Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ескі қалалық үй – Канаданың Онтарио штатындағы Торонто қаласындағы романдық стильдегі азаматтық ғимарат және бұрынғы сот үйі. 1899 жылдан 1966 жылға дейін Торонто қалалық кеңесінің орны болған, ал 2023 жылға дейін провинциялық сот үйі ретінде қызмет етті. Қазір де қаланың ең танымал құрылыстарының бірі болып табылады. Ғимарат Куин және Бей көшелерінің қиылысында, Бей көшесінен Нейтан Филлипс алаңына қарап, Торонто қаласының орталық бөлігіндегі қазіргі қалалық әкімдіктің жанында орналасқан. Бұл мұра ескерткішінің ерекшелігі – сағат мұнарасы, ол Бей көшесінің Фронт көшесінен Куин көшесіне дейінгі бөлігін аяқтайтын көрініс құрайды. Ескі қалалық үй 1984 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды.
The Old City Hall is a Romanesque style civic building and former court house in Toronto, Ontario, Canada. It was the home of the Toronto City Council from 1899 to 1966 and a provincial court house until 2023, and remains one of the city's most prominent structures. The building is located at the corner of Queen and Bay Streets, across Bay Street from Nathan Phillips Square and the present City Hall in Downtown Toronto. The heritage landmark has a distinctive clock tower which heads the length of Bay Street from Front Street to Queen Street as a terminating vista. Old City Hall was designated a National Historic Site in 1984.
Тарих
Торонтоның ескі қалалық үйі 1899 жылы аяқталғаннан кейін Торонтодағы ең ірі ғимараттардың бірі және Солтүстік Америкадағы ең ірі әкімшілік ғимарат болды. Ол Торонто қалалық үкіметі мен Йорк округі және Торонто қаласы соттарына орналасқан, бұл Аделаида көшесіндегі сот үйінің орнын басып алды. Йорк округі кеңселері 1900 жылдан 1953 жылға дейін Ескі қалалық үйінде орналасқан. Метрополитен Торонто құрылғаннан кейін округ орталығы мен соты Онтарионың Ньюмаркет қаласына (және Ескі Ньюмаркет қалалық әкімшілігі мен сот үйіне) көшірілді. Торонтоның көрнекті сәулетшісі Эдвард Джеймс Леннокс жобалаған ғимаратты салуға он жылдан астам уақыт кетіп, құны 2,5 миллион доллардан асып (қазіргі күні шамамен 53 миллион долларға тең) кетті. Ғимараттың құрылысы 1889 жылы басталды және ескі Йорк ғимараттарының орнында, соның ішінде Леннокс қонақ үйінің орнында салынды. Ол Кредит өзені аңғарынан алынған құмтас, Оранжвилл, Онтарио аймағынан алынған сұр тас және Нью-Брансуиктен алынған қоңыр таспен салынды. Құрылыс бағасының өсуі мен кешігуіне байланысты ашуланған кеңесшілер Э.Дж. Леннокстың 1899 жылы аяқталған ғимараттың сәулетшісі екенін жариялайтын тақтаны орнатудан бас тартты. Леннокс бүкіл ғимараттың жоғарғы қабатындағы тіреулерде "EJ LENNOX ARCHITECT AD 1898" деген жазуды тас қасушыларға "жаздырып" қойды. Леннокс Бей және Куин көшелерінің солтүстік-батыс бұрышында бұрынғы мэр Александр Мэннингтің құрметіне Мэннинг палаталары деп аталған қосымшаны жобалады. 