Ричард Бедфорд Беннет: Канаданың 11-ші премьер-министрі

Кіріспе

Канаданың 11-ші премьер-министрі (1930–1935)

Ричард Бедфорд Беннетт, 1-ші виконт Беннетт (3 шілде 1870 – 26 маусым 1947) – канадалық заңгер, кәсіпкер, қайырымдылық шараларын қолдаушы және саясаткер, 1930 жылдан 1935 жылға дейін Канаданың 11-ші премьер-министрі болды. Беннетт Нью-Брансуик провинциясының Хопуэлл-Хилл қаласында дүниеге келді және жақын орналасқан Хопуэлл-Кейпте өсті. 1893 жылы Далхаузи университетін заңгер мамандығы бойынша бітірді, ал 1897 жылы Калгари қаласына көшіп, Джеймс Лаугидпен серіктестікте заң фирмасын құрды. Заңгерлік практикасы, түрлі инвестициялары және бірнеше ұйымда басшылық қызметтер атқарғандықтан Беннетт өте байыды; ол өз заманында Канаданың ең ірі байлыққа ие болған азаматтарының бірі болды. Саяси өмірінде Беннетт 1898 жылдан 1905 жылға дейін Солтүстік-Батыс территорияларының заң шығару жиналысында қызмет етті, содан кейін Альберта консервативтік партиясының алғашқы басшысы болды. Кейіннен 1909 жылдан 1911 жылға дейін Альберта заң шығару жиналысында жұмыс істеді, бірақ Төменгі палатаға сайланғаннан кейін қызметтен кетті. Беннетт 1917 жылы қайта сайлануға түспеді, бірақ 1921 жылы Артур Мейгеннің үкіметінде қысқа мерзімге әділет министрі болды. 1925 жылы парламентке қайта оралды және 1926 жылы Мейгеннің екінші үкіметінде қаржы министрінің міндетін атқарды. 1926 жылғы сайлауда жеңілгеннен кейін Мейген консервативтік партия басшылығынан бас тартты, ал Беннетт 1927 жылы оның орнына сайланды. Осылайша Беннетт оппозицияның басшысы болды. 1930 жылғы сайлаудан кейін Беннетт премьер-министр болды, онда консерваторлар Уильям Лайон Маккензи Кингтің либералдық партиясынан көпшілік дауысқа ие болды. Беннетттің премьерлік кезеңі Ұлы депрессиямен ерекшеленді. Ол және оның партиясы бастапқыда дағдарысқа қарсы күресу үшін еркін нарық саясатын қолданды, бірақ бұл көбінесе тиімсіз болды. Сонымен қатар, императорлық преференциялы еркін сауда келісімін орнатуға да қол жеткізе алмады. Уақыт өте келе Беннетттің үкіметі АҚШ-та Франклин Рузвельт жүзеге асырған «Жаңа саясатқа» ұқсас интервенционистік шараларды қабылдауға көшті. Бұл күрт өзгеріс консерваторлардың қатарында жарылысқа алып келді және жалпы халық тарапынан тиімсіздіктің белгісі ретінде қарастырылды. Дегенмен ол Канада радио хабарларын тарату корпорациясы (CBC) және Канада банкісі сияқты маңызды институттарды құрды. Беннетт 1935 жылғы сайлауда үлкен жеңіліске ұшырады, нәтижесінде Кинг қайтадан билікке келді. Беннетт 1938 жылға дейін консервативтік партияның басшысы болып қалды, содан кейін Англияға зейнетке шықты. Ол виконт Беннетт титулын алды, бұл Канада премьер-министрлері арасында осындай мәртебеге ие болған жалғыз адам. Тарихшылар мен халық арасында Беннетт премьер-министрлердің қатарында орташа деңгейден төмен бағаланады.

