USS Caiman (SS 323) – АҚШ-тың Балао классына жататын теңіз асты қайығы. 1972 ж. Түркияға берілді. Екінші дүйн. соғысында қатысты, тарихы мен техникалық сипаттамалары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының суасты қайығы
Submarine of the United States
USS Caiman (SS 323) – Балау классына жататын суасты қайық, бұл кеме Америка Құрама Штаттарының Әскери-теңіз күштеріне тиесілі болған, кейін 1972 жылы Қауіпсіздік көмегі бағдарламасы бойынша Түркия Әскери-теңіз күштеріне берілді, онда ол үшінші TCG Dumlupınar болып қайта қолданысқа енгізілді. 1986 жылы қызметтен шығарылды.
USS Caiman (SS 323), a Balao class submarine, was a ship of the United States Navy that was later transferred to the Turkish Naval Forces in 1972 under the Security Assistance Program, where she was recommissioned as the third TCG Dumlupınar. She was retired in 1986.
Карьерасы (АҚШ)
Бастапқыда Бланкильо деп аталған кеме 1942 жылғы 24 қыркүйекте Амазонка өзенінде мекендейтін қайман – тұщы су аллигаторының құрметіне қайта аталды және 1944 жылғы 30 наурызда Коннектикут штатының Гротон қаласындағы Electric Boat Co. компаниясымен суға түсірілді; R. C. Bonjour ханым демеушілік етті; 1944 жылғы 17 шілдеде комиссияға берілді. Ол Тынық мұхиты флотына бағынды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде «Кайман» 1944 жылғы 13 қарашада Перл-Харбордан алғашқы соғыс патруліне шықты. Сайпанда тоқталып, ауыр сырқатқа шалданған командирін жағаға түсіріп, оның орнына келген офицерді алып, су асты кемесі Оңтүстік Қытай теңізіне бет бұрды, онда ол жау басып алған аймақтардағы әуе шабуылдарынан құлаған авиаторларды құтқару мақсатындағы әуе-теңіз іздеу-құтқару операцияларының бір бөлігі ретінде шабуылдық патрульдік міндеттерді орындады. Агрессивті американдық су асты кемелері мен теңіз әуе күштерінің шабуылдары жапон сауда флотын күрт қысқартты; сондықтан «Кайман» бұл патрульде ешқандай мақсатқа ие болмады және 1945 жылғы 22 қаңтарда жөндеу үшін Фримантлге (Австралия) оралды. Оның екінші патрулі 18 ақпаннан 6 сәуірге дейін Оңтүстік Қытай теңізінде және Сиам шығанағында өтті, бірақ ол да ешқандай нәтиже бермеді. Бірақ 28 сәуірде Филиппиндегі Субик шығанағында басталған үшінші патрулінде ол екі кішкентай шхунаны баттырды. Олардың қолданылуы жапондықтардың АҚШ Теңіз күштерінің салдарынан заманауи сауда кемелерін толығымен жоғалтуын көрнекті түрде көрсетті. 27 маусымда Оңтүстік Индоқытай және Батыс Борнеодан патрульдік аймақтан Фримантлге оралған су асты кемесі төртінші соғыс патруліне дайындалды, оның барысында ол үш қауіпті арнайы тапсырманы орындады, Ява жағалауына агенттерді түсірді және кейін эвакуациялады. Бұл патруль 22 шілдеден бастап жаулық әрекеттердің аяқталуына дейін жалғасты, оның барысында ол тағы бір жапон шхунасын баттырды. Ол 19 тамызда Субик шығанағына оралды, содан кейін Батыс жағалауға бағыт алды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін 1946 жылы «Кайман» Сан-Диего, Гуам және Перл-Харбордан операциялар жүргізді. 1947 жылы ол «Көк Мұрын» операциясының аясында Сиэтлден Арктикаға танысу круизіне шықты. Содан кейін ол Сиэтлде орналасқан және 1951 жылғы 23 сәуірге дейін резервтік оқу кемесі ретінде қызмет етті. Содан бері Перл-Харбор мен Сан-Диегода орналасқан «Кайман» 18 ай сайын Қиыр Шығыста қызмет етумен ауыстырылатын жергілікті операциялар мен флоттық жаттығуларды жүзеге асырып келеді. 1957 жылғы круизінде Австралияның Брисбен қаласы оның әдеттегі Жапон және Филиппин порттарына қосылды.
