Кіріспе

Плимут шығасындағы шағын арал, Англия. Дрейк аралы – Плимут шығасында орналасқан арал, Девон графтығының Плимут қаласының оңтүстігіндегі су кеңістігінде. Аралдың тас-жартастары девон кезеңінің теңіз әктастарымен қатар жанартаулық туф пен лавадан тұрады. 400 жылдан астам уақыт бойы арал бекітілген.

Ерте тарих

Аралдың алғаш рет тіркелген атауы 1135 жылы болды, сол кезде онда салынған шіркеудің құрметіне Санкт-Михаил деп аталды. Кейін шіркеу Қасиетті Николайға қайта бағышталып, арал да сол атты қабылдады. 16 ғасырдың соңынан бастап арал, Плимутты өз үй порты ретінде пайдаланған ағылшын капері сэр Фрэнсис Дрейктің құрметіне кейде Дрейк аралы деп те аталатын. 19 ғасырдың басына дейін карталар мен басқа да анықтамаларда арал Сент-Николай аралы деп көрсетіле берді. Шамамен соңғы 100 жылда ғана бұл атау қолданыстан шығып, Дрейк аралы деген ат қабылданды. Дрейк 1577 жылы Плимуттан теңізге шығып, 1580 жылы әлемді айналып келді, ал 1583 жылы аралдың губернаторы болып тағайындалды. 1549 жылдан бастап арал француздар мен испандықтарға қарсы қорғаныс мақсатында нығайтыла бастады, 16 ғасырдың соңында аралда 300 сарбазға арналған казармалар салынды. Бірнеше ғасыр бойы арал, қазіргі Плимут қаласына айналатын үш алғашқы қаланың қорғанысының маңызды орталығы болып келді. 1665 жылы Нивелист Роберт Лилберн аралда түрмеде қайтыс болды. Ол Карл I патшаны өлтіргені үшін өмір бойына түрмеге кесілген еді. Бірнеше жылдан кейін, ағылшыл азамат соғысындағы Жаңа үлгідегі армияның бұрынғы генералы Джон Ламберт 1662 жылдан бері тұтқында болған Гернси аралынан Дрейк аралына көшірілді. Лилберн сияқты ол да бостандыққа шыға алмады, 1683 жылдың қысында Дрейк аралында көз жұмды. 1774 жылдың маусым айында Дрейк аралының солтүстігінде тарихтағы алғашқы суасты қайғысы орын алды, «Мария» кемесіне бекітілген ағаштан жасалған суасты камерасын сынап көрген Джон Дей есімді ағаш шебері қаза тапты.

Дрейк аралы батареясы

1859 жылғы Ұлыбританияны қорғау жөніндегі корольдік комиссия Плимутты қорғау үшін жаңа бекіністердің кең ауқымды бағдарламасын ұсынды. Дрейк аралында аралдың ортасындағы қолданыстағы батареяны ашық орналасқан жерлерде 12 дюймдік 5 зеңбірекпен алмастыру жоспарланған. Оңтүстік-батыс жағында темір қалқандары бар тас қақпалармен қоршалған 21 9 дюймдік зеңбіректерден тұратын жаңа батарея салынуға тиіс болды. 1880 жылы жұмыс толыққан жоқ. 1897 жылы 12 фунттық алты жылдам атуға қабілетті зеңбірек қосылды, ал 1901 жылы 6 дюймдік үш зеңбірек негізгі қару-жараққа айналды; алғашқы тұмсықтан зарядталатын зеңбіректер топыраққа көмілді. Соңында, 1942 жылы заманауи екі зеңбіректік 6 фунттық зеңбірек орнатылды.

Жақында болған тарих

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Дрейк аралы Соғыс кеңсесінің басқаруында қалды, ол 1956 жылы қорғаныс мақсатында қажет еместігін жариялағанына қарамастан, 1963 жылға дейін аралды босата қоймады. Осы кезде Плимут қалалық кеңесі аралда жастарға арналған оқу-жаттығу орталығын құру мақсатымен Тақтан жалға алды. Бұл орталық 1964 жылы ашылды, сонымен бірге аралға негізгі су құбыры жеткізілді. 1987 жылдың 1 мамырында аралда алғашқы телефон желісі орнатылды, кабель негізгі су құбырына қосылды. Телефон нөмірі – Плимут 63393. Бұрын аралдағы күзетші Қорғаныс министрлігінің жүйесін пайдаланған. «Мейфлауэр орталығы» трестінің қамқорлығындағы Дрейк аралындағы оқу-жаттығу орталығы 1989 жылдың 31 наурызына дейін жұмыс істеді, содан кейін «Мейфлауэр» тресі Таққа жалға алу шартын қайтарды және қайықтар мен спорттық жабдықтарды сатты. 1995 жылы Корольдік мүлік Дрейк аралын сатуға шығарды, сұраныс бағасы 235 000 фунт стерлинг болды және көптеген ұсыныстар түсті. Ақырында, сол кездегі «Плимут Аргайл» төрағасы Дэн МакКоули мен аралды халыққа ашуды қалаған Чеширде туған кәсіпкер арасында бәсекелес сауда басталды. МакКоулидің ұсынысы қабылданды және ол 1995 жылы аралды 384 000 фунтқа сатып алды, оны қонақ үй кешеніне айналдыруды жоспарлады. 2003 жылы Плимут қалалық кеңесі МакКоулидің тікұшақ алаңымен бірге қонақ үй және демалыс кешенін салуға қатысты жобалау өтінішін қабылдамады. 2014 жылы аралда Наполеон дәуірінен қалған қираған әскери казармалар мен ғимараттар, сондай-ақ Қорғаныс министрлігінің радио мачтасы болды. 2005 жылдың мамыр айында арал британдық БАҚ назарына ілікті, ол кезде аралдағы бос ғимараттардың бірін «Trident Ploughshares» ядролық қаруға қарсы наразылық топтары басып алды. 2017 жылдың сәуірінде жобалауға рұқсат алынғаннан кейін, ІІ санаттағы «Арал үйі», казарма блогы және жуыну ғимараты қалай байланыстырылатыны туралы мәліметтер жарияланды, нәтижесінде 25 бөлмелі 10 миллион фунттан астам сомадағы қонақ үй және спа кешені құрылатын болды. 2018 жылдың қазан айында арал 6 миллион фунтқа сатылды. Оны Морган Филлипс сатып алды. Филлипс аралды мұражай мен тарихи орталықпен халыққа ашуды жоспарлап отыр, бұл аралдың бұрынғы жабылуынан 30 жыл өткен соң жүзеге аспақ. 2020 жылдың 15 наурызында 105 келушіге арналған бір реттік экскурсия өткізу жоспарланған, бірақ COVID-19 пандемиясы салдарынан ол жойылды. Дрейк аралы BBC-нің «Антиквариаттар жолы» бағдарламасының 2020 жылдың 17 желтоқсанында көрсетілген эпизодында пайда болды.