Кіріспе
Керн округінде бұрын осы атпен белгілі болған елді мекен. Келсо – бұл Калифорния штатының Сан-Бернардино округіндегі Мохаве ұлттық қорығында орналасқан шағын қала және тоқтатылған теміржол станциясы. Ол теміржолшы Джон Х. Келсоның құрметіне аталған, оның есімі қаланың атын анықтау үшін тағы екі жұмысшының есімімен бірге лотереяға салынған. Қала 1905 жылы Юта мен Лос-Анджелес арасындағы теміржол бағытындағы станция ретінде салынды, алғашқыда орналасқан жері мен жақын маңдағы суға толы бұлақтарының арқасында "Сайдинг 16" деп аталды. Калифорниядағы тарихи орындар туралы мәліметтерде былай делінген: "Келсода 1906 жылы салынған, көлеңкелі ағаштармен қоршалған, ыстық, шөлді аймақта сирек кездесетін әдемі испан стиліндегі Юнион Пасифик депосы орналасқан".
Kelso is a ghost town and defunct railroad depot in the Mojave National Preserve in San Bernardino County, California, USA. It was named after railroad worker John H. Kelso, whose name was placed into a hat along with two other workers to decide the name of the town. The town was built in 1905 specifically as a railroad station along the rail line between Utah and Los Angeles, originally called "Siding 16," because of its location and nearby springs that provided abundant water. Historic Spots in California states, "At Kelso stands a beautiful Spanish style Union Pacific Depot built about 1906, surrounded by shade trees, a welcome rarity in the hot, barren desert."
Тарих
1920 жылдары қарапайым теміржол депосы ретінде бастаған Келсо қаласы 1940 жылдары жақын маңдағы борак пен темір кендері ашылғанда 2000 тұрғынға дейін өсіп, қысқа ғана уақытқа гүлденді. Алтын мен күміс тағы да Кельсо ауданы деп белгіленген жақын төбелерде табылды. Кендер шамамен он жылдан кейін жабылғанда қала қайтадан кішірейді. Келсо – Сан-Педро, Лос-Анджелес және Солтүстік теміржолының операциялық базасы болды, ол Юнион Пасифик теміржолының жолымен байланысты, SPLA&SL оған жол пайдалану құқығын келісіп алған, және Атчисон, Топека және Санта-Фе теміржолының оңтүстікке қарайтын шығыс-батыс бағытымен жалғасты. Осы жерде пойызға су құйылып, тік Сима төбесіне көтерілуге көмектесу үшін "көмекші" локомотивтер қосылды. Лас-Вегас пен Санта-Фе желісіндегі Даггет арасындағы қашықтық тамақ вагоны жоқ пойыздар үшін тым алыс болғандықтан, Келсо мейрамханаға тоқтау жасауға ыңғайлы орын болды. Депо ғимараты 1923 жылы испандық "Калифорниялық миссия" стилінде салынды. Онда теміржол қызметкерлері үшін жатақ бөлмелері және жолаушылар мен қызметкерлерге арналған мейрамхана болды. Сондай-ақ телеграф кеңсесі мен күту залы да бар еді. Кейіннен ғимаратта "Бинэри" деп аталған, үй тағамдарын ұсынатын мейрамхана орналасты. Ішкі қабаттардағы кең бөлмелер жергілікті тұрғындар үшін қоғамдық орталық ретінде пайдаланылды. 1944 жыл шамасында теміржол жергілікті мас адамдарды ұстау үшін ескі темір торынан жасалған түрме әкелді. Қазір ол Келсо депосының сыртында қойылған. Депо 1986 жылға дейін жұмыс істеді. Шөлдің қатал жағдайына тап болған ғимарат тозуды бастады. 1990 жылдардың ортасында теміржол депоны бұзуға жақын болды. Содан кейін оны сақтап қалуға тырысқандар араласты. 2005 жылы ол Мохаве ұлттық қорығының келушілер орталығы ретінде қайта жаңартылды. Қазіргі уақытта нысан жөндеу жұмыстары үшін жабық. 2023 жылдың көктемінде қайта ашу күтілуде. 1970 жылдары Келсо "телевизиясы жоқ қала" деп танымал болды. Келсода мектеп жасындағы балалары бар шамамен 75 адам тұрды. Телевизия сигналдары қалаға жетпеді, сондықтан тұрғындар басқа демалыс түрлерін іздеді. Алайда спутниктік антенналар пайда болғаннан кейін, теледидар Келсоға енгізілді. Пошта индексі 92309, ал қауым 442 және 760 аймақтық кодтарының ішінде орналасқан. Келсо таулары Келсоның солтүстігінде, Келсо құмды төбелері оңтүстік-батысында жатыр, ал бүкіл аймақ Мохаве ұлттық қорығының шегінде орналасқан.