Originally Blanquillo, the vessel was renamed on 24 September 1942 after the caiman, a fresh water alligator inhabiting the Amazon River, and launched on 30 March 1944 by Electric Boat Co., Groton, Connecticut; sponsored by Mrs. R. C. Bonjour; commissioned 17 July 1944. She reported to the Pacific Fleet. During World War II, Caiman sailed from Pearl Harbor on her first war patrol 13 November 1944. Pausing at Saipan to put ashore her severely ill commanding officer and embark his relief, the submarine pushed on to the South China Sea, where she combined offensive patrol with lifeguard duty as a part of air sea rescue operations to save aviators downed in air strikes on enemy held territory. Aggressive American submarine and naval air attack had already greatly reduced the Japanese merchant fleet; hence Caiman made no contacts on this patrol, from which she returned to Fremantle, Australia, on 22 January 1945 to refit. Her second patrol, performed in the South China Sea and off the Gulf of Siam, from 18 February to 6 April, also yielded no contacts, but on her third, which began at Subic Bay in the Philippines on 28 April, she sank two small schooners. Their use illustrated graphically the almost complete loss of modern merchant ships which the Japanese had suffered largely at the hands of the U. S. Navy. Returning to Fremantle 27 June from her patrol area off southern Indo China and western Borneo, the submarine refitted for her fourth war patrol, during which she performed three dangerous special missions, landing and later evacuating agents from the coast of Java. On this patrol, which took place from 22 July to the end of hostilities, she sank another Japanese schooner. She returned to Subic Bay 19 August, then sailed for the West Coast. Post World War II, Caiman operated out of San Diego, Guam, and Pearl Harbor in 1946. In 1947 she made an Arctic familiarization cruise out of Seattle as part of Operation Blue Nose. Thereafter, based on Seattle, she served as reserve training ship until 23 April 1951, when she began a GUPPY conversion at Mare Island Naval Shipyard. Since then based at Pearl Harbor and San Diego, Caiman has alternated local operations and fleet exercises with tours of duty in the Far East at 18 month intervals. On her 1957 cruise, Brisbane, Australia, was added to her more usual itinerary of Japanese and Philippine ports.
Кәсібі (Түркия)
Кейман 1972 жылғы 30 маусымда Қауіпсіздікке көмек көрсету бағдарламасы шеңберінде әскери-теңіз күштерінен шығарылып, әскери тізілімнен алынып, Түркияға берілді. 1972 жылғы 23 тамызда ол Гёльчук әскери-теңіз кемежайларына жетіп, келесі күні үшінші ТКГ Дюмлюпинар (S 339) болып қолданысқа кірді – түрік тарихындағы маңызды есім, және Түрік тәуелсіздік соғысының соңғы және шешуші шайқасының аты. Түркия бұрынғы Кейманды қабылдағаннан кейін төрт жыл өткен соң, 1976 жылғы 31 тамызда Дарданелл бұғазында кеңес жүк тасымалдаушысы «Сзик Вовиловпен» соқтығысты. Әйгілі болғандай, оның экипажы суасты қайығын жақын жағалауға тіреуге үлкерді, осылайша 1953 жылы апатқа ұшыраған бұрынғы TCG Dumlupınar-дың тағдырынан сақталды, оның құлау орны сол жерге жақын болды. TCG Dumlupınar кейіннен құтқарылып, жөнделіп, 11 жыл бойы Түркия Әскери-теңіз күштерінде қызмет етті. 1983 жылғы 6 ақпанда ол қызметтен босатылып, «Ceryan Botu (Y 1247)» деп қайта аталды және осы атпен Гёльчук Әскери-теңіз кемежайларында зарядтау кемесі ретінде 1986 жылғы 15 қыркүйекте толығымен қызметтен шығарылғанша қызмет етті.
Caiman was decommissioned, struck from the Naval Register, and transferred to Turkey on 30 June 1972 under the terms of the Security Assistance Program. She arrived on 23 August 1972 to the Naval Yards in Gölcük and was commissioned the following day as the third TCG Dumlupınar (S 339) an important name in Turkish history, and the name of the final and defining battle of the Turkish War of Independence. Four years after Turkey took over ex Caiman, she suffered a collision with Soviet freighter Szik Vovilov in the Dardanelles on 31 August 1976. Luckily, her crew was able to ground the submarine on a nearby bank, thus preventing the tragedy that befell the previous TCG Dumlupinar in 1953, the wreck site of which lay just away. TCG Dumlupinar was subsequently salvaged, repaired, and continued to serve in the Turkish Navy for 11 years before she was decommissioned and renamed Ceryan Botu (Y 1247) on 6 February 1983, under which name she served as a charging boat at Gölcük Navy Yards until she was permanently retired on 15 September 1986.