Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
SA First, сондай-ақ South Australia First деп те аталады, 1999 жылы наразы лейборист депутаты Терри Кэмерон құрған Оңтүстік Австралия саяси партиясы. Партия 2002 жылғы штаттық сайлауға қатысты, бірақ Оңтүстік Австралия Парламентіне ешқандай кандидатты сайлай алмады.
Former political party in South Australia
SA First, also known as South Australia First, was a South Australian political party formed in 1999 by dissident Labor MP Terry Cameron. The party contested the 2002 state election but failed to elect any candidates to the Parliament of South Australia.
Идеология және саясат
SA First өзін прагматикалық, орталықтандырылған саяси партия ретінде ұсынды, ол мүшелері мен сарапшылардың тәжірибесінен туындаған саяси бастамаларға ден қойды. Парламенттік реформа – оның маңызды бағыты болды, ол сайлау жүйесін реформалауды, пропорционалды өкілдік принципін, парламент отырыстарының санын көбейтуді және саяси жеңілдіктерді азайтуды қолдады. Сонымен қатар, партияның көптеген саяси ұсыныстары орташа және либералды сипатта болды.
SA First positioned itself as a pragmatic, centre based political party which relied on policy initiatives drawn from the experience of its members and professionals. Its flagship was parliamentary reform, which advocated electoral reform, proportional representation, more sitting days and fewer political perks. It also formed a broad range of policy initiatives which were more or less moderate and liberal in their scope.
Құрылымы
SA First партиясының құрылымы бастапқыда жергілікті филиалдардан тұрды, олар басқарушы мемлекеттік конференцияны сайлап, ол өз кезегінде мемлекеттік атқарушы органды сайлады. Партия ерекшелігі – әр депутатқа Парламентте қаралатын әрбір заңға қатысты өз санасы бойынша дауыс беруге мүмкіндік беруі болды. Жыл сайынғы Мемлекеттік конференция филиалдар сайлаған делегаттардан құралды және партияның басқарушы органы ретінде саясатты анықтау, Жоғарғы палатаға үміткерлерді іріктеу және Мемлекеттік атқарушыны сайлау өкілеттігіне ие болды. Мемлекеттік атқарушы орган 11 мүшеден тұрды, олардың көпшілігі Конференция тарапынан сайланды. Конференцияның басым көпшілігімен екі жылдық мерзімге президент, вице-президент және мемлекеттік хатшы лауазымдары сайланды. Бұл, саяси биліктің президентке емес, хатшыға тиесілі болуы тұрғысынан Еңбек партиясының моделіне ұқсас болды; президент пікір-таласты жүргізді, ал мемлекеттік хатшы партияның күнделікті жұмысын басқарды. Бір жылдық мерзімге пропорционалдық өкілдік жүйесі бойынша алты мүше сайланды. Жастар өкілі мен Парламенттік жетекші лауазымдары экс-официо болып саналды. Мемлекет бірден тоғызға дейін сайлау округтеріне негізделген филиалдарға бөлінді. Әрбір филиалға 10 мүшеге бір делегаттан (бір филиалдың артық ықпалын болдырмау үшін 7 делегаттан аспау шартымен) Мемлекеттік конференцияға делегаттар бекітілді. Филиалдар кандидаттарды іріктеуде тең үлес қосты, дауыс берудің 50% Мемлекеттік конференциямен бірдей салмақта болды. (Мысалы, Австралияның Еңбек партиясында филиалдардың үлесі 25% ғана, ал Либерал партиясында SEC/FEC іріктеу коллегиясының үлесі 100% құрайды). 25 жасқа дейінгі жастар мүшелері жергілікті филиал мүшесі болумен қатар, автоматты түрде SA First Youth мүшесі болып тіркелді, ол өз мүшелігіне сәйкес конференцияға делегаттар сайлады және Мемлекеттік атқарушы органның мүшесін тікелей сайлады. Бұл «қос өкілдік» жастардың партияға қатысуын және мүшеліктерін арттырды, партия жастарынан шамамен 1/3 делегат, ал Мемлекеттік атқарушы орган мүшелерінің 1/3 осы жастардан сайланды. Сонымен қатар, Саясат комитеті сияқты тұрақты комитеттер де болды, олар Мемлекеттік конференция тағайындаған Саясат координаторының басшылығымен саясатты әзірледі.
