Кіріспе

Торит, (Th,U)SiO4, – торийдің сирек кездесетін незосиликат минералы. Ол тетрагональдық жүйеде кристалданады және циркон мен гафнонмен изоморфты. Бұл торийдің ең көп таралған минералы және көбінесе өте радиоактивті болады. Торит 1828 жылы Норвегияның Лёвёя аралында викарий және минералог Ханс Мортен Тран Эсмарк тапқан. Ториттің алғашқы үлгілері оның әкесіне, минералогия және геология профессоры Йенс Эсмаркқа жіберілді. Ол 1829 жылы торий құрамын көрсететіндей етіп аталды.

Пайда болуы

Торит үлгілері көбінесе магмалық пегматиттер мен жанартаулық эффузивті тау жыныстарынан, гидротермалық тамырлардан және контактты метаморфтық тау жыныстарынан табылады. Ол сондай-ақ, құмды шөгінділерде ұсақ түйіршіктер түрінде кездеседі. Кристаллдары сирек, бірақ кездескен жағдайда пирамида тәрізді ұштары бар, жақсы пішінделген қысқа призмалық кристаллдар түзеді. Көбінесе циркон, моназит, гадолинит, фергусонит, уранинит, иттриалит және пироклормен бірге кездеседі. Торит қазір уранның маңызды кені болып табылады. Ториттің бір түрі, көбінесе "ураноторит" деп аталатын, уранға өте бай және Канаданың Онтарио штатындағы Банкрофт аймағында уран кені ретінде пайдаланылған. Ториттің басқа түрлеріне "оранжит" – сарғыш түсті және "кальциотторит" – құрамында кальций қоспасы бар таза емес түрі жатады.

Қасиеттері

Торит құрамындағы радиоактивті элементтердің болуына байланысты, көбінесе метамикт күйде кездеседі. Радиоактивтіліктің кристалл торына тигізетін бұзылу салдарынан, гидратацияланған үлгілер жиі аморфты және оптикалық изотропты болады. Құрамындағы айырмашылықтарға байланысты, меншікті салмағы 4,4-тен 6,6 г/см³-ке дейін өзгереді. Қаттылығы 4,5, ал жылтырлығы шыны немесе шайыр сияқты. Түсі көбінесе қара, бірақ қоңыр қарадан қызғылт-сары, сары-қызғылт және қою жасыл түстерге дейін алмасуы мүмкін.