Кіріспе
Townsend Cromwell (3 қараша 1922 – 2 маусым 1958) – мұхитты зерттеу кемесі. 1958 жылғы 2 маусымда Aeroméxico 111 рейсінің апаты салдарынан қаза тапты. Апатта американдық балық шаруашылығын зерттеуші биолог Белл М. Шимада да қаза болды, ол Гвадалахара қаласының (Мексика) жанында, Акапулькодағы шотландтық экспедицияға бара жатқанда болды. Кромвелл Америкааралық тропикалық тунец комиссиясының аға ғылыми қызметкері және Калифорния штатындағы Ла-Хойя қаласындағы Скриппс океанография институтының ғылыми әріптесі болды. Оның жұмысының бағыты физикалық орта және оның балық шаруашылығымен байланысы еді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол АҚШ Әскери-әуе күштерінде метеоролог болды. 1947 жылы Калифорния университетінің (Лос-Анджелес) бітірушісі болып, балалық шағын өткізген Ла-Хойяға Скриппсте студент ретінде оралды, 1949 жылы Калифорния университетінің (Ла-Хойя) океанография саласы бойынша магистр дәрежесін алды. Скриппсте ол океанограф Г. У. Свердруптың ықпалында болды. 1949 жылдан 1953 жылға дейін ол Тынық мұхиты балық шаруашылығын зерттеу институтында (Гонолулу) океанограф болып жұмыс істеді, сол кездегі директор Оскар Элтон Сетте болды. Кромвелл Тынық мұхитының экваторлық суларының физикалық және биологиялық ерекшеліктерін зерттеуді бастады, бұл мәселе көп болжамдарға, бірақ аз байқауларға негізделген. Ол көптеген айлар бойы балық шаруашылығын зерттеуші US FWS Hugh M. Smith кемесінен далалық жұмыстарға қатысты, содан кейін бақылаулардың талдауын жүргізді. Осы пионерлік жұмыстың нәтижесінде Тынық мұхитының экваторлық бөлігінің физикалық және биологиялық құрылымы туралы білім кеңейді. Егер экваторлық Атлант және Үнді мұхиттарының ұқсас зерттеулері әлі де жүргізілмегенін ескерсек, бұл жетістіктер одан да таңғаларлық. Кромвелл экватордағы жоғары көтерілудің бар екенін растады, экваторлық қарсы ағымның солтүстік шетіндегі жоғары көтерілудің бар екенін жоққа шығарды және экваторлық аймақта желдің әсерінен туындайтын ағымның моделін жасады. Осы зерттеулер барысында ол экваторда ұзын желімен балық аулау құралдарының күтпеген дрейфінің маңыздылығын түсінді және 1952 жылы Хью М. Смит круизін ағымды өлшеу үшін дрейфтік буйлармен жүргізді. Осылайша, ол экваторлық астыңғы ағысты ашты – экваторлық ағым жүйесінің төртінші мүшесі (Солтүстік экваторлық ағым, Экваторлық қарсы ағым және Оңтүстік экваторлық ағым бір ғасыр бойы белгілі болған). Экваторлық астыңғы ағымның бар екендігі оның әріптестері Дж. А. Кнаусс және Дж. Е. Вустермен бірге жүргізген өлшемдерде, Кромвеллдің қазасына бірнеше күн қалғанда расталды. В. С. Вустермен төрт жылдық тығыз ынтымақтастықтың нәтижесінде шығыс тропикалық Тынық мұхитының деректерін жүйелі талдаудың түсті басылымы жарық көрді (Bull. Scripps институтының Океанограммасы, 1958). Кромвеллдің ең қызығушылығын тудырған мәселе – мұхиттың үзділістерінің құрылымы мен қалыптасуы, фронттар мен термоклиндар (Tellus, 1956; Bull. inter Amer. trop. Tuna Comm., басылымға дайындалып жатыр). Оның жұмысының ерекшелігі – әріптестерімен тығыз ынтымақтастық, олар оның адал достары болды. Оның жеке сүйкімділігі мен қарапайымдылығы, сондай-ақ ғылыми қызығушылығы көптеген океанографтарды оның қызметіне қосылуға ынталандырды. Олардың ішінде Э. Д. Строп, Г. В. Гроувс және Р. Б. Монтгомери бар.
