Француз бекінісі Форт-де-Шартр: Иллинойс штатындағы ең көне құрылыс. Тарихы, қайта құралуы, қазіргі паркі туралы ақпарат. Француз колониясының орталығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Форт-де-Шартр – 1720 жылы қазіргі Иллинойс штатында Миссисипи өзенінің шығыс жағалауында тұрғызылған француз бекінісі. Ол Жаңа Францияның құрамына кірген провинцияның әкімшілік орталығы қызметін атқарды. Көбінесе өзеннің тасқынына байланысты қамал екі рет қайта салынды, ал соңғы рет 1750 жылдары Луизиана және Иллинойс аймақтарына француз үстемдігі кезінде әк тастан салынды. Форттың қоймасы (оқ-дәрі сақталатын орны) Иллинойстағы ең көне ғимарат деп есептеледі. Бүгінде әк тастан салынған қамалдың ішінара қалпына келтірілген нұсқасы бар, ал бұл орын Иллинойс штатының мемлекеттік паркі ретінде сақталған. Американың төмендігі деп аталатын су тасқынына бейім аймақта орналасқан бұл жер, қазіргі Сент-Луис қаласының оңтүстігінде жатыр. Форттар 1966 жылдың 15 қазанында Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізіліп, Ұлттық тарихи ескерткіш мәртебесін алды. Форттың аты Францияның регентінің ұлы, Людовик де Шартр герцогінің құрметіне берілген. Бүгінгі таңда мемлекеттік тарихи орында әр жазда отаршылдық дәуіріндегі азаматтық және әскери өмірге арналған ірі қайта жаңғырту шаралары өткізіледі.
Fort de Chartres was a French fortification first built in 1720 on the east bank of the Mississippi River in present day Illinois. It was used as the administrative center for the province, which was part of New France. Due generally to river floods, the fort was rebuilt twice, the last time in limestone in the 1750s in the era of French colonial control over Louisiana and the Illinois Country. The magazine (ammunition storehouse) of the fort is believed to be the oldest surviving building in Illinois. A partial reconstruction now exists of the limestone fort and the site is preserved as an Illinois state park, four miles (6 km) west of Prairie du Rocher in Randolph County, Illinois. Located on the floodplain area that became known as the American Bottom, the site is south of modern St. Louis. The forts were placed on the National Register of Historic Places and recognized as a National Historic Landmark on October 15, 1966. The name of the fort honored Louis, duc de Chartres, son of the Regent of France. The state historic site today hosts several large re enactments at the fort of colonial era civil and military life each summer.
Француздық билік
1718 жылдың 1 қаңтарында француз үкіметі Джон Лоу мен оның Батыс компаниясына сауда монополиясын берді. Құнды металдарды өндіру арқылы байлыққа кенелуді үміттенген компания өз мүддесін қорғау үшін бекініс салды. Алғашқы ағаш бекініс 1718–1720 жылдары Пьер Дуге де Бойсбриан басқарған Жаңа Орлеаннан келген француз жасағымен салынды. Иллинойс аймағының басқару орталығы Квебек қаласынан Нью-Орлеанға көшірілгенде, басқару құқығы Индия компаниясына берілді. Бекініс үкімет ордасы ретінде және аймақтағы үндістерді, әсіресе түлкі тайпасын бақылау үшін салынған. Алғашқы бекініс екі бұрышта екі бастионы бар ағаш қоршаудан тұрды. Бес жылдың ішінде Миссисипи өзенінің тасқыны алғашқы бекіністі қиратты. 34-ші жаяу әскер полкі бекініске өз полковнигінің құрметіне Форт-Кавендиш деген ат берді. Алайда, 1768 жылдан бастап, 34-ші полк лейтенант-полковник Уилкинстің басшылығындағы 18-ші полкпен ауыстырылғаннан кейін, бекініс Форт-Шартр деп аталды. Британдықтар 1772 жылдың мамыр айында 18-ші полктің көп бөлігі Филадельфияға қайтарылғаннан кейін бекіністен кетуге мәжбүр болды. Капитан Хью Лорд басқаратын шағын топ 1776 жылдың мамырына дейін Каскаскиада қалды.
On January 1, 1718, the French government granted a trade monopoly to John Law and his Company of the West. Hoping to make a fortune mining precious metals, the company built a fort to protect its interests. The original wooden fort was built in 1718–1720 by a French contingent from New Orleans, led by Pierre Dugué de Boisbriant. When administration of the Illinois Country was moved from Quebec City to New Orleans, governance was transferred to the Company of the Indies. The fort was built to be the seat of government and to control the Indians of the region, particularly the Fox. The original fort was a palisade of logs with two bastions at opposite corners. Within five years, flooding from the Mississippi had left the original fort in bad condition. The 34th Regiment of Foot renamed the installation Fort Cavendish, after its colonel. However, the post was known as Ft. Chartres from 1768 on, after the 34th were replaced by the 18th Regiment of Foot under the command of Lt. Col. Wilkins. The British abandoned the post in May 1772 when the majority of the 18th Foot was ordered back to Philadelphia. A small party under Capt Hugh Lord remained at Kaskaskia until May 1776.
