Кіріспе
Ирланд-американдық тері саудагері Джордж Кроган (шамамен 1718 – 31 тамыз 1782) Солтүстік Американың Огайо аймағында (қазіргі АҚШ) туған, бұл өңірдегі маңызды ерте тұлға болған тері саудагері. 1746 жылы ол Ирокездердің басқару органы – Онондага Кеңесіне тағайындалды және 1777 жылы Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде шекарадан қуылғанға дейін осы лауазымда қалды. Батыс Пенсильвания 1749 жылдың тамыз айында Кроган Ирокездерден 200 000 акр жер сатып алғанда, Огайо Форктарындағы екі шаршы мильді британдық бекініс үшін сатып алу арқасында маңызды орталыққа айналды. Кроган бұдан кейін өзінің үш келісімінің Пенсильванияның бір бөлігі болса күшін жойғанын, бұл колонияның бекініс салуға жасаған әрекетіне нұқсан келтіргенін және Огайо Конфедерациясын Вирджинияның Огайо компаниясына оны салуға және аймақты қоныстандыруға рұқсат беруге итермелегенін білді. 1753 жылдың соңында Вирджиния Джордж Вашингтонды Огайо аймағына жіберді, ол ақырында Кроганның осы аймалдағы ықпалын тоқтатты. 1755 жылы Брэддоктың жеңілісі және француздардың Огайо аймағын бақылауы, олар оны Иллинойс аймағы деп атады, бұл олардың кең аумағындағы қоныстануын білдірді, Кроганды Пенсильвания шекарасында бекіністер салуға мәжбүр етті. Содан кейін ол қазіргі Нью-Йорктегі ең шеткі шекаралық бекеттің басшысы болды, сэр Уильям Джонсонның Үнді агенті ретінде қызмет етті, ол Мохаук және басқа Ирокездермен кең аумақты жер иеленуі мен басшылығы үшін «Мохаук бароны» деп аталды. Кроган 1770 жылға дейін Нью-Йорктегі 250 000 акр жерде өмір сүрді. Ол 1771 жылы Үнді агенті лауазымынан кетіп, қазіргі Батыс Вирджиния, оңтүстік-батыс Пенсильвания және шығыс Кентукки аймақтарын қамтитын он төртінші британдық колония – Вандалияны құруға тырысты, бірақ 1774 жылы британдық лоялист ретінде қайтыс болған Джонсон үшін шекаралық келіссөзші ретінде қызметін жалғастырды. Тәуелсіздік соғысы кезінде Огайо үндістерін бейтарап ұстауға тырысқанда, Кроган Вирджинияның Питтсбургтегі бас судьясы және оның Қауіпсіздік комитетінің төрағасы болды. Жергілікті әскери қолбасшы генерал Эдвард Хэнд 1777 жылы Кроганды мемлекетке қарсы қылмыс жасады деген күдікпен шекарадан қуды. 1778 жылдың қарашасында сотта ақталғанына қарамастан, Кроганға шекараға оралуға рұқсат берілмеді. Оның 1782 жылы, Тәуелсіздік соғысы аяқталғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болуы туралы хабар аз немесе мүлдем жарияланбады. Тарихшылар жиі сілтеме жасайтын болғанымен, Кроганның Огайо тарихындағы 30 жылдық маңызды рөлі туралы мәліметтер тек бірнеше өмірбаяндық еңбектерде ғана кездеседі.
George Croghan (c. 1718 – August 31, 1782) was an Irish born fur trader in the Ohio Country of North America (current United States) who became a key early figure in the region. In 1746 he was appointed to the Onondaga Council, the governing body of the Iroquois, and remained so until he was banished from the frontier in 1777 during the American Revolutionary War. Western Pennsylvania became the focal point in August 1749 when Croghan purchased 200,000 acres from the Iroquois, exclusive of two square miles at the Forks of the Ohio for a British fort. Croghan soon learned that his three deeds would be invalidated if part of Pennsylvania, sabotaged that colony's effort to erect the fort, and led the Ohio Confederation to permit Virginia's Ohio Company to build it and settle the region. Late in 1753 Virginia sent George Washington to the Ohio Country, who would eventually end Croghan's influence there. Braddock's Defeat in 1755 and French control of Ohio Country, which they called the Illinois Country, indicating the area of their greater settlement, found Croghan building forts on the Pennsylvania frontier. Following which he manned the farthest frontier post in present day New York as Deputy Indian agent under Sir William Johnson, called the "Mohawk Baron" for his extensive landholdings and leadership with the Mohawk and other Iroquois. Croghan briefly lived until 1770 on a quarter of a million New York acres. He resigned as Indian agent in 1771 to establish Vandalia, a fourteenth British colony to include parts of present day West Virginia, southwestern Pennsylvania, and eastern Kentucky, but continued to serve as a borderland negotiator for Johnson, who died a British loyalist in 1774. While working to keep the Ohio Indians neutral during the Revolutionary War, Croghan served as Pittsburgh's president judge for Virginia and chairman of its Committee of Safety. General Edward Hand, the local military commander, banished Col. Croghan from the frontier in 1777 on suspicion of treason. Despite his acquittal in a November, 1778 trial, Croghan was not allowed to return to the frontier. His death in 1782, shortly after the end of the Revolutionary War, received little if any notice. Although often quoted by historians, the story of Croghan's 30 years as the pivotal figure in Ohio Country history is only found in the handful of biographies.
