Кіріспе
Джозеф Уильям Нозуорси (25 қараша 1888 – 30 наурыз 1956) – канадалық саясаткер. Ол 1942 жылдан 1945 жылға дейін және 1949 жылдан 1956 жылға дейін федералды парламентте Кооперативтік достастық федерациясының мүшесі болды. 30 наурыз 1956 жылы қызмет барысында қайтыс болды.
Joseph William Noseworthy (November 25, 1888 – March 30, 1956) was a Canadian politician. He was a Co operative Commonwealth Federation member of the federal parliament from 1942 to 1945 and again from 1949 to 1956. He died in office on March 30, 1956.
Өмірбаян
Нозуорси Ньюфаундленд провинциясының Льюиспорте қаласында дүниеге келді және балық аулау кемелерінде жұмыс істеп, мүмкіндігінше білім алды. Жасөспірім шағында ағаш кесуші болып жұмыс істеді, 18 жасында мұғалімдік куәлігін алды. 1910 жылы ол Онтарионың Беллвилл қаласындағы Альберт колледжіне түсті және Frontier College ұйымымен жұмыс істеп, орманға барып, ағаш кесушілерге оқу-жазуды үйретті. Ол Victoria College-де оқыған кезінде де Frontier College үшін жұмыс істеді. 30 жасында білімін аяқтаған соң, бір жыл бойы сақтандыру агенті болып жұмыс істеді, кейін Солтүстік Торонто колледжіне тарих пәнінің мұғалімі болып орналасты. Жеті жылдан кейін Торонто қаласының Йорк ауданындағы Vaughan Road колледжіне ауысып, ағылшын тілі кафедрасының меңгерушісі болды. Нозуорси 1938 жылы Онтарио орта мектеп мұғалімдері федерациясының президенті болып, бір жылдық мерзімге қызмет етті.
Саясат
Ол Кооперативтік Комонвелл Федерациясына (CCF) қосылды және 1940 жылғы федералды сайлауда оның үміткері болды, бірақ жеңіліске ұшырады. Консервативтік партияның жаңа басшысы, бұрынғы премьер-министр Артур Мигенге Канаданың Парламентіне орын алуға мүмкіндік беру үшін, отырған консервативтік парламент мүшесі (депутат) отставкаға кеткеннен кейін ол қайтадан CCF атынан сайлауға түсті. Либералдық және консервативтік партиялардың дәстүрі бойынша, қосымша сайлауларда бір-бірінің басшыларына қарсы тұрмау қағидасы болған, бірақ CCF бұл конвенцияны қабылдамады. Уильям Лайон Маккензи Кинг пен либералдық партия Мигеннің саясатқа оралуын тоқтатуға ниет білдірді: Кинг Мигеннің әскери міндеттілікке жақтас екенін қаламайтын. Екі саясаткердің арасында 1920-жылдардан бері қалыптасқан қатыгез бәсекелестік болған, осыдан бұрын Миген Тори партиясының басшысы болған еді. Либералдық партия Нозуортидің сайлау науқанына қаржылай көмек көрсетті және өз мүшелерін оның кандидатурасын қолдауға шақырды. Керісінше, Онтарио либералдық партиясы мен Онтарио премьері Митчелл Хепберн Кингтің әскери шақыру саясатына қарсы болды және қосымша сайлауда Мигенге қолдау көрсетуге шешім қабылдады. 1942 жылдың 9 ақпанындағы сайлау нәтижесі CCF үшін маңызды жеңіс болды, Нозуорти 5000 дауыс айырмасымен сайланды. Бұл жеңіліс Мигенді қоғамдық өмірден кетуге мәжбүр етті. Нозуорти 1945 жылғы кезекті сайлауда 1942 жылғы қосымша сайлаудан бұрын осы округтің депутаты болған Алан Коккерэмға жеңілді, бірақ 1949 жылғы сайлауда Йорк-Саут округінен қайтадан депутат болып сайланды және өмірінің соңына дейін Парламентте қызмет етті. Нозуорти белсенді парламентарий болды және иммигранттар мен ұлттық азшылықтардың құқықтарын қорғады. Бір күні ол азаматтық және иммиграция министрі Уолтер Харристі ұялтты, Харрис жазған хатты жария етті, онда үкіметтің 1952 жылғы жаңа иммиграциялық заңның ережелерін пайдаланып, ақ емес адамдарды елге кіргізбеу ниеті болғаны айтылған.