Richard Bedford Bennett, 1st Viscount Bennett (July 3, 1870 – June 26, 1947) was a Canadian lawyer, businessman, philanthropist, and politician who served as the 11th prime minister of Canada from 1930 to 1935. Bennett was born in Hopewell Hill, New Brunswick, and grew up nearby in Hopewell Cape. He studied law at Dalhousie University, graduating in 1893, and in 1897 moved to Calgary to establish a law firm in partnership with James Lougheed. Bennett became very rich due to the law practice, various investments, and taking on leadership roles in multiple organizations; he was one of the wealthiest Canadians during his time. On the political side, Bennett served in the Legislative Assembly of the Northwest Territories from 1898 until 1905, when he briefly held the post as the inaugural leader of the Alberta Conservative Party. He later served in the Alberta Legislature from 1909 to 1911, resigning upon his election to the House of Commons. Bennett declined to run for reelection in 1917, but briefly served as minister of justice under Arthur Meighen in 1921. He returned to the Commons in 1925, and served briefly as minister of finance in Meighen's second government in 1926. Meighen resigned the Conservative Party's leadership after his defeat in the 1926 election, with Bennett elected as his replacement in 1927. Thus, Bennett became leader of the Opposition. Bennett became prime minister after the 1930 election, where the Conservatives won a majority government over William Lyon Mackenzie King's Liberal Party. Bennett's premiership was marked primarily by the Great Depression. He and his party initially tried to combat the crisis with laissez faire policies, but these were largely ineffective. He was also unsuccessful in establishing an imperial preference free trade agreement. Over time, Bennett's government became increasingly interventionist, attempting to replicate the popular "New Deal" enacted by Franklin Roosevelt in the United States. This about face prompted a split within Conservative ranks, and was regarded by the general public as evidence of incompetence. Still, he left lasting legacies in the form of the Canadian Broadcasting Corporation (CBC) and the Bank of Canada. Bennett suffered a landslide defeat in the 1935 election, with King returning to power. Bennett remained leader of the Conservative Party until 1938, when he retired to England. He was created Viscount Bennett, the only Canadian prime minister to be honoured with elevation to the peerage. Bennett is ranked as a below average prime minister among historians and the public.

Ерте өмір (18701890)