1900 жылы аяқталған бес қабатты ғимарат кейіннен қазіргі Торонто қалалық үйінің орнын беру үшін бұзылды. Жоспарлаушылар қалалық үйдің оңтүстік кіреберісінде Виктория алаңы деп аталатын қоғамдық алаң құруды ұсынды. Алаң қалалық алаң болуы керек еді, диагональды жолдар орталықтағы Виктория патшайымының мүсінімен қиылысуы керек еді, оның аты осы патшайымның есімімен аталуы тиіс еді. Жоспар ешқашан іске аспады және ғимараттың алдындағы Куин көшесінде кішкентай алаң бөлінді. City Beautiful қозғалысы 20 ғасырдың басында Торонто қаласын жоспарлауға да әсер етті, және қалалық үйден Куин көшесінен Фронт көшесіне дейін созылатын, Федералдық авеню деп аталатын үлкен кешенді құру жоспары жасалды. Бұл жоспар да іске аспады, бірақ City Beautiful қозғалысы жақын маңдағы Университет даңғылының қалалық дизайнының қағидаларына әсер етті. Куин көшесіндегі баспалдақтардың табанында 1925 жылы Канада үшін соғысып, Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза тапқан Торонтолықтарды құрметтеу үшін, сондай-ақ кейіннен Екінші дүниежүзілік соғыста, Корея соғысында және Канаданың бейбітшілік операцияларында қаза тапқан Торонтолықтарды құрметтеу үшін, қарашаның 11-і еске алу күніндегі рәсімдерде тұрғызылған кенотаф орналасқан. 1899 жылы салынған сағат мұнарасының құрамына төрт гаргуль кірген, бірақ 1938 жылы құмтасқа жасалған ою-өрнектерге ауа райының әсерінен олар алынып тасталды. 2002 жылы гаргульдердің қоладан құйылған көшірмелері қайта орнатылды. Көшірмелер түпнұсқалық үлгілер жоғалғандықтан, нақты көшірме емес. Гаргульдер Оттавадағы Бейбітшілік мұнарасындағыларға ұқсас. 1947 жылы ішкі баспалдақтың табанындағы екі әсем және көне шам бағанасы алынып сатылды. Қала оларды қайтарып алып, 1980 жылдары қайта орнатты. Өлшеміне қарамастан, Ескі қалалық үйі Торонтоның өсіп келе жатқан қалалық үкіметі үшін бірнеше онжылдықтан кейін жеткіліксіз болып шықты. Қала әкімі Натан Филлипс басшылығымен Торонто қалалық кеңесі Бей көшесі арқылы жаңа қалалық үй және қоғамдық алаң үшін халықаралық дизайн конкурсын жариялады және 1965 жылы әсерлі модернистік қалалық үй мен қоғамдық алаңды аяқтады. Содан кейін 1960 жылдары Торонто Итон орталығының құрылысын бастау жоспарланды. Бастапқы жоспарлар бойынша Ескі қалалық үйді бұзып, оның орнына сауда кешенін және үлкен алаңды қоршаған бірнеше көкжайларды салу керек еді, ал алдыңғы жағында тек кенотаф (немесе бір жоспарда сағат мұнарасы) қалдырылуы керек еді. Қала 2005 жылы сыртқы және 103,6 метрлік сағат мұнарасын қалпына келтіруге 77 миллион доллар жұмсады. Келесі екі жылда қала 2012 жылы аяқталған ішкі жөндеулерге қосымша 7,2 миллион доллар жұмсады. Бұл ғимарат Торонто қаласының мұражайына айналады деген болжамдар болды. 2015 жылдың 21 қыркүйегінде Торонто қаласы ішкі зерттеуді жариялады, онда Ескі қалалық үйдің бөліктерін бөлшек саудамен айналысатын жалдаушыларға жалға беру ұсынылды. Алайда, қазан айының басында қала соттардың 2021 жылдың 31 желтоқсанына дейін қалуына рұқсат беретінін, ал жаңа 10 Армори көшесіндегі сот үйі салынғаннан кейін бұл мерзім ұзартылатынын мәлімдеді. Құрылыс кешігуіне байланысты бұл мерзім 2023 жылға дейін ұзартылды. Ғимаратты сауда алаңына айналдырудың орнына, Үкіметтік басқару комитеті тарихи ғимаратта қалалық мұражайды орналастыруды қарастыруға дауыс берді. Торонто қалалық кеңесі 2018 жылы осы орында қалалық мұражай құру жоспарларын ілгерілетуге дауыс берді, бірақ 2024 жылға дейін аз прогресс жасалды және қызметкерлер ғимаратқа жаңа тұрғын кіргенге дейін 190 миллион доллар жұмыс қажет екенін бағалады.