Ерте өмір және мансап
Кроганның ерте өмірі туралы, оның ішінде ата-анасының есімдері туралы көп мәлімет жоқ. Ол шамамен 1718 жылы Ирландияда дүниеге келген. Кроганның жасы туралы ең сенімді дерек 1756 жылдың басында аты-жөні белгісіз автордың жазған Filius Gallicae хаттарында кездеседі. "Францияның досы" өзінің жасы 38-ге жуық екенін, сондай-ақ Кроганға ұқсас басқа да сипаттамаларды келтірген, бірақ құпия британдық тергеу бұл алдамшылық екенін көрсетті. Кроган 1760 жылдарда Лондондағы кездесулерде ирландтық тегінен болғанын айтқан. Кроган – бұл ежелгі ирландтық тегінің Mac Conchruacha ағылшыншалануы. 1741 жылы Кроган Ирландияның Дублин қаласынан Пенсильвания провинциясына жас шағында көшіп келген. Оның анасы мен әкесі, жартылай інісі Эдвард Уорд және туысы Томас Смоллман да Америкада оның жұмысына қатысып көшіп келген. Ирландияда қалған туыстарының арасында саудагер Николас Кроган (вероятно, Джорджтың бауыры), әпкесі Смоллман және Джорджтың атасы Эдмунд Кроган болған. Бірнеше жылдың ішінде Кроган Пенсильванияның ірі тері саудагерлерінің біріне айналды. Оның табысының кілті – француз саудагерлері сияқты, жергілікті ауылдарда сауда орындарын ашу және олардың тілдері мен әдет-ғұрыптарын үйрену болды. Сол кездегі британдық практика өздеріне ыңғайлы жерде, көбінесе үлкен жол торабында пост құрып, жергілікті тұрғындардың оларға келуін күту еді. Кроган кем дегенде екі жергілікті тілді үйренді: Делавэр (Атлантиканың орталық аймағындағы Ленапе тайпасының кең таралған алгонкин тілі) және, мүмкін, Сенека (Ирокездердің батыс Сенека тайпасының тілі), олардың аумағы отарлаушылар Пенсильвания деп атаған жерге дейін созылған. Олар Огайо аңғарында да аң аулайтын жерлеріне ие болған. Бұл тілдер аймақтағы екі ірі тайпаның тілдері еді. 1745 жылдың сәуір айында Сенека тайпасы Кроганды тұтқындаудан қорғаған, бірақ басқа жерде француздық одақтас тайпалар Кроганның терілерін тонап кеткен. Кроган Сенека тайпасы тарапынан қабылданды және 1746 жылы, 1764 жылы Сауда Лордтары алдындағы куәлігінде айтқанынша, ол алты тайпаның Онондага кеңесіндегі 50 басшының арасында олардың мұрагерлік сахемы болған. Ол жерде Уильям Джонсон, болашақ Британдық Үндістер ісі жөніндегі солтүстік округтің бастығы, Кроганның жоғары лауазымды адамы болған. Огайо аймағындағы жергілікті тайпалар арасындағы ықпал үшін олардың басты француздық бәсекелесі француз тері саудагері Луи Томас Шаберт де Жонкаирдің (1670–1740) ұлы Филипп Томас Шаберт де Жонкаир болған. Бұл адамдардың өкілдік еткен тайпаларының мүшелері болғанын түсіну үшін, олардың американ тарихындағы рөлін бағалау өте маңызды. 1747 жылдың басында Сенека және Вайандот жауынгерлері Сандуски ауылында бес француз саудагерін өлтірген. Бұл Кроганның француздарға қарсы аймақтық үндістердің көтерілісінің басталуы болды. Бастапқыда оған Вайандот басшысы Николас Оронтоний жетекшілік еткен. Одан кейін Мемеския (немесе "Ескі британиялық", Кроган оны осылай атаған), француздар оны Ла Демуазель деп атаған, ол Пианкешоу Майами басшысы болған. Француздарды қуып шығаруға сәттілік болмағандықтан, қатысушы тайпалар британдықтармен жақын байланысқа түскен. Хабарларға қарағанда, Кроган осы көтеріліске ынталандырған, соның салдарынан жергілікті тұрғындар француздармен емес, онымен сауда жасаған. Ескі британиялық Ұлы Майами өзенінің жағасындағы Пикавиллиниге көшіп барды, онда Кроган қоршау мен сауда бекетін салған. Жергілікті ирокез басшылары Танахарисон (Жартылай патша) және Скараудидің көмегімен 1748 жылы Кроган аймақтың тайпаларының Огайо конфедерациясын құрған; олар "Огайо өзенінде алты тайпадан тәуелсіз кеңес отын" жаққан. Гринвудтың пікірінше, бұл Кроганның бастамасы болған, оны бұрынғы және кейінгі оқиғалар дәлелдейді. Сонымен қатар, Кроган Майами тайпасын Ұлыбританиямен одақтастырған, бұл 1748 жылдың шілдесінде Пенсильвания штатының Ланкастер қаласында жасалған келісімде ресімделген. Конференция аудармашысы Эндрю Монтур 1772 жылы қайтыс болғанға дейін Кроганның ең жақын серігі болған. Екінші аудармашы Конрад Вайзер Пенсильваниядағы Британдық-Үндістер ісі жөніндегі агент болып тағайындалған. 1748 жылдың тамызында Вайзер Огайо өзенінің жағасындағы Логстаун қаласында, оның құйылатын жеріне жақын жерде, Огайо конфедерациясының жаңадан одақтасқан тайпаларын жинап, олардың астанасында Британия Франциямен бейбітшілік келісімін жасасқанын хабарлаған. Нәтижесінде ағылшындардың соғыс жабдықтары жеткізілмеген, оның орнына ол сыйлықтар таратқан. Пенсильвания Вайзердің Огайо тайпаларымен келіссөздер жүргізу үшін Кроганды тағайындау ұсынысын мақұлдаған. Оның осы рөліндегі табысы ешкімді таң қалдырмауы керек. Француздар бейбітшілік келісімінен кейін қару-жарақ пен оқ-дәрісіз қалған британдықтарға адал тайпаларға шабуыл жасаған. Селерон де Бьевіль 1749 жылы Огайо аңғарын Францияның иелігіне алған және ағылшын саудагерлерін қуған экспедицияға жетекшілік еткен; Пенсильвания губернаторы Джеймс Гамильтон Кроганды Логстаунға тергеп қарау үшін жіберген. Селерон Логстаунға жеткенге дейін бірнеше күн бұрын, оның басшылары Кроганға аймақтың жерін сатқан, Огайо өзенінің қосылған жеріндегі 5 км² жерді британдық бекініс салу үшін сақтап қалған. (Бірінші Пенсильвания Кроган тарихи белгісіне қоса берілген картаны ohiocountry.us веб-сайтының "Сыни пікірлер" бетінде табуға болады). Биограф Уэйнрайт осы үлкен жерді иеленуі "оның өміріндегі маңызды оқиға" болғанын айтқан, бұл тарихқа тигізген оның әсерінің шамадан тыс бағалауы, атап айтқанда, Вирджинияның Огайо аймалына енуінің бұрынғыдан бекімеуі. Вирджинияның Огайо компаниясы, ортақ мүдделер үшін әрекет ете отырып, полковник Томас Кресәп пен Хью Паркер агенттерін аймаққа жіберді, олар Пикавиллинидегі Майами тайпаларына ұсыныс жасады. 1749 жылдың қараша айында Пенсильвания губернаторына жолдаған хатында Кроган оларға қарсы шығуға уәде берген. Бірақ көп ұзамай оның үнділік жерлерге берген рұқсаттары Пенсильвания заңдарына қайшы екенін білді, өйткені колония жергілікті тұрғындарды қорғауға тырысқан, бірақ Вирджинияда рұқсат етілген. 1750 жылға қарай ол мен Монтур Вирджиния штатына көмектесіп, оның барлаушысы Кристофер Гисті Огайо үнді тайпаларының ауылдарына саяхаттауға жетекшілік еткен. Кроган бұрыннан Пенсильвания губернаторы Гамильтонға Огайо конфедерациясы Огайо өзенінің қосылған жерінде британдық бекініс құруды қалайтынын хабарлаған. 1751 жылдың мамыр айының соңында Логстаунда өткен конференцияда ол бұл сұранысты ресми түрде тіркеп, Пенсильвания Ассамблеясына растау үшін Эндрю Монтурды жіберген. Алайда Монтур үндістер бекініс қаламайтынын, бәрі Кроганның идеясы екенін мәлімдеген. Колонияның бекініс салу жоспарлары Пенсильванияның "батыстағы басшылығын Вирджинияның Огайо компаниясына өткізіп бергенімен" жойылған. Кроган наразылық білдірген және басқа нәрселердің ішінде Монтурды Пенсильвания Ассамблеясы алдындағы куәлігін қайтаруға мәжбүр еткен, бірақ ешкім оған сенбеген. Бұл жасырын әрекеттің дәлелі 1752 жылдың маусымында Логстаунда өткен үндістер конференциясында (Логстаун шарты) Кроган Үндістер кеңесіне қатысып, Эндрю Монтур аудармашы ретінде тағайындалған. Огайо конфедерациясы Вирджинияның Огайо компаниясына бекініс салуға және бүгінгі Батыс Пенсильванияда 100 отбасын қоныстандыруға рұқсат берген. Конференциядан кейін бірден француз күштері Шарль Ланглад жетекшілігімен Пикавиллиниге шабуыл жасап, бірнеше британдық саудагерлерді және 13 Майами тайпасының мүшелерін, соның ішінде Ескі Британиялықты өлтірген. 1753 жылдың көктемінде Канада губернаторы Дюкен "ағылшындарды Огайо аңғарынан қуу науқанын бастаған". Қазан айында Карлайл, Пенсильванияда өткен конференцияда Скарауди Кроганды Пенсильванияға хабар алмасу үшін Огайо конфедерациясының өкілі ретінде ресми түрде тағайындаған және оған тайпаларға сыйлықтарды қабылдауға рұқсат берген. Оның биографы Уэйнрайт бұл оның өзінің тағайындалуын ұйымдастырғанын көрсетеді дейді. Жыл 21 жасар Джордж Вашингтонның француздықтарға Форт Ле Боеге дипломатиялық сапарымен аяқталғанда...
