Англиядағы 18 ғасырлық Appuldurcombe үйі

Кіріспе

18 ғасырдағы ағылшын барокко стиліндегі Уайт аралындағы ауыл үйі

Appuldurcombe House (сонымен қатар Appledorecombe немесе Appledore Combe деп те жазылады) – Worsley отбасының 18 ғасырдағы ірі ағылшын барокко стиліндегі ауыл үйінің құрылыс қабырғасы. Үй Англияның Уайт аралында, Вроксалда орналасқан. Қазір Англия мұрасы (English Heritage) басқаруында және көпшілікке ашық. Бұрынғы иеліктің кішкентай бөлігі әлі де сақталған, ал иеліктің басқа да элементтері айналасындағы егістік жерлерде және жақын маңдағы Вроксал ауылында көрініс тапқан, оның ішінде саябаққа кіретін Фримантл қақпасы бар, қазір ол тек шаруашылық жануарлары мен жаяу жүргіншілерге арналған.

Тарих

Аппульдуркомб 1100 жылы монастырь ретінде салынған. Кейін ол әйелдер монастырына айналып, содан соң Ли отбасының елизавета дәуіріндегі үйі болды. Үлкен Тюдор сарайы 1690 жылы 4-ші баронет сэр Роберт Уорслиге мұра болып өтті, ол жаңадан салуды жоспарлай бастады. Ол бұл үйдің бұрынғы күйі туралы былай жазды: "Мен 1690 жылы тапқан Аппульдуркомб, мен оның бір тасын да қалдырмадым. Бұл жер атауын орналасқан жерінен алды, себебі ескі Арморика тілінде Пул – ойыс, шұңқыр немесе көл, ал Дур – су. Арморика тілі – Франциядағы британиялықтардың тілі, ол корн тілімен көп ұқсас, және бұл аралдың ежелгі тұрғындарының тілі болған болуы мүмкін. Сакстар "Комб" деген сөзді қосты, ол олардың тілінде "ойыс" дегенді білдіреді. Мен осы естелік жазбаны кейінгі ұрпаққа қалдыруды жөн көрдім және оларды Лхуйдс сөздігіне, сондай-ақ Генрих VI патшаның билігінің 16-шы жылындағы ең көне сот тізіміне сілтедім. Онда Аппульдуркомб осылай жазылған, және кейінгі ескі тізімдерде де кездеседі, бірақ олар оның шығу тегін білмей, әртүрлі жазған. "Роб. Уорсли, 1720" деген қолтаңба бар. Солдан оңға жазылған жазбалар: "Боулинг Грин, үлкен асхана және кітапхана (бұрын теннис корты болған), баспалдақ, қонақ бөлмесі, зал, зал, шіркеу, сарайлар."

1702: Барокко стиліне тән сарай

Қазіргі үйдің құрылысы 1702 жылы басталған. Архитекторы Джон Джеймс болды. Сэр Роберт үйді толық аяқтауды көрген жоқ. Ол 1747 жылғы 29 шілдеде қайтыс болды, ал оның есіміне ескерткіш Stenbury Down төбесінен үйге қарап орнатылды. Үйді 1770 жылдары оның үлкен немере інісі, Аппулдуркомбтың 7-ші баронеті сэр Ричард Уорсли едәуір кеңейтті. Жаңадан кеңейтілген сарайға сэр Ричард өзінің жаңа әйелі, 17 жасар Сеймур Флемингті алып келді, оған «сүйіспеншілік пен 80 000 фунт стерлинг» үшін үйленді. 1779 жылы Капабилити Браунға кеңейтулермен бірге әшекейлік бақшаларды жобалау тапсырылды. Көріністі жақсарту үшін үйдің қарсы бетінде «Кук замкі» деп аталатын романтикалық қираған ғимарат салынды. Сэр Ричардтың кезінде үйде керемет өнер жинағы болды және ол сол дәуірдің ең көрнекті тұлғаларын қабылдады. Сэр Ричардтың некесі тез бұзылып, жұбайлардың жалғыз баласы, ұл, нәресте шағында қайтыс болды. Ол әйелінің 27 ғашығы болды деген қауесетке қарсы сотқа жүгінгеннен кейін, жұбайлар ажырасып кетті. Сеймур Ричард қайтыс болғанға дейін қайтадан үйленбеді, ол кәсіби махаббатница немесе демимондейн болды, тірі қалу үшін бай адамдардың сыйлықтарымен өмір сүрді және жаңа әйелдер тобындағы басқа жоғарғы тап әйелдерімен бірге болды. Сэр Ричард 1805 жылғы 8 тамызда Аппледуркомбте қан тоқтауынан қайтыс болды және Годшилл шіркеуіне жерленді. Оның титулы төртінші туысы Генри Ворсли Холмсқа өтті, ал оның әйелінің 70 000 фунт стерлингтік күйеулік үлесі (1805 жылғы 70 000 фунт стерлинг қазіргі шақта <есептелген сомаға> тең) оған қайтарылды, және бір айдан кейін ол қайтадан тұрмысқа шықты. Ворсли мүлікті ауыр қарыздармен қалдырды, бірақ Аппулдуркомб оның немересі Генриетта Анна Мария Шарлоттаға (Джон Бриджмен Симпсонның қызы) өтті. Ол 1806 жылы құрметті Чарльз Андерсон Пелхамға, кейіннен Ярбороның бірінші графына үйленді. Коуста Корольдік яхталар эскадрильясын құрған ол үйге көп өзгеріс енгізбеді және оны желкендесу әрекеттері үшін ыңғайлы база ретінде сақтауға риза болды. 1855 жылы мүлік сатылды. Сәтті болмаған бизнес жобасы Appuldurcombe-ті қонақ үй ретінде басқарды, бірақ оның сәтсіздігінен кейін үй жас джентльмендер үшін доктор Паунд академиясына жалға берілді. 1901-1907 жылдары үйде Францияның Солесмес аббаттығынан қуылған жүз бендектин монахтары тұрды, олар көп ұзамай Уайт аралындағы Кварр аббаттығына қоныстанды.

