Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ричард де Люси, Луси, Люси немесе Лусти (1089 – 14 шілде 1179), сондай-ақ Ричард Адал деп те белгілі, алғаш рет Эссекс округінің жоғары шерифі ретінде көзге түсті, кейін Англияның бас әділет министрі болды.
Richard de Lucy, Luci, Lucie, or Lusti (1089– 14 July 1179), also known as Richard the Loyal, was first noted as High Sheriff of Essex, after which he was made Chief Justiciar of England.
Өмір
Де Люси отбасы тегін Оңтүстік Нормандиядағы Люседен алды, ол кезде ол жер әлі де ағылшын патшаларының иелігінде болған. Ричард әкесінен Норфолк, Саффолк, Кент және Нормандиядағы иеліктерін мұра етті. Оның анасы Авелин, Вильям Готтың немере қызы және мұрагері болды. 1130-1131 жылдардың ақпанында Сейс соборының жарғысында Генрих I Ричард де Люси мен оның анасы Авелинге сілтеме жасайды. Оның ағасы Вальтер де Лучи Батл аббаттығының аббаты болды. Де Люсидің әйелі Роузе бірнеше құжатта есімдері аталады, ол, мүмкін, Фарам де Булоньнің қарындасы болған. Роузе мен Фарам – Булоньлік Уильямның балалары, ал Уильям Джеффри Фиц Юстас (Булонь графы Юстас II-нің ұлы) мен Нормандық магнаты Джеффри де Мандевилльдің қызы Беатрис еді. Отбасы туралы ертедегі мәліметтерде Генрих I Норфолк графтығындағы Дисс иелігін Нормандияның Фалаза қаласының губернаторы Ричард де Люсиге, оның Анжу графы Джеффринің қоршауындағы қамалға көрсеткен батылдығы мен ерлік әрекеттері үшін бергені айтылады. 1153-1154 жылдары Де Люсиге король Стефеннің ұлы Уильям мен оның әйелі Мод де Булонь Эссекс графтығындағы Чиппинг-Онгарды сыйға берді. Ол Онгар қамалының моттасы мен бекінісін салған болуы мүмкін, бірақ оны Булонь графы Юстас II-ге де жатқызады. Ричард де Люси 1156 жылы Эссекс және Гертфордширдің шерифі болып тағайындалды. 1154 жылы Генрих II таққа отырғанда, Де Люси Лестер графы Роберт де Бомонтпен бірге Англияның бас судьясы болды. 1168 жылы Бомонт қайтыс болғаннан кейін Де Люси осы лауазымды жеке өз өкілі ретінде атқаруын жалғастырды. Оның үйінің мүшелерінің бірі – Роджер Фиц Рейнфрид, Уолтер де Котанстың ағасы. Роджер патшалық судья болды және кейіннен Де Люси құрған Кенттегі Леснес аббаттығына жер сыйлады. 1178 жылдың қыркүйегі мен 1179 жылдың Пасхасы аралығында ол лауазымынан кетіп, Леснес аббаттығына зейнетке шықты, онда үш айдан кейін, 1179 жылдың 14 шілдесінде қайтыс болып, жерленді.
The De Lucy family took its surname from Lucé in southern Normandy, then still held by the English kings. Richard inherited from his father estates in Norfolk, Suffolk, Kent, and Normandy. His mother was Aveline, the niece and heiress of William Goth. In the charter for Sées Cathedral in February 1130–31 Henry I refers to Richard de Lucy and his mother, Aveline. His brother, Walter de Luci, was abbot of Battle Abbey. De Lucy's wife, Rohese, who is named in several documents, was possibly a sister of Faramus de Boulogne. Rohese and Faramus were children of William de Boulogne who was the son of Geoffrey fitz Eustace (son of Eustace II, Count of Boulogne) and Beatrice, daughter of Norman magnate Geoffrey de Mandeville. An early reference to the family refers to the render by Henry I of the lordship of Diss, Norfolk to Richard de Lucy, Governor of Falaise, Normandy, after defending it with great valour and heroic conduct when besieged by Geoffrey, Earl of Anjou. In 1153–4 De Lucy was granted Chipping Ongar, Essex by William, son of King Stephen and his wife, Maud of Boulogne. He may have built the motte and bailey Ongar Castle, although it is also attributed to Eustace II Count of Boulogne Richard de Lucy was appointed Sheriff of both Essex and Hertfordshire for 1156. When Henry II came to the throne in 1154, De Lucy was made Chief Justiciar of England jointly with Robert de Beaumont, Earl of Leicester. When de Beaumont died in 1168, De Lucy continued to hold the office in his own right. One of the members of his household was Roger fitzReinfrid, the brother of Walter de Coutances. Roger became a royal judge and later donated land to Lesnes Abbey in Kent, which had been founded by De Lucy. He resigned his office between September 1178 and Easter of 1179, and retired to Lesnes Abbey, where, three months later on 14 July 1179, he died and was buried.
Мұра
Ричардтың ұлы Годфри де Люси дін қызметкері болып, Винчестер епископы болды (1189-1204). Ричардтың үлкен ұлы Джеффри де Люси одан бұрын қайтыс болды, ал Джеффридің екі ұлы Джеффри мен Ричард Ричард I патшалық құрған жылдарының басында баласыз қайтыс болды (1189-1199). Бұл Ричард пен Джеффридің қыздары арасында оның мүлігі үшін ұзаққа созылған сот дауларына әкелді, ол Генрих III патшалыққа дейін (1216-1272) жалғасты.
Richard's son Godfrey de Lucy entered the clergy and became bishop of Winchester (11891204). Richard's eldest son Geoffrey de Lucy predeceased him and Geoffrey's two sons Geoffrey and Richard died without children early in the reign of RichardI (r.11891199). This led to protracted litigation over his estate between Richard and Geoffrey's daughters that lasted until the reign of HenryIII (r.12161272).