Toronto's Old City Hall was one of the largest buildings in Toronto and the largest civic building in North America upon completion in 1899. It housed Toronto's municipal government and courts for York County and Toronto, taking over from the Adelaide Street Court House. York County offices were also located in Old City Hall from 1900 to 1953. With the establishment of Metropolitan Toronto, the county seat and court moved to Newmarket, Ontario (and to the Old Newmarket Town Hall and Courthouse). Designed by prominent Toronto architect Edward James Lennox, the building took more than a decade to build and cost more than $2.5 million (equals close to 53 million today). Work on the building began in 1889 and was built on the site of old York buildings including the Lennox hotel. It was constructed of sandstone from the Credit River valley, grey stone from the Orangeville, Ontario area, and brown stone from New Brunswick. Angry councillors, due to cost overruns and construction delays, refused E. J. Lennox a plaque proclaiming him as architect for the completed building in 1899. Not to be denied, Lennox had stonemasons "sign" his name in corbels beneath the upper floor eaves around the entire building: "EJ LENNOX ARCHITECT AD 1898". Lennox designed an annex, called Manning Chambers after former mayor Alexander Manning, at the northwest corner of Bay and Queen Street. Completed in 1900, the five storey building was later demolished to make way for the current Toronto City Hall. Planners proposed a public plaza at the south entrance of the city hall called Victoria Square. The space was to be an urban square with diagonal walkways meeting at a central statue of Queen Victoria, its proposed namesake. The plan was never executed and a smaller space was allocated in front of the building by Queen Street. The City Beautiful movement influenced Toronto planning as well in the early 20th century, and a plan was formulated for a grand thoroughfare from Queen Street at City Hall to Front Street that would have been called Federal Avenue. It, too, was never built, though the City Beautiful movement did influence the urban design principles of nearby University Avenue. At the foot of the steps on Queen Street is the Cenotaph, erected in 1925 to honour Torontonians who died in World War I fighting for Canada, and later also in honour of Torontonians who died in the Second World War, the Korean War, and Canadian peacekeeping operations during Remembrance Day ceremonies every November 11. Four gargoyles were part of the Clock Tower during the 1899 construction, but were removed due to the effects of the weather on the sandstone carvings in 1938. In 2002, bronze casts of the gargoyles were reinstalled. The replicas are not duplicates as the original designs were lost. The gargoyles are similar to those on the Peace Tower in Ottawa. Two grotesques and antique lampposts at the base of the grand staircase inside were removed in 1947 and sold. They were reclaimed by the City and reinstalled in the 1980s. Despite its size, Old City Hall proved inadequate for Toronto's growing municipal government within a couple of decades of completion. Under Mayor Nathan Phillips, Toronto City Council launched an international design competition for a new city hall and public square across Bay Street and completed a striking Modernist city hall and public square in 1965. Soon after in the 1960s, plans were made to start construction of the Toronto Eaton Centre. The original plans called for Old City Hall to be demolished and replaced by a retail complex, and a number of skyscrapers around a large plaza, leaving only the cenotaph (or in one plan, the clock tower) in the front. The city spent $77 million on renovations completed in 2005 to restore the exterior and the 103.6 metre high clock tower. Over the next two years, the city spent an additional $7.2 million on interior repairs completed in 2012. There was speculation that the building would house a museum for the city of Toronto. On September 21, 2015, the City of Toronto released an internal study that recommended leasing parts of the Old City Hall to retail tenants. However, in early October, the city said it would allow courts to remain until December 31, 2021, while the new 10 Armoury Street courthouse was constructed. This was extended until 2023 due to construction delays. In lieu of converting the structure into retail space, the Government Management Committee voted to study housing a city museum in the historic structure. Toronto City Council voted in 2018 to advance plans for a city museum at the site but little progress has been made as of 2024 and staff estimate $190 million of work will be required before a new occupant can move into the building.
