«Bosom Buddies» (1980-1982) – Том Хэнкстің жұлдыздығымен келген американдық комедиялық телесериал. Әйел кейпінде тұрып, қиындықтарды бастан өткерген екі дос туралы.
1980–1982 American situation comedy television series
the song "Bosom Buddies"
"Bosom Buddies" – Том Хэнкс пен Питер Сколаридің басты рөлдерде ойнаған, Роберт Л. Бойетт, Томас Л. Миллер және Крис Томпсон жазған американдық телекомедиясы. Сериал 1980 жылдың 27 қарашасынан 1982 жылдың 27 наурызына дейін ABC телеарнасында бейсенбі күндері екі маусым бойы көрсетілді, ал 1984 жылдың жазында NBC телеарнасында қайта көрсетілді. Шоуда шығармашылық жарнама саласында жұмыс істейтін, кәсіби қиындықтарға тап болып, қолжетімді жалғыз пәтерде тұру үшін әйел кейпіндегі екі жалғыз ер адамның басынан өткен оқиғалар баяндалады. Гендерлік стереотиптер және ерлер мен әйелдер арасындағы қарым-қатынастар жиі талқыланатын тақырыптар еді. Сериал ерекше юморымен және, әсіресе Хэнкс пен Сколари арасындағы импровизацияны жиі пайдалануымен танымал болды. Шоу жақсы рейтингтермен басталып, бірақ халықтың қызығуын ұстай алмағандықтан екі маусымнан кейін жабылды. Бүгінде сериал Хэнкстің актерлік жолын бастағанымен танымал, ол кейіннен Оскар жүлдесін алған киножұлдызға айналды.
Bosom Buddies is an American television sitcom starring Tom Hanks and Peter Scolari created by Robert L. Boyett, Thomas L. Miller and Chris Thompson. It aired on Thursday nights for two seasons on ABC from November 27, 1980, to March 27, 1982, and in reruns in the summer of 1984 on NBC. The show features the misadventures of two single men, working in creative advertising, struggling in their industry while disguising themselves as women in order to live in the one apartment they could afford. Gender stereotypes and male/female interpersonal relationships were frequent themes. The show became known for its quirky humor and its frequent use of improvisation, especially between stars Hanks and Scolari. Though the show started out with good ratings, it failed to hold the public's interest and was canceled after two seasons. The show is now best known for launching the career of Hanks, who became an Oscar winning film star.
Негізгі идея
Пилоттық эпизодта, олар ұйықтап жатқанда өздерінің пәтері қирағаннан кейін, екі ер адам әйелдер кейпінде киініп, тек әйелдерге арналған, өте арзан Сьюзан Б. Энтони қонақ үйінде тұруға мәжбүр болады. Кип Уилсон (Хэнкс) бастапқыда жоспарға күмәнмен қараса да, әдемі модель, биші және медбике Сонни Люметпен (Донна Диксон) танысқаннан кейін, болашақ жазушы Генри Десмондты (Сколари) осы тәжірибенің керемет кітапқа айналатынына көндіреді. Олардың әріптесі, Генриге қызығушылық танытқан Эми Кэссиди (Венди Джо Спербер) – жоспарды білетін жалғыз тұрғын. Ұлдардың алдауына қонақ үйдің менеджері Дарлин (Эди Адамс) мен болашақ әнші Изабелл Хаммондты (Телма Хопкинс) шатастыру да кіреді. Пилот ABC арнасына сатылғаннан кейін Дарлиннің рөлі Лилли Синклермен (Люсиль Бенсон) ауыстырылды. Бірінші маусымда Кип, Генри және Эми Манхэттенде орналасқан Ливингстон, Джентри және Мишкин жарнама агенттігінде Рут Данбардың (Холланд Тейлор) тапсырмасын орындайды, онда Кип – график, Генри – копирайтер, ал Эми – рецепционист. Рут өзінің (көрінбейтін) басшысы Рубиновицке есеп бергенде, ұлдардың жұмысын өзінің еңбегі деп жиі көрсетеді. Шоу екінші маусымға жаңарып, бірақ жартылай ғана жаңарыпты. Бірінші маусымның нашар рейтингін жақсарту, форматты өзгерту және шығындарды қысқарту мақсатында Лилли Синклердің рөлі артық деп танылды және сценарийден шығарылды. Нәтижесінде, тәжірибелі актриса Люсиль Бенсон сериалдан кетіп, Телма Хопкинстің Изабелл кейіпкері жаңа қонақ үй менеджері болды. Кип, Генри және Эми Ливингстон, Джентри және Мишкин агенттігінен кетіп, өздерінің «Алпыс Секундтік Көше» атты жарнама агенттігін ашты, Рут олардың толыққанды емес серіктесі болды. Екінші маусымның бірінші эпизодында ер адамдардың әйел кейпінде өмір сүру амалы ашылады, бірақ олар әйелдерге арналған қонақ үйде тұруға рұқсат алады. Сонни Кипті алдағаны үшін кешіреді, ал жаңа қонақ үй менеджері Изабелл басқа тұрғындарға мойындаудың орнына осы амалға келіседі. Осы сәттен бастап, әйел кейпінде көрсету элементі азайтылып, шоу авторының бастапқы идеясына, яғни жай ғана дос комедиясына жақындады.
