Кіріспе

Вильнюс қалалық әкімдігі – Литваның Вильнюс қаласының Ескі қаласында, сол аттас алаңда орналасқан тарихи қалалық әкімдік.

Сарай

Вильнюс қалалық әкімшілігі алғаш рет 1432 жылы айтылған. Бастапқыда ол готика стиліндегі ғимарат болған, және содан бері көп рет қайта жаңартылған. Қазіргі Вильнюс қалалық әкімшілігі 1799 жылы Лауринас Гуцевичустың жобасы бойынша неоклассикалық стильде қайта салынды. Ол содан бері өзгеріссіз сақталған. Оның готикалық жертөлелері жақсы сақталған және оларды аралап көруге болады. Бүгінде ол өкілдік мақсаттары үшін, сондай-ақ Джордж Уокер Буш және Королева Елизавета II сияқты шетелдік мемлекеттік қызметкерлер мен басшылардың сапарлары кезінде пайдаланылады.

Квадрат

Пилиес көшесінің соңындағы Ратуша алаңы Вильнюстің дәстүрлі сауда және іс-шаралар орталығы болып табылады. Казиука жәрмеңкесі сияқты маңызды жылдық жәрмеңкелер осы алаңда өтеді, мұнда басты Жаңа жылдық шырша безендіріледі, түрлі концерттер мен басқа да көңіл көтеру шаралары ұйымдастырылады, сондай-ақ мемлекеттік мерекелер де аталып өтеді.

Тарих

XV ғасырдың басында-ақ алаң кішкентай дүкендермен шеңберленген. Қаланың кеңеюімен және сауданың дамуымен кішкентай дүкендердің саны артып келді. Көбінесе олар тұз, темір және ет өнімдерін сатты. Бұл дүкендердің ешқайсысы сатылмай, сыйға берілмей немесе еркін берілмейтіні белгілі болды, себебі барлығы қатаң реттелген. Қалалық алаңда сауда жасау, еврей қасаптарына қалалық базарда да, Вокетью (неміс) көшесінде де қасапхана салуға тыйым салу сияқты ережелермен шектелген еді. Сонымен қатар, жол бойынан өнім сатып алып, кейін қалада қымбатқа сатуға тыйым салынды. Бұл, әсіресе астық сияқты өнім жетіспесе, бағаның өсуіне жол бермеу мақсатында жасалған шара еді. Кез келген бұзушылықтар ақшалай айыппұл, жазалау, түрмеге қамау және тауарға тыйым салумен жазаланды. Тәркіленген заттар түрлі паналар мен ауруханаларға берілді. Көптеген дамыған қалалардың үлгісімен, 1387 жылы Вильнюске Магдебург құқықтары берілді. Бұл құқық Вильнюс арқылы өтетін саудагерлерге астанада тоқтауға және өз тауарларын базарда сатуға мүмкіндік берді. 1503 жылы шетелдік саудагерлердің санының артуына байланысты, қала олар үшін қазіргі Ұлттық филармония орнында арнайы қонақ үй салды. Онда саудагерлер мен олардың ілесушілері үшін бөлмелер, тауарларын сақтауға арналған қоймалар, сондай-ақ жылқылар, арбалар мен шаналарға орын болды. Саудагерлер мен гильдияларға базарларын салу және қаланың іс-шараларына қатысу бойынша да қатаң ережелер қойылды. Дегенмен, арақайда сауда жасаушылармен күресу көбінесе қиындық тудыратын: биліктің күшті иелері үнемі билеушілердің бұйрықтарына бағынбайтын. XVII ғасырда шотланд және еврей саудагерлеріне алтын, күміс, жібек және жартылай жібек жиектермен сауда жасауға тыйым салынды, бірақ бұл тыйым Неаполь және Франкфуртта шығарылған осы тауарларға қолданылмады. Алаңда түрлі ойын-сауықтар мен шаралар ұйымдастырылды, мысалы, аюлардың көрсетілімдері, көшпенді акробаттар, комедия актері және әртүрлі труппалар. Сонымен қатар, діни сипаттағы қойылымдар да танымал болды. Қалалық алаң маңызды қонақтар мен шетелдік билеушілерді қарсы алу және жергілікті ақсүйектердің отбасылық мерекелерін жариялау орны болды.