Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швед Социал-демократиялық Жастар Одағы (Sveriges Socialdemokratiska Ungdomsförbund; SSU) – Швеция Социал-демократиялық партиясы мен Швеция кәсіби одақтар конфедерациясының Швециядағы ұйымы. 2021 жылдың тамызынан бері президенті – Лиза Набо.
Youth League for the Swedish Social Damocratic Party
The Swedish Social Democratic Youth League (Sveriges Socialdemokratiska Ungdomsförbund ; SSU) is a branch of the Swedish Social Democratic Party and the Swedish Trade Union Confederation in Sweden. The president has been Lisa Nåbo, since August 2021.
Ұйым
Мүшелер жергілікті клубтар құрады, бірақ сонымен қатар муниципалитеттік ұйымға (SSU kommun) мүше болады, олар әдетте аудандық бөліністерге сәйкес келіп, аймақтық ұйымдарда бірігеді. Стокгольм округі (екі аудан: Стокгольм және Стокгольм Лен) және Västra Götaland округі (бес аудан: Fyrbodal, Göteborg, Göteborgsområdet, Södra Älvsborg, Skaraborg) бұл ережеден тыс. Ұлттық ұйым екі жыл сайын конгресс өткізеді, онда саяси құжаттар бекітіліп, ұлттық кеңес сайланады. Ұлттық бас кеңсе Стокгольмнің орталық бөлігіндегі Сёдермальм ауданында орналасқан. Швецияның Социал-демократиялық жастар лигасы Еуропалық жас социалистері (YES) мен Халықаралық социалистік жастар одағына (IUSY) кіреді.
The members form local clubs, but also belong to a municipal organisation (SSU kommun) that are grouped together in regional organisations, in general following the county subdivisions, with the exceptions Stockholm County (two districts: Stockholm and Stockholms Län) and Västra Götaland County (five districts: Fyrbodal, Göteborg, Göteborgsområdet, Södra Älvsborg, Skaraborg). Every second year, the national organisation holds a congress, adopting policy documents and electing a national Board. The national head office is situated in Södermalm in central Stockholm. The Swedish Social Democratic Youth League belongs to the Young European Socialists (YES) and the International Union of Socialist Youth (IUSY).
Басталуы
Жастар лигасы 1917 жылы бұрынғы Жастар лигасы, Социал-демократиялық жастар (СДДЖ) партиясындағы бөліністен кейін, Швед Социал-демократиялық солшылдары құрылғаннан соң құрылды. Бұл бөлініс – Еуропалық социал-демократияның басынан өткен сол және оң фракциялар арасындағы тартыс еді. Пер Альбин Ханссон 1910 жылғы СДДЖ съезінде көпшілік дауысқа ие болған Зеф Хоглунд бастаған солшылдарға қарсы күресті жетектеді, олар Ханссонды басқармадан шығаруға дауыс берген еді. Партия басшысы және кейін президенті Хьяльмар Брантинг Ханссонды қолдады, ал партия басқармасы Жастар лигасынан адалдық туралы мәлімдеме талап етті. Жастар лигасы «партияның және оның бөлімшелерінің шешімдерін толық сақтай отырып, партияның қызметін дамытуға әрдайым дайын болуды» талап ететін мәлімдеме сөздерін қабылдамады, себебі ұйым бұл партия ішіндегі оппозицияны басу мақсатында жасалғанын сенді. Олар бұл ультиматумды «Еріксіз жарғы» деп атады. Содан кейін бөлініс орын алды, және Жастар лигасы партиядан кетуге мәжбүр болды, өйткені 1917 жылғы Социал-демократиялық партия съезінде көпшілік (136 дауыс 42-ге қарсы) Бранттың ұсынысын қолдады және сол кездегі Жастар лигасының Социал-демократиялық партиядан (САП) бөлінуі туралы қаулы қабылдады. 27-28 қазан күндері 1917 жылы Стокгольм халық үйлерінде өткен съезде 45 өкіл қатысқан кезде жаңа Жастар лигасы, Швед Социал-демократиялық Жастар лигасы (SSU) құрылды. Қатысушылардың арасында Пер Альбин Ханссон және Густав Мёльлер болды. Съездің маңызды мәселелерінің бірі – әйелдердің сайлау құқығы мәселесі еді.