In the pilot episode, after their own apartment is demolished while they are still asleep in it, two men disguise themselves as women in order to live in the dirt cheap Susan B. Anthony Hotel, which happens to be female only. Kip Wilson (Hanks) is originally skeptical of the plan, but after meeting gorgeous resident model/dancer/nurse Sonny Lumet (Donna Dixon), he ends up convincing aspiring writer Henry Desmond (Scolari) that the experience will make a great book. Their co worker, Amy Cassidy (Wendie Jo Sperber), who is attracted to Henry, is the only resident in on the plan. The boys’ deception includes outwitting the hotel manager, Darlene (Edie Adams), and fellow resident, Isabelle Hammond (Telma Hopkins), an aspiring singer. When the pilot sold to ABC, the character of Darlene was replaced by Lilly Sinclair (Lucille Benson). In the first season, Kip, Henry, and Amy work for Ruth Dunbar (Holland Taylor) at the Manhattan based advertising firm of Livingston, Gentry & Mishkin, where Kip is a graphic artist, Henry is a copy writer, and Amy is the receptionist. Ruth often takes credit for the boys’ work when reporting to her (unseen) boss, Mr. Rubinowitz. The show was barely renewed for a second season. In order to improve the mediocre ratings of the first season, revise the format, and at the same time, do some cost cutting, it was decided that the part of Lilly Sinclair was superfluous and was written out. As a result, veteran actress Lucille Benson left the series and Telma Hopkins' character of Isabelle became the new hotel manager. Kip, Henry and Amy left Livingston, Gentry & Mishkin to start their own advertising firm, Sixty Seconds Street, with Ruth serving as a not quite silent partner. In the first episode of the second season, the male characters’ ruse of living in drag is revealed, but they are allowed to continue living at the women only hotel anyway. Sonny forgives Kip for the deception, and Isabelle, the new hotel manager, agrees to go along with the ruse rather than admit it to the other residents. From this point on, the drag element was de emphasized and the show moved closer to the creators' original concept of a regular buddy comedy.
Өндіріс
Сериал Миллер мен Бойетт тарапынан оның хит-ситкомы «Лаверн мен Ширлидің» еркек аналогы ретінде жоспарланған. Бастапқыда олар оны «Билли Уайлдердің ерекше стильдес» деп сипаттаған, жай ғана дос-комедия ретінде ұсынды. ABC басшылары Миллер мен Бойеттке Уайлдермен салыстырудың мәнін түсіндіруді сұрағанда, продюсерлер Уайлдер режиссерлік еткен «Кімде-кім кешікпесе» фильмін атады. ABC шоуды әйелдер киімін киген ер адамдардың болуы шартты сатып алды, дәл сол фильмдегідей. «Біз осыны ұсыну үшін келген жоқпыз», - деп еске алады Миллер. «Олар оған бірден келісіп бітті! Біз студияға машинамен қайтып келіп: «Ой, құдай-ау, не істейміз? Біз әлдебір киім ауыстыру керекпіз» дедік». Актерлер таңдалғаннан кейін Миллер мен Бойетт «Лаверн мен Ширли» сериалының жазушы-продюсерлерінің бірі Крис Томпсоннан пилотты жазып, сериалдың шоураннері болуын сұрады. Томпсон (кейін «Ларри Сандерс Шоуы» сияқты шоулардың атқарушы продюсері болды) кейін бұл жұмысты тек ақша үшін қабылдағанын, бірақ күтпеген жерден оны «шоу-бизнес мансабындағы ең сүйікті тәжірибем» деп тапқанын айтты, себебі желі оны және жас актерлерін тәжірибе жасауға толық еркіндік берді. «Бізді жалғыз қалдырды», - деді ол. «Бізге ешкім назар аудармады. Біздің бәріміз жас едік, бірақ әкемнің «Поршесі» бардай сезіндік. Бізде әр апта сайын ойнауға 500 000 доллар болды». Сериал Нью-Йоркте болса да, «Босом Баддиз» Лос-Анджелестегі Paramount Pictures студиясының 25-ші сахнасында түсірілді. 25-ші сахнада «Люси Шоуы», «Ширс» және оның спин-оффы «Фрейзер» да түсірілді. 