Беннетт 1870 жылдың 3 шілдесінде дүниеге келді. Оның анасы, Генриетта Стайлз, сол кезде Канаданың Нью-Брансуик провинциясындағы Хопвелл-Хиллдегі ата-анасының үйіне қонаққа барғанда. Ол алты баланың үлкені болды және жақын маңдағы Фанди шығанағында өсті. Оның әкесі, Генри Джон Беннетт, Альберт округіне қарасты Хопвелл-Кейпте тұрды. Беннеттің әкесі 17 ғасырда Коннектикутқа көшіп келген ағылшын текті адамдардың ұрпағы еді. Оның арғы атасының атасы, Задок Беннетт, 1760 жыл шамасында, Америка революциясынан бұрын Коннектикут штатының Нью-Лондон қаласынан Новая Шотландияға көшіп келді. Ол Ұлы толқу кезінде депортацияланған акадиялықтардан күштеп тартып алынған жерлерді иеленген Жаңа Англия плантаторларының бірі болды. 18 жасында Беннетт Нью-Брансуиктегі Дугластаундағы мектеп директоры болды. Кейін ол Чатемдегі, Нью-Брансуик штатындағы Tweedie and Bennett заң фирмасының серіктесі болды. Макс Эйткен (кейін Лорд Бивербрук атанды) оның кеңседегі жұмысшысы болды. Эйткен Беннетті Чатемнің алғашқы қалалық кеңесіне сайлауға көндірді, нәтижесінде ол 691 дауыстан 19-ын алып жеңіске жетті. Беннетт 1898 жылғы жалпы сайлауда Батыс Калгари округінен Солтүстік-Батыс территориялардың заң шығарушы ассамблеясына сайланды. 1905 жылы Альберта территориядан бөлініп, провинция болғанда Беннетт Альберта консервативтік партиясының алғашқы басшысы болды, бірақ сол жылы либералдарға сайлауда жеңіліске ұшырады. 1909 жылы ол провинциялық заң шығарушы органға орын алды. 1910 жылы Беннетт Calgary Power Ltd. (қазіргі TransAlta Corporation) компаниясының директоры болды, ал бір жылдан кейін президенті атанды. Оның басшылығымен аяқталған жобаларға Минневанка көліндегі алғашқы су қоймасы, Калгариге екінші электр желісі және Кананаскис шарлауығының гидростанциясының құрылысы кірді. Сол кезде ол Rocky Mountains Cement Company және Security Trust компанияларының директоры болды. Беннетттің корпоративтік заң фирмасының клиенттерінің ішінде Canadian Pacific Railway және Hudson's Bay Company сияқты танымал компаниялар бар еді. Ол балалық шағынан бергі досы Макс Эйткенмен, 1-ші Барон Бивербрукпен бірге көптеген табысты кәсіпорындарда жұмыс істеді, олардың ішінде акцияларды сатып алу, жерге спекуляция жасау және шағын компанияларды сатып алып біріктіру болды. 40 жасқа толғанға дейін Беннетт Калгаридегі Fairmont Palliser қонақүйінде тұратын миллионер болды. Өмір бойы үйленбегенімен, ол әйелдермен кездесетін. Оның мінезінде мақтандылық пен тез ашулылық болды деп айтылды. Беннетттің байлығы оған қайырымдылық жасауға көмектесті; ол мектептерге, ауруханаларға, қайырымдылық қорына және мұқтаж адамдарға көмек қолы созды. Беннетт сол кездегі ең бай канадалықтардың бірі еді. Ол көптеген кедей, күресіп жатқан жастарды университеттерге оқуға жіберді. 1929-30 жылдары ол Канада адвокаттар қауымдастығының ұлттық президенті болды. 1920 жылдардың ортасында Беннетт Канада Корольдік банкінің (RBC) басқармасында болды. Ол сонымен қатар Нью-Йорктегі Metropolitan Life Insurance компаниясының директоры болды. Сайлауда либералдар шешуші жеңіске жетті. Мейгеннің қысқа мерзімдік үкіметінде Беннетт көптеген уақытша министрлік қызметтермен қатар қаржы министрі болды. Бұл жеңілістен кейін Мейген Тори партиясының басшылығынан кетті, бұл 1927 жылдың қазанында өткізілетін көшбасшылық конвенциясын тудырды. Беннетт өзін кандидат ретінде ұсынды, бірақ жеңіске жете алмайтынын сезінді, көптеген бақылаушылармен бірге конвенция Мейгенді қайта қалпына келтіруге немесе уақытша көшбасшы Хью Гатриді оның тұрақты ізбасары ретінде бекітуге дауыс береді деп ойлады. Алайда Мейгенге қайта оралуға жеткілікті қолдау болмады, ал Гатридің мүмкіндіктері Квебек делегаттарын наразылыққа толтырған сөйлеуімен құлады, бұл Беннеттке келісімді кандидат ретінде шығуға және екінші дауыс беруде көшбасшылықты жеңуге мүмкіндік берді. Өзінің қабылдау сөзінде Беннетт қалай еңбек етіп бай болғанын айтты. Көшбасшы болып сайланғаннан кейін Беннетт компания директорлығынан кетті. Сайлау күні, 28 шілдеде Беннетт консервативтерді көпшілік үкіметке жеткізді. Ол Альбертадан сайланған алғашқы премьер-министр болғанымен, оның партиясы провинцияның он алты орындығының төртеуін ғана жеңіп алды. Консервативтер сонымен қатар 1911 жылғы федералды сайлаудан бері Квебекте ең жақсы нәтиже көрсетті, 4 депутаттан 24 депутатқа дейін өсті. Бұдан арғы көмек провинциялық және муниципалдық үкіметтерге қалдырылды, олардың көпшілігі төлем қабілетсіз немесе банкроттыққа жақын болды және басқа деңгейдегі үкіметтердің әрекетсіздігіне наразылық білдірді. Үкіметтің экономикаға араласу мәселесінде партиялық айырмашылықтар күшейді, өйткені төменгі деңгейдегі үкіметтер көбінесе либералдардың қолында болды, ал наразылық қозғалыстары өз партияларын саяси ағымға енгізе бастады, атап айтатын болса, Купертивтік Коммунистік Федерация және Альбертадағы Уильям Аберхарттың Әлеуметтік кредит партиясы. 28 шілдеде конференция ашылғанда Беннетт ашылу сөзін сөйледі, онда Ұлыбританияның Канадаға "канадалық кәсіпорынға зиян келтірмейтін" кез келген өнімдерді еркін кіргізуге мүмкіндігі болуы мүмкін екенін айтты. Конференция империялық преференциялық еркін сауда келісіміне әкелмеді, бірақ екітаралы келісімдерге әкелді. Канада мен Ұлыбритания арасындағы екітаралы келісім Канаданың бидай, алма және басқа да табиғи өнімдеріне Ұлыбританиядан преференциялар берді, ал Ұлыбритания Канадада өндірілмейтін металл өнімдері мен тоқымаларға Канададан преференциялар алды; Канада Ұлыбританиядан гөрі келісімнен көбірек пайда тапты және бірнеше жыл ішінде Канаданың Ұлыбританияға экспорті 60 пайызға, ал Ұлыбританияның Канадаға экспорті 5 пайызға өсті. Бұл 1932 жылы Торонтода сөйлеген сөзінен келді, ол ирониялық түрде, тікелей айтпаса да, Джек Лондонның социалистік романына сілтеме жасады:

Bennett was born on July 3, 1870, when his mother, Henrietta Stiles, was visiting her parents' home in Hopewell Hill, New Brunswick, Canada. He was the eldest of six children and grew up nearby at the Bay of Fundy home of his father, Henry John Bennett, in Hopewell Cape, the shire town of Albert County. Bennett's father descended from English ancestors who had emigrated to Connecticut in the 17th century. His great great grandfather, Zadock Bennett, migrated from New London, Connecticut, to Nova Scotia c. 1760, before the American Revolution, as one of the New England Planters who took the lands forcibly removed from the deported Acadians during the Great Upheaval. At age 18, Bennett became principal of a school in Douglastown, New Brunswick. Bennett was then a partner in the Chatham, New Brunswick, law firm of Tweedie and Bennett. Max Aitken (later to become Lord Beaverbrook) was his office boy. Aitken persuaded Bennett to run for alderman in the first Town Council of Chatham. and Bennett was elected by 19 votes out of 691 cast. Bennett was elected to the Legislative Assembly of the North West Territories in the 1898 general election, representing the riding of West Calgary. In 1905, when Alberta was carved out of the Territories and made a province, Bennett became the first leader of the Alberta Conservative Party, though lost in a landslide in that year's election to the Liberals. In 1909, he won a seat in the provincial legislature. In 1910, Bennett became a director of Calgary Power Ltd. (now formally TransAlta Corporation) and just a year later he became president. His leadership projects completed included the first storage reservoir at Lake Minnewanka, a second transmission line to Calgary, and the construction of the Kananaskis Falls hydro station. At that time, he was also director of Rocky Mountains Cement Company and Security Trust. Bennett's corporate law firm included notable clients such as the Canadian Pacific Railway and Hudson's Bay Company. He worked with his childhood friend, Max Aitken, 1st Baron Beaverbrook, on many successful ventures, including stock purchases, land speculation, and the buying and merging of small companies. Before he was 40, Bennett was a multi millionaire who lived in the Calgary Fairmont Palliser Hotel. Though a lifelong bachelor, he dated women. In terms of personality, Bennett was accused of arrogance and of having a volatile temper. Bennett's wealth helped him become a philanthropist; he donated to schools, hospitals, charities, and individuals in need. Bennett was one of the richest Canadians at that time. He helped put many poor, struggling young men through university. In 1929–30, he served as national President of the Canadian Bar Association. By the mid 1920s, Bennett was on the board of the Royal Bank of Canada (RBC). He was also a director of Metropolitan Life Insurance of New York. In the election, the Liberals decisively won. In Meighen's short lived government, Bennett served as minister of finance along with numerous acting portfolios. After this defeat, Meighen stepped down as Tory leader, triggering a leadership convention scheduled for October 1927. Bennett put himself forward as a candidate, but had little expectation of winning, believing along with most observers that the convention would either vote to reinstate Meighen, or confirm interim leader Hugh Guthrie as his permanent successor. In the event, Meighen lacked the support to attempt a comeback, while Guthrie's chances were ruined by a poorly received speech that alienated the Quebec delegates, allowing Bennett to emerge as a compromise candidate and win the leadership on the second ballot. In his acceptance speech, Bennett talked about how he became rich through hard work. Upon being elected leader, Bennett resigned his company directorships. On election day, July 28, Bennett led the Conservatives to a majority government. Although he was the first prime minister representing a constituency in Alberta, his party only won four of the province's sixteen seats. The Conservatives also had their best result in Quebec since the 1911 federal election, going from 4 to 24 MPs. Any relief beyond this was left to provincial and municipal governments, many of which were either insolvent or on the brink of bankruptcy, and which railed against the inaction of other levels of government. Partisan differences began to sharpen on the question of government intervention in the economy, since lower levels of government were largely in Liberal hands, and protest movements were beginning to send their own parties into the political mainstream, notably the Cooperative Commonwealth Federation and William Aberhart's Social Credit Party in Alberta. On July 21, when the conference opened, Bennett gave his opening speech that suggested that Britain might have free entry into Canada for any products that would "not injuriously affect Canadian enterprise." The conference did not result in an imperial preference free trade agreement, but did result in bilateral treaties. The bilateral treaty between Canada and Britain saw Canadian wheat, apples, and other natural products get British preferences while the British got Canadian preferences for certain metal products and textiles not made in Canada; Canada benefited from the treaty more than Britain and in a few years, Canadian exports to Britain were up 60 percent while British exports to Canada were up 5 percent. came from a 1932 speech he gave in Toronto that ironically, if unintentionally, alluded to Jack London's socialist novel:

Сіздерге қазіргі тәртіптің орнына не ұсынады? Социализм, Коммунизм, диктатура. Олар барлық жерде наразылықтың тұқымын себуде. Осындай пропаганда осы қалада және алыс-жақын жерлерде де жүргізілуде. Сонымен қатар, Канаданың барлық аймақтарында біздің институттарымызды жоюға тырысатын шетелдік ұйымдар тарапынан осы пропаганда таратылып жатыр. Сондықтан әрбір ер және әйел мұндай нәрсеге қатысты қаталдық танытып, темір қадам басуын қалаймыз. Коммунистік төңкеріс қорқынышына жауап ретінде Беннетт Қылмыстық кодекстің даулы 98-тармағын қолданды. Виннипегтегі жалпы ереуілден кейін қабылданған 98-тармақ мемлекетке қатерлі деп танылғандарға қатысты күдіксіздік принципінен бас тартты: атап айтқанда, үкіметтің зорлықпен құлатуын ресми түрде жақтаған ұйымға мүше болған кез келген адам. Егер күдікті зорлық әрекеті жасаған немесе мұндай әрекетті жеке қолдаған болмаса да, мұндай ұйымның жиналыстарына қатысқандығы, оны жақтап сөйлегені немесе оның әдебиетін таратуы үшін түрмеге жабылуы мүмкін еді. 98-тармақпен бекітілген кең өкілеттікке қарамастан, ол Канада Коммунистік партиясын бағытталды. 11 тамызда партияның жетекші алты адамы, оның ішінде Тим Бак, 98-тармақ бойынша тұтқындалды және сотталды.