The Youth League was established in 1917 after the former Youth League, the Social Democratic Youth (SDUF), in the party split and formed the Swedish Social Democratic Left. That division was between the left and right factions that the social democracy across Europe went through. Per Albin Hansson led the fight against Zeth Höglund and the left wing that had won a majority at the SDUF Congress 1910 which voted to remove Hansson from the Board. The party's leader and then President Hjalmar Branting supported Hansson, and the party's board demanded a loyalty statement from the Youth League. The Youth League did not accept the statement's wording requiring it to be " ready at all times to promote the party's activities in full compliance with the party and its subdivisions decisions", because the organisation believed this was intended to silence opposition within the party. They called this ultimatum a Muzzled Charter. Then the split came, and the Youth League was forced to leave the party when a majority (136 votes against 42) at the Social Democratic Party Congress in 1917, voted in favour of Brant's proposal and adopted a resolution which separated the then the Youth League from the Social Democratic Party SAP. A new Youth League, the Swedish Social Democratic Youth League (SSU), was formed at the Congress 27–28 October 1917 when 45 representatives met in Stockholm people's houses. The participants included Per Albin Hansson, and Gustav Möller. One of the major points in Congress was the issue of women's suffrage.
1930 жылдар
SSU мүшелері 1930 жылдардағы дағдарыс жылдарында көбейді. Мүшелерді оқыту қажеттігін түсінген SSU, одақтық мектеп ашу үшін Бомерсвикте шаруашылық сатып алды. Осы кезеңде SSU-ның 100 мыңнан астам мүшесі болды.
SSU's membership grew during the crisis years in the 1930s. Recognising that the members should be trained, it purchased a farm at Bommersvik in order to form a union school. During this period, SSU had over 100,000 members.
1940 жылдар
1940 жылдары SSU ұлттық, толыққанды жұмыс істейтін ұйымға айналып, аналық ұйымымен байланысын нығайтты. SSU 1940 жылдары фашизмді сынап, қашқынға көмектесіп, фашистік қылмыстар туралы лекциялар оқыды. Вилли Брандт Бомерсвик тақырыбында лекция берді.
By the 1940s, SSU became a national, fully functioning organization, and became closer to its parent organization. SSU criticized fascism during the 1940s, helped refugees and had lectures about fascist crimes. Willy Brandt lectured on the subject of Bommersvik.
1950 жылдар
1950 жылдары ССУ үшін ең басты мәселе – Швецияның ядролық қаруға ие болуы керек пе, жоқ па деген сұрақ еді. Бертил Лёфберг атом қаруын жақтады, ал Оскар Линдквист оған қарсы болды. Партия осы кезеңде өзін реформалауға тырысып, әл-ауқат мемлекетіне ұқсас «халық үйі» құруға ұмтылды. ССУ тұрғын үй дағдарысын шешу жолдары бойынша үгіт жүргізе бастады, соның нәтижесінде «бір миллиондық бағдарламаға» әкелген тұрғын үй саясаты туралы идеялар пайда болды.
The big question for SSU during the 1950s was whether Sweden should have nuclear weapons. Bertil Löfberg argued in favour of atomic weapons, and was opposed by Oskar Lindkvist. The party made efforts to reform itself during this period, and tried to build a folkhemmet, a concept similar to that of the Welfare State. SSU began to campaign on ways to solve the housing crisis, and ideas about housing policies that led to 'one million program' began to emerge.
1960 жылдар
Президент Ингвар Карлссон (1961–1967) және Боссе Рингольм (1967–1972) осы кезеңді Швеция үшін сәтті кезең деп сипаттады, соның арқасында әлеуметтік реформалар қарқынды жүргізілді. Осы жылдары халықаралық мәселелер маңызға ие болды, себебі SSU, әсіресе шетелде, зор әділетсіздіктерді байқады. Ол шетелдік диктатураларды және соғыстарды, оның ішінде Вьетнам соғысын сынады. SSU демократиялық социализм үшін күресуге міндетті деп есептеді. Рингхолм осы кезең туралы былай деді: "SSU-ның маңызды міндеті – социал-демократияның сол қанатына адал болу және SSU-ның социал-демократияның сол жағындағы секталарға жіктелмеуін қамтамасыз ету болды". Федералдық кеңес Вьетнам соғысына қалай ден қою керектігі туралы келісе алмады. Барлығы АҚШ-ты сынағысы келді, бірақ Ингвар Карлссон мен Рингхолм бірқатарда Солтүстік Вьетнамдағы коммунистермен байланысқа түскімді болмады. Олоф Палме SSU-ның дұрыс түсінілмеу қаупі жоқ деп ойлады. Кеңес ешқандай тапсырма бермеуді шешті, бірақ әрбір мүшеге/қалалық әкімшілікке/ауданына коммунистерге қарсы наразылыққа қатысу-қатпауды өздері шешуге мүмкіндік берді.
