Отуэй Бернс: 1812 жылғы соғыс кезеңіндегі американдық жеке теңізші және саясаткер
Otway Burns
Отуэй Бернс (1775-1850) – америкалық капер, Соғыс 1812-де қатысқан. Содан кейін Солтүстік Каролина штатының сенаторы болды. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Отуэй Бернс (шамамен 1775 – 25 тамыз 1850) – 1812 жылғы соғыс кезінде американдық жеке теңіз шабуылдамасы жасаушы, кейін Солтүстік Каролина штатының сенаторы болған американ саяхатшысы.
American politician (c. 1775–1850)
Otway Burns
Otway Burns (c. 1775 – August 25, 1850) was an American privateer during the War of 1812 and later, a North Carolina State Senator.
Ерте өмір
Бернс Солтүстік Каролина штатының Суонсборо қаласына жақын жердегі Куинс-Крикте дүниеге келген. Ол Суонсборо мен Бофорт порттарында, Карререт округінің жақын маңдағы қалаларында теңізшілік кәсібін үйренді. Сауда кемесінің капитаны болу үшін қажетті дағдыларды меңгерген соң, Бернс АҚШ-тың шығыс жағалауымен солтүстікке Мэн штатына дейін жүзіп барды. Саяхатынан кейін 1809 жылдың 6 шілдесінде ол туысы Джоанна Грантқа үйленді. Келесі жылы олар Суонсбороға көшіп барды. Сол жерде Джоанна олардың жалғыз баласы Оуэнге босанды. Бернс сауда қызметі үшін Нью-Берн қаласының дәрігері және жергілікті саяси көшбасшысы Эдвард Пастерден қаржылық қолдау алды. 1812 жылдың жазында, 1812 жылғы соғыс басталғанына бір ай өткен соң, Бернс пен Пастер Нью-Йорк қаласында сегіз мың АҚШ долларына кеме сатып алды, оны Бернс Каролина жағалауында жеке каперлікпен айналысу үшін пайдалануды жоспарлаған. 147 тонналық "Зефир" кемесі төрт жыл бұрын Мэриленд штатындағы Уэст-Риверде салынған. "Зефир" кемесінің ұзындығы 26 метр, ені 7 метр, тереңдігі шамамен 3 метр болды. Кемеде бір айналмалы зеңбірек және 5-7 зеңбірек орнатылған шанақ болды. Сондай-ақ, кемеде түрлі шағын қарулар да болды: кескіштер, тапаншалар, мылтықтар, пикалар, пикакс және блендербустар.
Burns was born at Queen's Creek, near Swansboro, North Carolina. He became a seaman after learning the trade at the ports in Swansboro and Beaufort, a nearby town situated in Carteret County. After acquiring the skills needed to become a merchant captain, Burns sailed along the East Coast of the United States, all the way north up to Maine. After his voyage, he married his cousin, Joanna Grant, on July 6, 1809. The next year, the couple moved to Swansboro. There, Joanna gave birth to Owen, the couple's only child. Burns received financial support for his trading activities from Edward Pasteur, a physician and local political leader from New Bern. In the summer of 1812, just a month after the War of 1812 had commenced, Burns and Pasteur purchased a vessel in New York City for eight thousand US dollars, which Burns intended to use for privateering along the coast of The Carolinas. The 147 ton vessel, named Zephyr, had been constructed four years earlier on the West River in Maryland. Zephyr measured 85.5 feet (26 m) from bow (ship) to stern, had a beam of 22.5 feet (7 m) and a depth of almost 9 feet (3 m). The vessel was armed with one pivot gun and between five and seven gun carriages. Also on board were a number of small arms: cutlasses, pistols, muskets, boarding pikes, pickaxes and blunderbusses.
Караптерлік мансап
Пастер мен Бернс «Снап Драгон» кемесімен Нью-Бернге кеме экипажына адамдар жинау үшін барды. Олардың таңғалуына орай, Нью-Берннің кейбір саяси басшылары жеке бастық кеме жүргізуді қарақшылық деп қарады және екі жеке бастық үшін қиындықтар тудыруға тырысты. Басшылар жаңадан келгендерді қарыз алуға көндірді, содан кейін олар қарыздары үшін тұтқындалды. Бернс екі рет саясаткерлерге қарсы қайтарды. Бірде «Снап Драгон» экипажы кемеге өтуге ниеттенген полиция қызметкерлерімен қайықты батырды. Кейін жергілікті адвокат кемені «лицензиялы қарақшы» деп атады. 25 адамнан тұратын экипажбен Бернс Нью-Берннен Норфолкқа (Вирджиния штаты) бағыт алды. 1812 жылдың 14 қазанында «Снап Драгон» және тағы бір кеме, «Ревендж», оңтүстікке қарай жүзіп кетті. Бір аптадан кейін екі кеме бөліністі. Ұзақ өтпей Бернс пен Пастер кемені Виргин аралдарындағы Сент-Томасқа жеткізді. Жаудың британдық кемелерін жаңылыстыру үшін олар «Снап Драгонды» сауда кемесі ретінде жасырып, ескі, жыртық желкендерді орнатып, қаруларын көзден таса етті. «Снап Драгон» бес британдық әскери кемесімен кездесті. Кемелердің бірі, фрегат, ескерту оғын атты және басқа кемелерге «Снап Драгонды» қууды бұйырды. Екі сағаттан астам уақыт бойы Бернс «Снап Драгонды» қауіптен алып қашып, Кеме тасы жолына бағыттады, бірақ екі британдық бриг бұл жолды тосқауылдады. Бригтер дереу «Снап Драгонға» шабуыл жасады. Бернс экипажына кемеге оқ атылғанда палубаға жатып қалуды бұйырды. Әйгілеуіне орай, Бернс британдық кемелерден қашып, кемені зардапсыз алып шыға алды. Келесі күні Бернс және оның экипажы тағы бір британдық әскери кемесімен кездесті, бірақ олар қайтадан құтылды. «Снап Драгон» экипажы Сент-Круаға жетті, онда олар жағалау саудагерлерін «бірнеше рет тұтқындады». Үш айдан кейін Бернс Солтүстік Каролина штатының Бофорт қаласынан келген 20 жасар Джейн Холлға үйленді. 1815 жылдың сәуір айында Бернс Бофортта үй сатып алды, онда ол келесі 20 жыл бойы отбасының тұрғын үйі болатын үй салды. 1823 жылы ол Бофортта «Уорриор» кемесін, ал сегіз жылдан кейін «Генри» бригін салды. 1820 жылдардың көп бөлігінде ол Бофорттағы меншігіндегі дүкенді және тавернаны басқарды, сонымен қатар Тейлор Крик тұз тарату компаниясында серіктес болды. Басқа да нәрселермен қатар, ол аймақтың тарихындағы ең ірі қоғамдық жоба болған Форт-Мэконды салу үшін федералды үкімет пайдаланған кірпіш пештерінің серіктесі болды және 11 адамды құлдыққа салды, олардың мәжбүрлі еңбегі оның бизнесі мен Картерет округіндегі плантациясында пайдаланылды.