Еңбек саясаты және көмек лагерлері

1933 жылы жұмыссыздық деңгейі 27 пайызға жетті және 1,5 миллионнан астам канадалық тікелей әлеуметтік жәрдемге мұқтаж болды. 1934 жылы Беннеттің үкіметі «Қоғамдық құрылыс туралы» заңды қабылдады. Бұл 40 миллион долларлық федералдық құрылыс бағдарламасын бастады, мақсаты – жұмыс орындарын көбейту болатын. 1935 жылы тағы бір қоғамдық жұмыстар туралы заң қабылданды, ол құрылыс жобаларына қосымша 18 миллион доллар бөлді. 98-тармақтан аман қалған және қуғын-сүргіннен туған халықтың қолдауын пайдаланған Коммунистік партия мүшелері, «Жұмыссыздық пен фермерлерге көмек» заңы бойынша құрылған көмек лагерьлеріндегі жұмысшыларды ұйымдастыруға кірісті. Лагерь жұмысшылары түрлі инфрақұрылымдық жобаларда еңбек етті, оның ішінде қалалық әуежайлар, жолдар және саябақтар сияқты көптеген басқа да жұмыс орындарында жұмыс істеді. Лагерьдегі жағдай нашар болды, себебі жалақысы төмен ғана емес, сонымен қатар демалыс орындарының жетіспеуі, отбасы мен достарынан алыс болуы, нашар сапалы тамақ және әскери тәртіптің қолданылуы да себеп болды. Коммунистер лагерь жұмысшыларын ұйымдастыру үшін жеткілікті себептерге ие болды, бірақ жұмысшылар өз еріктерімен келген. Жедел жәрдем лагері жұмысшыларының кәсіби одағы құрылды және Коммунистік партияның кәсіподақ ұйымы болып табылатын «Жұмысшылардың біртүтас лигасына» қосылды. Британдық Колумбиядағы лагерь жұмысшылары 1935 жылдың 4 сәуірінде ереуілге шықты және Ванкуверде екі айлық наразылықтан кейін, өз талаптарын Беннеттің алдына жеткізу үшін Оттаваға қарай жолға шықты. Премьер-министр және оның әділет министрі Хью Гатри бұл жорықты бүлікке әрекет деп бағалады және оны тоқтатуға бұйрық берді. Корольдік Канада атты полициясы (RCMP) 1935 жылдың 1 шілдесінде Регинада 3000 ереуілші мен олардың қолдаушыларына тәртіпсіздік туралы заңды оқыды, нәтижесінде екі адам қаза тауып, ондаған адам жарақат алды. Заң Батыс Канада фермерлері адамдарға тағам ретінде пайдаланылатын барлық бидай мен арпаны Бидай кеңесіне сатуын міндеттеді.