The presidents Ingvar Carlsson (1961–1967) and Bosse Ringholm (1967–1972) characterized this period as a time of success for Sweden, and social reforms could proceed rapidly. During this time, international issues became important, because SSU saw great injustice, especially abroad. It criticized foreign dictatorships and wars, including the Vietnam War. SSU felt obliged to fight for democratic socialism. Ringholm said about this time: "An important task for SSU was to keep clean to the left and ensure that SSU is not ground into sects to the left of social democracy". The Federal Board did not agree on how to respond to the Vietnam War. Everyone wanted to criticize the U. S., but Ingvar Carlsson and Ringholm wanted at the same time not be associated with the Communists in North Vietnam. Olof Palme believed that there was no risk that SSU would be misunderstood. The Board decided not to give any directives, but left it to each member / municipality / district to himself to decide whether it wanted to demonstrate against the Communists.
1970 жылдар
1972 жылы солшылдар бірнеше съездерде жеңіліске ұшырағаннан кейін, «Бейсенбі клубы» ретінде ұйымдаса бастады. «Бейсенбі клубы» атауы 1972 жылы Конгресте бейсенбі күні кездесіп, келесі съезге дейін саяси семинарлар арқылы да байланыс орнатуды шешкен 40 солшыл делегаттан шыққан. Біраз уақыттан соң бұл топ тарады, ал 1973 жылы басталған газеттік шабуылды қолдаушылардың шағын тобы жинала бастады. 1976 жылы ССУ ішінде құпия троцкишіл әрекеттер болғаны белгілі болды, бірақ оны дәлелдеуге төрт жыл уақыт кетті. Ақыры, екі әйел мүше кеңеске тәуелсіз түрде хабарласып, дәлелдер ұсынды. 1972–1978 жылдары ССУ президенті болған Ларс Энгквист ССУ-да осы адамдарды шеттету үшін көпшілік дауыс алуға тырысты, бірақ дәлелдер жеткіліксіз болды. 1976 жылдың күзінде жеті мүше шеттетілді. 1978 жылғы Конгресте шеттету туралы міндетті шешімдер қабылданды және шабуыл мәселесі бойынша пікірталас басталды. Олардың ССУ федерациясында болуы мүмкін бе деген сұрақ туды. Ларс Энгквист Конгресте шабуылды қатты сынады. Басқармада шеттетуді қолдаушылардың басым көпшілігі болды. 1975–1977 жылдары IUSY президенті Джерри Смит болды, ол бұл лауазымға алғашқы швед ретінде сайланды және Бельгияның Брюссель қаласындағы Конгресте сайланды. Ядролық энергия 1970-ші жылдардағы маңызды саяси мәселе болды, ол кейін 1980 жылы референдумға әкелді.
After the left wing lost several congresses in 1972, they started organizing themselves as the Thursday Club. Thursday Club's name came from the 40 left wing delegates who met on a Thursday in Congress in 1972 and decided to maintain contact, including through political seminars, until the next congress. After a while, this group dispersed and a small group began to gather behind the newspaper offensive, which started in 1973. In 1976, it was revealed that secret Trotskyite activities had occurred within the SSU, but it would take four years before this could be proved. The proof finally came when two female members independently told the Board. Lars Engqvist, SSU's President 1972–1978, campaigned in the SSU to try to get a majority vote for an exclusion of these people but the evidence was not strong enough. In the autumn of 1976, seven members were excluded. At the Congress in 1978, enforced decisions about exclusion and a debate began on the offensive. The question of whether they were in the SSU shared federation. Lars Engqvist severely criticized an offensive in Congress. The board was shown to have a clear majority for exclusion. 1975–1977 was Jerry Smith, President of the IUSY, was the first Swede to the post and was elected to Congress in Brussels in Belgium. Nuclear energy was a major political issue in the 1970s, which would later lead to a referendum in 1980.
