Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
I дәрежелі ағылшын ел үйі Уилтширде, Ұлыбританияда.
Grade I listed English country house in Wiltshire in the United Kingdom
Ұлы Чалфилд Маноры – Уилтшир графтығының батысындағы Брэдфорд-он-Эйвон қаласынан солтүстік-шығысқа қарай шамамен 4 шақырым жерде орналасқан ағылшын ел үйі.
Great Chalfield Manor is an English country house at Great Chalfield, about 2.5 mile (4 km) northeast of the town of Bradford on Avon in the west of the county of Wiltshire.
Тарих
Певснер Ұлы Чалфилдті "соңғы ортағасырлық ағылшын әулеттік үйінің ең тамаша мысалы" деп сипаттайды. 1465–1480 жылдар шамасында, жер иелерінің қатарында байлық жинаған Томас Тропенелл үшін былғары өндіруші ретінде танымал болған ол үшін бұл қамал салынды. Ол бұрынғы бекінілген үйдің орнында салынған, оның іздері бүгінге дейін сақталған: шығыс және солтүстік жақтардағы қоршау қабырғаларының негіздері және екі мұнараның бөліктері. Тропенелл көбінесе қайта салған, тығыз байланысты шіркеу де аулаға қарап тұр, бұрын батыс қанатындағы қақпа арқылы қисық кіретін болған; Николас Купер шіркеу туралы "оған жету үшін үйдің алдына өту қажеттілігі, діни және әлеуметтік биліктің бірлігін көрсетеді" деп айтады. Қақпаның бір бөлігі сақталған, бірақ алдыңғы аула сыртқа ашылып, бастапқы ішкі бағытын өзгертеді. 1550 жылы Энн Тропенеллдің Джон Эйрге үйленуі арқасында үй Эйр отбасының меншігіне өтті. Ол үш буын бойы Эйр отбасында сақталып, 1631 жылы сэр Джон Эйр оны Лондонның Лорд-мэрі Ричард Гурниге сатты. Кейін ол Томас және Уильям Ханхам, Брэдфордтың Джон Холл, Эвелин Пьерпонт, Кингстонның 2-ші герцогы және Роберт Нил арқылы өтті. 1836 жылы Нил отбасы Pugin-нің шәкірті, архитектор Томас Ларкинс Уокерге қамалдың егжей-тегжейлі зерттеуін жүргізуді тапсырғаннан кейін үй едәуір өзгертілді (бастапқы ерекшеліктерінің біразы жоғалды); оның 1837 жылғы қалпына келтіру жобалары іске аспаса да, үй кішірейтілді және әсіресе, үлкен зал ферма ретінде пайдалану үшін бейімделді, әшекейлі төбесінен айырылды, тек бір ғана бастапқы ою-өрнегі сақталды. Сырт жағында төрт "ағаш үйі" бар бақ орналасқан, олар бір-бірімен бірігіп өсіп, ішінде жүруге болатындай ойылып жасалған.
Pevsner describes Great Chalfield as "one of the most perfect examples of the late medieval English manor house". The moated manor house was built around 1465–1480 for Thomas Tropenell, a modest member of the landed gentry who made a fortune as a clothier. It is on the site of an earlier fortified house, of which traces remain: the bases of curtain walls to the east and north, and parts of two towers. The intimately connected parish church, largely rebuilt by Tropenell, also faces into the court, which was formerly entered obliquely through a gatehouse in the west wing; Nicholas Cooper observes of the church that "the probable need to pass through the house's forecourt in order to reach it neatly demonstrates the community of secular and religious authority". Part of a moat survives, but the forecourt has been opened up to the outside in a manner that changes its original inward facing aspect. The house passed into the Eyre family by the marriage of Ann Tropenell to John Eyre of Wedhampton in 1550. It passed down in the Eyre family for three generations until 1631 when Sir John Eyre sold it to Sir Richard Gurney, Lord Mayor of London. It afterwards passed via Thomas and William Hanham, John Hall of Bradford and Evelyn Pierrepont, 2nd Duke of Kingston upon Hull to Robert Neale. The house was altered substantially (with some of the original character lost) after the Neale family commissioned the architect Thomas Larkins Walker, a pupil of Pugin, to carry out a detailed survey of the manor in 1836; though his restoration proposals of 1837 were never carried out, the house was reduced and in particular, the great hall, adapted as a farmhouse, lost its ornate ceiling, with only one of the original bosses surviving. Externally there is a garden with four "tree houses", groups of four clipped yews that have grown together and been hollowed out inside to allow one to walk through.
