Лиссет де Бринон: Соңғы соғыс жылдарындағы тағдыры
Lisette de Brinon
Лиcетт де Бринон: еврейская жена коллаборациониста, жизнь во время Второй мировой войны, "почетная арийка", парижская светская львица. История и факты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Лизетт, Бринон маркизасы (1896 – 26 наурыз 1982) ең әйгілісі – нацистермен ынтымақтасқан француз Фернан де Бринонның еврей әйелі болғандығымен танылды.
Lisette, Marquise de Brinon (1896 – 26 March 1982) was best known as the Jewish wife of the pro Nazi French collaborator, Fernand de Brinon.
Өмірбаян
Жанна Луиза Рейчел Франк деп туған ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ішкі қуғын-сүргінде өмір сүрді. "Құрметті арий" деп жарияланғаны үшін ол өлімге айдалмады, бірақ Вишиде де, Парижде де оны қабылдаған жоқ. Парижде еврей банкирлер отбасында дүниеге келген және бұрын еврей банкир Клод Уллманға үйленген Лизет де Бринон, солшыл (Леон Блум) және оңшыл (Пьер Дрю ла Рошель) белгілі тұлғалармен араласып, белсенді қоғамдық өмірге қатысқан әйел болды. Эммануэль Берл Филипп Петеннің алғашқы сөздерін жазумен танымал болды. Ол иудаизмнен католик дініне ауысты. Оның екінші күйеуі, Фернан, Бринон маркизі, католик аристократ, ол Адольф Гитлермен алғашқы сұхбат алып, 1940 жылғы маусымда нацистерден жеңілгеннен кейін француз ынтымақтастығының негізін қалаушылардың бірі болды. Соғыс барысында, Лизеттің еврей тегі және Бринонның хатшысы Симон Миттремен ұзаққа созылған қарым-қатынасы себепті, олар бір-бірінен алшақтады. Виши үкіметі одақтастардың азат етуінен кейін Зигмаринген анклавына қашқанда Лизетт Бринон оның ізінен еруге тырысты. Германияға қауіп-қатерлі сапар жасағанмен, ол қамалға жетпеді. Бринон мен оның күйеуі одақтас әскерлерге тұтқындалып, Тулузаға сотқа жіберілді. Ол қысқа мерзімге түрмеге қамалды, ал күйеуі мемлекетке опасыздық жасады деп танылып, 1947 жылы өлім жазасына кесілді. Ол тағы бір ынтымақтастық жасаушы, Жак Бенуа Мешиннің досы болды. Ол 1982 жылы Париж маңындағы Монморенсидегі зейнеткерлер үйінде қайтыс болды.
Born Jeanne Louise Rachel Franck, she lived in an internal exile throughout the Second World War. Declared an "honorary Aryan", she was not deported to her death, but neither was she welcome in Vichy or in Paris. Born to a family of Jewish bankers in Paris and formerly married to a Jewish banker Claude Ullmann, Lisette de Brinon was an inveterate socialite, surrounding herself with notables of the left (Léon Blum) and of the right (Pierre Drieu la Rochelle). Emmanuel Berl, best known for writing some of Philippe Pétain's early speeches, was a first cousin. She converted from Judaism to Catholicism. Her second husband, Fernand, Marquis de Brinon, was a Catholic aristocrat who distinguished himself with an early scoop interview with Adolf Hitler, and became one of the architects of French collaboration after France's catastrophic defeat at the hands of the Nazis in June 1940. As the war progressed, the couple were distanced partly by Lisette's inconvenient Jewishness, and also because of Brinon's long term affair with his secretary Simone Mittre. Lisette attempted to follow Brinon when the Vichy government fled to exile in the castle of the Sigmaringen enclave following the Allied liberation. Although she managed to risk death by entering Germany, she never reached the castle. Brinon and her husband were captured by Allied Forces and taken to stand trial in Toulouse. She was imprisoned briefly while her husband was found guilty of treason and executed in 1947. She was a friend of another collaborator, Jacques Benoist Méchin. She died in 1982 in a nursing home in the Paris suburb of Montmorency.