1980-81 жылдарғы телесезонның көптеген басқа ситкомдары сияқты, «Босом Баддиз» 1980 жылы болған Экрандық актерлер гильдиясы мен Америка теледидар және радио әртістері федерациясының ереуілінің әсерін сезінді. Осының салдарынан шоудың бірінші маусымы қысқартылды. Бастапқыда оның рейтингісі жоғары болды. Алайда, ABC шоудың көрсетілу күні мен уақытын жиі өзгертіп отырды, бұл бірінші маусымның жалпы көрсеткіштеріне кері әсер етті. Екінші маусым, жаңа идеясымен, одан да нашар болды, және желідегі тағы бір уақыт өзгерісінен кейін шоу 1982 жылдың көктемінде жабылды. Қызығы, сериалдың соңғы сөзі (2-маусым, 18-бөлім «Соңғы кинотеатр емес») «Білесіз бе, мен нешеге жетсем де, осыны қараудан ешқашан жалықпаймын» болды. «Босом Баддиз» Эдди Милкис 1984 жылы компаниядан кеткендіктен, Миллер Милкис Бойетт өндірістік тобын пайдаланған соңғы шоулардың бірі болды. Бұл сонымен қатар Paramount Television (қазір CBS Television Studios) Lorimar Productions (кейін Warner Bros. Television) компаниясына көшуден бұрын шығарған соңғы Миллер Бойетт ситкомының бірі болды. «Бақытты күндер» 1984 жылы аяқталды, бұл Миллер Бойетт Lorimar компаниясына көшуден бұрын тоқтатылған соңғы бағдарлама болды, ал «Валери» содан кейін дебют жасады.
The series was conceived by Miller and Boyett as a male counterpart to their hit sitcom Laverne & Shirley. They originally pitched it as a straightforward buddy comedy done in what they described as "a sophisticated Billy Wilder kind of way." When ABC executives asked Miller and Boyett to explain what they meant by the comparison to Wilder, the producers mentioned Some Like It Hot (directed by Wilder) and ABC bought the show on condition that it would include men in women's clothing, just like that movie. "We weren't there to pitch that," Miller recalled. "And they jumped on it! We drove back to the studio in the car saying, 'Oh my God, what are we gonna do? We have to do something in drag.'" After the cast had been chosen, Miller and Boyett asked Chris Thompson, one of the writer producers of Laverne & Shirley, to write the pilot and be the series showrunner. Thompson (who would go on to executive produce such shows as The Larry Sanders Show) said later that he took the job purely for the money, but unexpectedly found it to be "my completely favorite experience in show business", because the network left him and his young cast free to experiment. "We were left alone," he recalled. "Nobody was paying attention to us. We were all really young, but it was like we had daddy's Porsche. We had $500,000 to play with every week." Although the series is set in New York, Bosom Buddies was taped on Stage 25 at Paramount Pictures in Los Angeles. Stage 25 was also the home of The Lucy Show, Cheers, and its spin off Frasier. Like many other sitcoms that aired during the 1980–81 television season, Bosom Buddies felt the effects of a strike by the Screen Actors Guild and American Federation of Television and Radio Artists that occurred in 1980. As a result, the show had an abbreviated first season. At first, its ratings were strong. However, ABC kept switching the show's day and time slots, which hurt the first season's overall standing. The second season, with its revised premise, fared even worse, and after more time slot changes by the network, the show was canceled in the spring of 1982. Ironically, the last line of the series (season 2, episode 18 "Not the Last Picture Show"), was "You know, no matter how old I get now, I'll never get tired of watching this." Bosom Buddies was one of the last shows to use the Miller Milkis Boyett production team due to Eddie Milkis leaving the company in 1984. This was also one of the last Miller Boyett sitcoms to be produced by Paramount Television (now CBS Television Studios) before they moved their base of operations to Lorimar Productions (later Warner Bros. Television); Happy Days ended its run in 1984, making the latter the last program to meet cancellation before the Miller Boyett move to Lorimar, with Valerie being the first since to debut.
Эпизодтар
Пилоттық бөлім фильмге түсірілген, ал серияның қалған бөлігі бейнеленген.
While the pilot episode was shot on film, the rest of the series was shot on videotape.