Apparently Croghan's father died young and his widowed mother married again, to Thomas Ward. Croghan emigrated as a young man from Dublin, Ireland to the province of Pennsylvania in 1741. His mother and step father, his half brother Edward Ward, and cousin Thomas Smallman also emigrated, the men working for him in America. Among relatives remaining in Ireland were a merchant, Nicholas Croghan (likely a brother of George); an aunt, Mrs. Smallman; and George's grandfather Edmund Croghan. Within a few years Croghan became one of Pennsylvania's leading fur traders. A key to his success was establishing trading posts in Native American villages, as the French traders did, and learning their languages and customs. At the time, the usual British practice was to set up a post at a site for their own convenience, generally at a major crossroads, and wait for Native Americans to come to them. Croghan learned at least two Native languages, Delaware (an Algonquian language common to the Lenape of the mid Atlantic region) and probably Seneca (an Iroquoian language spoken by the westernmost Seneca nation of the Iroquois), whose territory extended into what colonists called Pennsylvania. They also had hunting grounds in the Ohio Valley. These were the languages of the two major nations of Native Americans in the region. In April 1745 the Seneca protected Croghan from capture, but elsewhere French allied Natives robbed a canoe load of Croghan's furs. Croghan was adopted by the Seneca and in 1746, according to his testimony before the Lords of Trade in 1764, was one of their hereditary sachems among the 50 chiefs comprising the Six Nations' Onondaga Council. Already on it was William Johnson, the future British Superintendent of Indian Affairs in the Northern District, Croghan's superior. Their principal French competitor for influence among the Native Americans in the Ohio region was Philippe Thomas Chabert de Joncaire, son of the French fur trader Louis Thomas Chabert de Joncaire (1670–1740), another Seneca appointee to the Onondaga Council two decades earlier. That these men were members of the tribes they represented cannot be overemphasized in understanding their roles in American history. Early in 1747, Seneca and Wyandot warriors murdered five French traders at the Wyandot village of Sandusky. This was the start of a regional Indian revolt against the French fomented by Croghan. The Wyandot chief Nicholas Orontony led it at first. He was followed by Memeskia (or "Old Briton" as Croghan named him), known by the French as La Demoiselle, who was a Piankeshaw Miami chief. Unsuccessful in driving out the French, the participating bands became more closely aligned with the British. Reports claimed that Croghan had encouraged the uprising so that the Natives would trade with him and not the French. Old Briton relocated to Pickawillany on the Great Miami River, where Croghan built a stockade and trading post. Aided by local Iroquois chiefs Tanacharison (Half King) and Scarouady sent to oversee the Mingo and dependent Ohio Country nations, Croghan organized the Ohio Confederation of the region's tribes in 1748; they lit a "council fire on the Ohio River, independent of the Six Nations." Greenwood believes this was Croghan's initiative, as shown by earlier and subsequent events. At the same time Croghan brought the Miami into an alliance with Great Britain, formalized in a July, 1748 treaty at Lancaster, Pennsylvania. Andrew Montour, a conference interpreter, became Croghan's closest associate until his death in 1772. The other interpreter, Conrad Weiser, had been appointed as British Indian agent for Pennsylvania. Weiser held a conference in August 1748 at Logstown, on the Ohio River near its confluence in today's western Pennsylvania, to inform the recently allied tribes of the Ohio Confederation gathered at their capital that Britain had signed a peace treaty with France ending the war. As a result, the English had no more war supplies for them and he distributed gifts instead. Pennsylvania approved Weiser's recommendation that the colony appoint Croghan as its negotiator with the Ohio Country Indians. His success in that role should surprise no one. The French attacked pro British tribes left hanging by the peace without arms and ammunition to defend themselves. Celeron de Bienville led a 1749 expedition to claim the Ohio Valley for France and drive out the English traders; Governor James Hamilton (Pennsylvania), sent Croghan to Logstown to investigate. Days before Celeron reached Logstown, its chiefs sold Croghan in the area, excluding 2 square miles (5 km2) at the Forks of the Ohio reserved for construction of a British fort. (A map accompanying the text for the first Pennsylvania Croghan historical marker may be found on the Critical Comments page of the ohiocountry. us website). Biographer Wainwright said gaining this huge amount of land was "a momentous event in his [Croghan's] life," a gross understatement of its impact on history, namely the otherwise unlikely penetration of Virginia into Ohio Country. Virginia's Ohio Company, which acted on behalf of the Commonwealth, sent agents Col. Thomas Cresap and Hugh Parker into the region, who made overtures to the Miami at Pickawillany. In a November,1749 letter to Pennsylvania's governor, Croghan offered to oppose them. Not long thereafter he learned that his in Indian grants were against Pennsylvania statutes, as the colony tried to protect the natives, but were permitted in Virginia. By 1750 he and Montour were aiding the Virginia Commonwealth, guiding its scout Christopher Gist on a tour of Ohio Indian villages. Croghan had already informed Pennsylvania Governor Hamilton that the Ohio Confederation wanted a British fort at the Forks of the Ohio. During a Logstown conference at the end of May 1751, he formally recorded the request and sent Andrew Montour to the Pennsylvania Assembly to confirm it. Montour, however, denied that the Indians wanted a fort, claiming that it was all Croghan's idea. The colony's plans for a fort evaporated as Pennsylvania "defaulted its leadership in the West to Virginia's Ohio Company." Croghan protested and among other things had Montour retract his testimony before the Pennsylvania Assembly, but no one believed it. Evidence of the underhanded charade is found in the Native American conference held in June 1752 at Logstown (the Treaty of Logstown), with Croghan serving on the Indian Council and Andrew Montour acting as translator. The Ohio Confederation gave Virginia's Ohio Company permission to build a fort and settle one hundred families on in today's Western Pennsylvania. Immediately after the conference, a French force led by Charles Langlade made a Raid on Pickawillany, killing a few British traders and 13 Miami, including Old Briton. Early in the spring of 1753, Canada's Governor Duquesne "opened his campaign to drive the English out of the Ohio Valley." That October during a conference held at Carlisle, Pennsylvania, Scarouady officially appointed Croghan as the representative of the Ohio Confederation in communications to and from Pennsylvania, and authorized him to receive its gifts for the tribes. His biographer Wainwright says this suggests that he organized his own appointment. When the year ended with 21 year old George Washington making his diplomatic journey to the French at Fort Le Boeuf, Croghan, about 35, had been operating in Ohio Country for twelve years, and was the leading figure among its British traders, Native American tribes and bands, and colonial agents. Soon after Washington returned from delivering Virginia Governor Dinwiddie's summons to the French, Croghan was in Ohio Country gathering intelligence for Pennsylvania, helping to build the Ohio Company stockade commanded by William Trent, and supplying the Indians with food, rum, and weapons. When the French reached the Forks of the Ohio early that spring, Croghan's half brother Ensign Edward Ward was in charge of the garrison and forced to surrender.