1980 жылдар
1980 жылы жасырын ұйымның бар екені және он бөлімшеде 100-ге жуық мүшесінің, сондай-ақ үш адамның ұйымда толық жұмыс істейтіні анық болды. Төраға Ян Нигрен (1978–1984) былай деді: «Бұл таза Джеймс Бонд стиліндегі оқиға. Бір газетте менің атымды және менен болған әңгіме туралы мәліметті көрдім. Бұл SSU-ның әскери қызметі және SSU-ны қалай жандандыруға болатыны туралы болды: әскерилер қатарында. Сонда мен бұл Fuales емес екенін түсіндім». Соның нәтижесінде кейбір адамдар шеттетілді. Ларс Энгквист, кейін Ян Нигрен оппозицияны үнсіздендіруге тырысқандарын жоққа шығарды. 1981 жылғы съезде SSU-дан троцкистерді шығару қажеттігі белгіленді. Солшылдар оңшылдар ұнатпағандарды жою үшін тазалауды пайдаланады деп қорқып, 100-ден астам мүше шеттетілді. 1981 жылғы съез SSU-дағы фракциялар арасындағы келісімге негіз болды. Бо Бернхардсон Федералды хатшы лауазымына сайланды. Президенттікке қайта сайланған Ян Нигрен мен Бернхардсон бастапқыда өзара сенімсіздікке ұшырағанмен, бірлесіп жұмыс істеді және Федерациядағы шиеленіс басылды. Бұл шешім 2005 жылғы съезде қайталанды, онда ұйымдағы қақтығыстарды басу үшін президент пен хатшы әртүрлі топтардан тағайындалды. Ана партиясы 1982 жылғы сәуірдегі партия отырысында оны да шеттету туралы шешім қабылдады. SSU Андерс Лидстрём мен Генри Ольссонның «SSU-ның Швециядағы енушілері» атты кітабын жариялады, онда газеттің агрессивті саясаты сынға алынды. 1984 жылғы съезде Анна Линд жаңа президент болып сайланды. Оның төрағалық ету кезеңі Лигадағы бейбітшілікпен ерекшеленді және ол SSU-ның алғашқы әйел президенті болды. Ол SSU-ға қоғамды өзгертудің жаңа әдістерін сынауға мүмкіндік берді. 1989 жылы Боммерсвикте Халықаралық Социалистік Жастар Одағының (IUSY) съезі өтті. Свен Эрик Сёдер 1989–1991 жылдарға IUSY президенті болып сайланды.
In 1980, it was clear that the hidden organization existed and that it had about 100 members of the organization in ten departments, and three people who worked full time for the organization. Chairman Jan Nygren (1978–1984) said: "It was pure James Bond story. In one of the papers, I saw my own name and a report on a conversation with me. It was about SSU's military service activities and how we would activate SSU: are in the military. Then I could understand mentally that it was not something Fuales". Some exclusions came as a result. Lars Engqvist and later Jan Nygren stressed that they were not trying to silence the opposition. The Congress in 1981, it was established that they had to clear out Trotskyists from SSU. The left wing was afraid that a purge would be used by the right wing to remove those that the latter did not like. Over 100 members were excluded. The Congress in 1981 was also the basis for a compromise between the factions in SSU. Bo Bernhardsson won the vote on the Federal secretarial post. Chairman Jan Nygren, who was re elected, and Bernhardsson came after some mutual distrust, cooperated and fighting in the Federation calmed down. This solution was repeated at the 2005 congress when the president and secretary were taken from a separate wing in order to calm conflicts in the organization. The Mother Party decided to exclude the same on the party's meeting in April 1982. SSU published a book, 'Entrismen in Sweden 'of the SSU' by Anders Lidström and Henry Ohlsson where it criticized the newspaper offensive. At the 1984 Congress, Anna Lindh was elected new president. Her time as chairman was marked by peace in League and she was SSU's first female president. She received SSU to test new methods to change society. 1989 had the International Union of Socialist Youth (IUSY) Congress on Bommersvik. Sven Eric Söder was elected president of the IUSY for the years 1989–1991.