Ішкі бөлінулер мен жеңіліс

Беннетттің шағын үкіметтен үлкен үкіметке өтуі тым кеш және жеткіліксіз деп есептелді, сондай-ақ ол жасаған реформалар тым радикалды болды немесе жеткілікті нәтиже бермеді деген сынға ұшырады, тіпті оның сауда және коммерция министрі Х.Х. Стивенс та Канаданы қайта құру партиясын құру үшін үкіметтен кетіп қалды. 1935 жылдың наурыз айында Беннетт жүрек талмасына ұшырады, бұл жағдайды одан да қиындатты. Ақырында, Канада Екінші дүниежүзілік соғысқа дайындық және соғыстың басталуымен байланысты үкіметтік қаржыландырылатын жұмыс орындарының арқасында депрессиядан шықты. (Дэвид Дженкинсон үшін салынған және Даунс-роудтағы Джунипер-холлдың қарсы бетінде орналасқан; бұл Беннетттің өмірінде алғаш рет иеленген үйі болды, өйткені ол ересек кезінде тек Калгари Паллизер қонақүйінде және Оттавадағы Шато-Лориер қонақүйінде тұрған). Ұлыбритания премьер-министрі Уинстон Черчилль Беннеттке, оның өмір бойы досы лорд Бивербрук басқарған Ұшақ өндірісі министрлігіндегі еңбегі үшін құрмет көрсетті. Беннетт Лордтар палатасында белсенді қатысып, өмірінің соңына дейін жиі отырыстарға қатысты. Ол көптеген дөңгелек үстелдерге қатысып, түрлі кеңестерде жұмыс істеді. 1947 жылдың наурыз айына қарай Беннетт барлық инвестицияларын сатты, оның денсаулығы нашарлап бара жатқаны анық болды. Беннетт 1947 жылдың 26 маусымында Миклхемде ваннада жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол 77 жасқа толуға бір апта қалған еді. Ол Миклхемдегі Сент-Майкл шіркеуінің маңында жерленген. Қабір және Канада үкіметінің тақтасы шіркеудің кіреберісінен бірнеше қадам жерде орналасқан. Ол Канадада жерленбеген жалғыз бұрынғы Канада премьер-министрі.

Мұра және бағалау

Брюс Хатчисон деген беделді жазушы былай деп жазды: «Егер экономикалық жағдай қалыпты болғанда, Беннетті Канаданың жақсы, тіпті ұлы премьер-министрі деп есептер еді». Беннеттің талантты адамдарды тану қабілеті зор еді. Ол 1930 жылдардың басында жас Лестер Пирсонды байқап, қолдады және Пирсонды екі маңызды мемлекеттік сараптамаға тағайындады: 1931 жылғы астық фьючерстері жөніндегі корольдік комиссиясы және 1934 жылғы баға айырмасы жөніндегі корольдік комиссиясы. Беннетт Пирсонның осы жұмыстағы табысын көріп, оған OBE ордені берілдігіне көз жеткізді, 1800 долларлық сыйлық ұйымдастырды және оны Лондонға конференцияға шақырды.

Сындар

Көптеген тарихшылар оның премьерлік қызметін қатаң экономикалық дағдарыс кезінде сәтсіздікке ұшыраған деп санайды. Х. Блэр Нетби "саясаткер ретінде ол сәтсіздікке ұшырады" деп нақты айтады. Джек Гранаштейн мен Норман Хиллмер оны барлық басқа канадалық премьер-министрлермен салыстырып, "Беннет көшбасшы ретінде толық сәтсіздікке ұшырады. Кабинет, фракция, партия, сайлаушылар және шетелдіктердің бәрі соңында одан шеттеді". Беннетт Жан Кретьенге дейінгі Канаданың 20 премьер-министрінің арасында канадалық тарихшылар жүргізген сауалнамада 12-орынды иеленді. Сауалнаманың нәтижелері Ж. Л. Гранаштейн мен Норман Хиллмердің "Премьер-министрлер: Канада көшбасшыларының рейтингісі" кітабына енгізілді. Квебек ұлтшыл жазушысы Норманд Лестердің 2001 жылғы "Le Livre noir du Canada anglais" (кейіннен "Англиялық Канаданың қара кітабы" деп аударылған) кітабы Беннетті фашистік Квебек жазушысы Адриен Аркандпен саяси байланыста болды және оған қаржылық көмек көрсетті деп айыптады. Бұл Аркандтың премьер-министр болып сайланғаннан кейін, оның әріптесі Менард және екі консервативтік фракция мүшелері Аркандтың антисемиттік "Le Goglu" газетін қаржыландыру туралы өтініштермен бірге Беннеттке жіберген хаттарға негізделген.