Романдық жаңғыру стилі
Ескі қалалық үйді архитектор Э. Дж. Леннокс Ричардсондық роман стилі деп аталатын романдық қайта жаңғыру архитектурасының бір түрінде жобалаған. Генри Хобсон Ричардсон жасаған бұл нұсқа көлемділік пен массивтілікті, сондай-ақ әртүрлі мүсіндік ерекшеліктерді көрсетеді. Роман стилі 11-12 ғасырларда Еуропада пайда болды және шаршы мұнаралар, асимметриялық көлемдер, тас мүсіндері, дөңгелек аркалар және салмақты тас жұмыстары сияқты ерекшеліктерімен сипатталды. 1800 жылдардың ортасында бұл стиль Батыс архитектурасында қайта жанданды. Х. Х. Ричардсон өзінің атымен аталатын жаңару стиліне конустық шатырлары бар дөңгелек мұнаралар мен әртүрлі түсті тастарды енгізді. Адамдар мен жануарлардың мүсіндері де Ричардсондық роман стилінің бөлігі болды. Леннокс Ричардсонның жұмысына қызығушылық танытып, одан әсер алды және 19 ғасырдың соңында Торонтоның үшінші қалалық үйінің дизайнын жоспарлағанда АҚШ-қа сапар жасады. Бұл әсерлерді Ескі қалалық үйде, оның көптеген аркалары мен мұнараларында көруге болады. Сонымен қатар, әртүрлі түсті тастарды қолдану роман стиліне үлес қосады. Ескі қалалық үйдің сыртқы және ішкі жағы өте мұқият жасалған. Сағат мұнарасында мұнараның үстіне төрт тас гаргул орнатылған. Ғимараттың кіреберісіне жақын жерде тастан ойылған бірнеше қабақ беттер бар. Леннокс өзінің келбетін қала кеңесшілерін бейнелейтін басқа мүсіндердің қасына қосты. Леннокстің жеке беті оның балта мұрты арқылы карикатура ретінде танылады. Бүкіл ғимараттың әшекейі ежелгі римдік өнерден алынған. Тастың әртүрлі түстерін пайдаланатын құрылымдық әшекейлер бар. Тас кесушілер ашылу күнінен кейін бір жыл өткен соң жұмысты аяқтады, себебі көптеген сәндік элементтер болды. Кіреберістегі тас жұмысы 1999 жылы қалпына келтірілді. Негізінен құмтастан салынған Ескі қалалық үйдің қасбеті екі түсті. Бір түсі бұрынғы Бомонт карьерінен (қазір Нью-Брансуик провинциясының Вестморленд округіндегі Дорчестер құмтас карьері деп аталады) алынған ақшыл қоңыр сұр құмтастан жасалған. Бұл түс қараңғы қызыл қоңыр құмтас Саквилл құмтасымен (сондай-ақ Нью-Брансуик провинциясының Вестморленд округінде орналасқан) безендірілген. Тасты тасымалдау үшін 1360 теміржол вагоны, яғни тоғыз шақырымдық (14,5 км) пойызға тең жүкті пайдаланды. Тасқа қоса, барлық нәрсені байланыстыру үшін 8354 бара цимент қолданылды. Құмтастың ерекшелігі – тек түстерінің әртүрлілігі ғана емес, сонымен қатар оның текстуралық сипаттамалары. Ғимараттың сыртқы түрін қарастырғанда, ол таспен кесілгенін көруге болады, беті тасқа ұқсайтын текстурамен өңделген. Құмтастың қатаңдығына қарамастан, ол ұшты емес, керісінше, қатты ауа райына ұшырағандай сезіледі. Құмтастың шикі күйі материалдың табиғи күйін күшейтеді және ғимараттың жалпы массивтігін едәуір арттырады. Тас бөліктерінің көлемі массивтілік сезімін күшейтеді, ғимарат сөзбе-сөз жартастан қашалып, қазіргі орнына қойылғандай көрінеді. Ғимарат Синциннати мен Миннеаполистегі қалалық үйлерге ұқсайды.
