Кіріспе

Польшалық теориялық физик (1951 жылы туған)

Войцех Губерт Зюрек. Ол Калтех институтында екі жыл Толман стипендиаты болып жұмыс істеді, ал LANL-де Дж. Оппенгеймер стипендиаты ретінде қызметін бастады.

Мансап

Ол 1991 жылдан бастап 1996 жылы теория бөлімінде зертханалық ғалым болғанға дейін Лос-Аламостағы Теориялық астрофизика тобының жетекшісі болды. Зюрек қазіргі уақытта Канаданың жоғары ғылыми зерттеулер институтының космология бағдарламасының шетелдік мүшесі. Ол Санта-Фе институтының сыртқы факультетінің мүшесі болды және Санта-Барбарадағы Калифорния университетінде қонақ профессор болып жұмыс істеді. Зюрек Кванттық үйлесімділік және декогеренстік, сондай-ақ Кванттық есептеулер мен хаос бағдарламаларын UCSB Теориялық физика институтында ұйымдастырды. Ол декогеренция, кванттық және классикалық ақпарат физикасы, ақаулықтардың тепе-теңдіксіз динамикасы және астрофизиканы зерттейді. Ол сонымен қатар Уильям Вуттерс және Деннис Дикспен бірлесіп, бір квантты клондау мүмкін емес екенін дәлелдейтін дәлелдің авторлары (клондау туралы теореманы қараңыз). Ол сондай-ақ "эйнселекция" және "кванттық дискорд" терминдерін енгізді. Зюрек әріптесі Том В. Б. Киблмен бірге тепе-теңдіксіз процестерде ақаулықтардың пайда болуын түсінуге арналған парадигмалық негізді дамытты, атап айтқанда, екінші реттік фазалық өту нүктесі шекті жылдамдықпен өтетін кезде пайда болатын топологиялық ақаулықтарды түсінуге көмектесті. Бұл парадигма ғаламның ерте кезеңіндегі құрылымның қалыптасуынан бастап, суперсұйықтықтардағы вихрьтердің пайда болуына дейінгі алуан түрлі және кең ауқымды құбылыстарды қамтиды. Критикалық ақаулықтардың пайда болуының негізгі механизмі Киббл-Зюрек механизмі деп аталады, ал одан туындайтын масштабтау заңдары Киббл-Зюрек масштабтау заңдары деп аталады. Ол қоршаған ортаның ерекше негіздік күйлерді анықтаудағы маңызды рөлін көрсетті, бұл күйлер қоршаған ортаның декогеренциясына төзімді (негіздік күйлер), және классикалық өлшеу аппаратын анықтайды. Оның декогеренция жөніндегі жұмысы кванттық механикадан классикалық әлемнің пайда болуын түсінуге жол ашады, екеуінің арасындағы Нильс Бордың кванттық механиканың атақты Копенгагендік интерпретациясындағы сияқты жасанды шектеулерден құтылуға мүмкіндік береді. Зюрек пен оның әріптестері ұсынған және дамытқан негізгі механизм кванттық дарвинизм деп аталады. Оның жұмысы кванттық есептеудің дамып келе жатқан саласына да үлкен пайда әкеледі. Ол ақпарат физикасының пионері, "Күрделілік, энтропия және ақпарат физикасы" атты ықпалды кітапты редакциялады және Максвеллдің демонын жоюға бағытталған күш-жігерді жетекшілік етті. Зюрек демонның қоршаған ортадан энергияны "тегін" алуға қабілетті екенін көрсетті, егер ол (а) қоршаған ортадағы құрылымды таба алса және (b) осы үлгіні сығымдай алса (ал қалған код құрылымның күшпен сипатталуынан қысқарақ болса). Осылайша демон жылу құбылмаларын пайдалана алады. Алайда, ол термодинамикалық тепе-теңдікте (ортаның ең ықтимал күйі) демон ең жақсы жағдайда тепе-теңдікке жете алатынын көрсетті, тіпті қоршаған орта туралы ақпарат сығылған болса да. Зерттеулерінің нәтижесінде Зюрек энтропияны қайта қарастыруды және екі бөлігін ажыратуды ұсынды: қоршаған орта туралы білетініміз (Колмогоров күрделілігімен өлшенеді) және білімімізге байланысты қалған белгісіздік (Шеннон энтропиясымен өлшенеді). Ол Лос-Аламос Ұлттық зертханасының ғылыми қызметкері және сонымен қатар зертханалық ғалым (АҚШ Ұлттық зертханасының ғалымы үшін беделді мәртебе). Зюрек 2010 жылы Германиядағы Ульм университетінің қорынан Альберт Эйнштейн профессоры сыйлығымен марапатталды.