The present house was begun in 1702. The architect was John James. Sir Robert never saw the house fully completed. He died on 29 July 1747; in his memory a monument was erected overlooking the house on Stenbury Down. The house was greatly extended in the 1770s by his great nephew Sir Richard Worsley, 7th Baronet Worsley of Appuldurcombe. The newly extended mansion was where Sir Richard brought his new wife, the 17 year old Seymour Fleming, whom he married "for love and £80,000". Capability Brown was commissioned in 1779 to design the ornamental grounds at the same time as the extensions. A romantic ruined folly known as "Cooke’s Castle" was built on the hill opposite to improve the view. During Sir Richard's time, the house held a magnificent art collection and was the setting for Sir Richard's entertaining of some of the most eminent figures of the age. Sir Richard's marriage quickly fell apart, and the couple's only child, a son, died in infancy. After he sued one of his wife's rumoured 27 lovers, the couple informally separated. Seymour could not remarry until Richard's death, and she became a professional mistress or demimondaine, living off the donations of rich men in order to survive, joining other upper class women in a similar position in the New Female Coterie. Sir Richard died of apoplexy on 8 August 1805 at Appledurcombe, and was buried at the parish church at Godshill. His title passed to his fourth cousin, Henry Worsley Holmes, whilst his wife's £70,000 jointure (70000.0 in 1805 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) reverted to her, and just over a month later she remarried. Worsley had left the estate saddled with heavy debts, but Appuldurcombe passed to his niece, Henrietta Anna Maria Charlotte (daughter of John Bridgeman Simpson). She married the Hon. Charles Anderson Pelham, later first Earl of Yarborough, in 1806. The founder of the Royal Yacht Squadron at Cowes, he made few changes to the house and was quite happy to retain the property as a convenient base for his sailing activities. In 1855 the estate was sold. An unsuccessful business venture ran Appuldurcombe as a hotel, but with its failure, the house was then leased as Dr Pound's Academy for young gentlemen. The house was inhabited in 1901–1907 by a hundred Benedictine monks who had been exiled from Solesmes Abbey in France and were shortly to settle at Quarr Abbey on the Isle of Wight.

Екінші дүниежүзілік соғыс: залалдар

Екі дүниежүзілік соғыста да үйде әскерлер орналасты, ал Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда үйді әскерилер басып алды. 1943 жылдың 7 ақпанында неміс Люфтваффе Дорнье До 217 ұшағы, мина орнату миссиясын орындау кезінде, құрлыққа бұрылып, үйге өте жақын жерге соңғы минасын тастады, содан кейін Сент-Мартинс-Даунға құлап түсті. Мина жарылып, терезелерді қиратты және шатырдың бір бөлігі құлап түсті. Жазғы каникулдар кезінде Appuldurcombe-да әр бейсенбі кешкісінде үрейлі серуендер ұйымдастырылады. 2016 жылдың қаңтарынан бастап Appuldurcombe House және оны қоршаған жерлер 4,75 миллион фунт стерлингке сатылымға қойылды.