ХХ ғасыр және бүгінгі күн
Үй мен бақты 1900 жылдардың басында Джордж Фуллер (Нестон Паркінен) сатып алды, ал 1905 және 1911 жылдар аралығында оның төртінші ұлы, майор Роберт Фуллер, сэр Гарольд Брэкспирдің жетекшілігімен оны қайта жаңартып, жиһаздандырды. Қайта жаңартуға Альфред Парсонстың ұқыпты бақ дизайны енгізілді. Роберт Фуллер 1943 жылы үйді және тоғыз акр жерді Ұлттық сенім қорына (National Trust) тапсырды, қазір ол көпшілікке ашық. Роберт Флэйд, Роберт Фуллердің немересі, және оның отбасы мұнда тұрып, сенім қорының мүлігін басқарады. Үйге экскурсиялар белгілі уақытта өтеді және келушілерді гид сүйемелдейді. Үй I санаттағы мүлік болып есептеледі; Томас Тропенелл үшін жасалған Тропенелл Картуляры қолжазбасы әлі де сақтаулы. 17-18 ғасырларда салынған үйдің солтүстік-батысындағы амбар да I санаттағы, ал бақшалар II санаттағы мүліктерге жатады.
The house and garden were purchased by George Fuller MP (of Neston Park) in the early 1900s, and restored and furnished between 1905 and 1911 by his fourth son, Major Robert Fuller, under the guidance of Sir Harold Brakspear. The restoration included a sympathetic garden design by Alfred Parsons. Robert Fuller gave the house and nine acres of land to the National Trust in 1943, and it is open to the public. Robert Floyd, grandson of Robert Fuller, and his family live here and manage the property for the Trust. Tours of the house are at fixed times and visitors are escorted by a guide. The house is Grade I listed; the Tropenell Cartulary manuscript, compiled for Thomas Tropenell, is still kept there. The barn northwest of the house, built in the 17th and 18th centuries, is also Grade I listed, while the gardens are Grade II listed.
Шіркеу
Үйдің алдыңғы жағында орналасқан Барша қасиеттілер шіркеуі – 14 ғасырға дейін салынған шағын шіркеу. Бұл Ұлы Чалфилдтің қалалық шіркеуі, алайда азаматтық қалалық ауданы 1884 жылы жаңа құрылған Атворт қалалық ауданымен біріктірілді. Ұлы Чалфилдтегі шапель 1316 жылы алғаш рет тілге алынған; 1428 жылы ол оннан кем патршасы бар шіркеу болған. 1605 жылдан бері шіркеудің тізілімдері сақталған. Ғимарат 1962 жылы І санатқа жатқызылды.
All Saints' Church, near the front of the house, is a small church dating from the 14th century. It is Great Chalfield's parish church, although the civil parish was amalgamated into the newly created parish of Atworth in 1884. A chapel at Great Chalfield was first mentioned in 1316; in 1428 it was a church with fewer than ten parishioners. Church registers survive from 1605. The building was designated as Grade I listed in 1962.
Фильм түсірілген жер
Үй және оның аумағы 20 ғасырдың соңынан бері фильмдер мен телешоулар түсіру үшін пайдаланылып келеді. 1999 жылы ол Елизавета Гаскеллдің романы негізінде түсірілген BBC телеарнасының "Жұбайлар мен қыздар" сериалында Хэмли Холл поместьесі ретінде қолданылды. "Persuasion" (2007) фильмі түсірілімі үшін де үй пайдаланылды. 2008 жылы "Басқа Болейн қызы" тарихи романының фильмдік нұсқасы мен 2008 жылғы BBC телеарнасының "Тесс д'Урбервилл" сериалының кейбір сахналары осы үй мен аумақта түсірілді. 2014 жылы Би-Би-Сидің Тюдор дәуіріне арналған тарихи телесериалы "Волк Холл" сахналары осы жерде түсірілді. Бұл үй Би-Би-Сидің "Полдарк" сериалында Киллеварран үйінің түсірілім орны болды. "Ақ ханшайым" (2017) фильмінде Елизавета Йорк бала кезінде тұрған үй ретінде осы үй пайдаланылды.
The house and grounds have been used for location filming since the end of the 20th century. In 1999 they were used for Wives and Daughters, the BBC Television adaptation of Elizabeth Gaskell's novel, as Hamley Hall, the country house of a squire. Persuasion (2007) used the house for filming. The house and grounds were used for the 2008 film version of the historical novel The Other Boleyn Girl, and some scenes of the 2008 BBC Television adaptation of Tess of the d'Urbervilles. Scenes for the BBC's Tudor era historical TV serial Wolf Hall were filmed there in 2014. The house was the filming location for Killewarran House in the BBC series of Poldark. The house was used for Elizabeth of York's childhood home in White Princess (2017).