USS Cowell эсминец тарихы: Америка, Ұлыбритания және Кеңес Одағындағы қызметі
USS Cowell (DD-167)
USS Cowell (DD–167) – WWI кемесі, кейін HMS Brighton және Zharky болып аталған. Атланттық мұхитымен алғашқы авиациялық өткелге көмектескен. Теңіз тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Wickes класының эсминеці
Wickes class destroyer
Бірінші USS Cowell (DD–167) – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен эсминец. Ол Корольдік теңіз күштеріне HMS Brighton ретінде, ал кейіннен Кеңес теңіз күштеріне Zharky ретінде берілді.
The first USS Cowell (DD–167) was a in the United States Navy during World War I. She was transferred to the Royal Navy as HMS Brighton, and later to the Soviet Navy as Zharky.
USS Коуэлл ретінде
Джон Г. Коуэллдің есімімен аталған ол 1918 жылы 23 қарашада Массачусетс штатындағы Квинси қаласындағы Fore River кеме құрылысы компаниясымен суға түсірілді; Мисс Э. П. Гарни оның демеушісі болды; ал 1919 жылы 17 наурызда қолданысқа берілді. Коуэлл 1919 жылы 3 мамырда Бостоннан (Массачусетс штаты) шығып, Ньюфаундлендтегі Трепасси шығанағына бағыт алды, ол сол айда Атлантика мұхитын әуемен алғашқы рет кесіп өтетін әскери-теңіз күштерінің су ұшақтары үшін алғашқы тоқтау орны болды. Өз бекетін күзеткеннен кейін, ол 22 мамырда Бостонға Еуропалық қызметке дайындалу үшін оралды, ал 30 маусымда Адриатика теңізіндегі американдық әскери-теңіз күштеріне қосылу үшін Нью-Йорк портынан жолға шықты. Мұнда ол Одақтас Бейбітшілік Комиссиясының жөнелтуші кемесі ретінде және Хорватияның (кейіннен Сербтер, хорваттар және словендер Корольдігінің) Риека, Сплит және Трогир порттарында 23 қазанға дейін бекеттік кеме ретінде қызмет етті, содан кейін үйге қайтты. 1919 жылдың 1 желтоқсанынан бастап Бостон мен Чарльстонда резервте болған Коуэлл, 1921 жылдың сәуірінен қазан айына дейін Род-Айленд штатындағы Ньюпорттан резервтік ұйыммен бірге теңізге оқу сапарына шықты, содан кейін Чарльстонға оралды. 1922 жылдың 27 маусымында Филадельфия әскери-теңіз базасында қызметтен босатылды, және 1940 жылдың 17 маусымында Атлантика мұхитында патрульдік міндеттерді орындау үшін қайта қолданысқа берілгенге дейін сол жерде тұрды. Ол АҚШ-тың шығыс жағалауында осы міндетті орындап, 1940 жылдың 18 қыркүйегінде Жаңа Шотландияның Галифакс қаласына келді, онда 1940 жылдың 23 қыркүйегінде қызметтен босатылды және сол күні эсминецтерді алмастыру бағдарламасы бойынша құрлықтағы базалар арқылы Корольдік Әскери-теңіз флотына берілді.
Named for John G. Cowell, she was launched on 23 November 1918 by Fore River Shipbuilding Company, Quincy, Massachusetts; sponsored by Miss E. P. Garney; and commissioned on 17 March 1919. Cowell cleared Boston, Massachusetts, 3 May 1919, to take station at Trepassey Bay, Newfoundland, first stopping point for the Navy seaplanes which that month began the historic first aerial crossing of the Atlantic. After patrolling her station, she returned to Boston 22 May to prepare for European service, and on 30 June sailed from New York to join the American naval force in the Adriatic. Here she served as dispatch ship for the Allied Peace Commission, and as station ship at Croatian (then in Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes ports of Rijeka, Split, and Trogir, in turn until 23 October, when she cleared for home. In reserve at Boston and Charleston from 1 December 1919, Cowell put to sea for a training period out of Newport, Rhode Island, with a reserve organization from April through October 1921, returning to Charleston. On 27 June 1922, she was decommissioned at Philadelphia Navy Yard, where she lay until recommissioned 17 June 1940 for patrol duty in the Atlantic. She cruised along the United States East Coast on this duty until 18 September 1940 when she arrived at Halifax, Nova Scotia, there to be decommissioned 23 September 1940 and transferred to the Royal Navy the same day in the land bases for destroyers exchange.
HMS Брайттон ретінде
HMS Brighton деп тағайындалған эсминец Дания бұғазында және Фарер аралдарының жанында мина қоятын кемелермен бірге қызмет етті. 1941 жылғы 27 ақпанда ол торпедаланған SS Baltisan кемесінен 19 адамды құтқарып алды. "Брайтон" сауда керуендерін сүйемелдеу қызметі үшін қайта жабдықталды. Ол бастапқы 4 дюймдік/50 калибрлі үш зеңбірек пен үш торпедалық аппараттың біреуін алып тастады, үстіңгі салмақты азайтып, қосымша тереңдік бомбаларын орналастырды және "Hedgehog" жүйесін орнатты. Жөндеуден кейін, 1943 және 1944 жылдары ол Батыс жағалауда және Шотландияның Розит портында теңіз әскері ұшақтарын дайындау үшін нысана ретінде пайдаланылды.
Commissioned as HMS Brighton, the destroyer served with minelayers in the Denmark Strait and off the Faroe Islands. On 27 February 1941, she rescued from the sea 19 survivors of torpedoed SS Baltisan. Brighton was modified for trade convoy escort service by removal of three of the original 4"/50 caliber guns and one of the triple torpedo tube mounts to reduce topside weight for additional depth charge stowage and installation of Hedgehog. After refit, she served during 1943 and 1944 as target ship for naval aircraft training in the Western Approaches and at Rosyth, Scotland.
Жарқы ретінде
1944 жылғы 16 шілдеде Ресейге жіберілді, онда ол "Жаркий" (рус. Жаркий, "Шілде") деген атпен 1949 жылғы 28 ақпан күні Розитте британдықтарға қайтарылғанға дейін әскери қызметін атқарды. 1949 жылғы 5 сәуірде металлға сатып жіберілді.
On 16 July 1944 she was transferred to Russia, in whose Navy she served as Zharky (rus. Жаркий, "Torrid") until returned to the British at Rosyth 28 February 1949. She was sold for scrap on 5 April 1949.