Жеті жылдық соғыс
Солтүстік Америкадағы Жеті жылдық соғыс (1756–1763 жж.), немесе колонияларда осы майдан ретінде белгілі болған француз-үнді соғысы, 1754 жылы Джумонвилл Глен шайқасымен ресми түрде басталды және 1760 жылы британдықтардың Монреальды басып алуымен аяқталды. Француз әскерлері Огайо аймағын басып алып, британдық тері саудагерлерін қуды немесе тұтқындады. Мамыр айының соңында Кроган мен Монтур Вирджиния штатының Винчестер қаласына келді, онда губернатор Динвидди оларды полковник Джордж Вашингтонның басшылығымен капитандыққа тағайындады. Кроган экспедицияға ұнмен қамтамасыз етуге және Вашингтонға үндістер мәселесі бойынша кеңес беруге міндетті болды. Вашингтон Гист плантациясындағы маңызды конференцияда өзінің үндістандық одақтастарын наразылыққа түсірді және Форт Несесситидегі жеңіліске Кроганды кінәлады. Жарты патша мен Аликиппа патшайымы өз халқын Агуик өзені бойындағы Кроганның плантациясына көшіріп, пана іздеді. Жарты патша қатты ауырып, қазан айында қайтыс болды, ал патшайым желтоқсан айының соңында дүние салды. 1755 жылы Брэддок экспедициясы кезінде Кроган Монтурдың көмегімен сегіз үнді барлаушысын басқарды, бұл топ бір жыл бұрын Джумонвилл Гленде Жарты патшамен бірге болған. Генерал Брэддок басқа достық үндістерді ренжітті, бірақ Монтур мен Кроганның серігі ауыр жарақат алған генералға көмек көрсетті. Арбашылар Дэниел Бун мен Дэниел Морган Кроганның Брэддокты қолбасшылықтан бас тартуға мәжбүрлеуіне байланысты атпен қашып кетті және генералдың наразылығына қарамастан, ол басшылықты өз қолына алды. Ол Брэддокты 23 жасар Вашингтонның көмегімен соғыс алаңынан алып шықты. Вашингтонның есебі басқаша, ал оның өмірбаян авторы Джеймс Флекснер Кроганның қатысқанын атап көрсетпеді. Капитан Кроган мен Монтур сол жерде болды, генералдың көмекшісінен жоғары шенде болды және Брэддокты құтқару үшін бірлесіп жұмыс істеді, төтенше жағдайда Кроган көшбасшы болуы ықтимал. Бұл оның бір жыл бұрын Пенсильвания шекарасында және 1777 жылға дейін Огайо аймағындағы үзіліссіз дағдарыстар кезінде атқарған таныс рөлі болды. 1755 жылы достық үндістер Аугвикке қайтадан пана іздеді. Кроган оны Ширли форты деп бекітті, ол шекарада салынған төрт форттың бірі. 1756 жылы ол Нью-Йорк шекарасының батыс жиегіне көшіп, сэр Уильям Джонсонның басшылығымен 15 жылдық мансабын бастады. Джонсон оны Саскехана және Аллегени үндістерімен жұмыс істеуге тағайындады. Монтурдың жанында және 100 үндінің басшылығымен төбеде орналасқан Кроган 1758 жылдың шілдесінде генерал Джеймс Аберкромбидің Тикондерога фортына жасаған сәтсіз шабуылына куә болды. Кейін Кроган Джонсонға генерал Джон Форбстың Форт-Дюкеснеге жақындап келе жатқан әскерлері үшін де осындай "жазалаудан" қорқатынын жазды, бірақ майор Джеймс Гранттың бес күн бұрын жеңілгенін білмеді. Өзін солаймын деп санайтын Кроган Истондағы (Пенсильвания) үндістерге өз ықпалын қолданды, онда француздарды жергілікті одақтастарынан айырған келісім жасалды, бұл Форбстың табысына кепілдік берді. Содан кейін ол 20 қарашада Форбсқа 15 үнді барлаушысымен бірге әскери колоннаның басында әдеттегі рөлінде қосылды, француздықтар британдықтар пайдалануын болдырмау үшін Форт-Дюкеснеді өртегенін білгендердің алғашқысы болды. Форбс Кроган мен Монтурды британдықтармен бейбіт келісімге қол қою үшін Делавэрдің аймақтық жауынгерлерін әкелуге тағайындады. 1759 жылдың басында полковник Генри Букедің басшылығымен Кроган француз күштері туралы "700 сарбаз және шамамен 950 үнді" туралы ақпарат жинады. Шілдеде Питтсбургті басып алуға дайын тұрған француз әскерлеріне Форт-Ниагараға көмек көрсетуге бұйрық берілді, онда олар сэр Уильям Джонсонның шабуылына түсіп, жеңілді. Келесі жылы Кроган Монреаль науқанына қатысып, француздардың британдықтарға берілуіне әкелді. Көп ұзамай Кроган майор Роджерске Детройтке экспедицияға еріп, ол да басып алынды. 1761 және 1762 жылдары Кроган Британдық тәж атынан он үш батыс тайпасымен алдын ала келісімдер жасасты, олардың француздар берген аймақтардағы билікті қабылдауына қол жеткізді. Бұл келісімдер 1761 жылдың қыркүйегінде Детройтте Сэр Уильям Джонсонның төрағалығымен өткен конференцияда ресми түрде бекітілді. Кроган Сенеканың батыс үндістерін британдықтарға қарсы одаққа тартуға тырысуына қарсылық көрсетті; ол 1748 жылы батыс топтарын алты ұлттан тәуелсіз конфедерацияға ұйымдастырды. Генерал Джеффри Амхерст Американың түпкілікті мәдениетін түсінбеді, сыйлық беруді ақымақтық деп атады, пара берумен теңеді. Ол үндістермен бейбітшілікті сақтаудың құны тым жоғары деп есептеді және үндістер бөлімінің шығындарын қысқарды. Сыйлық беруді тоқтату арқылы ол түпкілікті американдықтарды ренжітті. (Кроган кейбір шығындарды өтеді және ол "патша үшін ешқандай ақысыз қызмет етемін" деп жазды). Амхерст сонымен қатар үндістерге қол жетімді ұңғыл және мырыш мөлшерін шектеді, болашақ көтерілістерді болдырмақшы болды. Бірақ достық үндістерге аң аулауға және тіршілік көру үшін жануарларды алуға, сондай-ақ қажетті заттар үшін тері мен жүнді сатуға осы жабдықтар қажет болды. Амхерст Кроганның берген хабарына немқұрайлылық танытты, нәтижесінде үнді соғысының болатынын білдірді. Француздар Париж келісімінде Аллегиден Огайо және Миссисипи өзендеріне дейінгі барлық жерлерге қатысты барлық талаптары мен сауда қатынастарын британдықтарға берді, оның көп бөлігі британдықтар тарапынан сиреп қоныстанған. Француздармен салыстырмалы түрде жақсы қарым-қатынас жасағаннан кейін, олар Амхерст пен оның офицерлерінің жоғарыдан қараушылық және ұятсыз қарым-қатынасына наразылық білдірді. Олар оның өзін құлдар мен иттің орнына қойғанын айтты. Олар британдықтарды өз аумақтарынан қуу үшін Понтиак соғысына қосылды.