Қирату
Миссисипи өзені бекініс тасталғаннан кейін де қиратуын жалғастырды. 1772 жылы оңтүстік қабырғасы мен бастионы өзенге құлап кетті. Қалған қабырғалар нашарлап, 1820 жылдарға қарай келушілер олардың арасында ағаштар өсіп жатқанын көрді. Жергілікті тұрғындар жылдар бойы құрылысқа тастарды алып кетіп пайдаланды. 1900 жылға қарай қабырғалар мүлдем жойылды. Алғашқы бекіністің сақталған жалғыз бөлігі – тас қаланған оқ-дәрі қоймасы болды.
The Mississippi continued to take its toll after the fort was abandoned. In 1772 the south wall and bastion fell into the river. The remaining walls deteriorated, and visitors noted trees growing in them by the 1820s. Locals carted away stones for construction over the years. By 1900 the walls were gone. The only part of the original fort that remained was the stone masonry powder magazine.
Қайта құру
Иллинойс штаты 1913 жылы қираған нысандарды тарихи орын ретінде сатып алып, 1917 жылы ұнтақ қоймасын қалпына келтірді. Бұл ғимарат Иллинойс штатындағы ең көне сақталған ғимарат саналады. 1920 жылдары бекіністің ғимараттары мен қабырғаларының іргетастары ашыққа шығарылды. 1920 жылдардың соңында және 1930 жылдары АҚШ-тың WPA қақпаны және екі тас ғимаратты қайта салды. 1928 жылы бекіністің түпкілікті ғимаратының іргетасында салынған музей-кеңсе ғимаратында Форт-де-Шартрдегі француз өмірін көрсететін экспонаттар орналасқан. 1936 жылы қайта жаңартылған үлкен тас "Қорғаушылар үйінде" 1750 жылдарғы стильде безендірілген католик шіркеуі, дін қызметкерінің бөлмесі, зеңбіректің бөлмесі, кезекші офицердің бөлмесі және күзетшінің бөлмесі бар. Аумақта сондай-ақ жұмыс істейтін пеш, француз колониялық poteaux sur sol (француз тілінде: "тіреулер топырақта") құрылысымен тік ағаш қабырғаларынан салынған бақша қоймасы және 18 ғасырғы француз Иллинойсына тән өнімдермен егілген көкбақша да бар. 1989 жылы бекіністің қабырғалары бастапқы іргетастарда ішінара қайта қалпына келтірілді. Түпнұсқада қолданылған бағаналы-арқалық құрылыс техникасын көрсету үшін қосымша ғимараттардың қаңқалары орнатылды. Басқа ғимараттардың іргетастары мен жертөлелері де білім беру мақсатында ашыққа шығарылды. Бүгінде нысанда мұражай мен шағын сыйлық дүкені бар. Әр маусымда шекаралық француз және үнді мәдениетін тойлайтын, елдегі ең ірі және ең көне болып саналатын Rendezvous шаралығы өтеді. Нысан қазіргі заманғы бөгеттермен қорғалған, бірақ Миссисипи өзені әлі де кейде қауіп тудырады. 1993 жылғы су тасқыны бөгетті бұзып, қабырғалардың үстінен 15 фут тереңдікте су жіберді.
The State of Illinois acquired the ruins in 1913 as a historic site and restored the powder magazine in 1917. The powder magazine is thought to be the oldest existing building in the state of Illinois. In the 1920s the foundations of the fort's buildings and walls were exposed. In the late 1920s and through the 1930s, the US WPA rebuilt the gateway and two stone buildings. A combination museum and office building, constructed in 1928 on the foundation of an original fort building, houses exhibits depicting French life at Fort de Chartres. The large stone "Guards House", reconstructed in 1936, contains a Catholic chapel furnished in the style of the 1750s, along with a priest's room, a gunner's room, an officer of the day room, and a guard's room. Also on the grounds are an operating bake oven, a garden shed built of upright logs in French Colonial poteaux sur sol (French: "post on sill") construction, and a kitchen garden with raised beds of produce typical of French 18th century Illinois. Partial reconstruction of the fort's walls on the original foundations followed in 1989. The frames of some additional buildings were erected as a display of the post and beam construction techniques used for the originals. Other buildings' foundations and cellars were exposed for educational display as well. Today the site has a museum and small gift shop. It plays host each June to a Rendezvous that is said to be one of the largest and oldest in the country, celebrating frontier French and Indian culture. The site is protected by modern levees, but the Mississippi River is still an occasional menace. The flood of 1993 breached the levee and sent waters fifteen feet deep to lap at the top of the walls.