Кіріспе

Украиналық саясаткер (туған 1956)

Володимир Михайлович Литвин (Володи́мир Миха́йлович Литви́н, ; туған 28 сәуір, 1956) – украиналық саясаткер, ең белгілісі – Украинаның жоғарғы мәжілісі – Верховная Раданың төрағасы. Бұрын 2002 жылдан 2006 жылға дейін осы лауазымда қызмет еткен ол, 2008 жылдың желтоқсанында партиясы Юлия Тимошенконың бұрынғы коалициясына кеңейтілген құрамда қосылуға келіскен соң қайта сайланды және 2012 жылдың желтоқсанына дейін төраға болып қалды. 1994 жылдан 1999 жылға дейін Литвин президент Леонид Кучманың көмекшісі, кейін кеңсе басшысы болды.

Ерте өмірбаяны және жеке өмірі

Литвин Житомир облысының Новоград-Волынский ауданындағы Слобода-Романовская ауылында дүниеге келген. Литвин 1978 жылы Киев университетінің тарих факультетін бітірген. 1984 жылы «Украина Коммунистік партиясының әлеуметтік пәндер бойынша педагогтар даярлауын жақсарту жөніндегі күш-жігері» тақырыбында диссертациясын қорғады. Литвин еңбек жолын Киев мемлекеттік университетінде бастады (1978–86), содан кейін Украина КСР Жоғары және орта білім беру министрлігінде басқарма басшысы болып жұмыс істеді (1986–89). 1989–1991 жылдары Украина Коммунистік партиясының Орталық Комитетінде, КПСС-тің Украиналық ұйымында саяси талдаушы болып жұмыс істеді. Литвин – Украина Ұлттық ғылым академиясының корреспондент-мүшесі, Украинаның ғылым және техника саласының құрметті қызметкері. Дегенмен, 2002 жылы ол «Дзеркало Тижня» газетінде жарияланған мақаласында батыс ғалымының еңбегін плагиаттаумен айыпталды. Ол 1960 жылы туған экономист Татьяна Константиновнаға үйленген. Олардың қызы Елена (1982 жылы туған) – сұлулық индустриясының кәсіпкері, ал ұлы Иван (1989 жылы туған) – студент. Литвиннің хоббиі – кітап оқу, футбол және далматин тұқымды иттерді бағып-қағу.

Президент Әкімшілігінің басшысы

1994 жылы Лытвин жаңа сайланған президент Леонид Кучманың көмекшісіне тағайындалды. 1999 жылы ол Президент Әкімшілігінің басшысы болып тағайындалды.

Гонгадзеді өлтіру

Кассеталық дау кезінде Кучма, Лытвин және басқа да жоғары деңгейдегі шенеуніктердің Георгий Гонгадзенің жоғары деңгейдегі жемқорлық туралы онлайн жарияланымдары үшін үнсіздікке мәжбүр ету қажеттігін талқылаған аудиотаспалар жарияланды. Гонгадзенің кесілген денесі 2000 жылдың қараша айында Киев маңынан табылды. 2011–2013 жылдарғы Олексий Пукач сот процесінде Пукач (бұрынғы) Украина президенті Леонид Кучма мен Лытвиннің (сол кезде Кучманың Президенттік әкімшілігінің басшысы) Гонгадзені өлтіруге бұйрық бергенін мәлімдеді.

Парламенттік мансап

2002 жылы Лытвин "Біріккен Украина үшін" ("За единую Украину") партиялық блогының басшысы болып Жоғарғы Радаға сайланды. Ол парламенттік фракциялардың арасындағы келісімге келген тұлға ретінде заң шығарушы орган – Жоғарғы Раданың төрағасы (спикері) болды. Лытвин өзінің зор саяси ықпалына қарамастан 2004 жылғы президенттік сайлауға қатысудан бас тартты. Лытвиннің інісі Микола Лытвин Украинаның Шекара қызметінің бастығы болды. Лытвин өткір тілді, иронияға толы саяси сөздерімен танымал. Оның ең әйгілі сөйлемдерінің бірі: "Мен парламентте жасалмаған көпшілікті құруға қарсы емеспін. Бірақ бұл көпшілікке парламенттің барлық депутаты кіргенін қалаймын". 2006 жылғы 26 наурыздағы парламент сайлауында оның "Лытвиннің халық блогы" сайлаушылардың 2,44% дауысын жинады, бірақ 3% шегіне жетпегендіктен парламентке өте алмады. Лытвиннің жақтастары (басқа партиялармен бірге) сайлау қорытындыларын бұрмаланған деп мәлімдеді, сотқа шағымданып, қоғамдық науқан ұйымдастырды. Дегенмен, Лытвин өзі баспасөзбен байланыс жасамай, жарияланған нәтижелерден кейін көңілі тоңды. Ұлттық Ғылым академиясының вице-президенті болып сайланды. 2007 жылғы 30 қыркүйекте өткен мерзімінен бұрынғы парламент сайлауында "Лытвин блогы" (бұрынғы "Лытвиннің халық блогы") Халық партиясы мен Еңбек партиясынан құралды. Блок 450 орынның 20-сын алып, бесінші орынға табан тіреді.

2010 жылғы президенттік сайлау және 2012-14 жылғы парламент сайлауы

2009 жылдың 6 желтоқсанында Кучманың бұрынғы қауіпсіздік күзетшісі Микола Мельниченко 2000 жылы журналист Георгий Гонгадзені өлтіруге бұйрық бергені үшін Литвинді айыптады. Литвиннің өкілі бұл мәлімдемені 2010 жылғы Украина президенттік сайлау кампаниясының бір бөлігі деп мәлімдеді. Сайлау кезінде Литвин 2,35% дауыс алды. Литвин 2012 жылғы Украина парламент сайлауына Халық партиясынан 65-ші сайлау округінде (бірінші орын алған адам парламентке өтеді) Народичи ауданында кандидат ретінде қатысты. Ол осы округте жеңіске жетіп, парламент депутаты болды. Литвин депутаттық мандатын алғаннан кейін ешқандай парламенттік фракцияға қосылмады. 2014 жылғы парламент сайлауында Литвин 41,48% дауыспен Звягельдегі 65-ші сайлау округінде тәуелсіз кандидат ретінде қайта сайланды. Парламентте ол 2017 жылдың 19 қазанында одан шығуды сұрағанға дейін "Халық еркі" парламенттік тобына қосылды.

2019 жылғы парламент сайлауы және саяси мансабының аяқталуы

2019 жылғы Украина парламент сайлауында Лытвин сайлау округін жоғалтқандықтан парламент мүшелігінен айырылды. Ол дауыстардың 25,65%-ын алды, ал «Халық қызметшісі» партиясынан баққан Дмитрий Костюк 35,73% дауыс жинады. 2021 жылдың наурыз айында Лытвин Тарас Шевченко атындағы Киев ұлттық университетінің ректоры сайлауында жеңіліске ұшырады, дауыстардың шамамен 4%-ын алып, төртінші орынды иеленді. Осы университеттің қадағалау кеңесі төрағасы лауазымынан бір күні кейін кетті.