Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Валентинит — Sb2O3 формулалы антимон оксиді минералы. Валентинит орторхомбалық жүйеде кристалданады және әдетте жақсы пішінделген кристалдардың сәулелену тәрізді шоғырлары немесе талшықты массалар түрінде кездеседі. Ол түссіз немесе ақ, сирек жағдайда сары және қызыл түстердің көлеңкелерімен болуы мүмкін. Мосс шкаласы бойынша қаттылығы 2,5-3, ал меншікті салмағы 5,76-ға тең. Валентинит стибнит және басқа антимон минералдарының үгілуі нәтижесінде пайда болады. Ол сенармонтитпен – изометриялық антимон оксидімен диморфты болып табылады.
Valentinite is an antimony oxide mineral with formula Sb2O3. Valentinite crystallizes in the orthorhombic system and typically forms as radiating clusters of euhedral crystals or as fibrous masses. It is colorless to white with occasional shades or tints of yellow and red. It has a Mohs hardness of 2.5 to 3 and a specific gravity of 5.76. Valentinite occurs as a weathering product of stibnite and other antimony minerals. It is dimorphous with the isometric antimony oxide senarmontite.
Тарихи деректер
Валентинит – 19 ғасырдың ортасында алхимия туралы жазған Василий Валентиннің құрметіне аталған минерал. Ол антимон және оның қосылыстарын егжей-тегжейлі сипаттаған алғашқы кітаптың авторы деп есептеледі. Кітаптың мазмұнынан Валентиннің антимон триоксидін синтетикалық жолмен дайындаумен, оны "антимон гүлі" деп атаумен таныс болғаны да көрінеді. Валентинит алғаш рет 1845 жылы Франциядағы Les Chalanches кенішінде, Аллемонд, Изер, Овернь-Рон-Альп аймағында табылған. Богемиядағы Прибрам аймағында оның кездесуі туралы алғашқы сипаттама да шамамен сол кезде жасалған. Бұл жерде бір кезде осы минералдың ең жақсы кристалдары өндірілген. Ондағы ең ірі кристалдардың мөлшері 3 см-ге дейін жеткен. Олар бай дрюстерде топтасып, галенамен бірге тамыр қуыстарында қалыптасқан.
Valentinite is a mineral named in the middle of the 19th century in honour of Basilius Valentinus, a writer on alchemy. He is the supposed author of the first book to give a detailed description of antimony and its compounds. From the contents of the book it is also obvious that Valentinus was familiar with the synthetic preparation of antimony trioxide, which was called 'the antimony flower'. Valentinite was first described in 1845 for an occurrence in the Les Chalanches Mine, Allemond, Isère, Auvergne Rhône Alpes, France. The first description of its occurrence in the region of Příbram in Bohemia comes roughly from the same time. This particular locality at one time produced the very best crystals of this mineral. The largest crystals found there measured up to 3 cm. Grouped in rich druses, they developed in vein cavities with galena.
Пайда болуы
Валентинит – гидротермалды антимон кенді тамырлардың тозу өнімі, онда ол кен орындарының жоғарғы бөліктерінде тотығу нәтижесінде екіншілік минерал ретінде түзіледі. Ол стибнит, табиғи антимон, стибиконит, сервантит, кермезит және тетраэдритпен қатар кездеседі. Валентиниттің мол қоры Алжирдің Константин провинциясында табылды. Бұл – 83% антимонға ие кен ретінде өндірілетін жалғыз кен орны. Басқа барлық жерлерде ол өте аз мөлшерде кездеседі.
Valentinite is a weathering product of hydrothermal antimony bearing veins, where it forms as a secondary mineral through oxidation in the upper parts of the deposits. It occurs associated with stibnite, native antimony, stibiconite, cervantite, kermesite and tetrahedrite. A rich deposit of valentinite has been found in the Constantine province of Algeria. This is the only deposit where it is mined as an ore, with 83% antimony. In all other locations it occurs in negligible quantities.