Басқа тағайындалулар

Беннетт 1914 жылдан бастап 1920 жылы полк таратылғанға дейін 103-ші полк (Кальгари атқыштары) құрметті полковнигі болды. Беннетт 1921 жылы оларға осы мәртебе берілгеннен бастап 1947 жылы қайтыс болғанға дейін Калгари Хайлендерлерінің құрметті полковнигі болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Англиядағы полкке барып, олар шетелде болған әр жылда 1-ші батальонның Рождествода түйеқұйрық жеуін қамтамасыз етті, соның ішінде 1944 жылғы Рождествода батальон Нимвеген шығанағындағы алдыңғы қатардағы позицияны ұстағанда да. Беннетт 1935 жылдан 1937 жылға дейін, тіпті премьер-министр болып тұрған кезінде де, Онтариодағы Квинс университетінің ректоры болды. Ол кезде бұл қызмет Квинс студенттері мен университет әкімшілігі арасындағы маңызды дауларды шешуді қамтыды.

Елтаңба

Беннетттің елтаңбасын Алан Беддоу жасаған: "Күміс фонға қызыл түсті екі көлбеу жолақ, арасында үш нағыз қарағай жапырағы, жоғарыда қызыл түсті кесілген екі жартылай арыстан. Қалқан үстінде, оң алақанында бүгілген алтын шабуыл балтасын ұстаған, сол алақанымен қызыл диірменге тіреген жартылай арыстан. Елтаңбаны ұстағандар: оң жақта бұйвол, сол жақта моос, екеуі де түпнұсқа түсінде. Ұран: "Қысымға ұшырамай, басылмау".

Жарияланымдар

Империя қатынастары: Питер ле Нев Фостер оқуы, 3 маусым 1942 жылы Корольдік өнер қоғамында Құрметті Виконт Беннетт, П. С., К. С. баяндамасы. Лондон: Дороти Крисп, 1945.

Тұқым қуалайтын жұрты

Беннетт 1941 жылғы 16 шілдеде мұрагерлік титулға көтерілді. Ол Суррей графтығындағы Миклхэм және Канада Доминионындағы Калгари мен Хопвеллдің 1-ші виконты Беннетт атағын алды. Оның 1947 жылғы 26 маусымдағы қайтысымен титулы тоқтатылды.

Құрметтер

Орналасу күні Бездеу Постың атаулы әріптері Альберта 190726 маусым 1947 Корольдің кеңесшісі KC Ұлыбритания 193026 маусым 1947 Оның Әмірлігінің ең құрметті Жеке кеңесінің мүшесі PC Ұлыбритания 26 маусым 1947 жылға дейін Киелі Жохан орденінің Ғұрыпты рыцары KG. StJ

Құрметті дәрежелері

Орын Дата Мекеме Аталымы Дәреже Баяндама жасаған жері
Жаңа Шотландия 1919 Далхаузи университеті Заң докторы (LL. D)
Онтарио 1926 Король университеті Заң докторы (LL. D)
Онтарио 1931 Торонто университеті Заң докторы (LL. D)
Жаңа Брунсвик 1933 жылдың мамыр айы Жаңа Брунсвик университеті Заң докторы (LL. D)

Қаланың бостандығы

Англия 4 қараша 1930: Лондон.

Тарихнама

Глассфорд, Ларри. "Бойко, Джон, Беннетт: Ұлтты күдікке алып, өзгерткен көтерілісші" (H Canada, H Net Reviews. 2012 жылдың тамызы) онлайн.

Негізгі дереккөздер

Маккрири, Кристофер және Артур Милнес, редакторлар. Канаданың шынайы дауысы, (Макгилл – Queen's University Press, Демократияны зерттеу орталығы, 2009 ж., Бұл кітап 1941 жылдан 1947 жылға дейінгі Беннетттің Ұлыбритания Лордтар палатасындағы сөздерінің жинағы.