to Detroit which was also captured. During 1761 and 1762, Croghan negotiated preliminary treaties with thirteen western tribes on behalf of the British Crown, gaining their acceptance of its assumption of rule in areas ceded by the French. These treaties were formalized in the September 1761 conference at Detroit, which was presided over by Sir William Johnson. Croghan countered Seneca efforts to enlist the western Indians in an anti British alliance; as he had in 1748, he organized the western groups into a confederacy independent of the Six Nations. General Jeffery Amherst did not understand Native American culture, calling the practice of gift giving foolish, akin to bribery. He considered the cost of maintaining peace with the Indians exorbitant, and cut Indian Department expenses to the bone. By stopping gift giving, he insulted the Native Americans. (Croghan covered some expenses and wrote that he served "the King for nothing"). Amherst also severely limited the gunpowder and lead available to the Indians, thinking it would forestall future uprisings. But the friendly Native Americans needed these supplies to hunt and acquire game for survival, as well as to trade the skins and furs for necessities. Amherst ignored Croghan's intelligence that as a result, an Indian war was imminent. The French had released all claims and trade relations to the British in the Treaty of Paris for all lands from the Allegheny to the Ohio River and Mississippi, most of which had already been sparsely settled by the British. After having achieved relatively amicable relations with the French, who had learned about their culture and with whom they had relations for a long time, they resented the patronizing and insulting treatment by Amherst and his officers. They complained he treated them like slaves and dogs. They joined Pontiac's War to expel the British from their territory.
Понтиак соғысы
1763 жылы Огайо аймағына үнді шабуылдары басталғанда, Кроган Филадельфияда губернатор Гамильтонға үндістер мәселесі бойынша кеңес беріп, жылжымайтын мүлікті сатқан. Ол Ланкастерге асығып барды, онда оның серігі полковник Клэпхэм аймақтағы алғашқы шабуылда қаза болғаны, олардың Севикли Крик сауда бекеті мен Питтсбургке жақын Кроган Холл өртеп жақылғаны және Форт Питт қоршауда екені туралы хабар жетті. Нью-Йорктегі генерал Амхерст Кроганға көтерілістің себептерін анықтау үшін Форт Питке баруды бұйырды, ал полковник Букеге оны бірнеше жүз сарбазбен күштендіруді тапсырды. Кроган Букеге Карлайлдан соңғы ақпаратты жеткізді. Шиппенсбургте ол қорқып жүрген тұрғындарды тыныштандыруға көмектесті, 1759 жылы тасталған Форт Литтлтон гарнизонына 25 адамды жалдап, қарулады. Ол сондай-ақ Форт-Лаудоннан Бедфордқа оқ-дәрі мен жабдықты тасымалдау үшін жергілікті тұрғындарды жалдады. 12 маусымда Бедфордқа жеткен ол батысқа қарай саяхаттау тым қауіпті деп санады, ашқан отбасыларды тамақтандырып, капитан Льюис Оури басқаратын жеті сарбаздан тұратын гарнизонды күшейтті. Бірнеше аптадан кейін, форттан бір шақырымдай жерде Кроганның егісін орып жатқан он бес адамға үнділер шабуыл жасап, екеуінің басын кесіп алды. Кроган 27 шілдеде Бедфордтан кеткен Буке колоннасымен бірге жүру туралы бұйрығын орындамады. Оның орнына 2 тамызда жеке істерін шешу үшін Филадельфияға аттанды. Генерал Амхерст Лондонға сапар шегуге рұқсат бермегендіктен, Кроган үнді агенті лауазымынан кетіп, Амхерстің ашуын тудырды. Генерал жеке ісімен Лондонға кетті. Кроган, бұрын Детройт фортында қоршауда болған және үнділердің көтерілісі туралы куәлік беруге шақырылған екі офицермен бірге "Британия" кемесімен теңізге шықты. 1764 жылдың қаңтарында Нормандия жағалауында кеме апатқа ұшырады. Ол аман қалды, Нормандияның тарихи орындарын аралап, Ле-Хаврға жетті, онда ол Ла-Манш арқылы Лондонға өтті. Лондонға келгенде Кроганды "байлық пен биліктің символы" деп сипаттады. Сауда лордтары Кроганның Огайодан Мохок өзенінің аңғарына үнділік жерін беру туралы өтінішін қабылдамады, соғыс салдарынан саудагерлерге өтемақы төлеуден бас тартты және Иллинойс колониясын құруға рұқсат бермеді. Бірақ лордтар Үндістер департаментін әскери бақылаудан босатуға және 1763 жылғы Прокламация шегін жылжытуға келісті, ол британдық отарлаушылардың батысқа қарай кеңеюіне жол бермеу және үндістермен бейбітшілікті сақтау мақсатында Аппалачи тауларынан Огайо өзеніне дейін жылжытылды. Лордтардың шешімін күту айлары созылып, оның атасы Эдмунд Кроганның мүлкін талап ету үшін Ирландияға бару жоспары тоқтап қалды, бұл Кроганның ұлттық мақтанышы мен мүмкін үйін сағынуы Америкадағы өмірінен екінші орында екенін көрсетті. Кроган отанына оралғаннан кейін, сэр Уильям Джонсон оған полковник Буке экспедициясына қатысуды бұйырды, бірақ Филадельфия маңындағы жаңадан сатып алынған Монктон Холлын жабдықтау маңыздырақ болды. Ол келіссөздерді өзінің көмекшісі Александр Маккиге тапсырды. 