1990 жылдар
1990 жылғы конгресте Карл Петтер Торвальдссон төраға болып сайланды. Ішкі тартыс күшті болған жоқ. 1991 жылы оңшылдар сайлауда жеңіске жетті, ал ССУ оппозицияда қалды. 1991-1993 жылдар аралығында ССУ мүшелерінің саны артты. I Sec (кейін Чехословакия) 1991 жылы Роджер Холлберг IUSY президенті болып сайланды. Бұл елде президенттікке екі рет сайлану болған емес. 1994 жылы ССУ-ның веб-сайты іске қосылды. 1995 жылы Норрчепингте өткен конгресте Никлас Нордстром төраға болып сайланды. Сол жылы фракциялар арасындағы қазіргі қайшылық пайда болды. Партияның оң жақ қанаты коммунизмнен алшақтауды қалады, мысалы, коммунизммен байланысты символдар мен сөздерді қалдыру арқылы. Бұл, негізінен, Кеңес Одағының ыдырауына және Шығыс блогындағы теріс әрекеттер демократиялық социализмнің беделін түсіргеніне байланысты болды. Солшылдар бұл қозғалыстың дәстүрлеріне қайшы келеді деп есептеді; осы бағытта жылжу негіздерге сатқындық болар еді. Бұл қайшылық 2000-ші жылдарға дейін жалғасты. 1996 жылы «Оффенсив» газетінен белсенді адамдар басқарған «Социалистік» газетінен және «Социалистік» журналының қауымдастығына мүшелік ССУ-ға мүшелікпен үйлеспейтіні шешілді. 1997 жылы Гётеборгте өткен конгресте қайшылық ушықты. Екі бөлек фракция пайда болды және Басқармаға дауыс беру өте қызу болды. Сайлау комиссиясы келісімге келе алмады және солшыл вице-президент Андерс Йигеман лауазым жойылғандықтан Басқармадан кетуге мәжбүр болды. 1999 жылы Вестерос қаласында өткен конгресте ССУ-ның Сконе округінен келген солшыл кандидат Лучано Астудилло президент болуға жақын келді. Фракциялар арасындағы айырмашылықтар мен керістігі бар конгресс Астудиллоны жеңіліске ұшыратты, ал Стокгольм округінің ССУ округінен келген Микаэль Дамберг 126-124 дауыспен жеңіске жетті. Еуропалық Одақ (ЕО) және Еуропалық Монетарлық Одақ (ЕМО) маңызды мәселелер болды. ССУ 1994 жылы кезектен тыс конгресте Швецияның ЕО-ға мүшелігіне қарсы науқан жүргізу туралы шешім қабылдады, бірақ сол жылы референдум өткізу үшін ешқандай науқан ұйымдастырмады. Одақ ЕО-ға қатысты көзқарасын біртіндеп жақсартты және 2001 жылы конгресте Швецияның ЭМО-ға мүшелігін мақұлдауды қарастырды. Бірнеше жыл бойы Лиза Пелинге IUSY Бас хатшысы қызметін атқарды.
At the 1990 Congress, Karl Petter Thorwaldsson was elected Chairman. The internal fighting was not strong. The right wing won an election in 1991, and SSU was in opposition. Between 1991 and 1993, SSU's membership increased. I Sec (then Czechoslovakia) 1991 Roger Hallberg was elected President of the IUSY. The country has never had the presidency two terms of office. In 1994, SSU's website was launched. In 1995, the first Congress in Norrköping elected Niklas Nordstrom as Chairman. Also that year, the current conflict between the factions emerged. The party's right wing wanted to distance itself from communism, for example, by leaving behind the symbols and words that can be related to Communism. This was largely because the Soviet Union had fallen and that abuses in the Eastern Bloc damaged the reputation of democratic socialism. The left wing thought that it would be contrary to the traditions within the movement; it would be a betrayal of the foundations to move that way. This conflict persisted into the 2000s. In 1996, the Federal distance from the Socialist newspaper (run by people active from the newspaper Offensive) and decided that membership of the association journal Socialist would be incompatible with membership in SSU. In 1997, at the Congress in Gothenburg, the conflict escalated. Two distinct factions emerged and voting for a Board became intense. The Election Committee could not find a compromise and left wing vice chairman Anders Ygeman was forced to leave the Board when the post was abolished. At Congress in 1999 in Västerås, a left wing candidate, Luciano Astudillo, from SSU district Skåne, almost became president. Differences between factions and a loaded Congress defeated Astudillo, and Mikael Damberg from Stockholm County SSU district, won with votes 126 124. The European Union (EU) and European Monetary Union (EMU) were important issues. SSU decided, at an extraordinary congress in 1994, to campaign against Swedish EU membership, but did not run any campaign for a referendum the same year. The union gradually became more positive toward the EU and in 2001 the Congress almost considered approving Swedish EMU membership. For several years, Lisa Pellinge was Secretary General of the IUSY.
