19 ғасырдағы әйелдердің киімдеріндегі артқы жастықшалар
Bustle
19 ғасырдағы әйелдер киімі – бастила. Белдеуге кигізілетін, көлем беретін және киімнің пішінін сақтайтын төсеуіш. Көйлек пішімін қалыпқа келтіруге көмектеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Әйелдердің іш киімдері
Women's undergarment
Бюстл – 19 ғасырдың ортасы мен аяғында әйелдер көйлектерінің артқы жағына көлем беру немесе матаның түсуін қолдау үшін қолданылатын, төселген іш киім немесе сымнан жасалған тіреу құрылымы. Бюстлдер юбканың артқы жағында, белден сәл төмен орналасады, юбканың жерге сүйреліп кетуіне жол бермейді. Ауыр маталар юбканың артқы бөлігін төмен тартып, пішінін бұзатын. Осының салдарынан әйелдердің юбкалары күнделікті кию кезінде (отыру немесе қимыл-қозғалыс сияқты қарапайым әрекеттерден) өз формасын жоғалтатын.
A bustle is a padded undergarment or wire frame used to add fullness, or support the drapery, at the back of women's dresses in the mid to late 19th century. Bustles are worn under the skirt in the back, just below the waist, to keep the skirt from dragging. Heavy fabric tended to pull the back of a skirt down and flatten it. As a result a woman's petticoated skirt would lose its shape during everyday wear (from merely sitting down or moving about).
Шығу тегі
Тарих бойы әйелдер белдерінің артқы бөлігін айқындау үшін көйлектерін әртүрлі тәсілдермен пішіп келді. Тарихи түрде "bum rolls", "bearers" және "cork rumps" деп аталатын, икемделген жастықшалар Еуропада кең таралған әдістердің бірі болды. Олар 16 ғасырдан бастап уақыт-уақыт танымал болып келді және әсіресе 18 ғасырдың соңында Францияда кең тарады. Кринолин – осы технологияның негізінде дамыған, бірінші кезекте, тоңазытқыш кіші киімнің бір түрі. Кейіннен кринолиннің орнын күрделірек және арнайы жасалған бүйендер басты. Сымнан жасалған бүйендердің танымалдығы қысқа ғана болды, бірақ бүйендер сәннен шыққаннан кейін қарапайым жастықшалар қайтадан қолданысқа түсіп, танымал болып қала берді. Фемнистік ғалымдар, мысалы Энн Фаусто Стерлинг, бұл құбылысты Сара Бартманмен байланыстырады. Оңтүстік Африкадан шыққан Хойхой әйелі Бартман, 1800 жылдардың басында Еуропадағы цирктерде артқы жағындағы тіндерінің көп болуына байланысты танымал болды. Бұл феномен стеатопигия деп аталады. Бұл медициналық ауру емес, бірақ Хойсан және Пигмей халықтарында жиі кездесетін, ал Еуропада сирек кездесетін генетикалық себепке байланысты. Дегенмен, жамбастың және кіші киімнің жалпы пішінін ерекшелеу үшін жастықшалар мен кіші киімдерді қолдану 16 ғасырда Еуропада, Сара Бартманнан әлдеқайда бұрын қалыптасқан.
Women throughout history have used various methods to shape their skirts to accentuate the back of the hips. Padded cushions, historically called "bum rolls," "bearers," and "cork rumps," were among the many methods popular in Europe. They enjoyed sporadic popularity starting in the 16th century and were especially popular in France in the late 18th century. The crinoline was a type of integrated padded petticoat that developed from this technology. The more elaborate and specialized bustle eventually replaced the crinoline. While the wireframe bustle was popular only very briefly, simpler padded cushions returned after the bustle went out of fashion, and have remained popular. The bustle has been linked to Sarah Baartman by feminist scholars such as Anne Fausto Sterling. Baartman, a Khoikhoi woman from South Africa, was featured as a circus attraction in Europe in the early 1800s, due to the particular abundance of tissue on her buttocks. This phenotype is called steatopygia. It is not a medical disorder, but it has a genetic cause which is common in Khoisan and Pygmy peoples but rare in Europe. However, the use of padded cushions and petticoats to accentuate the general shape of the buttocks was already well established in Europe in the 16th century, long before Sarah Baartman.
Кринолиннен ауысу (18631872)
Кринолиндер сәнге айналған сайын олардың пішіні өзгерді. Бұрынғы модадағы үлкен қоңырау тәрізді силуэт орнына, олар алдыңғы және бүйір жағынан тегістеле бастады, юбканың артқы жағында көбірек көлемділік тудырады. Бұл стиль "поезд" деп аталды. Кринолиннің бір түрі – кринолетта, бұршақ сияқты пішін жасады. Кринолеттер дәстүрлі кринолиндерге қарағанда қиындық тудыратын, себебі алдыңғы жағының тегіс болуы және артқы жағындағы көлем отыруды ыңғайсыз етті. Бұл пішіннің өзгеруінен пайда болған артық юбка матасы артқа бұралып, қайтадан көлемділікті арттырды.
As the fashion for crinolines wore on, their shape changed. Instead of the large bell like silhouette previously in vogue, they began to flatten out at the front and sides, creating more fullness at the back of the skirts. This style was known as the "train". One type of crinoline, the crinolette, created a shape very similar to the one produced by a bustle. Crinolettes were more restrictive than traditional crinolines, as the flat front and bulk created around the posterior made sitting down more difficult for the wearer. The excess skirt fabric created by this alteration in shape was looped around to the back, again creating increased fullness.
