Кіріспе
Шотланд сәулетшісі сэр Роберт Роуанд Андерсон (5 сәуір 1834 – 1 маусым 1921) – шотландтық Виктория дәуірінің сәулетшісі. Андерсон 1860 жылы Эдинбургте жеке практикасын ашуға дейін Лондонда Джордж Гилберт Скоттың кеңсесінде тәлім алған. 1860 жылдары оның негізгі жұмысы – Скоттың бұрынғы шәкірттеріне тән «Бірінші сүйір» (немесе ерте ағылшын) стиліндегі шағын шіркеулерді салу болды. 1880 жылға қарай оның практикасы Шотландиядағы ең беделді мемлекеттік және жеке ғимараттардың жобаларын жасады. Оның еңбектеріне Шотландия Ұлттық портрет галереясы; Эдинбург университетінің Ескі колледжінің күмбезі, Медициналық факультеті және МакЭван залы; Гован ескі приход шіркеуі және Пирс институты; Глазго орталық вокзалындағы орталық қонақ үй, Эдинбургтегі католик апостолдық шіркеуі және Бут аралындағы 3-ші маркиз үшін салынған Монт Стюарт үйі кіреді.
Sir Robert Rowand Anderson, (5 April 1834 – 1 June 1921) was a Scottish Victorian architect. Anderson trained in the office of George Gilbert Scott in London before setting up his own practice in Edinburgh in 1860. During the 1860s his main work was small churches in the 'First Pointed' (or Early English) style that is characteristic of Scott's former assistants. By 1880 his practice was designing some of the most prestigious public and private buildings in Scotland. His works include the Scottish National Portrait Gallery; the Dome of Old College, Medical Faculty and McEwan Hall, the University of Edinburgh; Govan Old Parish Church and the Pearce Institute; the Central Hotel at Glasgow Central Station, the Catholic Apostolic Church in Edinburgh and Mount Stuart House on the Isle of Bute for the 3rd Marquess of Bute.
Ерте өмір
Андерсон Эдинбургтың сыртындағы Либертон қаласында, Джеймс Андерсонның (1797–1869), заңгер, және Маргарет Роуандтың (1797–1868) үшінші баласы ретінде дүниеге келді. Джордж Уотсон колледжінде білім алған ол 1845 жылы заңгерлік тәжірибеден өтті және қысқа уақытқа әкесінің фирмасында жұмыс істеді. 1849 жылы архитектураны оқуға кірісіп, сенімділердің сурет академиясына (кейіннен Эдинбург өнер колледжіне айналған) қатысты, сондай-ақ сәулетші Джон Лесселсқа (1809–1883) шәкірт болды. 1857 жылы ол Лондонның Трафальгар алаңындағы кеңсесінде Джордж Гилберт Скоттың ассистенты болып екі жылдық қызметке тағайындалды. Мұнда ол көптеген беделді сәулетшілермен бірге жұмыс істеді. Содан кейін Франция мен Италияда саяхаттап, білім жинады. Оның алғашқы маңызды тапсырмасы 1871 жылы Ангустағы Сент-Вигеанс шіркеуін қалпына келтіруге байланысты болды. Ол Эдинбургтегі Католик-Апостолдық шіркеуді жобалау конкурсын жеңіп алды, нәтижесінде Андерсон тағы да жалғыз серіктес ретінде қалды. Андерсонның практикасында жұмыс істеген белгілі сәулетшілер қатарында Роберт Вейр Шульц, Роберт Лоример және Сидней Митчелл болды. 1880-ші жылдары Андерсон стиліне шотланд тарихи сәулетінің ықпалы күшейді, бұл, мүмкін, архитектура тарихшылары Макгиббон мен Росспен достығының нәтижесі болды. Шотландиялық ықпал Норманд ескеретін залында (Дисарт, 1882), Ардгован егістік кеңсесінде (Гринок, 1886) және Пирс институтында (Гован, 1892) жақсы көрінеді. 1890-шы жылдардан бастап Андерсонның сәулетінің басты назарында қалпына келтіру жұмыстары болды, себебі ірі тапсырыстар азайды. Ол 1870-ші жылдары Иона аббаттығы мен Джедбург аббаттығында жұмыс істеген, ал енді Дунблан соборы мен Пейсли аббаттығын қалпына келтірді. Ол 1892 жылы қолданбалы өнер мектебін құруға көмектесіп, оқыту ісіне белсенді қатысты. 