2000 жылдар
2000 жылы SSU Мальмё қаласында Халықаралық Социалистік Жастар Одағының Дүниежүзілік лагерін өткізді, онда шамамен 2000 қатысушы болды. Бұл лагерь IUSY ұйымдастырған ең ірі шара болды. 2001 жылы Портсмут қаласында өткен съезде Дамберг қарсы кандидат болмағандықтан қайта сайланды. Бұл оңшыл үкіметке қарсы айқын сигнал болды және қақтығыстың күшті екенін көрсетті. Солшылдар «демократиялық социализмді» «әлеуметтік демократиямен» алмастырған бағдарламаларды сынға түсті, бұл SSU социалистік екенін ескеретін идеологиялық тұжырымдама деп саналды. Оңшылдар Конгресте көпшілікке ие болды және Басқармада үштен екі бөлігін құрады. Экономикалық және монетарлық одақ (ЭМО) тағы да қызу талқылау тудырды. 2002 жылы SU өзінің веб-сайтын іске қосты. 2002 жылдың 21 қаңтарында партия мүшесі Фадиме Сахиндал құрметке қарсы қылмыс жасап, әкесінің қолынан қаза тапты. Ол теңдік пен шетелдік жастардың құқықтары үшін күресті. 2003 жылы SSU оның естелігіне арналған қор құрды. 2003 жылы Боммерсвик қаласында Еуропалық Жастар Ұйымының Социалистік Жастар Конгресі өтті. SSU француз президентінің жастарымен күресте жеңіске жетті. Андерс Линдберг жас социалистердің алғашқы швед президенті болып сайланды. 2003 жылы Карлстадта өткен съезде оңшыл президенттікке кандидат Ардалан Шекараби (SSU Uppland), ал солшыл кандидат Лина Афвандер (SSU Jönköping) болды. Афвандер 6 тамыздағы таңертең президент сайлауына дейін өтінішін кері алып, Таңдау комитетінің ұсынымына ие болғаннан кейін Шекараби бірауыздан сайланды. Сара Хельге Викманг (SSU Östergötland) Бас хатшы болып сайланды. Конгресс сондай-ақ референдумға бір ай қалғанда Швецияның евроны қабылдауы туралы пікір білдірмеуге шешім қабылдады. Бұқаралық ақпарат құралдарында Шекарабидің таңдалуына қатысты кейбір бұзушылықтар болған деген ақпарат тарады, бұл федерация үшін қиындықтар тудырды. Даму қызметінен қаражат Шекарабидің ішкі сайлау кампаниясын қаржыландыруға жұмсалған деген күдік болды. Бұл 2005 жылғы Конгреске дейін фракциялардың келісімге келуін күшейтуге ықпал еткен факторлардың бірі болуы мүмкін. Шекарабидің жазбалары 2005 жылы Конгрестің отставкаға кетуіне және оң және сол қанаттар арасында билікті бөлісуді ұсынған болашақ комиссияның құрылуына әкелді. 2004 жылы Анна Шёдин Будапешттегі Халықаралық Социалистік Жастар Одағының вице-президенті болып сайланды. 2004 жылы партия мектептегі тамаққа төлемақыны жою науқанын жүргізді. 2005 жылы SSU-ның мүшелер тізілімінде ауыр қателер анықталды. Көптеген адамдар мүшелік жарна төлеместен тізімге енгізілген. SSU мүшелік санына негізделген қаржылық көмек алғандықтан, полиция жәрдемақы алаяқтығына күдікпен тергеу бастады. Тізімдер жаңартылды және Конгреске Федералдық орталық мүшелердің жақсы бақылау жасауы керек екені ұсынылды, сонда аудандар жүйелі түрде алдауға бармайды. Полиция жәрдемақы алаяқтығын тексеруді тоқтатты, өйткені қылмыс дәлелденбеді және SSU-да барлық айыптар жоқ. 2005 жылғы съезде Басқарма екі фракцияға басқарманы тең бөлісуге мүмкіндік беріп, ұйымдық бірлікке қол жеткізуге тырысты. Федералдық басшылықты оңшыл Анна Шёдин төрағалыққа, ал солшыл Mattias Vepsä хатшылыққа ие болды. 2006 жылы Анна Шёдин Эсбьергтегі Халықаралық Социалистік Жастар Одағының вице-президенті болып қайта сайланды. 2006 жылдың желтоқсанында Шёдин қорлау, лауазымды адамдарға қарсы зорлық-зомбылық, зорлық-зомбылыққа қарсы тұру және еріксіз әрекет жасағандығы үшін сотталғаннан кейін президенттік қызметінен кетті. Сондай-ақ ол 5500 швед кронасы көлемінде өтемақы төлеуге міндеттелді. Президент лауазымы келесі Конгресске дейін бос қалды. Хатшы Mattias Vepsäға сол арада 2007 жылғы Конгресс үшін SSU-ның өкілі болу міндеті жүктелді. 2007 жылдың қаңтар айында Басқарманың жаңа мүшелік саны жарияланды; ол 20 500-ден 4300-ге дейін төмендеді. Алдаудың алдын алу шаралары енгізілді, бұл мүшелік санының бір жарым жыл ішінде үштен екісіне дейін төмендеуіне әкелді, ал SSU енді елдегі ең ірі саяси жастар лигасы болмады. 2007 жылдың мамыр айында тамыздағы Конгресске кандидаттар жарияланды. Mattias Vepsä федералды хатшы лауазымына жалғыз үміткер болды. Стокгольм округінің SSU округінен шыққан және оңшыл саналатын Ютте Гутланд Федералдық лауазымға ұсынылды. Алайда, бірнеше оңшыл округтер SSU Kalmar Län-нен Лейла Нарагиді қолдады. Оңшыл қанаттың бір бөлігінде наразылық болды, өйткені Стокгольм округінің SSU ауданы және Jytte Guteland-тің басқа қолдаушы ауданы Интер демократияны нашар басқарды. Көктемде Ютте Гутеландты Федералды ССУ-ға қолдау көрсету үшін екіге бөлінген caucus өткізу туралы шешім қабылданды. 8 тамыздағы съезде Гутленд 131 дауыспен Лейла Нарагиге (115 дауыс) қарсы төраға болып сайланды.
