Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Bell Gothic – 1938 жылы Chauncey H. Griffith Mergenthaler Linotype Company компаниясының типографиялық даму бағдарламасын басқарған кезде индустриалды немесе гротеск стиліндегі безсериф қаріп ретінде жасалған. Бұл қаріп AT&T компаниясымен телефондық анықтамалықтарда пайдалану үшін эксклюзивті қаріп ретінде тапсырылған, кейіннен ол жалпы лицензияға қолжетімді болды. Bell Gothic нашар сапалы газет қағазындағы кішкентай шрифтердің қиын жағдайларында максималды оқылғыштық үшін жасалған, онда боя жайылып, сіңіріледі. Сондықтан ол кішкентай өлшемде басуда танымал қаріп. 1978 жылы AT&T компаниясының құрылған күнінің 100 жылдығына орай Bell Gothic қаріпін Мэтью Картердің Bell Centennial қаріпімен алмастырды. Bell Gothic Монотип Гротеск Std Black қаріпінен туындаған.
Bell Gothic is a sans serif typeface in the industrial or grotesque style designed by Chauncey H. Griffith in 1938 while heading the typographic development program at the Mergenthaler Linotype Company. The typeface was commissioned by AT&T as a proprietary typeface for use in telephone directories and has since been made available for general licensing. Bell Gothic is designed for maximum legibility in the adverse conditions of small print on poor quality newsprint paper, into which ink tends to absorb and spread out. It is therefore a popular font in printing at small sizes. Bell Gothic was replaced by AT&T with Matthew Carter's typeface Bell Centennial in 1978, the one centennial anniversary of AT&T's founding. Bell Gothic was derived from Monotype Grotesque Std Black typeface.
Дизайн
Гриффиттің Mergenthaler Linotype компаниясындағы мансабының басында ол Excelsior деп аталатын, өте сәтті газеттік мәтіндік шрифтін жасады, ол төмен сапалы газет қағазына кішкентай өлшемде басып шығарудың көптеген қиындықтарын шешті. Бұл оған телефондық анықтамаларды басып шығарудағы ұқсас мәселелерді шешуге көмектесті. Bell Gothic шрифті кішкентай өлшемде өте оқылмалы, кеңістікті (демек, қағазды) үнемді пайдалануға және нашар жағдайларда, жабыспайтын, сіңіретін газет қағазында жақсы көшірілуі үшін жасалған. Гриффиттің Bell Gothic шрифті үлкен әріптің I әрпіндегі көлденең сызықтары, 1 санының табаны мен көлденең сызығы, сондай-ақ b, d, h, k, l, n, p және q әріптеріндегі бұрышты ұштарымен ерекшеленеді. Кейбір әріптерде сия тұзағының белгілері бар, бірақ олар Bell Centennial шрифтіндегі айқын тұзақтармен салыстырғанда минималды.
Earlier in Griffith's career at Mergenthaler Linotype, he had developed a highly successful newspaper text face called Excelsior, which overcame many of the limitations of printing smaller point sizes on low quality newsprint. This contributed to his addressing similar limitations of telephone book printing. Bell Gothic was designed to be highly legible at small sizes, economical in its use of space (and hence paper), and reproduce well on uncoated, absorbent paper newsprint stock under less than optimal conditions. Griffith's face Bell Gothic is distinct for the cross bars on the uppercase I, the foot and cross bar on figure 1, and the angled terminus of the stroke on characters b, d, h, k, l, n, p, and q. While there are suggestions of an ink trap in several characters, they are minimal in comparison to the exaggerated ones found in Bell Centennial.
Пайдаланудың дамуы
Bell Gothic қырық жыл бойы AT&T телефондық анықтамалықтарында үздірілмей қолданылып келді. AT&T Bell Centennial қабылдағаннан кейін, Mergenthaler Linotype құю фабрикасы Bell Gothic-ке жалпы қолдануға лицензия берді. 1990 жылдардың басынан бастап Bell Gothic танымал болып, Кранбрук өнер академиясы, Нидерландыдағы Эйндховен дизайн академиясы және RISD сияқты орындарда типтермен авангардтық тәжірибелермен байланысты болды. Бұл шрифт Metropolis журналында, канадалық графикалық дизайнер Брюс Маудың алғашқы ZONE кітаптар сериясын жасау кезінде, голландтық графикалық дизайнер Ирма Бумның жұмыстарында, сондай-ақ Semiotext(e) Books, MIT Press және Dia Art Foundation тарапынан кеңінен қолданылды.
Bell Gothic remained in uninterrupted use for AT&T telephone directories for forty years. Following AT&T's adoption of Bell Centennial, the Mergenthaler Linotype foundry licensed Bell Gothic for general use. Beginning in the early 1990s Bell Gothic became popular and associated with avant garde experimentation with type at places like the Cranbrook Academy of Art the Design Academy Eindhoven in the Netherlands, and RISD. The typeface was used as a display and caption face by Metropolis magazine, by Canadian graphic designer Bruce Mau in designing the initial ZONE book series, Dutch graphic designer Irma Boom, and has been widely used by Semiotext(e) Books, the MIT Press, and Dia Art Foundation.
Қайта қаралулары
Мэттью Картердің 1978 жылғы Bell Centennial қайта жұмысымен қатар, Тобиас Фрере Джонс 1997 жылы Font Bureau үшін Griffith Gothic қаріптер отбасын жасады. 2000 жылы отбасы кеңейтіліп, жиынтықталған және курсивтық варианттар қосылды. Изабелла Чейва 1999 жылы Мәскеудегі ParaType үшін Bell Gothic-тің кириллица нұсқасын жасады. 2009 жылы ол Гриффиттің бастапқы стилінде курсивтерді қосты. (Мысалдарды көру және толық ақпарат алу үшін Сыртқы сілтемелер бөлімін қараңыз.)
Along with Matthew Carter's 1978 Bell Centennial reworking, Tobias Frere Jones designed the Griffith Gothic typeface family for the Font Bureau in 1997. Condensed and italic variants were added, thus expanding the family in 2000. Isabella Chæva produced a cyrillic version of Bell Gothic for ParaType, based in Moscow, Russia, in 1999. She added italics in Griffith's original style in 2009. (For specimen showings and further information, see External Links.)