Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық ақын
American poet
Фредерик Прокош (17 мамыр 1906 – 2 маусым 1989) – роман, поэзия, мемуарлар және сын-тұлғалармен танымал американдық жазушы. Ол сонымен қатар белгілі аудармашы болды.
Frederic Prokosch (May 17, 1906 – June 2, 1989) was an American writer, known for his novels, poetry, memoirs and criticism. He was also a distinguished translator.
Өмірбаян
Прокош Висконсин штатының Мэдисон қаласында зиялы отбасында дүниеге келді, олар көп саяхат еткен. Оның әкесі, Эдуард Прокош, австриялық иммигрант, 1938 жылы қайтыс болған кезде Йель университетінде герман тілдерінің профессоры болды. Оның әпкесі Гертруда Прокош Курат – биші және көрнекті этномузыколог, ал ағасы Вальтер Прокош – белгілі сәулетші. Прокош 1925 жылы Хаверфорд колледжін бітіріп, 1932 жылы Йель университетінде ағылшын тілінен философия докторы (Ph.D.) дәрежесін алды. Жастық шағында ол сквош ракеткасымен ойнауда шеберлік танытты; 1937 жылы Нью-Йорк штатының сквош ракеткасы чемпионатында Йель клубынан өнер көрсетті. 1938 жылы Францияның сквош ракеткасы чемпионатында жеңіске жетті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Прокош Швециядағы Американдық елшілігінің мәдени атташесі болды. Өмірінің көп бөлігін Еуропада өткізіп, көшпенді тіршілікке бейімделді. Оның қызығушылықтары спорт (теннис және сквош), көбелектерді зерттеу (лепидоптерия) және өзі бағалайтын өлеңдердің шектеулі таралымды басылымдарын шығару болды. Прокош ерте кезден-ақ өзін жұмбақтармен орап алып, өмірін түсініксіз жағдайға түсіруге тырысты. Алпыс жасқа таяғанда, ешкім оны толыққанды тұлға ретінде танымайтынын мақтан тұтты: «Мен өмірімді жалғыз, толығымен жалғыз өткіздім, және мен туралы ешқандай өмірбаян менің сыртымды ғана сызып тастай алады. «Кім кімде?» кітабындағы барлық мәліметтер мүлдем мағынасыз. Менің нағыз өмірім (егер мен оны жазуға батыл болсам!) қараңғылықта, құпияда, ұқыпсыз қарым-қатынастарда және айтылмаған қуаныштарда, көптеген ерекше пикарескалық оқиғаларда және тіпті қылмыстарда өтті. Менің «достарымның» ешқайсысы да менің шынымен қандай екенімді білмейді немесе менің өмірім неден тұрғанын түсінбейді. Барлық сыртқы «құрметтілікпен», дипломатиялық және ғалымдық және беделді әлеуметтік байланыстармен, менің нағыз өмірім бүлікшіл, тәртіпсіз, қатыгез, жалғыз және ерсілі болды». 1983 жылы жарық көрген «Дауыстар: Әдебиеттік естеліктер» атты кітабы, ғасырдың көрнекті суретшілері мен жазушыларымен кездесулерінің тізімі ретінде жарияланғаннан кейін, Прокошты тағы да танымал етті. Оның «Азиялықтар» және «Қашқан жеті» атты алғашқы романдары көпшіліктің ыстық ықыласына бөенді. 2010 жылы «Дауыстар» кітабының көбінесе ойдан шығарылған және үлкен алаяқтықтың бір бөлігі екені анықталды. Прокош Францияның Грасс қаласының Ле-План-де-Грас ауданында қайтыс болды.
Prokosch was born in Madison, Wisconsin, into an intellectual family that travelled widely. His father, Eduard Prokosch, an Austrian immigrant, was Professor of Germanic Languages at Yale University at the time of his death in 1938, his sister Gertrude Prokosch Kurath was a dancer and a prominent ethnomusicologist and his brother Walther Prokosch was a distinguished architect. Prokosch was graduated from Haverford College in 1925 and received a Ph. D. in English in 1932 from Yale University. In his youth, he was an accomplished squash racquets player; he represented the Yale Club in the 1937 New York State squash racquets championship. He won the squash racquets championship of France in 1938. During World War II, Prokosch was a cultural attaché at the American Legation in Sweden. He spent most of the remainder of his life in Europe, where he led a peripatetic existence. His interests were sports (tennis and squash), lepidoptery, and the printing of limited editions of poems that he admired. From early on, Prokosch sought to surround himself with a veil of mystification and cast his life into a hopeless riddle. Approaching his sixtieth year, he boasted that no person had succeeded in knowing him as an integral personality: "I have spent my life alone, utterly alone, and no biography of me could ever more than scratch the surface. All the facts in Who’s Who, or whatever, are so utterly meaningless. My real life (if I ever dared to write it!) has transpired in darkness, secrecy, fleeting contacts and incommunicable delights, any number of strange picaresque escapades and even crimes, and I don't think that any of my 'friends' have even the faintest notion of what I'm really like or have any idea of what my life has really consisted of. . With all the surface 'respectability,' diplomatic and scholarly and illustrious social contacts, my real life has been subversive, anarchic, vicious, lonely, and capricious." The publication of Voices: A Memoir in 1983, advertised as a record of his encounters with some of the century's leading artists and writers, returned Prokosch to the limelight. His early novels The Asiatics and The Seven Who Fled were reissued to much public acclaim. In 2010, Voices was shown to be almost wholly fictitious and part of an enormous hoax. Prokosch died in Le Plan de Grasse, an area of Grasse, France.