2000 was SSU hosted the International Union of Socialist Youth's World camp in Malmö with approximately 2000 participants. The camp was the largest IUSY had organized to that date. At the 2001 Congress in Portsmouth, Damberg was re elected, as no other candidate stood. This was a very clear signal against right wing governance and showed the conflict seriously. What the left wing most criticized was that programs replaced the 'democratic socialism' with 'social democracy' which was thought an ideological formulation when it seemed clear that SSU was socialist. The right wing had a large majority in Congress and had a two thirds majority on the Board. The EMU was again an emotive issue. SU in 2002 launched its website. On 21 January 2002, party member Fadime Sahindal was murdered by her father in an honor killing. She campaigned for equality and for the rights of young women with foreign backgrounds. In 2003, SSU began a memorial fund in her memory. In 2003, the European Community Organization of Socialist Youth Congress was held in the Bommersvik. SSU won a battle against French President Youth. Anders Lindberg was elected as the first Swedish president of the Young Socialists. At the 2003 Congress in Karlstad, right wing presidential candidate was Ardalan Shekarabi (SSU Uppland) and left wing candidate Lina Afvander (SSU Jönköping). Afvander withdrew just before the president election on the morning on August 6 when she became the Nomination Committee's proposal, and Shekarabi was elected unanimously. Sara Heelge Vikmång (SSU Östergötland) was elected Secretary General. Congress also decided, about one month before the referendum, to offer no opinion on the Swedish introduction of the Euro. In media, it has been claimed that the choice of Shekarabi may have been surrounded by some irregularities, which created some problems for the federation. It was alleged that money from the Development Activities was used to finance Shekarabis's internal election campaign. This may have been one of the factors contributing to the factions seeking more consensus before Congress in 2005. Shekarabis's writings led to the resignation of Congress in 2005 and the establishment of a future commission that recommended the Congress to share power between the right and left wings. 2004 Anna Sjödin was elected Vice President of the International Union of Socialist Youth in Budapest. In 2004, the party campaigned to ban the fees for school food. 2005 revealed serious errors in SSU's members register. A large number of people were in the register without having paid a membership fee. The police launched an investigation when they suspected benefit fraud because SSU received financial assistance based on its membership. Records were updated and to Congress, the Federal proposed that central members should exercise better control, so that districts could not systematic cheating. The police closed the investigation for benefit fraud because the crime could not be proved and SSU free from all. Also at the 2005 Congress, the Board tried to achieve organizational unity by allowing the two factions to share the board equally. The federal leadership was divided up so that the right wing got the chair Anna Sjödin and left wing union secretarial post Mattias Vepsä. In 2006, Anna Sjödin was re elected Vice President of the International Union of Socialist Youth Congress in Esbjerg. In December 2006, Sjödin resigned from