Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
IBM 557 әліпбилік интерпретаторы перфокартадағы тесіктерді түсіндіруге және басқару панелі арқылы таңдалған кез келген қатарға немесе бағанға перфокартадағы әріптерді басып шығаруға мүмкіндік берді. 1954 жылы ұсынылған бұл машина синхронды жүйе болды, онда щеткалар перфокартадағы тесік үстінен сырғанап өтіп, мыс роликке тиіп, осылайша әріп кодын құрайтын бөлікті орнататын еді.
The IBM 557 Alphabetic Interpreter allowed holes in punched cards to be interpreted and the punched card characters printed on any row or column, selected by a control panel. Introduced in 1954, the machine was a synchronous system where brushes would glide over a hole in a punched card and contact a brass roller thereby setting up part of a character code.
Сақтау
557-ші модельді күтіп ұстау қиынға соқты. Шындығында, ол 60 кішкентай принтерден тұрды. Процесс келесідей болды:
The 557 was a maintenance headache. In reality it was 60 little printers. The sequence was as follows:
Перфокарта карта ұстағыштан беріліп, металл «Contact Roll» роликтеріне орналастырылған электр кернеуі арқылы оқылды, уақыты «Мастерлік ажыратқыш» және 80 «Оқу щеткалары» арқылы бақыланды – әр карта бағаны үшін бір щеткадан, сондай-ақ деректерді кодтау үшін «Сымдық контакттық релелер» қолданылды. Перфокарта оқшаулағыш қызметін атқарды және тесік болған жағдайда ғана электр тізбегі жабылды. Басқару тақтасы импульсті «Холлерит коді» бойынша кодталған «Сымдық контакттық релелерге» бағыттап, атқарылатын функцияны анықтады. (Mark Sense сымдық контакттық релені «қосу» үшін қажетті токпен қамтамасыз ете алмады, сондықтан токты күшейту үшін вакуумдық лампалар қажет болды). Карта оқылғаннан кейін «Карта қақпасы» карта бағытына жылжып, картаны дұрыс көлденең сызықта басып шығару үшін тоқтатты. Карта оқылып, басып шығаруға орналастырылғанда, үлкен болатты тісті дөңгелектермен қозғалатын «механикалық тіреу» 60 «көтеру таяқшасын» көтерді, олар 60 «тісті дөңгелектерді» іске қосып, 60 «аралық тісті дөңгелектерді» қозғады, олар 60 «баспа дөңгелектерін» айналдырды. (60-қа жуық барлық бөліктердің техникалық қызмет көрсетуде қанша қиындық тудыратынын көруге болады). Содан кейін көтеру таяқшалары «механикалық тіреу» арқылы серіппелік күшпен төмен түсірілді, перфокарта оқылған кезде. «Контактты ролик» / «карта щеткасы» / «Сымдық контакттық реле» тізбегінен келетін импульсті пайдаланып, «итеру таяқшасы» жеке көтеру таяқшасын тоқтатып, баспа дөңгелегінде дұрыс орналасқан және 60 «баспа балғасының» біріне қаратылған таңбаны орналастырды. «Тіреу тіреуіші» тістер арасына орналасып, тік бағыттауды қамтамасыз етті. «Карта қалқаны» перфокартаны ұстап, оны қаптаған күйінде ұстап, қапталған сиялы лентаға және баспа дөңгелегіне жақын орналастырып, төмен түсірді. Дұрыс уақытта 60 «балға», серіппелік күшпен және тісті дөңгелекпен басқарылатын, карточканы / сиялы лентаны баспа дөңгелегіне басып, перфокарта бетінде таңбаның сиялы көшірмесін қалдырды. Баспа дөңгелегінде басылмайтын бағандар үшін бос орын болды. Басылған карта «баспа қалқаны» арқылы «тасымалдағыш белдеулерге» жіберіліп, жинақтағышқа жылжытылды. 557-ші модель көтеру таяқшаларының істен шығуына бейім болды, нәтижесінде инженерлер бұл жағдайды «тісті дөңгелек және доңғалақ» деп атады. Бұл машинаны толығымен бөлшектеп, қайта құрастыруды білдірді, бұл жұмысқа сегіз сағат кетті.
The punched card was fed from the card hopper and read by means of an electrical voltage placed onto a metal ‘Contact Roll’, timing controlled by a ‘Master Circuit Breaker, and 80 ‘Read Brushes’, one brush for each card column, and ‘Wire Contact Relays’ which decoded the data. The punched card acted as an insulator and an electrical contact was only completed in the presence of a punched hole. A control panel controlled what function was to be performed by directing the impulse to a series of ‘wire contact relays’ with the impulses de coded according to the Hollerith code. (Mark Sense could not provide the current needed to ‘pick’ a wire contact relay and so needed vacuum tubes to amplify the current). After the card was read, a ‘Card Gate’ moved into the card path to stop the card for printing on the correct horizontal line. As the card was being read and positioned for printing, a ‘mechanical bail’ driven by large steel cams would raise 60 geared ‘lifter bars’ which engaged 60 ‘racks’ which engaged 60 ‘intermediate gears’, which drove 60 ‘print wheels’. (You can see the maintenance problem with 60 of just about everything). The lifter bars were then lowered under spring tension by the ‘mechanical bail’ in time with the reading of the punched card. Using the impulse from the ‘contact roll’ / ‘card brush’ / ‘wire contact relay’ circuitry, a ‘push rod’ would latch (stop) the individual ‘lifter bar’ on its downward motion with the character to be printed correctly positioned on the print wheel and facing 1 of 60 ‘print hammers’. An ‘alignment bail’ would then seat itself in between the teeth of the ‘print wheels’ to perform vertical alignment. A ‘card shield’ would grab the punched card to hold it in place and lower it a position almost touching the inked print ribbon and print wheel. At the correct time 60 ‘hammers’, under spring tension and controlled by a cam, would ‘fire’ pressing the card / inked ribbon onto the print wheel and leaving an inked impression of the character on the surface of the punched card. There is a blank space on the print wheel for non printing columns. The printed card is then released by the ‘print shield’ into the ‘transport belts’ and moved to the stacker. The 557 was prone to jamming of the lifter bars and resulted in what the CEs called a "rack and wheel" job. This meant stripping the machine down to its base and rebuilding it, an eight hour job.