1903 жылы бұл мектеп жаңа Эдинбург өнер колледжіне біріктірілді, ал Андерсон сенімді тұлға ретінде тағайындалды. Кейінгі жылдары Андерсонпен жұмыс істеу қиынға соқты, оны мақтанқор деп есептеді. 1899 жылы құрылған тағы бір серіктестік 1902 жылы сот процесінен кейін таратылды. 1904 жылы Рованд Андерсон мен Пол құрылды, оған Артур Форман Балфур Пол (1892 жылдан 1896 жылға дейін оның шәкірті болған), Лорд Лион, сэр Джеймс Балфур Полдың ұлы қосылды. Андерсон 1902 жылы туған күніне орай Шотландия королінің резиденциясы Балморал сарайындағы жұмысы үшін рыцарь атағын алды. 1916 жылы архитектура саласындағы еңбегі үшін Корольдік алтын медальмен марапатталды және 1921 жылы сол жерде қайтыс болды. Ол Уорристон зиратында жерленген. Қабір оңтүстік-батысқа қарай төменгі жағында, батыс жолына қарай орналасқан, табуы қиын.
His first significant commission came in 1871, for the restoration of St Vigeans Parish Church, Angus. He went on to win the competition to design the Catholic Apostolic Church in Edinburgh, leaving Anderson as sole partner again. Notable architects employed within the Anderson practice included Robert Weir Schultz, Robert Lorimer, and Sydney Mitchell. During the 1880s, Anderson's style became increasingly influenced by Scottish historical architecture, possibly as a result of his friendship with architectural historians MacGibbon and Ross. The Scottish influence is evident in the Normand Memorial Hall, Dysart (1882), Ardgowan Estate Office, Greenock (1886), and the Pearce Institute, Govan (1892). From the 1890s, restoration became the focus of Anderson's architecture, as major commissions declined. He had already undertaken work at Iona Abbey and Jedburgh Abbey in the 1870s, and now restored Dunblane Cathedral and Paisley Abbey. He became more involved in teaching, helping to set up a School of Applied Art in 1892. In 1903 this merged into the new Edinburgh College of Art, with Anderson as a trustee. In his later years Anderson became difficult to work with, and was perceived as arrogant. Another partnership, formed in 1899, was dissolved following lawsuits in 1902. Rowand Anderson and Paul was formed in 1904, with Arthur Forman Balfour Paul (who had trained under him from 1892 to 1896), son of Sir James Balfour Paul, the Lord Lyon. Anderson was knighted in the 1902 Birthday Honours for his work at the Scottish royal residence, Balmoral Castle. In 1916 he was awarded the Royal Gold Medal for architecture. and died there in 1921. He is buried in Warriston Cemetery. The grave is in a hard to find location on a lower level to the south west, backing onto the western path.
Рованд Андерсонның практикасы
Андерсонның сәулет практикасы Рованд Андерсон және Пол (Пол – жалғыз серіктес) атымен 1934 жылы Базил Спенс пен Уильям Киннинмонт қосылғанға дейін жалғасты, содан кейін Рованд Андерсон және Пол және серіктестері болып өзгерді. Пол 1938 жылы қайтыс болды, ал Спенс 1945 жылы кетіп, Киннинмонт Рованд Андерсон, Киннинмонт және Пол атымен практиканы жалғастырды. 1976 жылы Киннинмонт зейнеткерлікке шыққанда фирма бөлініп кетті, ал 1971 жылдары серіктес болған Ричард Юинг Рованд Андерсон атын алды. Рованд Андерсон серіктестігі әлі де Ратланд скверінде орналасқан.