Old City Hall was designed by architect E. J. Lennox in a variation of Romanesque Revival architecture known as Richardsonian Romanesque. Developed by Henry Hobson Richardson, this variation highlights bulk and massiveness as well as different sculptural features. The Romanesque style originated in Europe during the 11th and 12th centuries and had characteristics such as square towers, asymmetrical massing, stone carvings, round arches, and heavy stonework. During the mid 1800s, this style was revitalized in Western architecture. H. H. Richardson contributed dormers, circular towers with conical roofs, and the use of different coloured stone for the revival style that bears his name. Carvings of humans and animals were also part of the Richardsonian Romanesque style. Lennox was interested in and was influenced by Richardson's work and travelled to the United States while he was planning his design for Toronto's third city hall in the late 19th century. These influences can be seen at Old City Hall with many of its many arches and towers. Also, the use of different coloured stone contributes towards the Romanesque style of design. The exterior and interiors of Old City Hall are crafted with great detail. On the clock tower, four stone gargoyles were placed near the top of the tower. Near the building's entrance, there are several grotesque faces carved in stone. Lennox included his own likeness next to the other carved faces which, tradition has it, represent city councillors. Lennox's own face is identified as one of the caricatures by his handlebar moustache. The entire building has ornamentation derived from ancient Roman art. There are structural decorations used by the different colours of stone. The stone carvers did not complete work until a year after opening day, as there were many decorative pieces. The stonework on the entrance was restored in 1999. Made primarily of sandstone, Old City Hall features a two tone façade. One tone is made of light brown grey sandstone from the former Beaumont Quarries (now known as Dorchester Sandstone Quarries located in Westmorland County, New Brunswick). This tone is accented with darker reddish brown sandstone known as Sackville Sandstone (also located in the Westmorland County of New Brunswick). The transportation of the stone employed the use of over 1,360 rail car loads, equivalent to a nine mile long (14.5 km) train, to bring the material to the site. In addition to the stone, 8,354 barrels of cement were used to hold everything together. What is interesting about the sandstone is not just the variations in colour, but also the textural characteristics of the stone. Observation of the building's profile shows it is cut stone with a rock faced texture application. Despite the roughness of the sandstone, it is not perceived to be jagged, but rather heavily weathered. The raw state of the sandstone reinforces the natural state of the material and greatly heightens the overall sense of mass that the building exhibits. The scale of the stone pieces greatly contributes to the sense of mass as well, conveying the sense that the building was literally carved from the rock and placed where it currently resides. The building bears a resemblance to the city hall buildings in Cincinnati and Minneapolis.
Интерьер
Үш үлкен емен есік арқылы кіретін баспалдақтар екі қабатты бас залға апарады. Королева көшесіндегі басты кіреберістен ғимаратқа кірген аркадада Джордж Агню Рид салған Торонтоның пионерлері мен олардың тағдырларына байланысты періштелерді бейнелейтін қабырға суреттері бар. Аркаданың сол жағында Маккензи, Аллан, Макдоннел, Райерсон және Скадингтің шаруалар мен жұмысшылар бейнесінде суреттелген қабырға суреті орналасқан. Бұл аркаданың арқалық бөлігінде төрт періште суреттелген. Біріншісі – «пионерлерге салам» дейді, екіншісі – «олардың есімдері мен істеріне», үшіншісі – «есте қалған және ұмытылған», соңғысы – «біз оларды құрметтейміз». Аркаданың оң жағында Галине, Симко, Текумсе, Брок, Осгуд, Болдуин, Лаура Секорд және Страхан бейнеленген тағы бір қабырға суреті бар. Бұл суреттер Торонтоның ерте тарихын көрсетеді, ал періштелер осы пионерлердің төрт жетістігін символдайды. Оның тікелей қарсысында әсем баспалдақ пен Торонтоның танымал суретшісі Роберт Маккоусланд салған кереметті әйнек терезе орналасқан. «Сауда мен өнеркәсіп одағы» деп аталатын монументальді терезеде азаматтық прогресс пен Торонтоның «дами беруі» бейнеленген. Ол үш аркадан тұрады және қаланың жағалауының көріністерімен, ал Фронт-стрит-Исттегі Торонтоның екінші қалалық ғимаратының суретімен бірге 12 адамның нақты көлеміндегі суреттерін қамтиды. Терезенің астында Екінші дүниежүзілік соғыстың құрбандарына арналған мәрмәрден жасалған ескерткіш орналасқан. Сонымен қатар, жақын жерде 4,5 метр (15 фут) ені бар бөлінген баспалдақ бар, ол ғимараттың бұрынғы округтік және қалалық бөлімдеріне қарай шығысқа және батысқа тармақталған алапқа апарады. Слюкалық бағаналарды итальяндық шеберлер жасаған. Сақталған түпнұсқа интерьерде ағаш, гипс, темір, қола және мәрмәрден жасалған әр түрлі бөлшектер бар, соның ішінде Жакомо Беспирт пен оның отбасы салған мозаикалық еден, гипстен жасалған капителдері бар бағаналар, жасанды мәрмәрмен жабылған беттер, ағаштан жасалған бұйымдар, балқытылған темірден жасалған гротесктер, газ шамдары мен қаланың ескі гербі бейнеленген есік тұтқалары бар. Бас зал сол кезде қаланың ең әсем жабық кеңістігі болып есептелген, ол келушілерді таң қалдырған. Бүгінде кіреберіс вестибюлінің басты қабатында фотосуреттер мен артефактілер жинағын көрсететін көрме шкафтары орналасқан. Сонымен қатар, сот отырысы болмаған кезде, жоғарыдағы көрермендер галереясы және 19 ғасырдың соңындағы атмосферасы бар бұрынғы Кеңес палатасы көпшілікке ашық.