Ертедегі шашу (1869-1876)
Кейіннен бұл көлемді стиль 1860 жылдардың соңындағы юбканың артқы бөлігі жоғары көтерілгеннен кейін, жаңа пішінге қолдау көрсету қажет болғандықтан, сәннің жекелеген ерекшелігіне айналды. Белдің жіңішке көрінуі үшін қандай да бір көлемділік әлі де қажет деп есептелді, ал ығы-зығы ақырында кринолинді толықтай ығыстырып шығарды. Ығы-зығы 1870 және 1880 жылдардың көп бөлігінде әртүрлі пішінде тағылды, бірақ 1878 жылдан 1882 жылға дейін ығы-зығысыз, арқасы жалпақ көйлектердің қысқа мерзімі болды.
The bustle later developed into a feature of fashion on its own after the overskirt of the late 1860s was draped up toward the back and some kind of support was needed for the new draped shape. Fullness of some sort was still considered necessary to make the waist look smaller and the bustle eventually replaced the crinoline completely. The bustle was worn in different shapes for most of the 1870s and 1880s, with a short period of non bustled, flat backed dresses from 1878 to 1882.
Кейінгі шатасу (18811889)
1881 жылдың соңында қыжылдау қайтадан пайда болды және 1880-ші жылдардың ортасы мен аяғында маңызды сәндік элементке айналды. 1885 жылы ол қазіргі көзқарас бойынша абсурдты деңгейге жетті, бұл Джордж Бернард Шоудың "Қорал мен адам" пьесасында көрсетілген. Үлкен қыжылдауға деген сұраныс 1889 жылы аяқталды.
The bustle reappeared in late 1881, and was exaggerated to become a major fashion feature in the mid and late 1880s, in 1885 reaching preposterous proportions to modern eyes, as used in the play Arms and the Man by George Bernard Shaw. The fashion for large bustles ended in 1889.
18891913 жыл
Содан кейін 1890-шы жылдар мен 20-шы ғасырдың басында да қозғалыс сақталды, себебі юбканы қолдау әлі де қажет болды және артқы жағындағы қисық жамбастарды күшейтіп көрсетті.
The bustle then survived into the 1890s and early 20th century, as a skirt support was still needed and the curve the bustle provided on the back of the body emphasized the hips.
Қазіргі заманғы сән
Қазіргі қоғамда бүстіер мен бүстілі көйлектер сирек киіледі. Ерекше жағдайлар haute couture және тойлық киімдер салаларында кездеседі, сондай-ақ steampunk, готика және лолита сынды неовикториандық эстетикалық бағыттардағы жандардың арасында. Бүстіерлер сонымен қатар кино және театрлардағы дәуірлік костюмдердің құрамдас бөлігі ретінде қолданылады, мысалы, 1992 жылғы «Брам Стокердің Дракуласы» фильмінде костюм дизайнеры Эйко Ишиока «Оскар» сыйлығын жеңіп алды. Фильмде Винона Райдер мен Сэди Фрост рөліндегі актрисалар үшін жасалған бірнеше әсем бүстілі көйлектер көрсетілген.
Bustles and bustle gowns are rarely worn in contemporary society. Notable exceptions survive in the realms of haute couture and bridal fashion, in addition to dedicated Neo Victorian aesthetic circles including the steampunk, Gothic, and Lolita subcultures. Bustles are also employed as part of period costuming in film and theatre: an example would be the 1992 film Bram Stoker's Dracula, for which costume designer Eiko Ishioka won an Academy Award. The film features several extravagant bustle gowns created for female leads Winona Ryder and Sadie Frost.
Басқа қолданылу
Бюстл – танк мұнарасының артқы жағындағы қосымша жабдықты сақтауға арналған сыртқы кеңістіктерді атау үшін қолданылатын термин. Мысалы, «Шерман Firefly» танк нұсқасында мұнараның артқы жағында орналасқан қосымша жәшік. Көлік құралындағы орналасуы, киімдегі бюстлдің орналасуымен ұқсас. Кеме жасау саласында, бюстл – кеме қанатының су сызығындағы үлкен дөңгелек немесе ісік, ол кеменің жүріске шыққанда батып кетпеуіне немесе IOR өлшеу жүйесімен жасалған ұқсас пішінге қызмет етеді. «Бюстлбек» термині 1980-ші жылдардың басында шығарылған, артқы бөлігі ұзартылған автомобильдерді сипаттау үшін қолданылды, мысалы, «Cadillac Bustleback Seville».
Bustle is also the term used for an additional external space at the rear of a tank's turret used for storing extra equipment, a notable usage being the added box at the rear of the turret on the Sherman Firefly variant. Its positioning on the vehicle resembling the similar placement of the bustle as used on the dress item. In sailboat design, a bustle stern refers to any kind of stern that has a large "bustle" or blister at the waterline below the stern to prevent the stern from squatting when getting underway, or to a similar shape produced by the IOR measuring system. The term bustleback was used to describe cars styled with an additional rear protrusion that were produced in the early 1980s, such as the Cadillac Bustleback Seville.