Әннің тақырыбы
Бастауыш титрлердегі ән Билли Джоэлдің "My Life" әні болды, бірақ ол Гари Беннетт вокалымен және Майк Лукас фортепианода орындаған қайта жазылған нұсқасы еді. Кейбір синдикацияда көрсетілген қайта көрсетілімдерде (мысалы, USA Network-те қайта көрсетілімдер көрсетілгенде, сондай-ақ кейінірек MeTV арнасында көрсетілгенде) және барлық үй бейнежазбалары мен DVD шығарылымдарында ашылу титрлері үшін "My Life" әнінің орнына Стефани Миллс орындаған, көрсетілімнің соңғы титрлеріндегі инструменталды ән "Shake Me Loose" әнінің вокалды нұсқасы қолданылды.
The theme song for the opening credits was Billy Joel's "My Life", although it was a re recorded version with Gary Bennett as the vocalist and Mike Lucas on piano. Some reruns shown in syndication (such as when USA Network aired reruns, as well as its later runs on MeTV) and all home video and DVD releases use a vocal version of the show's end credit instrumental theme, "Shake Me Loose", performed by Stephanie Mills, for the opening credits, replacing "My Life".
Қайталануы
NBC 1984 жылдың жазында "Босом Баддиз" сериалын қайта көрсетті, "Сплаш" және "Бакалаврлар кешінің" сәттілігінен кейін Хэнкс танымал киножұлдызға айналғаннан соң. Рейтингтер жақсы болды, бірақ Хэнкстің шоуды жаңартуға оралуының мүмкіндігі болмады. Сериалдың қайталама көрсетілімдері 1995 жылдың 18 қарашасына дейін USA Network арнасында, сондай-ақ 2000 жылдардың ортасына дейін TBS және TV Land арналарында көрсетілді. Соңғы кезде Weigel Broadcasting компаниясы сериалды MeTV, MeTV Plus және Decades (қазір Catchy Comedy деп аталады) сияқты өз желілерінде көрсетті. Catchy Comedy 2023 жылдың 27-28 мамырында және 2024 жылдың 13-14 сәуірінде сериалдың "Catchy Binge" марафонын көрсетті. Ұлыбританияда "Босом Баддиз" сериалы 80-жылдардың басында LWT және TSW деген екі ITV компаниясы арналарында көрсетілді. Paramount Channel арнасы да сериалды 1995 жылдың 1 қарашасынан 2001 жылдың 4 ақпанына дейін қайта көрсетті.
NBC briefly aired reruns of Bosom Buddies in the summer of 1984, after the successes of Splash and Bachelor Party had made Hanks a major film star. Ratings were good, but there was no possibility of Hanks returning for a revival of the show. Reruns also aired on the USA Network until November 18, 1995, as well as on TBS and TV Land until the mid 2000s. More recently, Weigel Broadcasting has aired the series on some of its networks, including MeTV, MeTV Plus, and Decades (now known as Catchy Comedy). Catchy Comedy aired a "Catchy Binge" of the series on May 27–28, 2023, and again on April 13 14, 2024. In the U. K., Bosom Buddies was aired by Two ITV Companies LWT and TSW in the early 80s. The Paramount Channel, Also repeated the series from November 1, 1995, until February 4, 2001.
Поп-мәдениет сілтемелері
Шоудың бастапқы титрлерінің кадр сайын қайта түсірілген нұсқасы 2014 жылдың 23 қаңтарында Adult Swim телеарнасында Адам Скотттың «Телевизия тарихындағы ең үлкен оқиға» бағдарламасының бөлігі ретінде көрсетілді. Пародияны Ланс Бангс пен Скотт түсірді, онда Пол Радд Том Хэнкстің Кип рөлін, ал Скотт Питер Сколаридің Генри рөлін сомдады. Билли Джоэлдің «My Life» әнін Джоэл өзі орындады, ал түпнұсқа телесериалда қолданылған үнге ұқсас нұсқасы емес. Бастапқы титрлерді қайта жасау алдындағы кеңейтілген «жасалу процесі» туралы мокьюментариде Хэнкс, Сколари және Джоэл эпизодтық рөлдерде пайда болады. «30 Rock» сериалының «100» эпизодында Хэнкс «My Life» әнінен үзінділер айту арқылы «Bosom Buddies» сериалына сілтеме жасайды.
A shot for shot remake of the show's opening credits aired January 23, 2014, on Adult Swim as an installment of Adam Scott's The Greatest Event in Television History. The parody was directed by Lance Bangs and Scott and features Paul Rudd playing Tom Hanks' character Kip, and Scott playing Peter Scolari's character Henry. The theme song "My Life" by Billy Joel is actually sung by Joel instead of the sound alike version used for the original TV series. In an extended mock "making of" documentary preceding the opening credits remake, Hanks, Scolari, and Joel make cameo appearances. In the 30 Rock episode "100," Hanks makes a cameo appearance where he references Bosom Buddies by singing lines from "My Life".