Within the three large oak doorways of the main entrance are steps leading to a two storey main hall. In the arcade upon entering the building from the main entrance on Queen Street, there are murals designed by George Agnew Reid detailing Toronto's pioneers and angels related to their experiences. On the far left is a mural of Mackenzie, Allan, Macdonnel, Ryerson and Scadding depicting farmers and workers. The spandrel portion of this arcade has four angels painted on it. The first is discovery saying “hail to the pioneers,” the second is fame, saying “to their names and deeds,” the third is fortune which says “remembered and forgotten,” lastly is adventure saying “we honour here.” On the right side of the arcade is another mural depicting Galinee, Simcoe, Tecumseh, Brock, Osgoode, Baldwin, Laura Secord and Strachan depicting pioneers. Together these murals depict early history of Toronto with the angels representing the four achievements by these pioneers. Directly opposite are a grand staircase and an extraordinary stained glass window designed by Robert McCausland, the renowned Toronto stained glass artist. The monumental window entitled The Union of Commerce and Industry, depicts civic progress and the "upbuilding" of Toronto. It is organized in three arches and features 12 life sized figures amidst scenes of the city's waterfront and a depiction of Toronto's second city hall on Front Street East. A marble war memorial is positioned below the window, dedicated to victims of the Second World War. Also in the vicinity is the 4.5 m wide (15 ft.) divided stairway, leading to a landing branching east and west to what used to be the county and city divisions of the building. Stucco pillars were shaped by Italian craftsmen. Surviving original interior includes detailing in wood, plaster, iron, bronze and marble, including a mosaic floor laid by Jacomo Bespirt and family, columns with plaster capitals, faux marble finishes, woodwork, wrought iron grotesques and gas lamp standards, and door knobs bearing the city's old coat of arms. The main hall in its day was said to be the city's grandest indoor space, amazing visitors. Today, exhibit cabinets that display a collection of photographs and artifacts are found on the main floor of the entrance lobby. Also, when court is not in session, the former Council Chamber, with its spectator gallery above and late 19th century ambiance, is open to the public.
Сағат мұнарасы
Ескі қалалық ғимаратта 103,6 метрлік (340 фут) сағат мұнарасы бар, ол Queen Street West-тен оңтүстікке қарай Бей-стриттің аяқталу нүктесі болып табылады және Queen Street пен Nathan Phillips Square-тен де жақсы көрінеді. Сағат мұнарасы 1899 жылдан 1917 жылға дейін 18 жыл бойы Канададағы ең биік құрылыс болды. Сағат Англияның Кройдон қаласында Гиллетт & Джонстон компаниясымен жасалған. Көп жылдар бойы Йонг-стриттегі сағатшы А. Г. Абернети сағатты жөндеуге және күтіп ұстауға жауапты болды. Сағат мұнарасының жоғарғы бұрыштарында әшекейленген төрт тас гаргуль орналасқан; бұл әшекейлер 1938 жылы құмтасқа жасалған мүсіндерге ауа райының тигізген зиянынан алып тасталды. 1992 жылы сағат бір ғасырдан астам уақыттан кейін алғаш рет жөндеу және күтіп ұстау жұмыстары үшін тоқтатылды. Күтіп ұстау жұмыстары сағаттың металл бөліктерін бояудан тұрды: оның қоласы, мысы, темірі және болаттары.