1764 жылы Огайодағы жеңісті науқанынан кейін шығысқа саяхаттап бара жатқан полковник Буке Кроганның Маккиге жазған хатында Үндістер департаменті жергілікті әскери бақылаудан тәуелсіз екенін білгенде ашуланды. Бұл хабар расталғаннан кейін Буке одан да ашуланып, британдық генерал Томас Гейджге жазған хатында агентті "білімсіз, ақылсыз [немесе "әдепсіз", дереккөздер әртүрлі], және жаман тәрбиеленген" деп атады. Буке кейіннен өкініш білдірді, Кроганның Иллинойс аймағын бейбіт етуге ең қолайлы адам екенін айтты, бірақ оның Кроганды дұрыс емес сипаттауы қалыптасты. 1764 жылдан бастап, үнемі туындаған қиындықтарға қарамастан, шекарадағы тайпалар Кроганның қаһармандық күш-жігерінің арқасында бейбітшілікте өмір сүрді. Ерекшеліктер оқшауланған оқиғалар мен 1774 жылы Шони тайпасына қарсы Данмор соғысы болды, онда бұрынғы үнді агенті Делавэр және басқа үнді халықтарын бейтарап ұстауға тырысты. 1765 жылғы Революциялық соғыстың алғыкөрінісі ретінде қарастырылған Кроганның Питтсбургке алғашқы үнділік сыйлықтар мен сауда тауарларын жөнелтуі Джеймс Смит бастаған шекарашылдардың қарулы көтерілісіне себеп болды. 1939 жылы Голливудта түсірілген "Альлегей көтерілісі" фильмінде Джон Уэйн осы рөлді ойнады. Смиттің үндістерге деген жек көруі ұзақ жылдар бойы сақталды. Он тоғыз жасында Дюкен фортында тұтқын болған Смит француздық одақтас үндістердің қолдарындағы Брэддоктың тұтқын сарбаздарының азаптауын бастан өткізді. Қара балалардың Британдық конвойға шабуыл жасауының, Кроганның сыйлықтарының көп бөлігін өртеуінің және ол Камберленд округіне оралған жағдайда өміріне қауіп тудыруының екі себебі болды. Пенсильвания Огайо үндістерімен жаңа келісімге қол қойылғанша сауданы тыйым салған, ал тәждің үнді агенті ретінде Кроган үнділермен сауда жасауға тыйым салынған. Сауда мен сыйлықтар болмаса, бейбіт келісімге қол жеткізу мүмкін емес еді және Кроган британдық биліктің қауіпсіздігіне қатысты мәселені тез байқады. Қара балалардың қарсылығына қарамастан, Кроган Огайо үндістерімен Питтсбургте сауда жасау үшін жеткілікті тауар жинады және Иллинойс аймағына аттанды. Оның тобы Уабаш өзенінің сағасында сексен Кикапу және Маскутен жауынгерлерінің шабуылына ұшырады. Кроганның екі адамы мен үш үнді қаза болды, Кроган балтамен жарақаттанды, лагерь тоналды, ал аман қалғандар Винсенс және кейіннен Оуиатенонға қамалды. 13 шілдеде өткен конференцияда Кроган Оттава, Пианкашау, Майами, Оуиатенон, Маскутен және Кикапу үндістерін британдық билікке қайтадан бейбітшілікке шақырды, бұл бейбітшілік жақын арада бас кеңесте расталды, онда басшы Понтиак та қатысты. Басшылар Детройтқа барып, Кроган Потаватоми, Оджибве, Вайандот және Уэа тайпаларын британдық экономикалық орбитасына енгізетін одан да ірі конференция өткізді, онда Понтиак "процеске маңызды рөл атқарды". Осы кезде Кроган Понтиакпен келіссөздер жүргізгені және үнді соғысын аяқтағаны үшін ұлттық батыр ретінде тойланды. Кроган Бенджамин Франклин және оның ұлы Уильям Франклин сияқты адамдардан тұратын спекулянттар тобымен бірге Огайо, Иллинойс және Нью-Йорк аймақтарында жерді іздеді. 6 қыркүйекте 1765 жылы Кроганға грант берілді.
Көктемде 1766 жылы Кроган Миссисипидегі Иллинойс тайпаларына сапарын жалғастырды. 18 маусымда Питтсбургтен он жеті каноэ шықты, біреуінде Кроган мен оның серіктері, екіншісінде капитан Гарри Гордон мен лейтенант Томас Хатчинс өзенді картографиялау экспедициясында, екеуі Форт Шартреге азық-түлік жеткізіп, онүшіншісі Бейнтон, Уортон және Морган сауда тауарларын тасымалдады. Олар Огайо өзенінен солтүстіске қарай Миссисипиге қарай саяхаттап, бұрынғы француздық колониялық бекінісі Форт Шартреге жетті. Тамыздағы конференцияларында Кроган 22 тайпамен сәтті келіссөздер жүргізді, оларға француздық ықпалындағы үш үнді ұлты қосылды. Маляриядан әлсіреген Кроган Гордон мен Хатчинспен бірге Жаңа Орлеанға барды. Одан ол Мобил, Пенсакола, Гавана және Чарльстон қалаларында тоқтаған Нью-Йоркқа кемемен аттанды. Аурудан шаршаған ол ақпан айында Филадельфия маңындағы Монктон Холда жазылды. Наурыз айында ол сэр Уильям Джонсонмен кездесу үшін Нью-Йоркке барды, ол оны отставкасын алудан бас тартуға көндірді. Майда Форт Питке жіберілген Кроган шаруалар мен заңсыз саудаға байланысты үнді соғысын болдырмады. Губернатор Джон Пенн Кроганды шығысқа қайтқанда, Мейсон мен Диксонның колониялар арасындағы шекараны зерттеуіне қатысты үндістер туралы сұрақтармен Филадельфияда ұстап қалды, Мэриленд, Делавэр, Пенсильвания және Вирджиния (қазіргі Батыс Вирджиния) шекараларын белгілеу үшін. Ол Кроган туралы: "Оның көмегі болмаса, бұл істі басқару өте қиын болар еді" деді. Үндістер зерттеуді аяқтауға дейін тоқтатты, бұл Кроганның 1749 жылы Сенекадан алған 200 000 акрлық жерін Пенсильванияға қосылмауы үшін жасаған әрекеті болды. Кроганның үнді дипломатиясы үшін қиын жыл болды: наурыз айында Қара балалар Кроганды Питтсбургке үнділермен конференцияға бара жатқанда өлтіруге ант берді, ал Лондонға Хорашвиль лорды американдық істер жөніндегі үкіметтік портфельге тағайындалды. Кроган Оцего көлінің жанындағы үлкен жер учаскесінде тыныш демалыс орнын құрды. Оның шығысы...
