Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Украиналық саясаткер (1941–2021)
Ukrainian politician (1941–2021)
Бастапқыда Марчук Украина КСР-інің Ұлттық қауіпсіздік және қорғаныс министрі болып тағайындалды. Бұл лауазымның нақты билігі болмады, себебі жергілікті КГБ бөлімшелері, милиция және әскер 1991 жылға дейін Мәскеуге бағынышты қалды. Кеңес Одағы кейін құлап, Марчуктың КГБ-дағы қызметіне нүкте қойды, соның арқасында ол Украинаның тәуелсіз үкіметінің жұмысына толыққанды қатыса алды. 1994 жылға дейін Украинаның Құпия қызметіне жетекшілік етті.
At first, Marchuk was appointed as the Ukrainian SSR's Minister of National Security and Defence a position which held no actual power, as local KGB units, militsiya, and the army remained subordinate to Moscow until 1991. The Soviet Union then collapsed, ending Marchuk's service to the KGB, and he was able to participate fully in the Ukrainian independent government. He headed the Secret Service of Ukraine until 1994.
Украинаның премьер-министрі
Марчук 1995 жылғы 1 наурызда Украина Премьер-Министрінің міндетін атқарушысы болып тағайындалды. 1998 жылдың сәуірінен желтоқсан айына дейін Марчук партия басшысы болды, ал 1998 жылдың шілдесінен бастап ол әлеуметтік саясат және еңбек жөніндегі парламенттік комитетті де басқарды. 1999 жылғы Украина президенттік сайлауында СДПУ(о) Марчукты қолдаудан бас тартқанда, ол өз Социал-демократиялық одағын құру үшін партиядан кетіп қалды. Кейіннен 2003 жылдың маусымынан 2004 жылдың қыркүйегіне дейін Украина Қорғаныс министрі болды. Марчук Георгий Гонгадзенің «Украинская правда» басылымын іске қосуын ынталандырып қолдады. Марчук 2001 жылы кассеталық даудан кейін Леонид Деркаштың қызметтен босатылуына белсенді түрде атсалысты. 2006 жылғы Украина парламент сайлауында Марчук Евгений Марчук пен Александр Омельченконың «Бірлік» сайлау блогын басқарды, оның құрамына оның өзінің «Азаттық» партиясы да кірді. Сайлау блогы сайлаушылардың 0,06 пайызын ғана алып, Жоғарғы Радаға өте алмады.
Marchuk was appointed acting Prime Minister of Ukraine on 1 March 1995, From April to December 1998, Marchuk was the leader of the party, and from July 1998 Marchuk also headed a parliamentary committee in Social Policy and Labor. When the SDPU(o) refused to back Marchuk in the 1999 Ukrainian presidential election, he left to create his own Social Democratic Union. Later, he was the Defense Minister of Ukraine from June 2003 to September 2004. Marchuk strongly supported the launching of Ukrayinska Pravda by Georgiy Gongadze. Marchuk was pivotal in having Leonid Derkach fired in 2001, following the Cassette Scandal. During the 2006 Ukrainian parliamentary election, Marchuk led the Electoral Bloc of Yevhen Marchuk and Unity of Oleksandr Omelchenko, which included his own party, the Party of Freedom. The Electoral Bloc not make it into the Verkhovna Rada, winning only 0.06% of the votes.
Кейінгі өмір және өлім
2008 жылдың мамыр айында Марчук президент Виктор Ющенконың жеке кеңесшілерінің бірі болып тағайындалды. 2015 жылдың маусым айында президент Порошенко оны Украина бойынша үшжақты контактілік топтың бір кіші тобындағы Украинаның арнайы өкілі етіп тағайындады. Марчук 2018 жылдың қарашасынан 2019 жылдың мамырына дейін Үшжақты контактілік топта Украинаны қайтадан өкілдік етті.
In May 2008, Marchuk was appointed one of the personal advisors to President Viktor Yushchenko. In June 2015, he was appointed by President Poroshenko a Ukrainian special representative in one of the subgroups of the Trilateral Contact Group on Ukraine. Marchuk again represented Ukraine in the Trilateral Contact Group from November 2018 to May 2019.