Pasteur and Burns, on Snap Dragon, headed to New Bern to recruit men to join the vessel's crew. To their surprise, some of New Bern's political leaders treated privateering like piracy, and they tried to complicate matters for the two privateers. The leaders convinced new recruits to borrow money, upon which, they would be arrested for their debt. Burns twice retaliated against the politicians. In one incident, the crew of Snap Dragon sank a boat with constables who were planning on boarding the ship. Subsequently, a local attorney labeled the vessel as a "licensed robber". With a 25 man crew, Burns left New Bern for Norfolk, Virginia. On October 14, 1812, Snap Dragon and another vessel, Revenge, sailed south. The vessels separated a week later. Soon after, Burns and Pasteur led the vessel to St. Thomas in the Virgin Islands. To fool enemy British ships, they disguised Snap Dragon as a merchant ship by putting up old, ragged sails and moving the guns out of view. Snap Dragon ran into five British men of war. One of the ships, the frigate , fired a warning shot and signaled the other ships to chase down Snap Dragon. For over two hours, Burns led Snap Dragon away from danger, toward Ship Rock passage, which unknowingly, was blocked by two British brigs. immediately launched an attack on Snap Dragon. Burns told his crew to lie down on the deck while the vessel was being fired upon. Fortunately, Burns was able to command the vessel away from the British ships, unscathed. The next morning, Burns and his crew encountered , another British man of war, but again they successfully escaped. The crew of Snap Dragon made their way to St. Croix, where they made "several small captures" of coastal traders. Three months later, Burns married Jane Hall, a 20 year old from Beaufort, North Carolina. In April 1815, Burns purchased a property in Beaufort, on which he built a house, that would be his family's residence for the next 20 years. In 1823, he built Warrior in Beaufort, followed by the brig Henry, eight years later. During much of the 1820s, he managed a store and taproom on his Beaufort property, and also had a partnership in a Taylor's Creek salt distribution company. Among other things, he also co owned brick kilns used by the federal government to build Fort Macon, in the largest public works project in the history of the area, and enslaved 11 people, whose forced labor was used for his businesses and on his plantation in Carteret County.
Кейінгі өмірі
1835 жылы президент Эндрю Джексон оны Брант аралының жарық мұнарасының қараушысы етіп тағайындады, және ол өмірінің соңына дейін осы қызметте болды. Ол Бофорт қаласындағы ескі зиратқа жерленген.
In 1835 President Andrew Jackson appointed him keeper of the Brant Island Shoal Light, a position he held until his death. He is buried in the Old Burying Ground at Beaufort.
Құрметтер
Оның құрметіне екі эсминец аталды: Бёрнс және Бёрнс, олар бірінші және екінші дүниежүзілік соғыстарда, сәйкесінше, қызмет етті. 1834 жылы Солтүстік Каролина штатында оның құрметіне Бёрнсвилл қаласы құрылды және аталды. 1909 жылы қала алаңына оның ескерткіші орнатылды. Солтүстік Каролина штатының Картерет округіндегі Отуэй қаласы да оның есімімен аталған. Оның ұрпақтары бүгін Солтүстік Каролина штатының Бофорт, Суонсборо және Атлантик Бич аймақтарында, сондай-ақ оның туған жеріне жақын, Куинс Крик маңында тұрады. Капитан Бернстің өмірі Рут П. Барбордың «Снап-драконның саяхаты» атты тарихи романының негізі болды.
Two destroyers have been named in his honor: Burns and Burns, in service during World War I and II, respectively. In 1834, Burnsville, North Carolina was founded and named in his honor. A statue of him was placed in the town square in 1909. The town of Otway, in Carteret County, North Carolina, is also named for him. He has descendants living today in the areas of Beaufort, Swansboro and Atlantic Beach, North Carolina, and in the immediate area of his birth near Queens Creek, North Carolina. Captain Burns's life is the basis of a historical novel by Ruth P. Barbour, The Cruise of the Snap Dragon.