Old City Hall features a large, 103.6 metre tall (340 ft) clock tower that is a terminating vista for Bay Street south of Queen Street West and is also prominently visible from Queen Street and Nathan Phillips Square. The clock tower was the tallest structure in Canada for 18 years from 1899 until 1917. The clock was made in Croydon, England by Gillett & Johnston, for many years, A. G. Abernethy, clockmaker on Yonge Street was in charge with repairing and maintaining the clock. Four garnished stone gargoyles sat at the upper corners of the clock tower; these ornaments were removed due to the effects of the weather on the sandstone carvings in 1938, In 1992, the clock was stopped for the first time in more than a century to perform maintenance and repairs. The maintenance consisted of painting the metallic components of the clock: its bronze, brass, iron and steel.
Қоңыраулар
Сағат бөлмесінде үш үлкен қоңырау, әр ширек сағат сайын соққан екі кішкентай ширек қоңырау және әр сағат сайын соққан бір үлкен қоңырау бар. Үлкен қоңыраудың өзі 5443 килограмм салмаққа ие. Қоңыраудың гербінің астында "J. K. 18 қазан, 1900 ж." деген шағын және ресми емес жазу бар. Сондай-ақ, үлкен қоңырау сирек жағдайларда, мысалы, 2014 жылы Бірінші дүниежүзілік соғысының аяқталғанына 100 жыл толуына арналған "Бейбітшілік қоңыраулары" бағдарламасы сияқты арнайы іс-шараларда да соғылады.
The clock room houses three large bells, two small quarter bells that strike every quarter hour and a bourdon bell which strikes every hour, the bourdon alone weighs 5443 kilograms. There is one small and unofficial inscription just below the coat of arms on the bell, which reads “J. K. Oct.18, 1900”. The bourdon also rarely rings for special events like the Bells of Peace program in 2014, which commemorates 100 years since the end of the First World War.
Мәдени шығармалардағы бейнелер
Суретші Уильям Армстронг Олд Сити-холл салынып бітуге дейін оның акварель суретін салған. Бұл ғимарат Роберт Ротенбергтің "Ескі қалалық зал" романында маңызды орын алады. 2009 жылғы Luminato өнер фестивалі үшін суретші Курт Першке Redball жобасын Торонтоға алып келді және Торонтоның орталық бөлігіндегі әртүрлі жерлерге, соның ішінде Ескі қалалық залдың басты кіреберісіндегі орталық аркаға алып қызыл шарды уақытша орнатты. Халық мәдениетінде бұл ғимарат кейде фильмдер мен телешоуларды түсіру үшін пайдаланылады, мысалы, "This is Wonderland", "Murdoch Mysteries", "Flashpoint", "Street Legal", "Covert Affairs" және "Dirty Pictures". 1999 жылғы "The Boondock Saints" фильмінің соңындағы сот отырысы сахналарында ғимараттың ішкі көрінісін көруге болады. Ескі қалалық зал 1981 жылғы балалар кітабында, Роберт Мунш жазып, Майкл Мартченко сурет салған "Джонатан тазаланып, содан кейін дыбыс естіді" (немесе "Blackberry Subway Jam") кітабында да қолданылған. Бірақ Ұлттық кино кеңесінің 1984 жылғы анимациялық нұсқасында бұл орын Торонтоның жаңа қалалық залы болып көрсетілген.
Artist William Armstrong painted a watercolour painting of Old City Hall prior to its completion. The building features prominently in the novel Old City Hall, by Robert Rotenberg. For the 2009 Luminato arts festival, artist Kurt Perschke brought Redball Project to Toronto and temporarily installed a giant red ball in locations around Toronto's downtown core, including inside the central arch of the main entrance to Old City Hall. In terms of popular culture, the building is sometimes used to film movies and television shows, such as This is Wonderland, Murdoch Mysteries, Flashpoint, Street Legal, Covert Affairs, and Dirty Pictures. Interiors of the space can be seen in the trial scenes near the end of the 1999 film The Boondock Saints. Old City Hall appears in the 1981 children's book Jonathan Cleaned Up — Then He Heard a Sound (or Blackberry Subway Jam) by Robert Munsch and illustrated by Michael Martchenko. However in the 1984 animated adaptation produced by the National Film Board, the location is Toronto's new city hall instead.