Townsend Cromwell (November 3, 1922 – June 2, 1958) was an oceanographer who discovered the Cromwell current while researching drifting in the equatorial region of the Pacific Ocean. He died in an airplane crash, that of the Aeroméxico Flight 111 on 2 June 1958. The accident, also fatal to the American fisheries research biologist Bell M. Shimada, occurred near Guadalajara, Mexico, as the men were en route to join the Scot Expedition at Acapulco. Cromwell was Senior Scientist with the Inter American Tropical Tuna Commission and Research Associate at Scripps Institution of Oceanography, La Jolla, California. His field of work was the physical environment and its relation to fisheries. He became a weather officer in the United States Army Air Forces during World War II. After receiving a B. A. degree from University of California (Los Angeles) in 1947, he returned to La Jolla, his boyhood home, as a student at Scripps, receiving an M. S. degree in oceanography from the University of California (La Jolla) in 1949. At Scripps he was strongly influenced by the oceanographer H. U. Sverdrup. From 1949 to 1953 he was Oceanographer at Pacific Oceanic Fishery Investigations, Honolulu, Oscar Elton Sette, then Director, and Cromwell initiated a far sighted and intensive survey of the physical and biological characteristics of Pacific equatorial waters, which had been the subject of much speculation but little observation. For many months he participated in the field work from the fisheries research ship US FWS Hugh M. Smith, and for more and harder months he carried out the analysis of the observations. As a result of this pioneering work, the knowledge of the physical and biological structure of the equatorial Pacific Ocean has been vastly advanced. These achievements are the more remarkable when one notes that comparable surveys of the equatorial Atlantic and Indian oceans are still lacking. Cromwell confirmed the existence of upwelling at the equator, disproved the existence of upwelling at the northern edge of the Equatorial Countercurrent, and originated a reasonable model of wind induced current transport in the equatorial zone During these studies he recognized the significance of the unexpected drift of long line fishing gear at the equator, and in 1952 he led a Hugh M. Smith cruise using drogues in current measurements. Thus, he was responsible for the discovery of the Equatorial Undercurrent the fourth member of the equatorial current system (the North Equatorial Current, Equatorial Countercurrent, and South Equatorial Current having been known for a century). The existence of the Equatorial Undercurrent has been amply confirmed, during measurements completed a few days before Cromwell’s death, by his colleagues J. A. Knauss and J. E. King. One result of four years in close collaboration with W. S. Wooster is a joint publication, in color, of a systematic analysis of data from the eastern tropical Pacific Ocean (Bull. Scripps Inst. Oceanogr., 1958). The subject that aroused Cromwell’s keenest interest is the structure and formation of oceanic discontinuities, both fronts and thermoclines (Tellus, 1956; Bull. inter Amer. trop. Tuna Comm., in press). His work was characterized throughout by close collaboration with his associates, who became his devoted friends. His personal charm and modesty, together with his scientific interest, led a number of oceanographers to join his field of activity. These include E. D. Stroup, G. W. Groves, and R. B. Montgomery.
Жеке өмір
Таунсенд Кромвелл 1922 жылдың 3 қарашасында Массачусетс штатының Бостон қаласында Ричард пен Люсиль Кромвеллдің екі ұлының бірі ретінде дүниеге келді. 1947 жылы Катарина Хухтхаузенге үйленді. Олардың балалары – Виктория, Кэтрин, Таунсенд, Кэрол Евгения және Элейн.
Есімдес
АҚШ-тың Балық және жабайы табиғат қызметінің Коммерциялық балық шаруашылығы бюросы және Ұлттық мұхиттық және атмосфералық басқару ұйымының балық шаруашылығы зерттеу кемесі NOAAS Townsend Cromwell (R 443) Таунсенд Кромвеллдің құрметіне аталды.