By Spring 1766 Croghan resumed his mission to the Illinois tribes on the Mississippi. Seventeen bateaux left Pittsburgh on June 18, one carrying Croghan and his party, another carrying Captain Harry Gordon and Ensign Thomas Hutchins on a river mapping expedition, two carrying provisions for Fort Chartres, and thirteen carrying Baynton, Wharton, and Morgan trade goods. They traveled north from the Ohio River on the Mississippi to reach the former colonial French settlement of Fort Chartres. During his August conferences there, Croghan successfully negotiated with 22 tribes, soon augmented by three Indian nations under French influence. Weak from malaria, Croghan accompanied Gordon and Hutchins to New Orleans. From there he sailed for New York with stops at Mobile, Pensacola, Havana, and Charleston. Laid low by illness, he spent February recuperating at Monckton Hall near Philadelphia. In March he went to New York to visit with Sir William Johnson, who convinced him to withdraw his resignation. Sent to Fort Pitt in May, Croghan defused an Indian war over squatters and illegal trade. Governor John Penn detained Croghan in Philadelphia on his return east, with questions about the Indians to accompany the survey of borders between the colonies by Mason and Dixon, to settle the borders of Maryland, Delaware, Pennsylvania and Virginia (now West Virginia). He said of Croghan: "It would be very difficult to manage this business without his assistance." The Indians halted the survey before it was completed, in what was a vain attempt by Croghan to protect his 1749 grant by the Seneca for 200,000 acres from being included in Pennsylvania. A hard year for Croghan's Indian diplomacy followed: the Black Boys' pledged in March to kill Croghan on his way to an Indian conference in Pittsburgh, and hostile Lord Hillsborough was appointed in London to the government portfolio for American affairs. Croghan established a quiet retreat at his large parcel of land at Lake Otsego. Its outlet is the headwater of the Susquehanna River. He built a six chimney "hutt" and had Croghan Forest's surveyed in September 1768 prior to final discussions by Sir Johnson with the Six Nations of the Treaty of Fort Stanwix. As noted above, before completion of the Fort Stanwix Treaty in November 1768, the Six Nations sold Croghan in New York bordering Lake Otsego, plus numerous tracts for his friends. At the large conference, attended by more than 3100 Iroquois, the Six Nations demanded (on his part) that the Crown recognize these and other pre treaty sales. They also asked that a grant by them of on the Ohio to Trent and his associates be made part of the treaty. Third, they wanted to ensure that should Pennsylvania seize the which the Indians had granted to Croghan at the Forks of the Ohio, they requested that the Crown grant Croghan as much land elsewhere. Sir William Johnson was censured by the Crown for aiding Croghan's private land dealings, and the government refused to ratify these private requests. Facing bankruptcy, Croghan "drew bills payable on Samuel Wharton in London" for thousands of pounds in order to patent his New York land. Crippled with gout and hounded by creditors, Croghan sought refuge in Croghan Forest, which totaled more than Its remote setting did not protect him when the Wharton bills were returned for nonpayment in February 1770. Croghan Hall gave the ailing Croghan a refuge from lawsuits and debtors' prison, but he could do little more than watch as settlers poured into the Ohio Country on land he considered to be his. Pennsylvania appointed officials for newly established Bedford County in 1771. Among those buying land from Croghan's 1749 Indian grant was George Washington through his agent William Crawford. [13] "I am likely to sell another tract to Coll. Washington and his friends," Croghan wrote to Joseph Wharton, Jr. and to Michael Gratz, "I have sold a parcel of lands to Coll Washington,"[14], but there were no further sales to him beyond in today's Perryopolis, Pennsylvania. Crawford surveyed land near Chartiers Creek for Washington that Croghan claimed when his survey of an Indian deed fell far short of the called for and he had it redone. More than twenty years later, in 1784, Washington won a court case against Chartiers Creek families who had bought their land from Croghan. Washington's document was dated July 5, 1775, two years after his land dispute with Croghan began. [15] It was made out by Lord Dunmore aboard a British warship on the James River, signed a few days after Washington had assumed command of the Continental army besieging Boston. [16]
Croghan's luck appeared to change when the Crown agreed to a new inland colony, Vandalia, appointing him as Indian agent and its largest land owner. Crown agents were restricted from forming such ventures, however, so Croghan resigned from the Indian Department on November 2, 1771. Alexander McKee took his place as deputy agent, with Croghan "on call when Indian affairs were critical." He took his cousin Thomas Smallman into a fur trading partnership and Croghan "made a major effort to liquidate his debts." A year passed with Vandalia still in limbo. Croghan borrowed money and pawned his plate (silver), spending £1,365 for provisions and gifts for 400 Indians who attended his November conference regarding the proposed colony. "Convinced that the powerful Vandalia project had fallen through, Lord Dunmore, governor of Virginia, decided to make good his colony's western claims. Presumably, when Dunmore visited Pittsburgh in the summer of 1773, he met Croghan, for he agreed to recognize the validity of Croghan's Indian grant." Dunmore appointed an associate and nephew of Croghan as his western agent. Dr. John Connolly, fully supported by Croghan, "claimed Pittsburgh for Virginia in January, 1774, and called up the militia. The first men to appear at the parade ground for the initial muster came from Croghan Hall." Virginia's claim was opposed by Pennsylvania's General Arthur St. Clair, the colony's chief official west of the Alleghenies.
Данмор соғысы
Данмор соғысы 1774 жылдың көктемінде Пенсильвания аймағында Майкл Кресэп бастаған шекарашылар екі шауни жауынгерін өлтірген кезде, ал Дэниел Грейтхаус басқа пионерлерді ескі Шикаллами ұлы Логанның отбасын өлтіруге бастап кетті. Кроган Сенека және Делавэр тайпаларын бейтарап ұстады, бірақ оның Сент-Клэрмен шекараны қорғаудағы ынтымақтастығы Конноллиді Вирджинияны тастап кеткені үшін айыптауға итермеледі. Шауни басшысы Корнсталк соғыс қаламағандықтан, үш басшыға саудагерлерді өз ауылдарынан Кроган Холлға қадағалауды тапсырды. Коннолли 40 әскерге үндістерді қолға түсіруге немесе өлтіруге бұйрық берді, және олар Аллегени өзенінен қашып кеткеннен кейін шауни басшыларының біреуін атып өлтіруге жетті. Сент-Клэр, басқа пенсильваниялықтармен бірге, Кроганның «шалонды тігіп жасауға тырысып бағуда талмайтын» екенін айтты. Сол тамызда Алты тайпаның өкілдері сэр Уильям Джонсонның қайтыс болғаны туралы хабар әкелді. Ол шілдеде, Кроганның Нью-Йорк жерін аукционға салудан бір күн бұрын дүние салды. Джонсонның өлімі процедураға көлеңке түсіргеніне қарамастан, ұсыныстардың жалпы сомасы 4840 фунт стерлингке жетті. Көптеген ұсыныстар төленбеді, ал шериф жиналған ақшаның көп бөлігін алып қашып, Кроганға 900 фунт стерлинг қалдырды. Ол Вирджинияда 6000 доллар жинап, Аллегени өзенінің шығыс жағалауындағы ирокездерден тікелей сатып алды. Сэмюэл Уортон Вандалия туралы жағымды жаңалықтар жіберді, соның ішінде үндістерге сыйлық ретінде және жер төлемдері үшін үлкен көлемдегі тауарлар келді, олар Данмор соғысының салдарынан Джорджтаунда уақытша сақталды. Губернатор Данмор қыркүйек айында Питтсбургке жетіп, шауниге қарсы жорығын тоқтатты және Кроганды «Конноллидің шаунилерді Вирджинияға шабуыл жасауға үгіп, Вирджинияға қарсы Пенсильваниямен біріккені туралы айыптаулары» бойынша тексерді. Кроган айыптауларды оңай жоққа шығарды және Данмордың құрметіне ие болды. Күзде соғысты сәтті аяқтағаннан кейін Данмор Конноллидің 75 әскерін Форт Питтте қалдырды, ол Форт Данмор деп аталды. Вирджиния губернаторы Аугуста округтік сотын Стаунтоннан Питтсбургке көшірді, онда ол Кроганды бас судья етіп тағайындады.