The structure of SA First consisted of local branches electing a governing State Conference, which in turn elected an administrative State Executive. The Party was notable for allowing each MP a conscience vote on each piece of legislation before Parliament. The annual State Conference consisted of delegates elected by the branches and was the governing body of the party, with the power to determine policy, preselect Upper House candidates and elect the State Executive. The State Executive was an 11 member body elected largely by the Conference. There were positions of president, vice president and state secretary, elected by a preferential majority of conference for a two year term. It followed the Labor Party model of political power lying in the hands of the secretary rather than the president; the president directed debate and the state secretary directed the everyday operations of the party. There were six general members elected by proportional representation for a one year term. The positions of Youth Representative and Parliamentary Leader were ex officio. The state was divided up into branches, based around one to nine electorates. Each branch was allocated delegates to State Conference based on one delegate per 10 members (with a cap of 7 delegates to help prevent branch stacking or undue influence by one branch). Branches had an equal say in the preselection of candidates, with a 50% weighting of the vote with State Conference. (cf. Australian Labor Party where the branches have only a 25% weighting, and the Liberal Party where the SEC/FEC preselection college has a 100% weighting). Youth Members (25 and under), in addition to being members of their local branch, were also automatically members of SA First Youth, which elected delegates to Conference based on its membership and elected a member of the State Executive directly. This 'double representation' helped youth membership and participation within the wider party immensely, with almost 1/3 of delegates from the youth wing of the party as well as 1/3 of the State Executive members. There were also standing committees such as the Policy Committee, which drafted policy under the direction of a Policy Convener appointed by State Conference.
Партия мүшелері
Ең жоғары сатысында SA First 500-ден астам мүшесі болды, бұл оны Оңтүстік Австралиядағы үшінші ірі партия ретінде орналастырды, Либерал партиясынан, Австралияның Еңбек партиясынан кейін және Австралиялық демократтар партиясымен бірдей деңгейде болды. Ол саяси спектрдің екі жағынан да, жаңа, орталықтандырылған саяси партияға қатысуға ниеттенген мүшелерді, сондай-ақ бұрынғы саяси тәжірибесі жоқ адамдарды тартты.
At its height SA First had over 500 members which placed it as the third largest party in South Australia, behind the Liberal Party, the Australian Labor Party and on equal par with the Australian Democrats. It attracted members from both sides of the political divide who were looking for a new, moderate political party in which to participate, as well as people who had no prior political experience.
Парламент қатысы
Еңбек партиясынан тәуелсіз депутат Тревор Кротерспен бірге SA First Оңтүстік Австралия Заңнамалық кеңесіндегі билік тепе-теңдігін бөлісіп, Либералдық үкіметке заңдарды қабылдауды жеңілдетті; бұрын олар заңдарды қабылдау үшін Австралия демократтарын немесе Еңбек партиясын көндіруге тиіс болған. SA First депутаты Терри Кэмерон парламентте көптеген сұрақтар қоюымен және кең ауқымды сөздерімен танымал болды, ең ұзақ сөйлеуі үш сағаттан асып кетті.
Together with fellow Labor Turned Independent MP Trevor Crothers, SA First shared the balance of power in the South Australian Legislative Council and made it easier for the Liberal Government to pass legislation; previously they had to convince either the Australian Democrats or the Labor Party to pass legislation. SA First MP Terry Cameron was renowned for asking numerous questions in parliament and for making extensive speeches, the longest clocking in at over three hours.
2002 жылғы сайлау
SA First 2002 жылғы сайлауда Ассамблея палатасына 30 және Заң шығарушы кеңеске 2 үміткер тікелей қатыстырды. Олар төменгі палатаның әртүрлі округтерінде 0,6%-дан 7,5%-ға дейін, ал Заң шығарушы кеңесте 1% дауыс жинады. Кандидат тікелей қатысқан округтердегі орташа дауыс көрсеткіші 2,8% болды. Бірақ, ешбір орынды жеңіп ала алмады. Дегенмен, сайлаудан кейінгі талдау партияның нәтижесіне тек 2000 дауыс жетпей қалғанын көрсетті.
SA First ran 30 candidates in the House of Assembly and 2 in the Legislative Council at the 2002 election. They received between 0.6% and 7.5% of the primary vote in the various Lower House seats and 1% of the vote in the Legislative Council. Their average vote where they fielded a candidate was 2.8%. They failed to win a seat, however post electoral analysis indicated the party missed out by only 2,000 votes.
Сайлаудан кейінгі тарих
2002 жылдың 31 желтоқсанында SA First саяси партия тіркелуден алынды. Терри Кэмерон Заң шығарушы кеңесте тәуелсіз депутаттығын сақтап қалды. Ол қайта сайлауға түскенде, 2006 жылғы штаттық сайлауда жеңіліске ұшырады. Оның дауыс беру басымдықтары алдымен шағын партияларға, содан кейін Лейбористер партиясынан бұрын Либералды партияға бағытталды. Көптеген мүшелері басқа саяси партияларға, көбінесе Либералды партияға қосылды.
On 31 December 2002, SA First was deregistered as a political party. Terry Cameron continued to sit as an Independent in the Legislative Council. Up for re election, he was unsuccessful at the 2006 state election. His preferences were directed towards minor parties in the first instance, and then towards the Liberals ahead of Labor. Many members went on to join other political parties, primarily the Liberal Party.