантонда өткен фортепиано марафоны туралы «B Major» сценарийі де бар. Ешқайсысы әлі экранға шығарылмаған.

Марапаттар

1987-1988 жылдары Вайнгартен Гарвард университетінің журналистика жөніндегі Ниман қорының стипендиаты болды. 2006 жылы Вайнгартен "Washington Post Magazine" журналындағы "Snowbound" мақаласы үшін көпмәдени журналистика саласындағы "Миссури өмір салты журналистикасы" сыйлығын жеңіп алды. 2008 жылы Вайнгартен "Вашингтон Пост" газеті үшін жазған "Таңғы ас алдындағы інжу-маржандар" атты мақаласы үшін Пулитцер сыйлығына ие болды. Бұл мақала "әлемдік деңгейдегі скрипкашы (Джошуа Белл) эксперимент ретінде метро станциясында, көңіл бөлмейтін жолаушылармен толы жерде әдемі музыка орындауы" туралы баяндама еді. Вайнгартен Пулитцер сыйлығын қабылдап қайтып келген түні Ричард Никсонның президенттік кітапханасынан Пол Мусгрейв есімді кітапханашыдан электрондық хат алды. Кітапханашы оған, 1930 жылдың мамыр айында "Chicago Evening Post" газеті ұқсас тәжірибе жасағанын, онда виртуоз Жак Гордон метро станциясының алдында өзінің Страдивариус скрипкісімен ойнап, жолаушылар музыканы байқайтынын анықтауға тырысқанын айтты. "Кейіптенген танымал скрипкашы көшедегі концерттерінен 5,61 доллар тапты" деген мақалада, жолаушылар Вайнгартен мақаласында сипаттағандай, қызығушылық танытпады. Кейін белгілі болғандай, Джошуа Белл осы Stradivarius скрипкісін 10 жылдан астам уақыт бойы иеленген. 2010 жылы Вайнгартен "Вашингтон Пост" газеті үшін жазған "Қайғылы алаңдату" атты мақаласы үшін екінші рет Пулитцер сыйлығын алды. Бұл мақала "әртүрлі өмірлік жағдайлардан шыққан ата-аналардың, балаларын көлікте ұмытып қаза тапқан" қорқынышты оқиғасы туралы болды. 2014 жылы Вайнгартенге Ұлттық газет бағанашылары қоғамының Эрни Пайл өмірлік жетістіктері үшін сыйлығы табысталды.

Жеке өмір

Вайнгартен Шығыс жағалауындағы көптеген жерлерде өмір сүрді, бірақ ол отбасымен бірге Вашингтон, Колумбия округі аймағына қоныстанғаннан кейін, біраз уақыт Мэриленд штатындағы Бетесдада тұрды. 2001 жылдан бері ол әйелі Арлин Рейдимен Вашингтонның Капитолий Хилл ауданында тұрады, бірақ 2017 жылдың 10 тамызында жарияланған мақаласында некелері ажырасқанын хабарлады. Содан бері ол онлайн-әңгімелерде бірнеше рет қатыстырылған әйелге сілтеме жасады, сондай-ақ кем дегенде бір мақаласында, 2019 жылдың 2 маусымындағы әңгімесінде оның қатыстырылған әйелінің 36 жастағы редактор және «Вашингтон Пост» газетінің авторы Рейчел Мантеуффель екенін айтты. Оның екі баласы бар: ветеринар дәрігері Молли Вайнгартен және карикатурист Дан Вайнгартен. Вайнгартен өзінің дінге сенбейтінін (атеист) мәлімдеді. Ол сағаттарды зерттейтін хоббисімен айналысады.

Дау

2021 жылдың 19 тамызында Вайнгартен The Washington Post газетінде «Мені осы тағамдарды жеуге мәжбүрлей алмайсыңдар» деген тақырыптағы мақала жариялады. Мақалада Вайнгартен ұнатпайтын көптеген тағамдар, соның ішінде фундук, тәтті тұздама және «үнді тағамдары» тізімделген. Онда үнді тағамдарының «әлемдегі бір ғана дәмдеуіш – зиреге негізделген этникалық ас» екені айтылған. Падма Лакшми мақаланы бөлісіп, Вайнгартенді де, The Washington Post-ты да нәсілшілдік көзқарасты білдіретін мазмұн жариялағаны үшін сынады. Оңтүстік Азия тегінен шыққан атақты Мина Харрис, Минди Калинг және Салман Рушди де бұл мақаланы ашық сынады. 23 тамызда Post газеті мақаланың басына мынадай түзету қосты: «Бұл мақаланың бұрынғы нұсқасында үнді асханасы бір дәмдеуіш – карриге негізделген және үнді тағамдары тек карриден, яғни қою сорпадан тұрады деп қате көрсетілген. Шындығында, Үндістанның әртүрлі асханаларында көптеген дәмдеуіш қоспалары қолданылады және басқа да көптеген тағамдар бар. Мақала түзетілді».