the presidency after being sentenced for insult, violence against officials, violent resistance and an arbitrary act. She also was sentenced to pay 5,500 Swedish krona in damages. The post of president remained vacant until the next Congress. Secretary Mattias Vepsä was task to be SSU's spokesperson in the meantime to Congress 2007. In January 2007 the Board's new membership figures were announced; it had changed from 20,500 to 4,300. Measures were introduced to prevent cheating, which led to the fall in membership by over two thirds over one and a half years, and SSU was no longer the country's largest political youth league. In May 2007, it published the candidates to Congress in August. Mattias Vepsä was the only candidate for a federal secretary. Jytte Guteland from the Stockholm County SSU district and considered right wing was nominated for the office of Federal. Several right district support, however, Laila Naraghi from SSU Kalmar Län. There was discontent in parts of the right wing because the Stockholm County SSU district and Jytte Guteland's other support district had handled the Inter democracy poorly. In the spring, it was decided to hold a divided caucus to advocate Jytte Guteland to the Federal SSU. On August 8, at the Congress, Guteland was elected as chairman with 131 votes against 115 for Laila Naraghi.
2010 жылдар
Габриэль Викстрем 2011 жылы президент болып сайланды. 2014 жылдың қазан айында ол Лёвен кабинетінде Халық денсаулығы, денсаулық сақтау және спорт министрі лауазымына тағайындалғанда SSU-ның қызмет істеп тұрған президенті ретінде алғашқысы болды. Бас хатшы қызметін атқарған Эллинор Эриксон содан кейін SSU президенті міндетін атқарушы болды. 2015 жылдың тамызында SSU өзінің 38-ші ұлттық құрылтайын Вестерос қаласында өткізді. Құрылтай Филип Ботстремді SSU-ның жаңа президенті және Андреа Тёрнестамды бас хатшы етіп сайлады. Жаңа басшылық екі жылдық мерзімге сайланады. Ботстрем мен Тёрнестам тағы екі рет Äлвшёдегі 39-шы және Карлстадтағы 40-шы ұлттық құрылтайларда сайланды.
Gabriel Wikström was elected president in 2011. In October 2014 he became the first serving president of SSU to become appointed a cabinet minister when he got the position of Minister for Public Health, Healthcare and Sports in the Löfven cabinet. Ellinor Eriksson, who served as secretary general, then became acting president of SSU. In August 2015 SSU held its 38th national congress in Västerås. The congress elected Philip Botström as the new president of SSU and Andrea Törnestam as secretary general. The new leadership is elected on a two year mandate. Botström and Törnestam were elected two more times at the 39th national congress in Älvsjö and 40th national congress in Karlstad.
2020 жылдар
2021 жылдың қаңтар айында Филп Ботстрем келесі ұлттық құрылтайда президент лауазымынан қанағаттандырылатынын хабарлады. Шілде айында көшбасшылыққа үміткерлер көріне бастады. Лиза Набо және Амалия Руд Педерсен есімді екі адам президент лауазымына түсті. Дияр Чичек пен Исак Эрлунд бас хатшы лауазымына үміткерліктерімен қатысты. 41-ші ұлттық құрылтайда (және алғашқы цифрлық ұлттық құрылтайда) Лиза Набо, Таңдау комитеті ұсынған Амалия Руд Педерсенді екі дауыспен басып өтіп, 114 112 дауыспен жеңіске жетті. Дияр Чичек бас хатшы болып сайланды. Жаңа басшылықты сайлау процесі SSU тарихындағы ең ашық сайлау ретінде танылды.
In January 2021 Philp Botström announced that he was stepping down as president at the next national congress. In July candidates started appearing for the leadership. Two people, Lisa Nåbo and Amalia Rud Pedersen ran for the position of president. Diyar Cicek and Isak Öhrlund ran for the position of secretary general. During the 41st national congress (and the first digital national congress) Lisa Nåbo defeated Amalia Rud Pedersen, who was the Nomination Committee's proposal, with two votes, winning by 114 112. Diyar Cicek was elected secretary general. The election process of the new leadership has been described as the most open in the whole of SSUs history.