Америка революциясы
Кроган 1775 жылы мамыр айында Лексингтон мен Конкорд шайқастарынан кейін құрылған Питтсбургтің хат алмасу комитетінің төрағасы болды. Келесі айда Кроган Индиандармен Шарлотта лагерінің келісімін бекіту үшін конференция өткізді, сол кезде Коннолли пенсильваниялықтар тарапынан тұтқындалып, Ханнастаун қаласында түрмеге қамалған еді. Кроган мен оның комитеті Конноллидің босатылуын қамтамасыз етті, содан кейін Коннолли шекараны тастап, лорд Данмордың британдық әскери кемесіндегі әскеріне қосылды. 1775 жылдың 10 шілдесінде Кроган Алты тайпаның жерін Аллегей мен Бивер өзендері арасында сатып алды. Екі күннен кейін Конгресс Үндістер ісі жөніндегі департамент құрып, саудагер Ричард Батлерді Питтсбургтегі өкілі етіп тағайындады. 1776 жылдың сәуір айында Батлер зейнетке шыққанда, Кроган оның орнына ие болу үшін күш-жігер жұмсады. Бірақ Джордж Морган Үндістер ісі жөніндегі агент болып таңдалды және он жыл бұрынғы Иллинойс штатындағы сәтсіз сауда орайына байланысты әлі де ренжігендіктен, «Кроганды мүлдем қажетсінбеді». 1777 жылдың жазында Кроган Гратц ағайындыларының қаржысымен Вильямсбургке (Вирджиния) барып, оларға сатқан жеріне толық құқық алды. Губернатор Патрик Генримен шекараны қорғау мәселесін талқылағаннан кейін, ол Питтсбургке генерал Эдвард Хэндке жіберілген хабарламалармен оралды, бірақ Хэнд оны күдікпен қарсы алды. Лоялистердің құпия жоспары ашыққа шықты. Үндістер ісі жөніндегі агент полковник Джордж Морган, Александр Макки, Саймон Гирти және басқалары тұтқындалды. Генерал Хэнд Томас Смоллменнің құжаттарын тексерді және Кроганның сенімсіз екенін көрсететін ешқандай дәлел таба алмаса да, оны Филадельфияға жіберуге бұйрық берді. Ол қалаға жеткеннен екі апта өткен соң, британдықтар оны басып алды. Кроган подаградан ауырғандықтан қашуға мүмкіндік таппады, сондықтан генерал Хаудың алдына әкелінді және Питтсбургтің қауіпсіздік комитетін басқарғаны және көл маңындағы индиандарды бейтарап ұстағаны үшін айыпталды. Екі британдық офицердің қатаң бақылауында қалада тұруға міндеттелген Кроган Германтаун шайқасынан кейін Монктон Холлдың өртенгенін естіді, бұл «тағы бір ауыр қаржылық соққы» болды. 1778 жылдың маусымында британдықтар Филадельфиядан шығып кеткенде, Кроганды сөз берген күйде қалдырды. Пенсильванияға оралған шенеуніктер оны жаумен байланыс жасады деп айыптады, бірақ Кроган 1778 жылдың 12 қарашасында өткен сотта ақталды. Генерал Хэнд оның Пенсильванияның батысындағы Кроган Холлға оралуына рұқсат бермеді, сондықтан Кроган келесі екі қысты Пенсильванияның Ланкастер қаласында өткізді. Кроган 1782 жылдың 31 тамызында Пасьюнк қалашығындағы үйінде қайтыс болды. Ол кезде ол соншалықты беймәлім болғандықтан, оның өлімі туралы газеттерде жарияланбады. Ол Филадельфиядағы Санкт-Петер шіркеуінің зиратында жерленді. Оның қабіріндегі белгі ауа райының салдарынан бүлініп, көп жылдар бойы табылмай қалды.
Кроганның мұралық жері
Оның жеке мүлкінің жалпы құны 50 фунт стерлинг 13s.6d-ге бағаланса, оның кең жер иеліктері "сақтықпен 140 000 фунт стерлингке бағаланды". Кейбір нақты мұраларды қоспағанда, оның 1782 жылғы 12 маусымдағы өсиетімен бүкіл мүлкі қызы Сузаннаға қалдырылды. Сюзанна Кроган Превост 1790 жылы қайтыс болды, оның он екі баласының алтысы тірі қалды. Олар ондаған жылдар бойы көптеген сот процестерінде Кроганның иеліктеріне қатысты құжаттарының дұрыстығын дәлелдеуге тырысты. "Бірнеше жыл бойы оның мүлкіне қатысты шешілмейтін мәселелер сот залдарын шулатып тұрды, ал бұл мәселе тоқтағанда және оның замандастары қайтыс болғанда, оның аты мен даңқы ол пайда болған қараңғылыққа сіңіп кетті". ХХ ғасырдың соңынан бастап тарихшылар Кроганның рөлін қайта қарастырып, Огайо аймағындағы оның маңыздылығын мойындады. Ол Уильям Джонсон сияқты ерекше тұлға, өршіл және тәкаппар, бірақ сонымен қатар дипломатия мен үндістермен қарым-қатынасқа да бейімді болған. Кроганның ұрпақтары тарих жазуды жалғастыруда. Бүгінгі күнге дейін Кроганның могавк қызы Кэтриннің әйел желісі оның Тортулл кланындағы мәртебесі мен билігін мұра етеді. "Катарина Адонвентишон Могавк ұлтындағы ең жоғары дәрежелі Тортулл кланының басшысы болды. Оның туа біткен құқығы – Могавк ұлтының бас сахемы Текарихогаға ат қою". [80]
Батыс Нью-Йорк жерлеріне спекуляция жасау және иелік құқықтарының күмәнді болуы көптеген адал емес мәмілелерге әкелді. 1786 жылы Уильям Купер және оның серіктесі Эндрю Крейг "күмәнді әдістермен" Кроганның 40 000 акр жерінен құралатын Отсего жерлерін бар болғаны 2700 фунтқа сатып алды. Купер Куперстаун қаласын жоспарлап, Кроганның бұрынғы тұрған жеріне Отсего Холл сарайын салды. Уильям Франклин мен Превост мұрагерлері мүліктің құны жиырма есеге өскенін қынжырлы түрде бақылады. "Эндрю Превост кіші 1812 жылғы 12 желтоқсанда Франклинге былай деп жазды: "Сіздің білмеуіңізбен, Купер және басқалардың сіздің атыңыздан жасаған мәжбүрлі сату арқылы алған опасыздықтары салдарынан біз орасан зор мүлкімізді жоғалттық". Уильям Купердің ұлы, жазушы Джеймс Фенимор Купер, отбасының дауға қатысуын "Куперстаунның хроникалары" (1838) еңбегінде баяндады, бұл фонетикалық жазуға ұқсайды. Алайда, биограф Роберт Г. Кристің тұжырымы бойынша, фамилияның гаэль тіліндегі шығу тегі ескерілгенде, оның дұрыс айтылуы "Кроне" болған, бірақ оның дәлелдері толық емес: Кроганның кеңсе қызметкерінің бірі "Крохан және Трент" деп атаған қаржылық есеп және "өз атын "Кроан" деп жазған француз, бұл оның қалай естілгенін көрсетеді. Ұрпақтары Кроган зерттеушісі Маргарет Пирсон Ботвелл ұсынған қатты "g" айтылуын қолданды, бірақ Кристің оларды және "қазіргі Ирландиядағы практиканы" жоққа шығаруынша, онда есім "CROG han" деп айтылады. "CRO ghan" ағылшын тіліндегі стандартты айтылу болып көрінеді. Кристің сөздерінше, Николас Б. Уэйнрайттың "Кроуан" шығармасы "Крохан" және одан әрі жеңілдетілген "Кроун" арасындағы кезеңдік қадам. Ирланд тілінде маманданған лингвист Майкл Монтгомери, Кристен кейін отыз жылдан астам уақыт өткен соң жазған зерттеуінде, есімнің айтылуына қатысты дауды атауға лайық деп санамады.
Мұра мен құрмет
2008 жылы Америка революциясының ұлдары Кроганның қабіріне жаңа нысан қосты. 2012 жылы Пенсильвания штатының Вестморленд округіне қарасты Ростравер қалашығының әкімдік ғимаратының жанындағы ардагерлер ескерткішінде Кроганды еске алуға арналған тарихи нысан ашылды. 2020 жылы Кроганды еске алуға арналған тарихи нысан оның алғашқы сауда бекеті орналасқан Механикасбургке (Кемберленд округі), Пенсильванияға орнатылды.