Радиальды поршеньді қозғалтқыштар «Райт Циклон» тарихы
Wright Cyclone series
Wright Cyclone қозғалтқыштары: АҚШ-та 1930-40 жж. әуе кемелерінде қолданылған радиальды поршеньді қозғалтқыштар. Тарихы, дамуы және Pratt & Whitney-мен байланысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Wright Cyclone – Wright Aeronautical Corporation компаниясы жобалаған және 1930-шы және 1940-шы жылдары көптеген американдық ұшақтарында пайдаланылған ауамен салқындатылатын радиалды поршеньді қозғалтқыштар тобының атауы.
Wright Cyclone was the name given to a family of air cooled radial piston engines designed by the Wright Aeronautical Corporation and used in numerous American aircraft in the 1930s and 1940s.
Өмірбаян
Wright Aeronautical Corporation 1919 жылы құрылды, бастапқыда Hispano Suiza V8 қозғалтқыштарын лицензия бойынша сұйық салқындату жүйесімен әзірлеу үшін. Корпорацияның алғашқы түпнұсқалық дизайны – R1, АҚШ-тағы алғашқы табысты, жоғары қуатты радиалды қозғалтқыш болды. АҚШ Әскери-теңіз күштерінен жаңа ауамен салқындатылатын радиалды қозғалтқыштарға берілген тапсырыстармен қаржыландырылған Wright 1924 жылы жаңа дизайнды (бастапқыда P2 деп аталды) бастады. Фредерик Ренцхлердің бірнеше маңызды инженерлік қызметкерлермен бірге Pratt & Whitney Aircraft Company компаниясын құру үшін кетіп қалғаны P2 әзірлеуге елеулі үзіліс келтірді және ол өндіріске шығарылмады.
The Wright Aeronautical Corporation was formed in 1919, initially to develop liquid cooled Hispano Suiza V8 engines under license. The corporation's first original design, the R1, was also the first successful high powered radial in the USA. Funded by contracts from the US Navy for new air cooled radials, Wright started a new design (initially called the P2) in 1924. The resignation of Frederick Rentschler to form the Pratt & Whitney Aircraft Company, along with several key engineering personnel, seriously affected the development of the P2 and it did not go into production.
R-1750 Циклон 9
1926 жылы R 1750 Cyclone деп аталатын жаңа үлгі ұсынылды. Бұл 9 цилиндрлі радиалды қозғалтқыш, оның сыйымдылығы 1750 куб дюйм және іштен салқындатылатын шығару клапандарымен жабдықталған. 1927 жылы 500 ат күшімен сынақтан өтті.
A new design was launched in 1926, known as the R 1750 Cyclone. This was a nine cylinder radial with a displacement of 1750 cu in and internally cooled exhaust valves. It was type tested at 500 hp in 1927.
R-1820 Циклон 9
1932 жылы R 1750 қозғалтқышы 1823 куб. дюймге дейін жетілді. Бұл F модельді «Циклон», R 1820 деп белгіленді. Бұл қозғалтқышта құйма алюминийден жасалған картер пайда болды және 1930 жылдары 890 ат күшіне дейін жетілді. Ол General Electric суперчарджерымен жабдықталған, ал Wright бұл мүмкіндіктің қозғалтқыштың потенциалды қуатын шектеуін анықтады. Келесі дамыту үшін, 1937 жылғы G сериясы үшін Wright өзінің бір жылдамдықты суперчарджерымен келді. G сериясы 2500 айналымда 1200 ат күшіне дейін қуат беруге арналған және 2-ші дүниежүзілік соғыс кезінде R 1820 «Циклон» өндірісінің көп бөлігін құрады. Ол Boeing B 17 «Ұшқыш бекінісіне» орнатылды. Бір қатарлы радиалды конструкцияны дамытудың соңғы кезеңі 1350 ат күші бар H сериясы болды. Лицензиялық, метрикалық түрі Швецов М 25 ретінде жасалды.
In 1932, the R 1750 was developed to a capacity of 1823 cu in. This was the F model Cyclone, designated R 1820. This engine introduced a forged aluminum crankcase and was developed through the 1930s to reach 890 hp. It used a General Electric supercharger, and Wright concluded that this feature limited the potential power output of the engine. For the next development, the G Series of 1937, Wright developed its own single speed supercharger. The G series was developed to deliver 1200 hp at 2500 rpm and made up the bulk of R 1820 Cyclone production during World War 2. It was installed in the Boeing B 17 Flying Fortress. The final phase of development of the single row radial design was the H Series at 1350 hp. A licensed, metricated variant was developed as the Shvetsov M 25.
R-2600 Циклон 14 (Екілік циклон)
Райт екі қатарлы, әр қатарында жетіден 14 цилиндрлі қозғалтқыштарды жасады, олар Cyclone 14, R 2600 деп аталды. Бұл қозғалтқыштар Boeing 314, Grumman TBM/TBF Avenger, North American B-25 Mitchell және Douglas A-20 Havoc (RAF Boston) ұшақтарының кейбір модельдеріне орнатылды.
Wright went on to develop two row engines with 14 cylinders in two rows of seven, called the Cyclone 14, R 2600. This was installed in the Boeing 314, Grumman TBM/TBF Avenger, North American B 25 Mitchell, and some models of the Douglas A 20 Havoc (RAF Boston).
R-3350 Циклон 18 (Дюплексті циклон)
Циклонды дамытылған соңғы модельдердің бірі 18 цилиндрлі R 3350 қозғалтқышы болды, ол Дуплекс Циклон немесе Циклон 18 деп аталды. Ол, басқа қолданыстармен қатар, Boeing B-29 Superfortress, Douglas A-1 Skyraider, Lockheed P-2 Neptune және Lockheed C-121 Constellation ұшақтарына орнатылды. Коммерциялық қолданыста ол 1957 жылға дейін өндірісте сақталды.
The penultimate Cyclone development was the 18 cylinder engine R 3350, named the Duplex Cyclone or Cyclone 18. Among other applications, it was installed in the Boeing B 29 Superfortress, Douglas A 1 Skyraider, Lockheed P 2 Neptune, and Lockheed C 121 Constellation. In commercial applications it stayed in production until 1957.
R-4090 Циклон 22
22 цилиндрлі екі қатарлы радиалды эксперименттік қозғалтқыш, Pratt & Whitney-дің үлкен радиалды қозғалтқыштарымен бәсекелесу мақсатында жасалған. Үш прототипінің жасалғаны белгілі, алайда R 3350 әзірлеу бағдарламасына ресурстарды жұмылдыру үшін оның дамуы тоқтатылды.
An experimental 22 cylinder two row radial intended to compete with the large Pratt & Whitney radial engines. Three prototypes are known to have been built, but development was abandoned to allow resources to be used for the R 3350 development program.