Кіріспе
Самуэль Лоуренс (16 тамыз, 1879 – 25 қазан, 1959) – канадалық саясаткер және кәсіподақ жетекшісі. Ол Кооперативтік Комонвелл Федерациясынан Онтарио заң шығарушы жиналысына сайланған алғашқы мүше болды және кейіннен Онтарионың Гамильтон қаласының мэрі қызметін атқарды. Лоуренс Англияның Сомерсет қаласында дүниеге келді және 12 жасында тас карьерінде жұмыс істеуге кірісті. 18 жасында Оперативтік тас қалаушылар кәсіподағының кеңсе меңгерушісі болды. Ол саясатқа қатысып, Лондонның Баттерси округінен сайлауға түсті. "Мырза Лейборист" деп танымал Сэм Лоуренс 1944 жылдан 1949 жылға дейін Гамильтон қаласының әкімшісі, бақылаушысы және мэрі болды. Ол сонымен қатар Тас кесушілер кәсіподағының президенті, Гамильтон сауда және еңбек кеңесінің вице-президенті, сондай-ақ Онтарио заң шығарушы жиналысында Кооперативтік Комонвелл Федерациясы (CCF) партиясының жетекшісі және 1940 жылдардың басында Онтарио CCF президенті болды.
Samuel Lawrence (August 16, 1879 – October 25, 1959) was a Canadian politician and trade unionist. He was the first member of the Co operative Commonwealth Federation elected to the Legislative Assembly of Ontario and subsequently served as Mayor of Hamilton, Ontario. Lawrence was born in Somerset, England and went to work in a quarry at the age of 12. He became a shop steward in the Operative Stonemasons' Union at the age of 18. He entered politics, running for election in Battersea in London. Known as "Mr. Labour", Sam Lawrence was an alderman, controller, and the Mayor of Hamilton, Ontario from 1944 to 1949. He was also President of the Stone Cutters' Union, Vice President of the Hamilton Trades and Labour Council, and leader of the Co operative Commonwealth Federation (CCF) party in the Ontario legislature as well as Ontario CCF president in the early 1940s
Алғашқы жылдар
Сэм 1879 жылғы 16 тамызда Сомерсет ауылындағы Нортон-суб-Хэмдон жерінде Уильям Лоуренс пен Энн Гирд отбасында 5 ұл мен 5 қыздың төртінші баласы болып дүниеге келді. Ол 3 жастан 10 жасқа дейін мектепке барды. Сэм әкесін, ол «радикалды либерал» деп сипаттаған, тас қалаушы екенін айтты және оған Еңбек қозғалысындағы ұстанымы үшін алғыс айтты. Одан кейін ол өзі де тас қалаушы болып жұмыс істеді. Ол жергілікті еңбек қозғалысына қатысып, 1922 жылы Онтарионың Гамильтон қалалық кеңесіне Тәуелсіз Еңбек партиясынан кеңесші болып сайланды. 1925 жылғы федералды сайлауда Лейбористтік партиядан кандидат ретінде түсті, бірақ Канаданың Төменгі палатасына орын алуға тырысып, екінші орынды иеленді. Ол қалалық кеңесте қалды және 1929 жылы Гамильтонның Бақылау кеңесіне сайланды, 1934 жылға дейін осы лауазымды сақтап тұрды. Сол жылы ол Онтарио Заңнамалық Ассамблеясына Гамильтон Шығысы округінен Заңнамалық Ассамблея мүшесі (МЛА) болып сайланды – бұл Онтариодағы Ынтымақтастық Достастық Федерациясының (CCF) алғашқы МЛА-сы еді. Ол 1934 жылғы сайлауда сайланған жалғыз CCF өкілі болды және 1937 жылғы сайлауда қайта сайлануға үміткерлігі сәтсіз аяқталды. 1944 жылдан 1949 жылға дейін Гамильтон қаласының мэрі болып қызмет етті, бұл қалада CCF тізімімен жетекшілік еткен кез еді. Лоуренс содан кейін жергілікті Өнеркәсіптік Одақ Кеңесінің президенті болып бір кезде қызмет етті, кейін Бақылау кеңесіне оралып, алты жыл бойы сақтап қалды. Ол 1944 жылғы муниципалдық сайлауда Гамильтонның алғашқы Лейбористтік мэрі болып сайланды және 1949 жылы зейнетке шыққанға дейін жыл сайын қайта сайланды. Ол мэр болып тұрған кезде қала 1946 жылғы 85 күндік «Стелко» ереуіліне ұшырады. Бұл ереуіл кәсіподақтың алғашқы ереуілі болды және оның жеңісі Американың Біріккен Болат Жұмысшыларының Канададағы маңызды күшке айналуына ықпал етті. Сондай-ақ, ол канадалық жұмысшылардың ұжымдық келіссөздер жүргізу құқығын орнатуға көмектесті. Лоуренс ереуілді ашық қолдады және Вудлоунс паркінен «Стелко» қақпаларына дейін 10 000 адамдық шеруді басқарды. Федералды және провинциялық үкіметтердің қысымына қарамастан, ол заңсыз ереуілге қарсы полиция мен әскерді шақырудан бас тартты, осылайша оның жеңісіне көмектесті. Федералды үкімет әскерді жібергенде, Лоуренс ашуланып: «Үкімет елдің бас ереуіл бұзушысы ретінде әрекет етуде», - деді. 1949 жылы мэр лауазымынан кеткеннен кейін Лоуренс алты жыл бойы Бақылау кеңесінде саясаттан зейнетке шыққанға дейін қызмет етті.
Мұра
Сэм Лоуренс паркі Концессия көшесінің батыс жағында орналасқан. 1944 жылға дейін бұл жер Вебб карьері болған. 1944 жылдың ақпан айында Томас Хэмбли Росс, депутат (Гамильтон Ист) және оның әйелі Олив Гамильтон қаласына парк пайдалану үшін жер сыйлады. Парк алғашқыда Росс паркі деп аталды, кейін 1946 жылы капитан Джон Макмиллан Стивенсон Паттонның құрметіне Паттон паркі деп өзгертілді. Капитан Паттон – екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ұшақ зауытынан жарылмаған бомбаны қауіпсіз жерге көшіру арқылы өмірін қатерге тіккен гамильтондық болған. Осы ерлігі үшін ол Батырлық үшін алғашқы Георгий кресімен марапатталды. 1960 жылы парк Сэм Лоуренстің құрметіне қайта аталды. 1990-1994 жылдар аралығында Сэм Лоуренс паркінде тас қабырғаларды жөндеу, жаңа жаяу жолдар салу, жарықтандыру, жиһаз орнату және негізгі тас бақтарды қайта жаңарту сияқты ірі жөндеу жұмыстары жүргізілді. 1996 жылы Онтарио Жұмысшылар өнері мен мұра орталығы Гамильтонның солтүстік жағындағы Стюарт көшесіндегі тарихи Кеден үйін сатып алғаннан кейін, қарашадағы жылдық бас мәжілісінен кейін жыл сайын Сэм Лоуренс кешкі асын өткізе бастады.